Όνειρα που θρυμματίστηκαν στις 4 Οκτωβρίου του 2009, ακριβώς 35 χρόνια μετά την ίδρυση του κόμματος από το μεγάλο πολιτικό ηγέτη Κωνσταντίνο Καραμανλή στις 4 Οκτωβρίου του 1974. Τι τραγικό! Ακριβώς την ημέρα των γενεθλίων της, η Νέα Δημοκρατία υπέστη την πιο ταπεινωτική εκλογική ήττα-συντριβή από τη σύστασή της ως κόμμα. Σημαδιακό, ε;
Εκατομμύρια προδομένων οπαδών του κόμματος έχουν υποστεί τεράστιο ψυχολογικό σοκ, και είναι πολύ μα πολύ οργισμένοι. Υπάρχουν πολλά μηνύματα για πολλούς αποδέκτες μέσα από την αποφράδα αυτή ημέρα. Πριν από 35 χρόνια, στις 4/10/1974, γεννήθηκε η ελπίδα. Το 2009, ακριβώς στην ίδια ημερομηνία, γεννήθηκε η απελπισία και μαζί της η επιτακτική ανάγκη για επανίδρυση του κόμματος της ΝΔ από τις στάχτες του. Είναι συλλογικό το έγκλημα για ένα κόμμα που έχει προσφέρει στην Ελλάδα τόσα πολλά να έχει πέσει σε τέτοια ανυποληψία, παρακμή και αποσύνθεση… Μιλάμε για μεγάλη φτώχεια, κι όχι μόνο σε ψήφους. Έχουμε να κάνουμε με χρεοκοπία ιδεών και στελεχών.
Τώρα, πάνω στο κουφάρι της, οι μνηστήρες ερίζουν για το ποιος θα είναι ο επόμενος νόμιμος σύζυγος – πρόεδρός της. Υποψήφιοι, όλως παραδόξως, είναι και δύο από εκείνους που στο παρελθόν την πρόδωσαν και συνετέλεσαν τα μάλα στη δυσφήμηση και αποδυνάμωσή της, με συνέπεια την άνοδο του «αντιπάλου» κόμματος στην εξουσία. Θα περίμενε κανείς, μετά από τόσα χρόνια, οι κύριοι αυτοί να έχουν συνειδητοποιήσει τη μεγάλη ζημιά που προξένησαν στη Νέα Δημοκρατία και να έχουν μετανοήσει εν σάκκω και σποδώ. Αυτό στην πράξη σημαίνει πως ούτε θα διανοούνταν να υποβάλουν υποψηφιότητα για την προεδρία του κόμματος, θεωρώντας τον εαυτό τους πέτρα σκανδάλου. Άρα δεν τους ενδιαφέρει η ενότητα του κόμματος παρά μόνο η ικανοποίηση των προσωπικών τους φιλοδοξιών, και γαία πυρί μιχθήτω. Άλλη μια ένδειξη ότι συν τοις άλλοις είναι και κοντόφθαλμοι και πτωχοί τω πνεύματι, άρα ακατάλληλοι για ηγέτες. Διότι ποιος νουνεχής θα ήθελε να είναι πρόεδρος σ’ ένα κόμμα που κινδυνεύει να διχαστεί εξ αιτίας του;
Η Νέα Δημοκρατία όμως, εκτός από καινούργιο πρόεδρο, που επιβάλλεται να μην είναι κάποιος από τους αποστάτες, χρειάζεται καινούργια πνοή, νέο αίμα, καινούργιο πολιτικό προσανατολισμό, νέες ιδέες, ακόμη και νέο όνομα. Το «Νέα Δημοκρατία» είχε νόημα ως όνομα για ένα κόμμα που ιδρυόταν μετά την πτώση της δικτατορίας. Σήμερα όμως δεν έχει νόημα. Όλα τα κόμματα υποτίθεται πως είναι “δημοκρατικά”. (Μη γελάτε εσείς εκεί κάτω, βρε!) Άρα το “Νέα Δημοκρατία” δεν υποδηλώνει τίποτα, δε σηματοδοτεί κάποιο κοινωνικό προσανατολισμό, δεν εμπεριέχει σαφές πολιτικό στίγμα, και κατά τη γνώμη μου πρέπει να αλλάξει. Μπορεί να ονομαστεί, π.χ., «Λαϊκό Κόμμα», ή κάτι ανάλογο.
