Συγχωρώντας ακόμη και τους εχθρούς του, ο άνθρωπος εξυψώνεται σε θεϊκό επίπεδο, αφού “Ο Θεός βρέχει επί δικαίους και αδίκους, και ανατέλλει τον ήλιον αυτού επί πονηρούς και αγαθούς”.
Δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι, και ίσως είναι η πλειοψηφία, που δεν θέλουν να συγχωρήσουν κανέναν και για τίποτα. Οι τύποι αυτοί, αρρωστημένα αλαζόνες, διακηρύττουν κομπορρημονώντας δεξιά και αριστερά, είτε ερωτηθούν είτε όχι, ότι δεν συγχωρούν ούτε ξεχνούν. Δυστυχισμένες υπάρξεις, πνευματικά τυφλές, δεν γνωρίζουν ότι με το να συσσωρεύουν μέσα τους ασυγχωρησία δηλητηριάζουν τον ίδιο τον εαυτό τους – ψυχή και σώμα.
Εκτός τούτου, η ασυγχωρησία υποδηλώνει ότι ο μη συγχωρών θεωρεί τον εαυτό του αλάνθαστο σε λόγια και έργα, δίκαιο κριτή των πάντων, που είναι έτοιμος να κατακεραυνώσει όποιον στραβοπατήσει, εκουσίως ή ακουσίως. Μιλάμε για το άκρον άωτον του αρρωστημένου εγωισμού.
Κατά κανόνα, ο μη συγχωρών είναι άθεος, είτε το δηλώνει ευθαρσώς και κομπάζοντας, νομίζοντας ότι η αθεΐα τον ψηλώνει, είτε είναι τύποις θρησκευόμενος αλλά στην ουσία άπιστος. Και στις δύο περιπτώσεις ο μη συγχωρών είναι αξιολύπητος και τοξικός για παρέα, καθότι δεν μπορείς να κάνεις διάλογο μαζί του. Εάν τύχει και διαφωνήσεις σε κάτι, είσαι εξ ορισμού λάθος και είναι έτοιμος να σου επιτεθεί φραστικά για να σε βάλει στη θέση σου, ζητώντας σου να ανακαλέσεις επί τόπου.
Έτσι, στις περιπτώσεις που είσαι αναγκασμένος – λόγω συγκατοίκησης, συγγένειας ή συνύπαρξης σε εργασιακό περιβάλλον – να συνδιαλέγεσαι έστω και περιστασιακά μαζί του, και αν βεβαίως δεν αντέχεις τους καβγάδες και τις αντιπαραθέσεις, συχνά δεν εξωτερικεύεις τις αντιρρήσεις σου – πράγμα το οποίο θα οδηγούσε σε μετωπιαία σύγκρουση και ολοσχερή διάρρηξη σχέσεων που μπορεί να μην το αντέχεις – και βγάζεις προς τα έξω έναν φοβισμένο και δειλό εαυτό, κάτι που ο μη συγχωρών “αλάνθαστος” κριτής σου το “διαβάζει” και σε κρίνει και γι’ αυτό επί τόπου και κατά πρόσωπον, νιώθοντας σατανική ηδονή με το να σε μειώνει. Να εύχεστε να μην σας τύχει…
Εξυπακούεται ότι δεν νιώθεις καλά με τον εαυτό σου για τη δειλία και την υποκρισία σου, και η κατάσταση εξελίσσεται σε γόρδιο δεσμό. Ωστόσο, προσωπικά δεν έχω βρει την απάντηση για το πώς να συμπεριφέρομαι σε τέτοιους τύπους, αφού η αρρωστημένη αλαζονεία, υποκρύπτουσα ενδεχομένως και κάποια κόμπλεξ, είναι ένα είδος ψυχοπάθειας. Μπορείς να κάνεις νηφάλιο διάλογο με έναν ψυχοπαθή;
Στη συνέχεια παραθέτω αποφθέγματα για τη συγχώρεση που βρήκα εδώ.
