Μπορεί κανείς να διαφωνεί με την κομμουνιστική ιδεοληψία-φαντασιοπληξία και με τις εμμονές των «κομμουνιστών» να στηρίζουν ένα στοιχειό του παρελθόντος χωρίς ρεαλιστική πρόταση εξουσίας, μπορεί ν’ αμφισβητεί δήθεν κομμουνιστές της Εκάλης, αλλά ουδείς μπορεί ν’ αμφισβητήσει ότι η Λιάνα Κανέλλη κάθε φορά που μιλάει από το βήμα της Βουλής ή από παράθυρο της τηλεόρασης βγάζει πολύ οργή κατά των δυναστών της εξουσίας και υπερασπίζεται το λαό με πάθος. Απολαύστε την:
Τι είχε πει, όμως, η Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Αθανασία Μερεντίτη γύρω από το κλέψιμο που εξόργισε ακόμη περισσότερο τη Λιάνα;
Παραθέτω το επίμαχο απόσπασμα από τα Πρακτικά της Βουλής της 22ας Σεπτεμβρίου του “σωτηρίου” έτους 2011:
Αθανασία Μερεντίτη: «Εγώ, κύριε Υπουργέ, αισθάνθηκα πολλές φορές σε όλη αυτή τη διαδρομή ότι κλέψαμε – δεν έχει σημασία εάν ήμουν εγώ ή εσείς ή κάποιος άλλος – την περιουσία ή τα αγαθά των παιδιών μας και των εγγονιών μας, εγώ επιτρέπεται να μιλάω και γι’ αυτό, ας μην τους κλέψουμε και τα όνειρα.»
Όμως, παρόλο που η κυρία Μερεντίτη είχε μιλήσει αμέσως πριν από την κυρία Κανέλλη, αρνήθηκε αυτά που είχε πει. Δείτε την επίμαχη στιχομυθία:
ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΜΕΡΕΝΤΙΤΗ: «Μπορώ να έχω το λόγο επί προσωπικού;»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Επί προσωπικού;»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Να μου απαντήσετε με ποια διαδικασία; Γιατί αν μου απαντήσετε με αυτή τη διαδικασία θα καθίσω κι εγώ…»
ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΜΕΡΕΝΤΙΤΗ: «Κυρία Κανέλλη…»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Όχι. Έφαγα στη μάπα στην αρχή τις πολυλογίες με όλη αυτή τη διαδικασία.»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Κυρία Κανέλλη, δεν έχετε το λόγο. Ζήτησε επί προσωπικού το λόγο η κ. Μερεντίτη.»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Επί προσωπικού το λόγο;»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Δεν ξέρω τι θέλει, κυρία Κανέλλη. Δεν την άκουσα ακόμα. Πρέπει να πει σε ένα λεπτό σε τι συνίσταται το προσωπικό. Πού να ξέρω τι θέλει να πει η κ. Μερεντίτη; Ορίστε, κυρία Μερεντίτη, έχετε το λόγο.»
ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΜΕΡΕΝΤΙΤΗ: «Επειδή η κ. Κανέλλη αναφέρθηκε και είπε ότι είπα “κλέψαμε”…»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Κοιτάξτε τα Πρακτικά.»
ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΜΕΡΕΝΤΙΤΗ: «Με όλο το σεβασμό, κυρία Κανέλλη, αφήστε με να τελειώσω. Εγώ είπα κλέψαμε τα όνειρα των παιδιών μας. Έχει διαφορά το ρήμα. Σας παρακαλώ πάρα πολύ. Και επειδή σας άκουσα με πολλή προσοχή να μιλάτε για τα ένσημα που έχετε κλπ., κύριε Πρόεδρε, δεν το έχω ξανακάνει ποτέ, αλλά επειδή οι ώρες είναι κρίσιμες και όλοι έχουμε ευθύνη γι’ αυτά που λέμε και κάνουμε, θα πω το εξής: Κυρία Κανέλλη, δεν σας επιτρέπω να μονοπωλείτε ούτε την αριστερή ιδεολογία ούτε την αριστερή συμπεριφορά.»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Αυτό είναι επί προσωπικού;»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ. Σας παρακαλώ!»
ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΜΕΡΕΝΤΙΤΗ: «Το ποιος έχει εδώ μέσα ένσημα ή όχι το ξέρουμε και δεν χρειάζεται…»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Τόσο συνηθισμένοι είστε από τα μονοπώλια που λέτε ότι εγώ μονοπωλώ.»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Κυρία Κανέλλη, δεν έχετε το λόγο. Κλείστε, σας παρακαλώ.»
ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΜΕΡΕΝΤΙΤΗ: «Κλείνω. Η αγωνία η δική μου είναι να σωθεί η χώρα και έχω καταλήξει ότι η χώρα δεν σώζεται με πεθαμένες και ξεπερασμένες πολιτικές.»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Θεωρώ ότι μία τοποθέτηση που έχει πολιτικό περιεχόμενο και κρίση δεν σας θίγει. Θεώρησε η κ. Κανέλλη ότι στα Πρακτικά είπατε ότι κλέψατε. Εσείς είπατε ότι κλέψατε τα όνειρα των παιδιών. Έγιναν διευκρινήσεις, δεν υπάρχει προσωπικό. Προχωρούμε παρακάτω.»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Μπορώ να έχω μισό λεπτό επί προσωπικού και για να ευχαριστήσω τον Υπουργό;»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Πού είναι το προσωπικό, κυρία Κανέλλη;»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Θέλω ένα λεπτό για να υπερασπιστώ τον εαυτό μου και να ευχαριστήσω τον Υπουργό.»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Να τον υπερασπιστείτε, αλλά υπάρχει το προσωπικό; Σας έθιξε κάτι;»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Ναι, βεβαίως. Ως κάτοχος μονοπωλίου δεν εμφανίστηκα ποτέ μου. Αντιστρέφω, λοιπόν, τα περί μονοπωλίων.
Να ευχαριστήσω τον Υπουργό που είχε την ευγένεια να παραχωρήσει τη σειρά σε δύο κυρίες και να σας πω ότι εγώ απαρνιέμαι ακόμα και τη ρητορική κλοπή των ονείρων των παιδιών. Δεν έκλεψα όνειρο κανενός παιδιού. Αυτό το μονοπώλιο το επιστρέφω στην κ. Μερεντίτη.»
Κοινοβολευτικές ατάκες, ε; Γουστάρω! Ή μήπως έπρεπε να πω κυνοβολευτικές ατάκες, λέξη που βγαίνει από το κυνομαχίες, κάτι ανάλογο με τους διαλόγους στη Βουλή;
Επ’ ευκαιρία, ας δούμε τώρα κι άλλα ενδιαφέροντα σημεία της ομιλίας της Αθανασίας Μερεντίτη, επειδή θεωρώ ότι αυτά που είπε τα συμμερίζονται όλα τα μέλη της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ που ως άλογα όντα λένε “ναι σε όλα” και ψηφίζουν τα ποιο βάρβαρα μέτρα καταλήστευσης του ελληνικού λαού, θεωρώντας τα μονόδρομο για τη δήθεν σωτηρία της χώρας:
ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΜΕΡΕΝΤΙΤΗ: «Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Το θέμα είναι, κυρία Κανέλλη, να σώσουμε την Ελλάδα. Παίρνω το λόγο κάνοντας πρώτα και κύρια –επιτρέψτε μου, είμαι φορτισμένη συναισθηματικά- για να κάνω μια ευχή. Δεν ξέρω αν συνοδεύεται και από ελπίδα. Ποτέ άλλη φορά να μην έρθουμε, να μην κληθούμε ξανά εμείς οι Βουλευτές, εν προκειμένω του ΠΑΣΟΚ σήμερα να ψηφίσουμε, που θα ψηφίσουμε, αντιλαϊκά και τόσο σκληρά μέτρα.
