Οι κάτοικοι της πυρόπληκτης περιοχής στο Μάτι Αττικής – συγκεκριμένα όσοι παρακολούθησαν το υποκριτικό λογύδριο του Αλέξη Τσίπρα στην τοπική καφετέρια, στις 27/11/2018 – έχασαν μια χρυσή ευκαιρία να αποδοκιμάσουν τον κυνικό πρωθυπουργό και να αποχωρήσουν από την αίθουσα, αφήνοντάς τον ταπεινωμένο και σύξυλο.
Τι άλλο δηλαδή ήθελαν να ακούσουν για ν’ ανάψει το αίμα τους; Πόσο μεγαλύτερη πρόκληση θα χρειάζονταν για να αποδείξουν ότι οι Έλληνες δεν είμαστε ραγιάδες που ανεχόμαστε ακόμη και το φτύσιμο κατάμουτρα από τον πρωθυπουργό της συμφοράς μας;
Έχουμε άραγε περιπέσει σε τόσο μεγάλη σωματική και πνευματική αποχαύνωση που να ανεχόμαστε κάθε ταπείνωση και μαστίγωμα από την εξουσία;
Ο Αλέξης Τσίπρας, απαντώντας στα παράπονα πυρόπληκτης γυναίκας πως δεν έχει λάβει ακόμη καμία οικονομική στήριξη ή άλλη βοήθεια από την πολιτεία είπε χωρίς να κοκκινίσει:
«Και να έπαιρνες τα 2.000 ευρώ δε θα γινόταν τίποτα. Τι θα έκανες; Θα τα έχανες αυτά τα χρήματα, θα τα σπατάλαγες».*
Οποίον θράσος, κυνισμός, απανθρωπιά, οίηση, αδιαντροπιά, αναλγησία!
Και οι ακροατές; Τι έκαναν οι αποσβολωμένοι ακροατές; Πώς αντέδρασαν; Μήπως γιούχαραν τον προκλητικό και ανάλγητο πρωθυπουργό μας; Μήπως σηκώθηκαν έστω, σιωπηλά και πολιτισμένα, να αποχωρήσουν από την αίθουσα; Μήπως ακούστηκαν κάποιες φωνές διαμαρτυρίας και αποδοκιμασίας; Τίποτε από όλα αυτά δυστυχώς… Συνέχισαν να τον ανέχονται να τους δουλεύει!
Αυτά τα βλέπει ο παμπόνηρος δημαγωγός Τσίπρας και τα καταγράφει. Έχει πιστέψει πια ότι ο λαός ανέχεται τα πάντα από δαύτον, επειδή είναι νέος και, όπως νομίζει, ωραίος, κι έχει και το αόρατο “ηθικό πλεονέκτημα” της αριστεράς!
Και προσέξτε, ποια μέρα διάλεξε ο πρωθυπουργός των ραγιάδων για να επισκεφτεί την πληγείσα περιοχή; Την ημέρα που τα ΜΜΕ απεργούσαν, ευελπιστώντας ίσως ότι δεν θα υπήρχε δημοσιογραφική κάλυψη από τα ελάχιστα εναπομείναντα κανάλια που στέκονται κριτικά απέναντί του!
Ατύχησε όμως και εδώ διότι ουδέν σαθρόν κρυπτόν υπό τον ήλιο!