Εξάλλου, ο αυτοπροσδιορισμός της ΝΔ ως η «Μεγάλη Φιλελεύθερη Παράταξη» είναι κόκκινο πανί για τα λαϊκά στρώματα. Δεν το καταλαβαίνει κανείς αυτό; Ο φιλελευθερισμός χρεοκόπησε ήδη, αν και ποτέ δεν υπήρξε ελκυστική πολιτική ιδεολογία. Μια ιδεοληψία της κακιάς ώρας ήταν από την αρχή. Και δεν εισηγούμαι τον απόλυτο κρατισμό, για να μην παρεξηγηθώ. Απλά η ελεύθερη αγορά πρέπει να λειτουργεί με κανόνες και να είναι κάτω από τον σφικτό έλεγχο του κράτους δικαίου ώστε να μην αφήνεται ασύδοτη.
Θα ήθελα να παραθέσω εδώ το μεγαλύτερο μέρος της Ιδρυτικής Διακήρυξης της Νέας Δημοκρατίας, σαν ένα τιμητικό μνημόσυνο προς τον ιδρυτή της, αλλά και για να θυμηθούν οι Νεοδημοκράτες τα περασμένα μεγαλεία, και διηγώντας τα να… ψάχνονται μπας και ανανήψουν. Ποιος τους βάσκανε; Ποια κατάρα έπεσε πάνω τους; Διότι όταν ένα κόμμα εξουσίας με τεράστια ιστορική προσφορά στη χώρα αρρωσταίνει βαριά, περί κατάρας πρόκειται…
Και πώς επέτρεψαν να εδραιωθεί το άκρως απαξιωτικό σύνθημα, «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά»; Έτσι από υπερβολική αξιοπρέπεια ή από έλλειψη δυναμισμού; Δε θα δικαιούνταν άραγε κι εκείνοι να διαδώσουν μεταξύ των οπαδών τους ένα ανάλογο σύνθημα, π.χ., «Δεν ξεχνά ο λαός τι θα πει σοσιαλισμός», αναφερόμενοι στο γύψο του καταρρεύσαντος «Υπαρκτού Σοσιαλισμού», ή πιο πρόσφατα στο ληστρικό «σοσιαλισμό» του εκσυγχρονιστή Κ. Σημίτη; Κι όμως, μέσα στην εμπνευσμένη ιδρυτική διακήρυξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή υπήρχε όραμα για κατάργηση των διαχωριστικών γραμμών. Ποιοι βρικόλακες, λοιπόν, τις συντηρούν και υποσκάπτουν όλο και πιο βαθιά τα θεμέλια του έθνους;
ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ της 4ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1974
«(…) Η Νεωτέρα Ελλάς υιοθέτησε την δημοκρατία ως σύστημα διακυβερνήσεως. Και ήτο φυσικόν, αφού γεννήθηκε στον τόπο μας. Ελειτούργησε όμως ατελώς και παρουσίασε συχνές και μακρές διαλείψεις. Αλλεπάλληλα υπήρξαν τα κινήματα, οι επαναστάσεις, οι δικτατορίες, οι μεταπολιτεύσεις, οι εμφύλιοι πόλεμοι. Αντιθέτως ολίγες και βραχείες υπήρξαν αι περίοδοι της δημοκρατικής διακυβερνήσεως της χώρας – φωτεινά διαλείμματα στην ταραγμένη ιστορία της συγχρόνου Ελλάδος.
Αν δεν ελειτούργησε ομαλά η δημοκρατία στην Ελλάδα, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έλειψαν ή δεν μπόρεσαν να δημιουργηθούν οι όροι της υπάρξεώς της. Οι όροι δε αυτοί είναι το ήπιο πολιτικό κλίμα, τα ήμερα πολιτικά ήθη και θεσμοί που να προσαρμόζονται στις ιδιαίτερες συνθήκες του τόπου μας.
Οι Έλληνες έχουν την γεύση όλων των πολιτικών καταστάσεων. Γεύση τόσο πικρή, που να μη συγχωρεί καινούργια σφάλματα και πλάνες. Ήδη εισερχόμεθα σε νέα περίοδο της εθνικής μας ζωής. Και οφείλουμε, με την πείρα του παρελθόντος, να δημιουργήσουμε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για να αποκτήσωμε, επί τέλους, μίαν υγιά και βιώσιμη δημοκρατία. Αν δεν αξιοποιήσωμε τώρα την μοναδική αυτήν ευκαιρία, ματαίως θα αναζητούμε άλλη στο μέλλον. Η πρώτη πάντως φάσις δικαιολογεί αισιοδοξία.