Είναι πραγματικά σκληρά μέτρα, είναι άδικα, είναι μέτρα πανικού, αλλά για μένα υπάρχει μια κόκκινη γραμμή και για αυτή την κόκκινη γραμμή τα ψηφίζω, που λέγεται η σωτηρία της χώρας. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο, παρά μόνο αυτό. Νομίζω ότι αυτές τις ώρες έχουμε όλοι ευθύνη και αυτοί που μιλάμε και αυτοί που δεν μιλάμε και αυτοί που σιωπούν και αυτοί που ξεχνούν.
Πρέπει να στηρίξουμε πρώτα και κύρια για εμένα, την κοινωνία. Την κοινωνία δεν έχουμε δικαίωμα να την αγνοούμε. Δεν έχουμε κανείς δικαίωμα να τη χρησιμοποιούμε. Δεν έχει κανείς μας δικαίωμα να την εμπαίζει. Δεν έχω περιθώρια και δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να γυρίσω στο παρελθόν και να πω πώς φτάσαμε εδώ. Το παρόν απαιτεί από όλους μας να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. (…)
Εγώ εκτιμώ ότι όπως είναι η χώρα, σε εμένα τουλάχιστον δεν επιτρέπει λαϊκισμούς και κυρίως να το βάζω στα πόδια. Πιστεύω – και θα τα πούμε τις επόμενες ημέρες – ότι οι δυσκολίες πιθανών να μας ξεπερνούν. Αυτή την ώρα, όμως, εμείς είμαστε και εμείς θα τις αντιμετωπίσουμε.
Κύριε Υπουργέ, όμως, επιτρέψτε μου να κάνω μερικές παρατηρήσεις και θα επιμείνω όσο αφορά την τροπολογία που καλούμαστε να ψηφίσουμε για το φόρο των ακινήτων.
Ακούστηκαν πάρα πολλά εδώ για το πόσο σκληρά είναι τα μέτρα. Ακούω συναδέλφους να αισθάνονται πόνο – πιθανότατα να τον αισθάνονται, αλλά να τον διατυμπανίζουν περισσότερο – για τους πολίτες που κόβονται οι μισθοί τους. Εγώ πραγματικά στέκομαι με σεβασμό και αναγνωρίζω τη δυσκολία που έχουν οι πολίτες που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν την καθημερινότητα με λιγότερο μισθό.
Είμαι, όμως, συγκλονισμένη και δεν μπορώ και πρέπει να στρέψω την προσοχή μου στον άνεργο και σε αυτόν που απολύεται ή θα απολυθεί, που θα κληθεί να αντιμετωπίσει τη ζωή του με καθόλου χρήματα. Ο ιδιωτικός τομέας στενάζει και πρέπει επιτέλους να προσπαθήσουμε να φέρουμε μια ισορροπία και να υπηρετήσει και ο δημόσιος τομέας τον ιδιωτικό. (…)
Έρχομαι, όμως, στο μεγάλο ζήτημα για εμένα της απαλλαγής της περιουσίας της Εκκλησίας. Στο άρθρο 5 λέει ότι εξαιρούνται οι χώροι, τα θρησκευτικά νομικά πρόσωπα, οι ιδιοκτησίες που χρησιμοποιούνται για λατρευτικό, εκπαιδευτικό, θρησκευτικό και κοινωφελές έργο. (…)
Νομίζω, κύριε Υπουργέ, έστω και τώρα, σας καλώ και σας παρακαλώ να το εξετάσετε γιατί καλούμαστε και παίρνουμε πολύ δύσκολα μέτρα. Ας κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν ώστε να έχουν στίγμα, κομμάτι, αλλά να έχουν και το χαρακτήρα της δικαιοσύνης. (…)
Ας προσπαθήσουμε αυτή τη στιγμή να βάλουμε όλους όσους μπορούν να συμβάλλουν ουσιαστικά σε αυτή την προσπάθεια της χώρας και την Εκκλησία και τους έχοντες. Και εγώ είμαι υπέρ και αυτή την ώρα να αυξήσετε περισσότερο το ποσοστό που θα εισφέρουν όλοι αυτοί που έχουν περιουσία, όποιους και αν περιλαμβάνει αυτό, ακόμα και εμένα.
Ευχαριστώ.»
