Πρωτίστως η ζωή είναι δώρο, το πολυτιμότερο δώρο για το οποίο πρέπει να είμαστε ευγνώμονες. Όμως, για να αξιοποιήσουμε θετικά αυτό το δώρο χρειάζεται να σπουδάσουμε την τέχνη της ζωής, την ύψιστη των τεχνών.
Για να μην υποφέρει κανείς στο πέρασμα της ζωής, ή για να υποφέρει όσο το δυνατόν λιγότερο, πρέπει να μάθει την τέχνη της ζωής καλά. Είπα τέχνη και όχι επιστήμη, διότι η τέχνη χρειάζεται κάτι περισσότερο από γνώση. Χρειάζεται ενθουσιασμό, έμπνευση, όραμα, πίστη. Ναι, η τέχνη της ζωής τα χρειάζεται όλα αυτά, και επιπλέον ΑΡΕΤΗ, για να κατακτηθεί.
Δεν σας κρύβω πως υπήρξαν στιγμές στη ζωή μου που βρέθηκα κι εγώ στην κοιλάδα της απογοήτευσης, της πίκρας και της οδύνης. Και τότε ήταν κάποια πολύτιμα βιβλία που “έπεσαν” στα χέρια μου και με στήριξαν, βοηθώντας με να ξανασηκωθώ όρθια και να παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις για ένα καινούργιο ξεκίνημα. Ναι, ήταν μερικά θεόπνευστα βιβλία – πολύτιμοι και στοργικοί “φίλοι” – που με βοήθησαν να ανανεώσω τις δυνάμεις μου και να προχωρήσω με αισιοδοξία και νέο όραμα στη ζωή.
Πώς λοιπόν μπορούμε να νικάμε στον αγώνα ή, αν θέλετε, στο παιχνίδι της ζωής; Πώς μπορούμε να γνωρίσουμε το “μάγο” μέσα μας, τον θεϊκό εαυτό μας, τον “εσωτερικό άνθρωπο” που λέει η Βίβλος; Πώς μπορούμε να μάθουμε την τέχνη της ζωής;
Πρωταρχικά μέσα από την εμπειρία και την παρατήρηση και μέσα από τη γνώση που μας παρέδωσαν εμπνευσμένοι φιλόσοφοι, μύστες, προφήτες και ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός. Πρέπει να ανιχνεύσουμε όλα τα μυστικά του «καλομελέτα κι έρχεται», και όχι μόνον αυτά.
Ωστόσο, οφείλουμε να εξερευνήσουμε, όσο είναι δυνατόν, τους άγραφους πνευματικούς νόμους (γραμμένους στη συνείδησή μας) και να επιδιώξουμε την εφαρμογή τους, πράγμα που θα μας βοηθήσει να βγαίνουμε ψυχικά αλώβητοι από τις σκληρές δοκιμασίες της ζωής. Κανένας άλλος δεν μπορεί να το κάνει αυτό για λογαριασμό μας.
Αν μάθουμε σωστά την τέχνη της ζωής, θα μπορούμε να επηρεάζουμε τις καταστάσεις προς το καλύτερο, όχι μόνο για τον εαυτό μας, αλλά και για τα αγαπημένα μας πρόσωπα, τους πλησίον και τους μακράν, στη χώρα μας, ακόμα και σ’ ολόκληρο τον κόσμο!
Ναι, μην απορείτε. Ακόμη και τις προφητείες περί επερχόμενου Αρμαγεδδώνα μπορούμε να διαψεύσουμε, αν χρησιμοποιήσουμε ατομικά και συλλογικά τα πνευματικά μας “όπλα” και συντονιστούμε σε προσευχή με τις ορατές και αόρατες συμπαντικές δυνάμεις του καλού.
Και ποιος υγιώς σκεπτόμενος άνθρωπος δεν θα ’θελε να γίνει ένας “πράκτορας” του καλού σε τούτο τον ταλαιπωρημένο κόσμο; Ποιος δεν θα ’θελε να γίνει ένας φωτεινός φάρος, ένας τηλεπομπός αγάπης και ειρήνης;
Δυστυχώς, όμως, οι περισσότεροι πιστοί όλων των θρησκειών και των δογμάτων, ενώ ισχυρίζονται ότι πιστεύουν στο Θεό και τον αγαπούν, αντί να ενώσουν τις δυνάμεις τους ενάντια στο κακό, αναλώνονται στο να πολεμούν εναντίον εαυτών και αλλήλων, με αποτέλεσμα οι πράκτορες του κακού να αφήνονται ασύδοτοι να προωθούν τα καταχθόνια σχέδιά τους εις βάρος της ανθρωπότητας.
Δυστυχώς για όλους μας, η ανθρωπότητα έχει οδυνηρά κατακερματιστεί και συχνά ματώσει από το θρησκευτικό φανατισμό και τη μισαλλοδοξία – και μέσα σ’ αυτό συμπεριλαμβάνω και τον πολιτικό φανατισμό. Διότι και οι πολιτικές ιδεοληψίες θρησκείες είναι.
Χρειάζεται όμως τόλμη για ν’ αρχίσουμε να σκεπτόμαστε ελεύθερα, χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς προσκόλληση στο «έτσι τα βρήκαμε». Καθένας πρέπει να τολμά να σκέπτεται ελεύθερα και, καθοδηγούμενος μόνο από την εσωτερική φωνής της καθαρής συνείδησης, να ερευνά την Αλήθεια χωρίς φόβο.
