Λένε ότι η ψυχολογία είναι το άλφα και το ωμέγα της οικονομίας. Η αισιοδοξία, ο ενθουσιασμός, η τόλμη, η εμπιστοσύνη στις δυνατότητες ενός λαού, και η πίστη στον εαυτό μας, δημιουργούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την επιχειρηματικότητα, την προσέλκυση επενδύσεων και την ανάπτυξη μιας χώρας. Αυτά λέει η κοινή λογική και δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος για να τα γνωρίζει.
Και όμως στην κρισιμότατη συγκυρία στην οποία βρίσκεται η χώρα μας, βγήκε ο κ. Τομάσο Παντόα Σιόπα, πρώην υπουργός Οικονομίας της Ιταλίας και νυν οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου, να σκορπίσει με τις δηλώσεις του απαισιοδοξία και μαυρίλα, ως μη όφειλε.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, μας είπε ότι «Η αποκατάσταση της ελληνικής αξιοπιστίας έχει αρχίσει αλλά θα χρειαστούν χρόνια, όχι μήνες», και συμπλήρωσε πως «αν υποθέσουμε ότι μία γενιά είναι τριάντα χρόνια, θα χρειαστεί το ένα τρίτο μιας γενιάς» για να εξέλθει η χώρα από την κρίση. Συγχρόνως χαρακτήρισε ως λανθασμένη την άποψη ότι η χρεοκοπία της Ελλάδας είναι αναπόφευκτη. (kathimerini)
Καλέ πού τον βρήκε αυτό το “σύμβουλο” ο George Papandreou? Κύριε Σιόπα, ποιον εξυπηρετούν τέτοιες δηλώσεις; Ποιος ωφελείται; Έτσι κι αλλιώς ο λαός έχει συνειδητοποιήσει τη συμφορά του, υποφέρει και προσπαθεί με χίλια ζόρια να χαμογελάσει και να ελπίσει ότι οι θυσίες του θα πιάσουν τόπο. Τι λέτε δηλαδή στο 80άχρονο συνταξιούχο που του πετσόκοψαν τη σύνταξη; Του λέτε ότι στον άλλο κόσμο να ελπίζει για καλυτέρευση; Ντρέπομαι για λογαριασμό, σας κύριε Σιόπα. Τι κυνισμός είναι αυτός;
Μήπως ο Πρωθυπουργός μας έχει βίτσιο να μαζεύει ως συμβούλους μάντεις-κακών, παρόλο που την περασμένη άνοιξη είχε ξεσηκώσει ιερό αγώνα εναντίον όσων έσπερναν φήμες για ενδεχόμενη χρεοκοπία; Δεν τον στέλνει στην Ιταλία να συμβουλέψει τον Μπερλουσκόνι; Ή μήπως κάποιοι άσπονδοι φίλοι μας τον εξαπέστειλαν εδώ για να μας προσφέρει τις τοξικές υπηρεσίες του;
Δυστυχώς, όμως, ο κ. Σιόπα, δεν σιώπησε εδώ. Ξεστόμισε κι άλλα τοξικά, σύμφωνα με την ίδια πηγή. Είπε ότι «βρισκόμαστε ακόμη στον μήνα του μέλιτος του προγράμματος» και παραμένουν πηγές κινδύνου!
Ώστε έτσι, ε; Την ανεργία και την ασιτία που υποφέρει ο ελληνικός λαός εσείς τη λέτε μήνα του μέλιτος! Δηλαδή τι άλλο θα δούμε όταν περάσει ο μήνας του μέλιτος, κύριε Σιόπα; Μήπως αναμένετε να δείτε πτώματα στους δρόμους; Κάτι μου λέει ότι ο δικός σας μήνας του μέλιτος στην Ελλάδα πλησιάζει στο τέλος του.
Σιόπα: «Το βασικό ρίσκο για την ελληνική προσπάθεια, είναι η κόπωση.»
Ναι, όντως, έχετε δίκιο σ’ αυτό. Μόνο που δεν γνωρίζετε ακριβώς από πού προέρχεται αυτή η κόπωση. Όχι! Δεν προέρχεται από το σφίξιμο του ζωναριού και την ασιτία, που αν υπήρχε ελπίδα θα τα υπομέναμε στωικά. Η κόπωσή μας προέρχεται κυρίως από τις κυβερνητικές αστοχίες, για να μην πω ηλιθιότητες, από τη μοιραία και άβουλη συμπεριφορά των κυβερνώντων, που νοιάζονται μόνο για την καρέκλα και την κομματική τους πελατεία και θεωρούν τα υπουργεία παιδότοπους, από τις τρομοκρατικές και τοξικές δηλώσεις πρωθυπουργικών συμβούλων σαν και του λόγου σας, και από το θέαμα μιας Τρόικας αριθμολάγνων που δείχνουν να έχουν πλήρη άγνοια ως προς τις θεμελιώδεις αρχές της οικονομίας και της ανάπτυξης, σπρώχνοντάς μας με τα μνημόνια-μνημόσυνα σ’ ένα φαύλο κύκλο ύφεσης και μιζέριας.
Σιόπα: Οι άλλοι κίνδυνοι αφορούν στο ότι τα αποτελέσματα έρχονται πιο αργά από ό,τι έχουν σχεδιαστεί, οι αλλαγές απαιτούν πλέον περισσότερο χρόνο, υπάρχει μεγάλη ανυπομονησία από την πλευρά των αγορών για να προχωρήσουν οι αλλαγές, και το διεθνές περιβάλλον δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό για την ανάπτυξη.
Ώστε οι διεθνείς τοκογλύφοι είναι ανυπόμονοι πότε θα βγούμε να δανειστούμε ξανά από δαύτους διότι δεν χορταίνουν ποτέ από αεριτζίδικα κέρδη! Έχουν φαίνεται αναδουλειές με τα πακέτα στήριξης της Ευρωζώνης. Ή μήπως οι αγορές διακατέχονται από ανυπομονησία, μπας και χάσουν τα λεφτά τους; Μήπως δηλαδή φοβούνται μπας και ξεχειλίσει το ποτήρι της δικής μας υπομονής και τραβήξουμε καμιά χρεοκοπία που θα τους κάνει να δουν τον ουρανό σφοντύλι και τα ομόλογά τους κουρελόχαρτα;
Αυτά τα λίγα είχα να πω στον κύριο Σιόπα, και να μας κάνει τη χάρη να πάει στη χώρα του για να κάνει μακάβριες προφητείες.
Όσο για μας, είναι ώρα ν’ αφήσουμε επιτέλους τις κομματικές ταμπέλες και εμφύλιες διαμάχες, και να ενώσουμε τις φωνές και τις προσπάθειές μας για να σαρώσουμε την κόπρο του Αυγείου που έπνιξε την όμορφη πατρίδα μας. Η σωτηρία είναι στα χέρια μας. Ας πάψουμε να περιμένουμε η εθνική παλιγγενεσία να έρθει απ’ έξω. Δεν υπάρχουν πια ρομαντικοί φιλέλληνες παρά μόνο κοράκια με νύχια γαμψά που καραδοκούν για να επιπέσουν με βουλιμία στο αχνιστό κοψίδι που λέγεται Ελλάδα. Θα τους αφήσουμε άραγε να μας πάρουν και τ’ αυγά και τα καλάθια; ΜΗ ΓΕΝΟΙΤΟ!
Tags: George Papandreou, Ευρωζώνη, ομιλία Γ. Παπανδρέου, Τομάσο Παντόα Σιόπα