Προσέξτε, η κυρία Μερεντίτη όχι μόνο θα ψηφίσει το ειδικό τέλος ακινήτων, αλλά ζητάει να αυξηθεί ακόμη περισσότερο το ποσοστό! Βέβαια, καλό είναι να πληρώσει και η Εκκλησία, κάλλιστο όμως είναι να πληρώσουν κι εκείνοι που έχουν εκμισθώσει ακίνητα στο Δημόσιο. Όμως αυτούς τους μεγαλοϊδιοκτήτες η κυβέρνηση τους εξαιρεί, κυρία Μερεντίτη! Και δεν διαμαρτυρηθήκατε για την κατάφωρη αυτή αδικία. Γιατί άραγε; Μπας και θυμώσουν και σας αυξήσουν το νοίκι;
Παραθέτω τώρα ολόκληρη τη σπαραξικάρδια ομιλία της εκρηκτικής Λιάνας, πλην της στιχομυθίας με την κ. Μερεντίτη που ήδη παρέθεσα:
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Επειδή είμαι γυναίκα, παρακαλώ πολύ να καταγραφούν στα Πρακτικά.
Κυρία μου, το σώμα του εγκλήματος! Και να μη με κατηγορήσετε για διαφήμιση! Αυτό είναι γάλα, αγορασμένο σήμερα το πρωί! Και αυτό είναι ψωμί!
Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε για τις σακούλες. Θα τις μαζέψω, δεν θα τις φορτώσω στην καθαρίστρια! Δεν θα χαλάσω και το ντεκόρ!
Η τιμή είναι 0,60 ευρώ! Και αυτό κοστίζει 2 ευρώ! Τετραμελής οικογένεια, κάθε μέρα, δαπανά 2,60 ευρώ, δηλαδή το μήνα 78 ευρώ και στις τριακόσιες εξήντα ημέρες –και όχι τις τριακόσιες εξήντα πέντε- 939 ευρώ! Αν βάλετε και τις πέντε ημέρες, 949 ευρώ! δαπανά 950 ευρώ μόνο γι’ αυτή τη φρατζόλα και αυτό!
Δεν θα με κατηγορήσετε για λαϊκισμό! Έχετε φάει στη μάπα προεκλογικά το Στέφανο Μάνο με τα τουβλάκια! Ούτε θα μου πείτε ότι χάλασα το ντεκόρ και το σεβασμό της Βουλής! Καθόλου δεν θα μου το πείτε!
Μόνο γι’ αυτά, λοιπόν, 950 ευρώ! Για τίποτα άλλο! Τίποτα άλλο!»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Κυρία Κανέλλη, σας παρακαλώ.»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Σας χαλάω το ντεκόρ;»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Ναι. Εσείς είστε δημοσιογράφος και ξέρετε.»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Δεν πειράζει. Ούτως ή άλλως, ξέρετε, στη δύσκολη στιγμή το γάλα ζεσταίνεται και γίνεται παπάρα!»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Νομίζω ότι αυτή δεν είναι εικόνα για το Κοινοβούλιο!»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Είναι προσβλητικό για το Κοινοβούλιο! Μήπως είναι εικόνα αυτό;»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Εγώ την άλλη φορά θα φέρω τα κοτόπουλα…»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Κύριε Πρόεδρε, πάρτε το και κρύψτε το!»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Όχι, δεν θα το κρύψω εγώ! Θα το αφήσετε κάτω!»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Ορίστε, το αφήνω στα Πρακτικά. Δεν διατηρείται στα Πρακτικά!»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Βάλτε το στα Πρακτικά ή όπου θέλετε!»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Βάλτε το κάτω στο σκουπιδοτενεκέ! Δεν πειράζει! Πετάξτε το το γάλα στο σκουπιδοτενεκέ! Θα το μαζέψουμε ούτως ή άλλως, δεν θα πάει χαμένο! Πάρτε και το ψωμί! Δεν παθαίνει τίποτα το ψωμί!»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Συνεχίστε, σας παρακαλώ.»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Αυτός ο λογαριασμός της ΔΕΗ είναι 73 τ.μ. στην περιοχή των Αμπελοκήπων. Θέλετε να σας πω πόσο είναι; Είναι 80 ευρώ! Και, μάλιστα, για άνθρωπο που δεν το χρησιμοποιεί το ηλεκτρικό σχεδόν καθόλου! Μία λαμπίτσα ανάβει το βράδυ! Βλέπει και τηλεόραση βέβαια! Δεν μπορεί, τι να κάνει; Ξέρετε πόσα είναι αυτά; Είναι 40 ευρώ τα τέλη και 40 ευρώ η κατανάλωση του ρεύματος! Σύνολο, 80 ευρώ!
