Κρανίου (άμυαλου) Τόπος
Του Στάθη Σταυρόπουλου
Δείτε το τοπίο γύρω σας. Τα μικρά μαγαζιά κλείνουν. Τα αντικαθιστούν μεγάλες επιχειρήσεις. Η μικρή ιδιοκτησία σε σπίτια, μαγαζιά και γης έχει προγραφεί. Η εργασία έχει σκλαβωθεί και μεταλλάσσεται σε ευέλικτη, άναρχη, εξαρτημένη και ευκαιριακή «δραστηριότητα». Σε σκλαβιά και ζούγκλα. Με στοιχεία των αλήστου μνήμης στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας. Οι υποδομές και οι πόροι εκχωρούνται. Σε ιδιώτες και κράτη – ξένα κράτη. Κρατικοδίαιτοι εγχώριοι επιχειρηματίες, ξένοι τυχοδιώκτες και ξένα κράτη αποτελούν πλέον την Αγία Τριάδα στην οποίαν προσεύχεται η ομογενοποιημένη σκέψη.
Δείτε γύρω σας. Άνεργοι, υποαπασχολούμενοι, χαμηλόμισθοι, απλήρωτοι. Ένα προλεταριάτο με (εμφυτευόμενη) ιδεολογία υποπρολεταριάτου. Άνθρωποι έτοιμοι για όλα. Που δουλεύουν για ένα πιάτο φαΐ, για μια προπληρωμένη κάρτα διατροφής.
Η Ελλάδα δεν έχει Σύνταγμα. Δεν έχει Ασυλία. Δεν έχει κυβέρνηση (παρά μόνον εντολοδόχων). Η Ελλάδα αλλάζει. «Γαιοποιείται» στο πλαίσιο ενός ευρύτερου σχεδίου για να κατοικείται από ραγιάδες, ρομπότ και ζόμπι. Που θα παράγουν πλούτο για τα παράσιτα.
Καλώς ήρθατε λοιπόν στον «θαυμαστό καινούργιο κόσμο» που δημιουργούν στην Ελλάδα (όπως και αλλού) οι Εργολάβοι του Πολέμου. Σήμερα η ειρήνη είναι πόλεμος με άλλα μέσα – πάντα έτσι ήταν, αλλά η μακρά ειρήνη σε περιοχές όπως η Ευρώπη αποσιώπησε στην αρχή αυτήν την αλήθεια, και τώρα την φανερώνει.
Την οικονομία των ΗΠΑ, της Ένωσης, της Κίνας, της Ρωσίας, της Ιαπωνίας – όλων των Δυνάμεων – τρέφουν οι ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις στο εξωτερικό και ο ταξικός πόλεμος στο εσωτερικό. Απλό, Καφκικό, Οργουελικό, Μαρξιστικό. Και να αφήσει τις παλάβρες ο ΣΥΡΙΖΑ.
Το θέμα είναι ότι συνεχίζει ο ΣΥΡΙΖΑ τη βρώμικη δουλειά για τη μετατροπή της Ελλάδας σε αυτό που βλέπετε γύρω σας: τον πατέρα που κλέβει ξύλα για να ζεστάνει τα παιδιά του. Και σε αυτό που δεν βλέπετε: τα (νέα) συμβόλαια παραγωγής (νέου) πλούτου. Όχι πια με τον τρόπο της ψευδούς ευμάρειας του «εκσυγχρονισμού», αλλά με τον τρόπο της πραγματικής σκλαβιάς στους Δυνατούς.
Αυτή η νέα δυστοπία της μεταλλαγμένης Ελλάδας για να λειτουργήσει χρειάζεται κι έναν «νέον τύπο» ανθρώπου, όχι πολλώ κάρρονα, αλλά πολύ χειρότερον του υπάρχοντος. Θέλουν το ανδράποδο που του φταίει ο διπλανός του κι όχι εκείνος που του έχει καθίσει στον σβέρκο. Θέλουν τον ενοχικό τύπο που «πληρώνει για τις αμαρτίες του», θέλουν τον έμφοβο, τον εξαρτημένον, τον πελάτη του κράτους, το κομματόσκυλο, τον πάσχοντα από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης, θέλουν τον απάτριδα και τον αμόρφωτο. Διότι δεν πρέπει απλώς «να κατοικηθεί ο Άρης», αλλά να κατοικείται και από πρόθυμους ηλίθιους. Αυτόν τον τύπο ανθρώπου χτίζει και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν έχει πια σημασία (ποτέ δεν είχε) αν το ύψος των νέων (πάλι) μέτρων θα είναι της τάξης των 2,5 δισ. ή των 4 δισ. ή των 8 δισ. Όσα μέτρα δεν ληφθούν σήμερα, θα ληφθούν αύριο. Σημασία για την κυβέρνηση έχει μόνον η διαχείριση, η «πολιτική» διαχείριση (και αυτών) των μέτρων.
Και κατά τούτο, αυτήν τη στιγμή έχει ιδιαίτερη αξία αυτό που είπε ο κ. Σκουρλέτης (στην «Εφημερίδα των Συντακτών»): «Δεν υπάρχει στην παρούσα φάση συμφωνία χωρίς πολιτικό κόστος». Κι ακριβώς αυτό το κόστος θα προσπαθήσει να το εκτονώσει ο ΣΥΡΙΖΑ, προβάλλοντας τα εσωκομματικά του: Αν διαφωνεί ο κ. Φίλης, αν στηρίζουν οι «53», κι άλλα κοσμοϊστορικά παρόμοια.
Διότι ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως η Ν.Δ. παλιότερα ή το ΠΑΣΟΚ, πιστεύει ότι διαχειρίζεται πρόβατα. Ότι διαθέτει το «ηθικό πλεονέκτημα» του τσοπάνη μπροστά στα αρνιά και τα γίδια.
Η συμφωνία θα υπογραφεί (αλλιώς θα γίνουν εκλογές και θα χάσει την καρέκλα του ο κ. Μιχελογιαννάκης), νέα μέτρα θα ληφθούν – τα οποία σε άλλα νέα μέτρα θα οδηγήσουν και η «γαιοποίηση» της Ελλάδας σε Κρανίου Τόπο θα ολοκληρωθεί. Είτε με Τσίπρα, είτε με Κυριάκο…