Αυτό βέβαια δεν είναι εύκολο. Βλέπετε, ο άνθρωπος έχει ανάγκη να ανήκει κάπου, σε κάποια θρησκευτική, πολιτική, έστω και… ποδοσφαιρική ομάδα. Το ένστικτο της αγέλης είναι από τα πιο ισχυρά ένστικτα, αφού είναι άμεσα συνδεδεμένο με το θεμελιώδες ένστικτο της αυτοσυντήρησης και της επιβίωσης. Η μοναξιά στο πνευματικό μονοπάτι είναι ομολογουμένως μια δύσκολη διαδρομή, και χρειάζεται αρετή, τόλμη και προσευχή για να την αντέξει κανείς και να μην επιστρέψει στην αγέλη των ψευδαισθήσεων και της σαγηνευτικής πλάνης.
Ο αναζητητής της αλήθειας – πολεμιστής του φωτός – πρέπει να ζητήσει μέσω της προσευχής να λάβει φώτιση και διάκριση για να περάσει μέσα από το δικό του πνευματικό κόσκινο όλα όσα μέχρι σήμερα πίστευε ως αδιαμφισβήτητες αλήθειες και να πετάξει όλες τις πλάνες.
Βεβαίως δεν είναι όλα όσα πίστευε μέχρι τώρα ψέματα. Υπάρχουν δόσεις αλήθειας σε όλες τις θρησκείες και δοξασίες. Αυτές οφείλει να τις κρατήσει, ενώ τις λανθασμένες δοξασίες (πλάνες) πρέπει να τις απορρίψει, αν θέλει να προχωρήσει απρόσκοπτα στην πνευματική του εξέλιξη.
Η γνώση της αλήθειας έχει διαχρονική αξία και πρακτικό αντίκρισμα στη ζωή του ανθρώπου μόνον όταν την κατακτά μόνος του.
Χρειάζεται όμως προσευχή για να υπερνικήσει κανείς τις προκαταλήψεις, να σπάσει τις αλυσίδες που τον κρατούν δέσμιο στην άγνοια, τη θρησκοληψία, τον πολιτικό φανατισμό, το φόβο και τη μοιρολατρία.
Ο άνθρωπος είναι κυρίαρχος! Είναι ελεύθερη και αθάνατη Ψυχή! Είναι πλασμένος κατ’ εικόνα και ομοίωση του Θεού και έχει σε μικρογραφία τις ιδιότητές Του. Είναι δημιουργός! Δημιουργεί την ευτυχία ή τη δυστυχία μέσα του και γύρω του με τη σκέψη, με τη φαντασία, τα συναισθήματα, το λόγο και τις πράξεις του.
Και ποιος δε θα ’θελε ν’ ακούει τον Ύψιστο να μιλάει στους ανθρώπους μέσα από φλεγόμενες βάτους ή μέσα από αστραπές και βροντές; Δεν υπάρχει τέτοια επικοινωνία όμως παρά μόνο στα θρησκευτικά παραμύθια…
Άρα η εκμάθηση της τέχνης της ζωής πρέπει ν’ αναζητηθεί μέσα μας και να επιβεβαιωθεί μέσω της αποκεκαλυμμένης σοφίας των μεγάλων διδασκάλων της ανθρωπότητας.
Ευτυχώς σήμερα η μετάδοση της γνώσης μέσω του Διαδικτύου έχει γίνει πιο εύκολη από ποτέ. Δυστυχώς όμως οι οικονομικοί επικυρίαρχοι του πλανήτη μας – ανθρωποειδή –χρησιμοποιούν αυτό το μέσον – κορυφαία κατάκτηση του ανθρώπου – όχι για τη διάδοση της αλήθειας αλλά της πλάνης, με στόχο τη συνεπαγόμενη ηθική εξαχρείωση και εντεύθεν χειραγώγηση και εξαθλίωση των ανθρώπων.
Ως εκ τούτου, οι πολεμιστές του φωτός – ένας όρος που συχνά χρησιμοποιεί ο Paulo Coelho στα εμπνευσμένα βιβλία του – πρέπει να διεξάγουν καθημερινό πνευματικό πόλεμο εναντίον των δυνάμεων του σκότους ώστε το Διαδίκτυο να γίνει πολύτιμο εργαλείο για την πνευματική αφύπνιση της ανθρωπότητας. Κανείς δεν πρέπει να υποτιμά τις μικρές ή μεγαλύτερες προσπάθειές του. Κάθε καλός σπόρος που σπέρνεται, μέσα από ένα άρθρο, ή ένα βιβλίο, θα φέρει καρπό κατά το είδος αυτού.
Αν δεν γίνει αυτό σε ευρεία κλίμακα, η ανθρωπότητα θα πορεύεται – όπως δυστυχώς το κάνει ήδη – στην αυτοκαταστροφή της. Αυτό, βεβαίως, θα είναι το αποτέλεσμα της Νομοτέλειας την οποία ούτε ο Θεός μπορεί να παραβιάσει, και όχι κάποιου μεταφυσικού Διαβόλου που δήθεν νικάει.