Στο αφορολόγητο μιλάμε για 5.000 ευρώ ατομικό εισόδημα. Κυρία Μερεντίτη, εγώ έχω τριάντα πέντε χρόνια ένσημα! Από τη δουλειά μου έχω ζήσει! Και επειδή έχω τριάντα πέντε χρόνια ένσημα, δεν μπορώ να δεχθώ τον πληθυντικό “κλέψαμε”!
Με συγχωρείτε, αλλά δεν έκλεψα κανέναν! Κανέναν δεν έκλεψα! Ούτε εγώ ούτε κανένας εργαζόμενος που δούλεψε με είκοσι, είκοσι πέντε και τριάντα πέντε χρόνια στην πλάτη! Δεν έχω κλέψει κανέναν! Από τη δουλειά μου έχω ζήσει! Είναι πολύ πιο λαϊκίστικο και πολύ πιο προσβλητικό για το ελληνικό Κοινοβούλιο να μου λέτε ότι σας προσβάλλει η εικόνα του ψωμιού και να μη σας προσβάλλει η λέξη “κλέψαμε”! Από πού και ως πού κλέψαμε; Ποιοι κλέψαμε; Εσείς το είπατε! Είπατε “κλέψαμε”! Μπορεί όχι εγώ, αλλά “κλέψαμε” είπατε! Ποιοι κλέψαμε; Ποιος έκλεψε ποιον; Ποιον έκλεψε;
Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, λοιπόν, εφαρμόζοντας πολιτική Νέας Δημοκρατίας – γιατί εσείς έχετε κυβερνήσει από τη Μεταπολίτευση και μετά – καταλήξατε ως κίνημα να κυνηγάτε ό,τι είναι ακίνητο! Ντουβάρια – όχι ανεξαρτήτως μεγέθους – πεθαμένους, ανάπηρους, παιδιά, αρρώστους, ακίνητους! Αυτούς κυνηγάτε! Μισθωτούς και συνταξιούχους!
Η μόνη συλληπτέα ύλη σ’ αυτόν τον τόπο είναι οι ακίνητοι, αυτοί που δεν μπορούν να κινηθούν! Μα, δεν μπορούν να κινηθούν ούτε καν μέσα στο σύστημα! Συλλαμβάνονται ως ύλη! Σ’ αυτούς επιπίπτετε πάλι, με τα καινούργια μέτρα! Τι πατάσσετε; Τη φοροδιαφυγή; Ποιον τιμωρείτε; Το παιδί που γεννήθηκε σήμερα και μπαίνει στην κατηγορία του ήδη χρεωμένου; Τι προσπαθείτε να κάνετε;
Ξέρετε γιατί φωνάζω και παθιάζομαι; Ξέρετε γιατί σας τα έφερα αυτά να τα δείτε; Διότι με τη δύναμη της εικόνας παλεύετε, δηλαδή ποιος τσαλακώθηκε και ποιος δεν τσαλακώθηκε! Ακούσαμε και Βουλευτή σας – Υπουργό σας – εχθές να δηλώνει ότι είναι υπεράνω! Είναι υπεράνω αυτός! Δεν έχει προνόμια! Ήρθε απ’ έξω να μας σώσει!