“Εάν δε αμαρτήση εις σε ο αδελφός σου, επιτίμησον αυτώ. Και εάν μετανοήση, άφες αυτώ. Και εάν επτάκις της ημέρας αμαρτήση εις σε και επτάκις της ημέρας επιστρέψη προς σε λέγων, μετανοώ, αφήσεις αυτώ”. [Λουκ. ιζ’ 3-4]
Άβυσσος βαθιά η καρδιά της μάνας. Στα βάθη της πάντα η συγχώρεση Μπαλζάκ Άξιο συγχωρήσεως είναι το ακούσιο σφάλμα. [Θουκυδίδης]
Αυτόν που Με πλησιάζει, τρέχοντας θα τον υποδεχθώ, και γι’ αυτόν που έρχεται με όλες τις αμαρτίες του κόσμου, η συγχώρεσή Μου θα ‘ναι κι αυτή σαν τον κόσμο μεγάλη. [Αλ-Μασαμπιχ Μισκατ]
Για να μπορείς να συγχωρεθείς για κάτι, πρέπει πρώτα να αμαρτήσεις. [Φον Γκριμελσχάουζεν Γιάκομπ]
Για όλες τις αμαρτίες, εκτός του να σκοτώνεις το χρόνο σου, υπάρχει συγχώρηση. [Γνωμικό των Σούφι]
Δεν ξεχνώ, αλλά συγχωρώ. [Ναπολέων]
Εάν θέλετε ν’ αγαπήσετε, πρώτα απ’ όλα να μάθετε να συγχωρείτε. [Βαμπίλοφ Α.]
Εκείνος που εκδικείται, συνήθως λυπάται για την πράξη του. Εκείνος που συγχωρεί δε λυπάται για αυτό. [Δουμά Α.]
Η αγάπη είναι μια ατέλειωτη συχώρεση, ένα βλέμμα τρυφερό, που σου γίνεται συνήθεια. [Ουστίνοφ Πήτερ]
Η εκδίκηση εξισώνει τον άνθρωπο με τον εχθρό του, η συγγνώμη τον κάνει ανώτερό του. [Γκράχαμ]
Η ικανοποίηση η οποία προέρχεται απ’ τη συγγνώμη, διαρκεί αιώνια Η ικανότητα να συγχωρέσει είναι η ιδιότητα του δυνατού. Η αδύναμοι ποτέ δεν συγχωρούν. [Γκάντι Μ.]
Η καρδιά της μητέρας είναι μια άβυσσος, που στο βάθος της βρίσκεται πάντοτε η συγγνώμη [Βίων]
Η κοινωνία συχνά συγχωρεί τον εγκληματία. Τον οραματιστή, όχι. [Ουάιλντ Ο.]
Η πιο γλυκιά εκδίκηση είναι η συγχώρεση [Φρίντμαν Ι.]
Η πιο ευγενική και γλυκιά εκδίκηση είναι η συγχώρεση. [Μπουάστ Π.]
Η συγγνώμη είναι δύναμη. [Γεωργαλάς Γ.]
Η συγγνώμη έρχεται μετά την αδιαφορία. [Εμίλ Ζολά]
Η συγχώρεση είναι η οικονομία της καρδιάς… σε σώζει από τη δαπάνη του θυμού, το κόστος του μίσους, τη σπατάλη του πνεύματος. [Μορ Χάνα]
Η συγχώρεση είναι η τελική μορφή της αγάπης. [Νιμπούρ Ρέινολντ]
Ικέτας ελέει (Να συγχωρείς αυτούς που σε παρακαλούν). [Περίανδρος]
Καλό είναι αυτό που συγχωρεί το κακό. Άλλο καλό δεν υπάρχει. [Άγνωστος]
Μόνο η αδυναμία δε συγχωρεί, μόνο οι ανημποριά δεν ξεχνάει. [Γκέζλιτ Ου.]
Να συγχωρείς, ναι! Αλλά να μην ξεχνάς. Το πρώτο σε δείχνει μεγαλόψυχο, το δεύτερο σε κάνει σοφό. [Χρύσας Α.]