Εγγίζει, πράγματι, τα όρια του πολιτικού θαύματος αυτό που με την συμπαράσταση του λαού συνέβη στην Ελλάδα, μέσα στους δύο τελευταίους μήνες. Διότι η μετάβαση από την δικτατορία στην ελευθερία έγινε με τρόπον ανώδυνο, ενώ πολλοί ανέμεναν ότι θα γίνη με τρόπον αιματηρό, με αδελφοκτόνο σπαραγμό. Πολλοί επίσης επίστευαν ότι θα ήταν βραδεία και οδυνηρά η αποδιοργάνωση του μηχανισμού της τυραννίας και η διαδικασία για την επάνοδο στην δημοκρατία. Και όμως και αυτό έγινε μέσα στους δύο αυτούς μήνες.
Το σπουδαίο όμως αυτό έργο, που συνετελέσθη ταχύτατα και μεθοδικά, δεν σημαίνει ότι έλυσε κατά κάποιο τρόπον ασφαλή και μόνιμο το πρόβλημα της ελληνικής δημοκρατίας. Κίνδυνοι υπάρχουν πάντοτε. Και θα απαιτηθή η επαγρύπνησις αλλά και η συσπείρωσις του λαού σε ισχυρούς πολιτικούς σχηματισμούς, ικανούς να προστατεύσουν την δημοκρατία, όχι μόνον από τον κομμουνισμό και φασισμό, αλλά και από τα αίτια που προκάλεσαν στο παρελθόν την πτώση της.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον εθνικό σκοπό εθεώρησα καθήκον μου να δημιουργήσω μιαν ευρεία και ζωντανή πολιτική παράταξη – την Νέα Δημοκρατία.
Η Νέα Δημοκρατία στηρίζεται στη διαπίστωση – πικρά βιωμένη από τους παλαιότερους και έντονα αισθητή από τους νεώτερους – ότι μια καινούργια πολιτική ζωή είναι αναγκαία για την επιβίωση, την πρόοδο και την ευτυχία της Ελλάδος. Έχει για βάση την πείρα του παρελθόντος και σαν όραμα ένα καλύτερο και ασφαλέστερο μέλλον.
Η παράταξις της Νέας Δημοκρατίας συγκροτείται από έμπειρες και υγιείς, αλλά και από νέες προοδευτικές και ριζοσπαστικές πολιτικές δυνάμεις συντονισμένες στον ίδιο σκοπό: Να κάμουν στην Ελλάδα πράξη την επωνυμία της παρατάξεως – να δώσουν στη χώρα μια νέα δημοκρατία.
Νέα Δημοκρατία είναι η πολιτική παράταξις που ταυτίζει το Έθνος με τον Λαόν, την Πατρίδα με τους Ανθρώπους της, την Πολιτεία με τους Πολίτες της, την Εθνική Ανεξαρτησία με την Λαϊκή Κυριαρχία, την Πρόοδο με το Κοινό Αγαθό, την Πολιτική Ελευθερία με την Έννομη Τάξη και την Κοινωνική Δικαιοσύνη.
Νέα Δημοκρατία είναι το σύστημα με το οποίο οι ολιγότεροι και οι επώνυμοι καθοδηγούν αντί να καταδημαγωγούν, εκπροσωπούν αντί να καταδυναστεύουν – και σε τελική ανάλυση υπηρετούν – τους περισσότερους και ανωνύμους.
Νέα Δημοκρατία είναι η κίνηση που επιλέγει και συντηρεί από την παράδοση μόνον όσα ο χρόνος απέδειξε σωστά και χρήσιμα. Και προχωρεί διαρκώς με μεγάλα, τολμηρά αλλά και ασφαλή βήματα στις νέες διαρκώς εξελισσόμενες συνθήκες.
Νέα Δημοκρατία είναι η πολιτική παράταξις που αγνοεί τις διενέξεις και τους διχασμούς του παρελθόντος – που τόσα δεινά επεσώρευσαν στον τόπο μας – και προσανατολίζεται στα ευρύτερα δυνατά σχήματα εθνικής ενότητος.
Η παράταξις της Νέας Δημοκρατίας ζητεί για την πραγματοποίηση των σκοπών της την συνεργασία του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα της νέας γενιάς.
Και υπόσχεται:
–> Ότι θα υπηρετεί πάντα και μόνο τα αληθινά συμφέροντα του έθνους, που βρίσκονται πέρα και πάνω από τις παραπλανητικές ετικέτες της Δεξιάς, του Κέντρου και της Αριστεράς.