Εγώ ξέρω ανθρώπους στα πενήντα πέντε που φεύγουν μετανάστες! Άρρωστοι! Φεύγουν μετανάστες, για να πάνε να ζήσουν! Εγώ ξέρω ανθρώπους που έφτιαξαν σπιτάκια με πόνο ψυχής, με δάνεια από το χρηματοπιστωτικό σύστημα της φούσκας που έπαιζε το ρόλο του μεσίτη, γιατί ήταν ιδιοκτήτες, ήταν οι διάδοχοι της μεγάλης φεουδαρχίας στις τράπεζες! Ξέρω ότι σήμερα εσείς μιλάτε για το γαλλογερμανικό άξονα και είναι ο ίδιος άξονας SIEMENS-ΠΕΣΙΝΕ διακόσια χρόνια!
Ποιους θα φορολογήσετε; Πού θα βάλλετε; Στη δομημένη ιδιοκτησία; Το “δομημένη” είναι σαν το ομόλογο; Διότι το ακούσαμε και αυτό, δηλαδή “δομημένα ομόλογα”, “δομημένη ιδιοκτησία”, “δομημένα swaps”, “δομημένα ΤΑΠ”, κλπ! Φτιάξατε ένα δομημένο αδόμητο λεξιλόγιο! Πού θα το βάλετε αυτό; Πώς θα το χειριστείτε αυτό; Έρχεστε να διαχειριστείτε την καταστροφή του ελληνικού λαού;
Και αυτό το οποίο δεν θα σας επιτρέψουμε να κάνετε είναι το εξής: Εγώ έχω 200 ευρώ στο πορτοφόλι μου αυτή τη στιγμή και μπορώ να κινηθώ. Μπορώ να φάω. Έχω 200 ευρώ και δεν θεωρώ ότι τα χρωστώ και σε κανέναν! Αλήθεια σας το λέω! Εγώ μιλώ γι’ αυτούς που δεν έχουν 200 ευρώ να περάσουν το μήνα! Δεν έχουν 200 ευρώ! Δεν τους περισσεύουν 200 ευρώ να περάσουν το μήνα! Επιλογή μου είναι, δεν τη χρεώνω σε κανέναν απολύτως!
Άκουσα τον κ. Αμοιρίδη – εδώ ήμουν, στη Βουλή – να λέει “τα φάγαμε στη διασκέδαση”! Ποιοι τα έφαγαν στη διασκέδαση; Και γιατί θα τιμωρήσουν αυτούς που δεν μπόρεσαν να τα φάνε στη διασκέδαση; Γιατί;
Έχετε συναντήσει παιδάκι οκτώ χρονών ή έξι χρονών σήμερα να πηγαίνει στο κρεβάτι του μπαμπά του και να του λέει “μπαμπά σήκω, πήγαινε βρες μία ακόμα δουλειά, αν με θέλεις μπαλαρίνα”, γιατί το μάθημα μπαλέτου για έξι χρονών κοριτσάκι έχει 65 ευρώ το μήνα; Όλα είναι ιδιωτικοποιημένα! Όλα είναι εμπορευματοποιημένα! Ακόμα και το όνειρο, “αν με θες μπαλαρίνα, σήκω”! Δεν είναι η κόρη σου μπαλαρίνα, οκτώ χρονών είναι!
Πριν μπω στην Αίθουσα, με πήρε μία κυρία ετών 80 παρά κάτι μήνες, χήρα. Μου είπε μήπως ξέρω κάποιον – επειδή μίλησα για τάφους χθες, έτσι λειτουργεί η επικοινωνία – να πουλήσει τον τάφο που έχει κληρονομήσει στο Α΄ Νεκροταφείο, για να βγάλει φράγκα και να μπορέσει να επιζήσει, λέγοντάς μου “είμαι 80 ετών παρά κάτι μήνες”!
Σε ποιους απευθύνεστε μ’ αυτά τα μέτρα; Σε ποιους μιλάτε για βία; Πιο βίαια πράγματα απ’ αυτά που εκτοξεύετε ως μέτρα σωτηρίας της πατρίδας δεν υπάρχουν!
