Βουλή, 30/07/2020 – ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΙΛΙΑΡΔΟΣ (Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης):
(…) Στο θέμα μας τώρα. Ενώ η Ελλάδα έχει τόσες ανάγκες, όσον αφορά τα εθνικά θέματα ως προς το αμυντικό κόστος, την οικονομία, την παιδεία, την υγεία, η Κυβέρνηση ιδρύει έναν ακόμη Οργανισμό που θα αξιολογεί την ποιότητα των υπηρεσιών υγείας, θυμίζοντας πως όταν δεν ιδρύει έναν καινούριο οργανισμό είτε επανιδρύει, όπως στην περίπτωση του ΕΟΔΥ, είτε μετονομάζει, όπως με τον Οργανισμό Διαστήματος.
Η ιστορία πάντως της ίδρυσης οργανισμών θυμίζει τους πολυάριθμους δημόσιους οργανισμούς που υπήρχαν πριν από τα μνημόνια εκ των οποίων αρκετοί στην υγεία.
Οι δήθεν μεταρρυθμίσεις, δε, της Τρόικας δεν ήταν η κατάργησή τους, αλλά το κλείσιμο των νοσοκομείων, κοστίζοντάς μας μεταξύ άλλων το πρόσφατο κλείδωμα της οικονομίας μας, που κατέστρεψε ακόμη περισσότερο την Ελλάδα.
Είναι θλιβερό πάντως το ότι η Κυβέρνηση πανηγυρίζει για τη μικρότερη ύφεση που προβλέπει σε σχέση με τέσσερα-πέντε άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρά το ότι γνωρίζει πως ενώ όλες οι χώρες αύξησαν το ΑΕΠ τους πάνω από 10% κατά μέσο όρο τα προηγούμενα δέκα χρόνια, το ΑΕΠ της Ελλάδας μειώθηκε περί το 25%. Άρα η απόστασή μας με τους άλλους διευρύνθηκε κατά 35%.
Είναι δυνατόν να πανηγυρίζουμε για μια μικρότερη ύφεση; Πόσο πιο κάτω μπορεί να πάει η οικονομία μας; Αρκεί να παραθέσει κανείς τη σύγκριση με τη Ρουμανία στο γράφημα που θα καταθέσουμε στα Πρακτικά για να καταλάβει το μέγεθος της καταστροφής μας, όπου το ΑΕΠ της Ρουμανίας αυξήθηκε μέσα στα δέκα προηγούμενα χρόνια από τα 165 δισεκατομμύρια δολάρια στα 250 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ της Ελλάδας μειώθηκε, κατέρρευσε από τα 300 δισεκατομμύρια δολάρια στα 190 δισεκατομμύρια δολάρια, με αποτέλεσμα σήμερα να μας ξεπερνάει ακόμη και η Ρουμανία.
Επίσης, πρέπει να θυμίσουμε ότι ενώ είμαστε η ηγέτιδα δύναμη των Βαλκανίων με δεκάδες επιχειρήσεις και τράπεζές μας παντού, καθώς επίσης και με το σκληρό νόμισμα κάποτε της περιοχής, τη δραχμή, έχουμε καταντήσει ένας εξαθλιωμένος ουραγός.
Όπως το σκύψιμο του κεφαλιού δεν έχει τελειωμό, έτσι και η υποχώρηση της οικονομίας, με την ύφεση για το 2020 να προβλέπεται στο 10%, δηλαδή μεγαλύτερη από τον πρώτο χρόνο των μνημονίων, με αποτέλεσμα την εκτόξευση όλων των ελλειμμάτων μας στα ύψη, όπως του προϋπολογισμού, του εμπορικού μας ισοζυγίου, του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών κ.λπ., καθώς επίσης – το σημαντικότερο – του δημοσίου και «κόκκινου» ιδιωτικού μας χρέους, που είναι πλέον εκτός ελέγχου.
Ήδη η πτώση στις εξαγωγές μας τον Μάιο ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως επίσης θα καταθέσουμε στα Πρακτικά, ενώ η υποχώρηση των τουριστικών μας εσόδων στο πρώτο πεντάμηνο ήταν -78,5%. Τρομακτικά μεγέθη.