–> Ότι θα θεωρεί πάντα όλους τους Έλληνες όχι μόνο ίσους απέναντι των νόμων, αλλά και με ίσα δικαιώματα απέναντι των βιοτικών ευκαιριών και των δυνατοτήτων που διανοίγει ο πολιτικός, οικονομικός και κοινωνικός βίος.
–> Ότι θα αφιερώσει όλες τις δυνάμεις – την πείρα, τις γνώσεις και τον ενθουσιασμό των παλαιότερων και των νεωτέρων στελεχών – για την ταχύρρυθμη ανάπτυξη της Ελλάδος σε όλους τους τομείς.
–> Ότι η ελεύθερη οικονομία στην οποία πιστεύει η Νέα Δημοκρατία δεν ημπορεί να αποκλείσει την διεύρυνση του οικονομικού τομέως τον οποίο ελέγχει το κράτος. Και η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν ημπορεί να βρει την δικαίωσή της χωρίς παράλληλη συμμετοχή των ευρυτέρων λαϊκών τάξεων στην κατανομή του εθνικού προϊόντος. Κάθε πολίτης της χώρας αυτής πρέπει να γίνει εργάτης μαζί και νομεύς της οικονομικής ευημερίας, και να αισθάνεται ήσυχος για το μέλλον του και για το μέλλον των παιδιών του.
–> Ότι θα ανανεώνεται διαρκώς από τις νέες δυνάμεις της χώρας, τις οποίες θεωρεί πάντα προνομιούχες, γιατί εμφανίζουν αμεσότερα τον παλμό της εποχής μας.
–> Ότι θα επενδύσει όχι μόνον από το περίσσευμα αλλά και από το υστέρημα του εθνικού πλούτου στην παιδεία, την επιμόρφωση και την επιστημονική έρευνα, γιατί πιστεύει ότι οι πνευματικές και πολιτιστικές αξίες είναι αυτές που προσδιορίζουν μονιμότερα την μοίρα του Ελληνικού Έθνους.
–> Ότι δεν θα φεισθεί κόπων και θυσιών για να καταστήσει την Ελλάδα ισχυρή και απρόσβλητη. Με εκσυγχρονισμένες τις Ένοπλες Δυνάμεις η ανεξαρτησία της Ελλάδος θα κατοχυρωθεί. Και θα είναι σεβαστή από όλους, χωρίς την ανάγκη άλλων προστατών εκτός από τους συλλογικούς οργανισμούς στους οποίους θα μετέχει με την ελεύθερη βούλησή της και σύμφωνα με τα πάγια συμφέροντα του Ελληνισμού, στα οποία περιλαμβάνεται και η μοίρα της Κύπρου.
–> Ότι θα αγωνισθεί για την πλήρη και καθολική κατοχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας και ότι θα επιδιώξει προς τούτο την προσαρμογή του πολιτεύματος προς τις συνθήκες της ελληνικής πραγματικότητος.
Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι η Ελλάς όχι μόνο δικαιούται αλλά και ημπορεί να εξασφαλίσει την εξέχουσα θέση και την ευτυχία του λαού της μέσα στην Ευρώπη όπου ανήκει, αν επιστρατεύσει όλες τις ικανότητες και αν αξιοποίηση όλες τις αρετές του λαού της .
Ανεξάρτητα από το μέγεθός της, η Ελλάς με την πνευματική κληρονομιά της, την ακτινοβολία του Ελληνισμού, αλλά και την ζωντάνια του λαού της ημπορεί να συμβάλει πολιτικά, ηθικά και πολιτιστικά στην πραγματοποίηση της ιδέας μιας ενωμένης Ευρώπης.
Βασική όμως προϋπόθεσις για όλα αυτά είναι η θεμελίωσις στον τόπο μας της αληθινής και συγχρόνου δημοκρατίας. Σ’ αυτήν αφιερώνεται, ολόκληρη και ομόθυμη, η μεγάλη παράταξις της Νέας Δημοκρατίας.
Καλώ όλους εκείνους που συμμερίζονται την αγωνία και τις ελπίδες μου για το μέλλον, όλους εκείνους που διακαίονται από τον πόθο μιας πολιτικής αναγεννήσεως, να συστρατευθούν μαζί μας. Και απευθυνόμενος ιδιαίτερα προς τους νέους, τους καλώ να αποτελέσουν την πρωτοπορία σε αυτήν την εξόρμηση της εθνικής δημιουργίας. Για μια υπερήφανη και ευτυχισμένη Ελλάδα!»
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