Έρχομαι και σας ρωτώ με το χέρι στην καρδιά.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Ο προηγούμενος ομιλητής, ο κ. Μπούρας, μίλησε για δώδεκα λεπτά, παρά δέκα δεύτερα. Μη μου μιλάτε, με τα δευτερόλεπτα ζω. Ειλικρινά σας το λέω. Κάνω έκκληση στη γενναιοδωρία σας για μερικά δευτερόλεπτα, για να τελειώσω ένα συνειρμό.»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Δεν χρειάζονται, κυρία Κανέλλη, όλα αυτά για να πείτε τα αυτονόητα για το Προεδρείο. Τα έχετε τα λεπτά. Ξέρετε ότι χτυπά αυτόματα το κουδούνι και υπάρχει ανοχή από το Προεδρείο.»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Εντάξει, κύριε Πρόεδρε. Το ξέρω.»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Τι τους επικαλείστε όλους τους προηγούμενους;»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Αφαιρέστε μου και τη διαδικασία απαλλαγής από το ψωμί και το γάλα!»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Ναι, αλλά μη λέτε αυτά για το Προεδρείο. Δεν αστυνομεύει το Προεδρείο.»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Δεν είπα κάτι τέτοιο. Δεν σας κατηγόρησα καν. Τώρα καταναλώνουμε το χρόνο όλων. Είστε δημοκρατικός, είστε καλός, θα σώσετε την πατρίδα!»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Συνεχίστε, σας παρακαλώ.»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Εγώ σας λέω ότι δεν σώζεται η πατρίδα με πεθαμένους πολίτες! Η πατρίδα δεν είναι οικόπεδο και χωράφι! Δεν μπορείτε να μιλάτε για εμπορικές, αντικειμενικές και άλλες αξίες, έχοντας εμπορευματοποιήσει τα πάντα! Δεν μπορείτε να το κάνετε, γιατί δεν μπορείτε να εκτιμήσετε την αξία της ανθρώπινης ζωής κάτω απ’ αυτές τις αλήθειες!
Κάποιος σοφότερος εμού είπε ότι καπιταλισμός έμαθε τον κόσμο να μετράει! Όχι αριθμητική, δεν τον έμαθε να μετρά τα άστρα, αλλά τον έμαθε να μετρά το χρήμα!
Δεν μου λέτε, όμως, αν με αυτόν τον αριθμό που σας έδωσα εγώ μετρώντας από την άλλη μεριά, των πεθαμένων, 78 ευρώ το μήνα θέλεις για μία φρατζόλα ψωμί και ένα μπουκάλι γάλα, αν έχεις είκοσι δύο μεροκάματα πρέπει να φας τριάντα μέρες, μόνο γάλα και ψωμί, κύριε Υπουργέ. Δηλαδή, σε αυτόν που έχει είκοσι δύο μεροκάματα θα του πείτε ότι ξοδεύει περισσότερα από όσα βγάζει; Και αν τα μεροκάματα είναι έντεκα γιατί του τα κόψανε;
Άκουσα με τα αυτιά μου Βουλευτή, πρώην συνδικαλιστή και νυν Υπουργό, εδώ μέσα σήμερα στην Αίθουσα, να λέει για το δικαίωμα στην απασχόληση. Είναι πολιτική η απασχόληση και όχι ιερό πράγμα η εργασία και το δικαίωμα, το οποίο χτυπιέται αλύπητα; Να γυρίσουμε πίσω πού; Στην εποχή του Σόλωνα; Θα βάζουμε τα παιδιά μας, τους εαυτούς μας, όλους υποχείρια εντελώς; Θα τα υποδουλώνουμε για να ξεχρεώσουμε, σε ποιον και τι; Σε αυτόν που καθορίζει την τιμή της ζωής κατά ζώνη επιρροής εντός σκληρών ή άλλων καπιταλιστικών συστημάτων ή νομισμάτων;
Μην περιμένετε απάντηση η οποία δεν περιλαμβάνει βία και θα εξηγήσω τη λέξη. Θα κρεμαστείτε εκ των πραγμάτων σε πολιτικά ιστορικό και ιστορικό πολιτικό πάσαλο. Ιστορικά και πολιτικά. Και δεν θα με κατηγορήσετε, όπως κατηγορήσατε τον επικεφαλής των ταξιτζήδων ή οποιονδήποτε άλλον εκμαίνεται κάποια στιγμή. Σε πολιτικό, ιστορικό πάσαλο θα κρεμαστείτε.
