Η κραυγή της Δανάης ράγισε και τις πέτρες

Δανάη Φιλλίδου: «Γιατί νιώθουμε… και νιώθουμε πολλά! Και νιώθουμε ότι χανόμαστε… Και φοβάμαι μήπως χαθούμε στην ίδια μας τη χώρα. Θέλουμε να έχουμε μέλλον εδώ. Θέλουμε να έχουμε μέλλον στην Ελλάδα μας.»

Τ’ ακούς Αλέξη Τσίπρα, που καβάλησες κιόλας το καλάμι της πολιτικής αλαζονείας; Τ’ ακούς Αντώνη Σαμαρά; Τ’ άκουσες Ευάγγελε Βενιζέλε; Τ’ ακούσατε όλοι εσείς που μας φτάσατε σ’ αυτό το κατάντημα;

Τ’ άκουσες Κωνσταντίνε Σημίτη, Κώστα Καραμανλή, Γιώργο Παπανδρέου, Θεόδωρε Πάγκαλε και λοιποί κοκκινο-πρασινο-γαλάζιοι συγγενείς; Δεν είδα κανέναν από σας να κάνει χαρακίρι. Ιδού η ευκαιρία να ξεπλύνετε την εθνική προδοσία από πάνω σας! Η ένοχη σιωπή σας δε θα σας λυτρώσει από την ενοχή σας.

Χρήστος Μεμής: «Νιώθω ενοχή γι’ αυτό που τους δώσαμε ως τώρα και εμείς. Εννοώ εμείς οι δημοσιογράφοι, οι εφημερίδες. Νιώθω ενοχή γι’ αυτό. Ο καθένας βέβαια έχει ένα διαφορετικό μέτρο ευαισθησίας- ευαισθησιόμετρο να το πω – για να λέει πόσο ένοχος είναι. Αλλά σαφώς νιώθω κι εγώ αυτή την ενοχή, και νομίζω ότι τη νιώθουμε όλοι.»

Πολύ ψιθυριστά μας τα λες, Χρήστο Μεμή. Γιατί; Ντρέπεσαι που νιώθεις ενοχή; Καλά κάνεις που τη νιώθεις, διότι τα κομματικώς διαπλεκόμενα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (διάβαζε Εξαπάτησης) είναι συνυπεύθυνα για τη συντριβή του μέλλοντος των Ελληνόπουλων. Χωρίς αυτά, το σάπιο πολιτικό σύστημα δε θα είχε καταφέρει να εκμηδενίσει το μέλλον της Ελλάδας.

Και δεν είναι θέμα ατομικού ευαισθησιόμετρου, κύριε Μεμή. Είναι θέμα συνειδησιόμετρου. Από τη στιγμή που το συνειδησιόμετρο των “λειτουργών” των Μέσων Μαζικής Εξαθλίωσης δε λειτουργεί, τι πρακτικό αντίκρισμα έχει η δήθεν ψευτοευαισθησία σας;