Συνεχίζοντας στο σχέδιο νόμου, η συζήτηση όσον αφορά τους πολυάριθμους και άχρηστους οργανισμούς είχε ξεκινήσει ήδη από το 2005, δηλαδή δεν είναι σημερινή. Εν προκειμένω παραθέτουμε τα εξής παρακάτω δημοσιεύματα που το επιβεβαιώνουν.
Το 2005 δημοσίευμα:
«Καταργούνται οι άχρηστοι οργανισμοί». Όπως θα καταθέσουμε στα Πρακτικά, μεταξύ πολλών άλλων, γράφονταν τα εξής:
«Είναι, για παράδειγμα, προφανές ότι αργά ή γρήγορα θα τεθεί στο τραπέζι των υπουργικών συζητήσεων το τεράστιο κόστος λειτουργίας πολλών δημόσιων οργανισμών, η χρησιμότητα και η αποτελεσματικότητα των οποίων δικαίως προβληματίζει».
Ο σχετικός πίνακας στη σελίδα 127 της εισηγητικής έκθεσης του προϋπολογισμού του 2005 περιλαμβάνει ορισμένες περιπτώσεις οργανισμών, η λειτουργία των οποίων δεν προσφέρει πλέον τίποτα συγκεκριμένο και κυρίως τίποτα που να δικαιολογεί τα χρήματα του φορολογούμενου που σπαταλιούνται.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, επισημαίνουν επιχειρηματίες του εξαγωγικού τομέα, είναι ο Οργανισμός Προώθησης Εξαγωγών που εμφάνισε πέρσι έλλειμμα υπερδιπλάσιο του προβλεπομένου, τη στιγμή που οι εισαγωγές της χώρας είναι τριπλάσιες από τις εξαγωγές.
Ήταν άρθρο του κ. Παπαδημητρίου στην «Καθημερινή». Έκλεινε δε με το εξής: «Η σπάταλη οργάνωση του κράτους με ατελείωτους καταλόγους ακολούθων, προξένων, προέδρων, διευθυντών και άλλων διορισμένων «στελεχών» θα τεθεί σύντομα στο μικροσκόπιο του Υπουργείου».
Όταν άρχισαν τα προβλήματα, όταν υπερχρεώθηκε η Ελλάδα, γράφονταν τα εξής το 2009: «Συγχωνεύονται ή καταργούνται 250 δημόσιοι φορείς». Θα το καταθέσω στα Πρακτικά. 2010:
«Συγχωνεύσεις οργανισμών και φορέων στην υγεία. Μεταξύ αυτών το Υπουργείο Υγείας πρότεινε την κατάργηση του Εθνικού Κέντρου Ερευνών Υγείας και τη συγχώνευση του ΙΚΔΕ με το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών».
Θα το καταθέσω και αυτό στα Πρακτικά.
Το 2012, δύο χρόνια μετά: «Προς απολύσεις δεκαπέντε χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων το 2012 με κατάργηση οργανισμών».
Ξανά το 2012: «Στόχος 255 καταργήσεις ή συγχωνεύσεις μέχρι το τέλος Αυγούστου. Ξεκίνημα με 20».
Ξανά το 2012: «Η λίστα με τους 21 φορείς και οργανισμούς που καταργούνται, μεταξύ των οποίων κοινωνικής φροντίδας».
Το 2013: «Καταργούνται 20 οργανισμοί του δημοσίου. Τέλος, κατάργηση ή συγχώνευση 40 οργανισμών προβλέπει νέο νομοσχέδιο».
Μόνο απ’ αυτά μπορούμε να καταλάβουμε πώς ακριβώς λειτουργούσε η Ελλάδα και πώς λειτουργεί σήμερα. Εύλογα, λοιπόν, υποθέτουμε ότι η Κυβέρνηση ξεκίνησε τα ίδια, αυτά που μας οδήγησαν στην υπερχρέωση του 2009, όπου φαίνεται καθαρά με κριτήριο πάρα πολλά νομοσχέδιά της ότι δεν έχει διδαχτεί απολύτως τίποτα από το αποτυχημένο παρελθόν της.