Σαν την εποχή του Βουλγαροκτόνου αφήνετε έναν αόμματο ανά 6.000, τους υπόλοιπους τους “παλουκώνετε” στα πλαίσια μιας απίστευτης ευρωκτονίας. Είναι ανθρωποκτόνα αυτή η πολιτική. Υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν αυτή τη στιγμή, γιατί στα τάχα μου δήθεν δομημένα σας νοσοκομεία δεν μπορούν να πάνε.
Κύριε Πρόεδρε, τελείωσα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και μπορώ να διανείμω και το ψωμί να μην πάει χαμένο, γιατί με τα ψίχουλα που ζούμε και μισό ποτηράκι γάλα κάνει καλό και στα κόκκαλα και στην οστεοπόρωση και στις βιταμίνες, που λείπουν από το σύνολο του ελληνικού λαού και κυρίως από την πολιτική σκέψη και την πράξη του τώρα εδώ μέσα.
Οι εκλογές μόνο μπορούν να κάνουν το λαό να εκφραστεί. Τίποτε άλλο. Όλα τα υπόλοιπα θα τα εκλαμβάνετε ως βία γιατί θα είναι αντίδραση, αντίσταση και επαναστατική διαδικασία.»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Παρακαλώ να πάρετε το ψωμί και τις σακούλες γιατί δεν κατατίθενται αντικείμενα στα Πρακτικά. Όταν τροποποιήσουμε τον Κανονισμό…»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Βεβαίως, τις σακούλες μου, και δεν σκοπεύω να σας αφήσω “σκουπίδια” στα Πρακτικά.»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ευάγγελος Αργύρης): «Όχι, λέω ότι αντικείμενα δεν κατατίθενται. Το ψωμί δεν είναι σκουπίδι.»
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Όταν είναι το Σώμα…»
Γειάσου Λιάνα Κανέλλη, αληθινέ χείμαρρε! Ωστόσο, χαραμίζεσαι τζάμπα μέσα στο ΚΚΕ. Κόμμα εξουσίας έπρεπε να έχεις φτιάξει, κι όχι να παθιάζεσαι μέσα σ’ ένα κόμμα παντοτινής διαμαρτυρίας. Διαμαρτυρόμαστε κι εμείς οι απέξω χωρίς να μας πληρώνει το κράτος. Τη δικιά σας τη διαμαρτυρία γιατί να την πληρώνουμε τόσο ακριβά, αφού δεν μπορείτε κι ούτε θέλετε να κυβερνήσετε;
Ίδρωσε άραγε κανενός εκ των μελών της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ το αυτί με το δριμύ κατηγορώ της Λιάνας Κανέλλη; Χα, χα, χάαα! Αστειεύεστε; Δε βλέπουν την ώρα και τη στιγμή για να μας ξαναματασώσουν ψηφίζοντας μία ακόμη παρτίδα μαστιγωτικών μέτρων.
Πάντως, ο προεδρεύων είχε χιούμορ, ενώ διασκεδαστικός ήταν, όπως πάντα, ο κοινοβολευτικός χαβαλές, παίδες! Μη μου πείτε! Τι ανάγκη έχουν αυτοί; Είναι καλά βολεμένοι και οι όποιες ψιλοπερικοπές υπέστησαν, για στάχτη στα μάτια του λαού, δεν γίνονται αισθητές στο τομάρι τους και στην καθημερινότητά τους. Απλά οι καταθέσεις τους μειώνονται κατά τι. Δείτε και το σχετικό video που ακολουθεί:
Και μια που τόφερε η κουβέντα για την Αθανασία Μερεντίτη, και επειδή υποψιάζομαι ότι κάποιοι αναγνώστες αυτού του ιστότοπου δεν θα την ξέρουν, να σας θυμίσω πότε έγινε “διάσημη” με το επόμενο video (αναρτήθηκε από foivosloxias στις 4/7/2011):
Tags: Αθανασία Μερεντίτη, ειδικό τέλος ακινήτων, Ευάγγελος Αργύρης, Λιάνα Κανέλλη ψωμί και γάλα
