Πώς καθιερώθηκε η χριστιανική ειδωλολατρία και λειψανολατρία, εκτός του ότι είναι συνέχεια πανάρχαιων παγανιστικών πρακτικών, όπως ανέφερα σε προηγούμενη ανάρτησή μου;
Επειδή οι αρχιερείς και οι ιερείς – κατά το Ορθόδοξο δόγμα εκπρόσωποι του Χριστού επί της γης εξουσιοδοτημένοι να μετατρέπουν τον άρτον και τον οίνον εις σώμα και αίμα Χριστού, όπως ισχυρίζονται – επειδή, επαναλαμβάνω, λόγω έλλειψης αγιασμού και δύναμης του Αγίου Πνεύματος, δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην αποστολή τους, που εκτός από τη διδασκαλία του Ιησού είναι και η θεραπεία ασθενών, την ανέθεσαν στις εικόνες και στα λείψανα, ώστε να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο!
Ας θυμηθούμε τι λέει το Κατά Λουκά Ευαγγέλιο: “Συγκαλέσας δε τους 12 μαθητάς αυτού, έδωκεν εις αυτούς δύναμιν και εξουσίαν κατά πάντων των δαιμονίων και να θεραπεύωσι νόσους. Και απέστειλεν αυτούς δια να κηρύττωσι την βασιλείαν του Θεού και να ιατρεύωσι τους ασθενούντας. (…) Εξερχόμενοι δε διήρχοντο από κώμης εις κώμην, κηρύττοντες το ευαγγέλιον και θεραπεύοντες πανταχού.” (Κατά Λουκά Θ: 1-6)
Τα ίδια λέει και ο Ευαγγελιστής Ματθαίος: “Και προσκαλέσας τους δώδεκα μαθητάς αυτού, έδωκεν εις αυτούς εξουσίαν κατά πνευμάτων ακαθάρτων, ώστε να εκβάλλωσιν αυτά και να θεραπεύωσιν πάσαν νόσον και πάσαν ασθένειαν. (…) Ασθενούντας θεραπεύετε, λεπρούς καθαρίζετε, νεκρούς εγείρετε, δαιμόνια εκβάλλετε. Δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε.” (Κατά Ματθαίον Ι: 1, 8)
Είπε μάλιστα και κάτι άλλο ο Ιησούς: “Αληθώς, αληθώς σας λέγω, όποιος πιστεύει εις εμέ, τα έργα τα οποία κάμνω και εκείνος θέλει κάμει και μεγαλύτερα τούτων θέλει κάμει, διότι εγώ υπάγω προς τον πατέρα μου.” (Κατά Ιωάννην ΙΔ: 12)
Και φυσικά ο Ιησούς μιλούσε για πιστούς ζώντας και όχι για οστά νεκρών.
Εξάλλου, ο Ιάκωβος ο “Αδελφόθεος” στην επιστολή του γράφει:“Ασθενεί τις μεταξύ σας; Ας προσκαλέσει τους πρεσβυτέρους της Εκκλησίας, και ας προσευχηθώσιν επ’ αυτόν, αλείφοντες αυτόν με έλαιον εν ονόματι του Κυρίου. Και η μετά πίστεως ευχή θέλει σώσει τον πάσχοντα, και ο Κύριος θέλει εγείρει αυτόν. Και αμαρτίας αν έπραξε, θέλουσι συγχωρηθεί εις αυτόν.” (Ιακώβου Ε: 14-15)
Προσέξτε, εδώ δεν μιλάει για ιερείς αλλά για πρεσβυτέρους. Η Καινή Διαθήκη κατάργησε το ιερατείο της Παλαιάς Διαθήκης διότι δεν γίνονται πια θυσίες. Ο νοών νοείτω…
Στη συνέχεια βλέπουμε ότι ούτε καν οι πρεσβύτεροι δεν είναι απαραίτητοι για τη θεραπεία ενός ασθενούς. Αρκεί κάποιος δίκαιος να προσευχηθεί ένθερμα:
“Εξομολογείσθε εις αλλήλους τις αμαρτίες σας και προσεύχεσθε υπέρ αλλήλων δια να ιατρευθείτε. Πολύ ισχύει η δέησις του δικαίου ενθέρμως γενομένη.” (Ιακώβου Ε: 16)
Πουθενά, λοιπόν, ο Ιησούς ή οι Απόστολοι δεν έδωσαν εντολή για προσκύνημα λειψάνων ή εικόνων για θεραπεία ασθενών. Αυτές οι ειδωλολατρικές επινοήσεις είναι εκ του πονηρού για να καλύψουν με προπέτασμα καπνού την πνευματική ανεπάρκεια του κλήρου. Είναι όμως υπόλογοι ενώπιον Θεού και ανθρώπων για την παραπλάνηση των πιστών.