Νέοι οργανισμοί, καινούργιες εταιρείες, θέσεις εργασίας για προσλήψεις των «δικών της παιδιών», διόγκωση του κρατικού μηχανισμού, παρά το ότι προσποιείται πως είναι φιλελεύθερη κ.λπ., όπως στον ΟΔΙΠΥ σήμερα με κόστος 2 εκατομμυρίων ευρώ όσον αφορά το αρχικό κεφάλαιό του και με 1 εκατομμύριο ευρώ ετήσια επιχορήγηση κατά το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.
Το Γενικό Λογιστήριο πάντως δεν αναφέρει τον αριθμό των προσλήψεων, ούτε το λειτουργικό κόστος του νέου Οργανισμού. Ασφαλώς θα το όφειλε. Στο δε άρθρο 12 γράφει ότι το κόστος του ΟΔΙΠΥ θα καλύπτεται από δωρεές, καθώς επίσης από την αποζημίωσή του για τις υπηρεσίες του στο δημόσιο.
Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Τιμολόγηση των νοσοκομείων για τη μέτρηση των στατιστικών. Δεν έχουμε αρκετές στατιστικές;
Εκτός αυτού, στο άρθρο 24 παράγραφος 6 αναφέρεται ότι θα δίνεται ανταμοιβή έναντι επιτυχούς αξιολόγησης που μπορεί να είναι χρηματική. Σημαίνει ανταμοιβή για να κάνει κανείς τη δουλειά του;
Επιπλέον, στο άρθρο 14 συμπεριλαμβάνεται η συνεργασία με το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» ως προς το πρόγραμμα λοιμώξεων. Ξανά το Ίδρυμα. Εν προκειμένω απορούμε πώς συνδέεται το Ίδρυμα με όλα αυτά.
Στο άρθρο 8 τώρα δεν θα έπρεπε να δοθούν οι δείκτες που θα χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση και για την αξιολόγηση των μονάδων, καθώς επίσης τα όρια εντός των οποίων οφείλουν να κυμαίνονται, για παράδειγμα, ως προς την πληρότητα;
Επίσης, οι κυρώσεις για την περίπτωση μη ικανοποιητικής λειτουργίας των μονάδων. Δείκτες χωρίς αποτέλεσμα και χωρίς κυρώσεις έχουν νόημα;
Τέλος, στο άρθρο 17 θα λαμβάνουν μέτρα προφύλαξης τα μεταφορικά μέσα που αναφέρονται;
Με τι κόστος θα γίνεται η μεταφορά;
Δεν καθορίζεται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, κάτι που θεωρούμε απαράδεκτο, επειδή το κόστος μπορεί να είναι σημαντικό.
Στο άρθρο 18 γιατί, αλήθεια, έως την 31η Δεκεμβρίου του 2020;
Γνωρίζετε ότι θα λήξει τότε το θέμα του κορωνοϊού;
Είναι πάντως απαράδεκτο να υπάρχουν ελλείψεις ακόμη και σήμερα σε αντισηπτικά, όπως επίσης σε πλαστικά γάντια που εισάγονται από ασιατικές χώρες. Είναι τόσο δύσκολο για μια χώρα που παράγει πλαστικά;
Κλείνοντας, θα πω ότι στο άρθρο 20 έχει διενεργηθεί μελέτη σχετικά με πόσες απλές κλίνες και ΜΕΘ χρειάζονται;
Το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους πάντως δεν αναφέρει το κόστος, κάτι που είναι λογικό, αφού δεν γνωρίζει πόσες προβλέπονται.
Δεν θα πρέπει να συσχετιστεί ο αριθμός των ΜΕΘ με την ελευθερία λειτουργίας της οικονομίας; Υπάρχουν τόσα πολλά ερωτηματικά που πραγματικά είναι αδύνατο να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης)
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο Αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