Ξέχνα τις πληγές. Συγχώρα τον εχθρό, συμφιλιώσου μαζί του, βοήθα τον, προσευχήσου για αυτόν στον Θεό. [Κομφούκιος]
Ο ανόητος ούτε συγχωρεί ούτε ξεχνά. Ο αφελής και συγχωρεί και ξεχνά. Ο σοφός συγχωρεί, μα δεν ξεχνά. [Σας Τόμας]
Ο ανόητος ψάχνει τα λάθη των άλλων, ο έξυπνος, του εαυτού του, αλλά ο σοφός όλους συγχωρεί. [Μπεντνόβα Β.]
Ο Θεός δεν αγαπάει τους αδίκους. Ανταμείβει αυτόν που συγχωρεί και συμφιλιώνεται με τον εχθρό του. [Κοράνι]
Ο Θεός θα με συγχωρέσει: είναι η ειδικότητά Του. [Χάινε Χ.]
Ο λόγος που συγχωρείς τον πλησίον σου, είναι γιατί βαριέσαι να τσακωθείς. [Γκρος Γιοχάνες]
Όποιος δεν μπορεί να συγχωρεί τους άλλους, γκρεμίζει τη γέφυρα από την οποία πρέπει ο ίδιος να περάσει. [Χέρμαν]
Όποιος δεν συγχώρησε εχθρούς, δεν δοκίμασε μια από τις πιο θείες ηδονές της ζωής. [Λάβατερ]
Όπως λέει η Αγία Γραφή πρέπει να συγχωρούμε τους εχθρούς μας, αλλά πουθενά δεν αναφέρεται ότι πρέπει να συγχωρούμε και τους φίλους μας. [Μπέικον Φ.]
Ποτέ μη ζητάς συγγνώμη γιατί φανέρωσες τα συναισθήματά σου. Είναι σαν να ζητάς συγγνώμη για την αλήθεια. [Μπέντζαμιν Ντισραέλι, Contarini Fleming (1832), Μέρος 1, Κεφ. 13]
Πρέπει κανείς να συμπληρώσει το ευεργέτημα που έκανε, συγχωρώντας την αχαριστία του ευεργετηθέντος. [Τεριέ]
Πριν να κατακρίνεις πρέπει να αναρωτιέσαι: μήπως υπάρχει συγχώρεση; [Λίχτεμπερκ Γ.]
Στη συγγνώμη η τέλεια εκδίκηση. Συγχώρεση είναι η άφεση αμαρτιών. Όποιος στο παρελθόν χάθηκε και επανήλθε, με τη συγχώρεση δε χάνεται ποτέ ξανά. [Άγιος Αυγουστίνος]
Συγχώρεση είναι να απελευθερώνεις έναν φυλακισμένο και να ανακαλύπτεις ότι ο φυλακισμένος ήσουν Εσύ! [Σύγχρονο ρητό]
Συγχώρησε τους άλλους συχνά, τον εαυτό σου ποτέ. [Σύρος]
Συγχωρώ μα δεν ξεχνώ, είναι σαν να λες δε συγχωρώ. Η συγχώρεση να’ναι σαν άχρηστο σημείωμα -σκισμένο και καμένο, να μη το δει ποτέ κανείς. [Μπίτσερ Χένρι]
Συγχωρώντας συγχωρούμαστε, γιατί δίνοντας λαμβάνουμε. [Άγιος Φραγκίσκος της Ασσίζης]
Σύμφωνα με τον Βούδα “συγχωρούμε κυρίως για τον εαυτό μας, για να απαλλαγούμε από το βάρος της μνησικακίας”.
Αληθινή συγχώρεση σημαίνει να νιώσουμε συμπόνια και κατανόηση για όποιον μας πλήγωσε, διώχνοντας έτσι την αίσθηση του πόνου. [Βούδας]
Τίποτα το ευγενέστερο από το να συγχωρούμε τα εγκλήματα, που δεν μας αφορούν. [Ρεβέντλοβ Φάνυ]
Το κοινό είναι εκπληκτικώς ανεκτικό. Συγχωρεί τα πάντα, εκτός από τη μεγαλοφυΐα. [Άγνωστος]
