.jpg)
Κουφότητα σημαίνει ρηχότητα, έλλειψη βαθύτητας πνεύματος, αδυναμία διείσδυσης στο πραγματικό νόημα λέξεων και πράξεων.
Με την έννοια αυτή, κουφοΈλληνες είναι εκείνοι που θα σπεύσουν ν’ αγοράσουν το αιματογραμμένο βιβλίο ενός διεστραμμένου εγκεφάλου, ήγουν του αρχιδολοφόνου της τρομοκρατικής οργάνωσης “17 Νοέμβρη” Δημήτρη Κουφοντίνα.
Στην τρομολαγνεία των κουφοΕλλήνων, στην οποία τους έχουν εθίσει τα τρομολάγνα ΜΜΕ, ποντάρει και ο χωρίς ιερό και όσιο…
Εκδοτικός Οίκος Λιβάνη για να κερδοσκοπήσει από την έκδοση ενός βιβλίου στοιχειωμένου με το αίμα αθώων ανθρώπων.
Δυστυχώς, η κουλτούρα μας είναι κουλτούρα του θανάτου κι όχι της ζωής. Οι δολοφόνοι γίνονται ήρωες των ΜΜΕ και των εκδοτικών οίκων, διότι το αίμα πουλάει…
Κι όλα αυτά στο όνομα τάχα της ελευθερίας του λόγου, ύψιστου αγαθού της Δημοκρατίας!
Τι λέτε βρε υποκριτές! Για ποια ελευθερία του λόγου μιλάτε; Επιτρέψτε μου να γνωρίζω καλύτερα, διότι οι εκδόσεις Λιβάνη είχαν αρνηθεί να εκδώσουν βιβλία μου όπως “Τα Οψώνια της Δημοκρατίας”, το οποίο αναφερόταν στο “Βρώμικο ’89” και στη ΜΗ-ΚΑΘΑΡΣΗ, καθώς και το “Σοφοκλέους Τραγωδία” το οποίο περιέγραφε πώς στήθηκε η μεγάλη απάτη του Χρηματιστηρίου από Σημίτη, Παπαντωνίου και ΣΙΑ, το 1999.
Και ερωτώ τους υπεύθυνους του κερδοσκοπικού Οίκου Λιβάνη: Θα εξέδιδαν εν ονόματι της δημοκρατίας ένα βιβλίο γραμμένο, π.χ., από τον προφυλακισμένο Νίκο Μιχαλολιάκο;
Όχι Βέβαια! Βλέπετε η ελευθερία του λόγου είναι επιλεκτική στη “δημοκρατία” μας. Άλλοι φιμώνονται κι άλλοι δικαιώνονται. Κι αυτό όχι τυχαία και αυθαίρετα αλλά για εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων και συμφερόντων αόρατων σκοτεινών κέντρων.
Άρα, μήπως έχει δίκιο ο εισαγγελέας της Δίκης της “17 Νοέμβρη“, που μιλάει για ύποπτη σχέση μεταξύ Δημήτρη Κουφοντίνα, Εκδοτικού Οίκου Λιβάνη και τρομοκρατίας;
Ας θυμηθούμε τι είχε πει ο εισαγγελέας Χρήστος Λάμπρου κατά την αγόρευσή του στις 09/09/2003:
«”Οι κατηγορούμενοι με ένοπλα χτυπήματα αφαίρεσαν ανθρώπινες ζωές, σκόρπισαν το θάνατο σε ανυποψίαστους πολίτες, δημιούργησαν χήρες και ορφανά, έφεραν πόνο, αίμα και θλίψη σε πολυάριθμες οικογένειες. Αυτά είναι τα κατορθώματα και οι ηρωισμοί της εταιρίας των κατηγορουμένων”.
Ο εισαγγελέας, διευκρίνισε πως στη δίκη αυτή δικάζονται εγκλήματα και εγκληματίες και όχι ιδεολογίες, ενώ χαρακτήρισε τους κατηγορουμένους ψευδοεπαναστάτες, φονιάδες, ληστές, κλέφτες και δειλούς.» (πηγή)
