ΚΑΙ ο Κάρολος Παπούλιας περιμένει τον ευρωπαϊκό “θεό”!

Δεν είναι μόνο ο George Papandreou που περιμένει η σωτηρία της Ελλάδας να έλθει από την Ευρώπη, ενώ εκείνος κάνει ό,τι μπορεί για να τη στέλνει πιο βαθιά στα τάρταρα. Η σημερινή συνάντηση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας με τον Κάρολο Παπούλια έδειξε ότι και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κινείται στο ίδιο μήκος κύματος. Ανώτατος άρχων να σου πετύχει! Μ’ αρέσει και το στωικό ύφος του, και ψοφάω να τον ακούω. Ο θεός της Δημοκρατίας να με σχωρέσει, μου δίνει την εντύπωση ότι πέεερα βρέχει γι’ αυτόν…

Θα περίμενε κανείς ο Κάρολος Παπούλιας, όταν έχει ήδη διαπιστώσει ότι η ελληνική βάρκα στραβά αρμενίζει κι ότι χανόμαστε, να συμβουλεύει, έστω διακριτικά, την κυβέρνηση ν’ αλλάξει πορεία, αντί να περιμένει κι εκείνος τον από μηχανής θεό. Σαν ένα νήπιο που όταν αντιμετωπίζει προβλήματα που το ίδιο δημιούργησε φωνάζει το μπαμπά του να του τα λύσει, έτσι δυστυχώς σκέπτεται και κοτζάμ Πρόεδρος της Δημοκρατίας!

Κάρολος Παπούλιας: «Αν δεν βρει λύσεις η Ευρώπη… χαθήκαμε.»

Τι να σας πω, παίδες, λυπάμαι και ντρέπομαι για λογαριασμό μας…

Και η ειρωνική, ου μην αλλά πικρόχολη και σοφή απάντηση του Γιώργου Προβόπουλου, που ειρήσθω εν παρόδω δεν είναι άμοιρος ευθυνών για τα χάλια μας, ήταν: «η Ελλάδα έχει τα δικά της προβλήματα. Και τα δικά της προβλήματα, τα ελληνικά, μένει σε μας τους Έλληνες να τα λύσουμε.»

Βρε σεις, λέτε να εμπνεύσθηκε από το χθεσινό εναγώνιο άρθρο της πυγολαμπίδας ο Διοικητής; Ή απλά ξύπνησε από μόνος του; Όπως και νάχει, καλά τα έψαλλε στον Πρόεδρο, αν και με αρκετή κομψότητα.

Γιώργος Προβόπουλος: «Εμείς οι Έλληνες πολλές φορές αναζητούμε τον από μηχανής θεό, ο οποίος θα υποκαταστήσει τις δικές μας προσπάθειες. Η δουλειά πρέπει να γίνει εδώ, στην Ελλάδα, και επικουρικά βεβαίως μπορεί να έρθει και η βοήθεια στο πλαίσιο της αναζήτησης μιας πρόσφορης λύσης που θα αφορά το μέλλον της Ευρώπης. (…) Επαναλαμβάνω τα προβλήματα είναι δικά μας και θα τα λύσουμε εδώ, στην Αθήνα, όχι στις Βρυξέλλες».

Δυστυχώς, όπως ακούσαμε και στο video, ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας δεν είναι ούτε αισιόδοξος ούτε απαισιόδοξος. Μα είναι απάντηση αυτή, αν είστε βαφτισμένοι; Ντρέπεται να πει ότι είναι απαισιόδοξος για τους τάδε και δείνα λόγους; Ντρέπεται να πει ότι δεν πάμε καλά στον τάδε και δείνα τομέα και πρέπει η κυβέρνηση να ανακρούσει πρύμνα προτού η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη; Για να είναι απλός παρατηρητής και ν’ αποφαίνεται εκ του ασφαλούς με “ήξεις αφήξεις” τον χρυσοπληρώνουμε κι αυτόν; Δεν τον χρυσοπληρώνουμε για να συνεισφέρει θετικά και ουσιαστικά στην οικονομία της χώρας με την εποικοδομητική κριτική του, τις επισημάνσεις και τις παρεμβάσεις του;

Όταν λέτε ότι δεν είστε ούτε αισιόδοξος ούτε απαισιόδοξος, κύριε Προβόπουλε, εγώ το ερμηνεύω ότι είστε απαισιόδοξος. Διότι δεν υπάρχει άλλο επίθετο μεταξύ του αισιόδοξος και του απαισιόδοξος εκτός από το άσχετος. Μόνο ο άσχετος δεν έχει συναίσθηση της ζοφερής πραγματικότητας και δεν μπορεί να κρίνει και να διακρίνει. Και άσχετος δεν είναι μόνο όποιος δε βλέπει και δεν ακούει τι γίνεται γύρω του αλλά κι εκείνος που δεν καταλαβαίνει τι γίνεται λόγω βλακείας. Άσχετος όμως δεν είστε!

Κι ενώ ο λαός κρέμεται από το στόμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, περιμένοντας να του δώσουν μια νότα αισιοδοξίας ότι οι θυσίες του δεν πάνε χαμένες, ακούει από τον πρώτο ότι χανόμαστε κι από τον άλλο να δηλώνει διπλωματικά ότι δεν είναι ούτε αισιόδοξος ούτε απαισιόδοξος, προσθέτοντας ότι και οι τράπεζες βρίσκονται σε «εξαιρετικά κρίσιμη καμπή εξαιτίας της δημοσιονομικής κρίσης»!

Κι εκεί που περιμέναμε να μας πει γιατί συνεχίζεται η δημοσιονομική κρίση παρά το δάνειο των 110 δις από την Τρόικα και τα σκληρά μέτρα, εκείνος δεν μας εξήγησε! Όπως καταλαβαίνετε, όσο πιο ψηλά είναι κανείς τόσο πιο φειδωλός στα λόγια γίνεται για να μην διακινδυνεύσει τα οφίτσια…
(Πηγή photo)