—Λοιπόν, τι λες σύντροφε; Πού θα βρίσκεται το ελληνικό χρέος το 2020;
— Εννοείς τον Ιανουάριο του 2020 ή στο τέλος Δεκεμβρίου του 2020;
— Χμμ… good question, σύντροφε στο κρύο! Δεν το είχα σκεφτεί…
— Κοίτα, αν μιλάμε για την 1η Ιανουαρίου του 2020, το χρέος θα είναι…θα είναι… τρέχα γύρευε…
— Δε θέλω αοριστολογίες, σύντροφε! Δώσε μου νούμερο.
— Νούμερο; Αδύνατο! Παίζουν πολλοί ρευστοί ανθρώπινοι παράγοντες, ελληνικοί και διεθνείς.
— Καλά λες! Ούτε τούτο το είχα σκεφτεί, βρε. Είχα την ψευδαίσθηση πως έχουμε να κάνουμε μόνο με αριθμούς κι όχι με ανθρώπους…
— Τώρα λοιπόν που το κατάλαβες ότι έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους κι όχι με αριθμούς, επιμένεις να μου ζητάς νούμερο;
— Πες, βρε παιδί μου, ένα νούμερο στην τύχη… Πρέπει να τους δώσουμε νούμερο. Πες το, κι ας μη βγει. Πρώτη φορά θα είναι;
— Άντε λοιπόν να σου κάνω τη χάρη. Φέρε μια μαργαρίτα να μαδήσω για να δούμε πού θα κάτσει το χρέος του Λαμογιστάν-Ραγιαδιστάν.
— Μαργαρίτα, εδώ στα χιόνια; Πού να τη βρω; Καλύτερα να παίξουμε την κολοκυθιά!
— Άσε, ρε, να το παίξουμε αλλιώς. Δώσε μου τρία λεπτά για να λέω εναλλακτικά: 120%, 124%, κι όπου κάτσει στο τέλος του 3ου λεπτού.
— Και γιατί να είναι 120% ή 124% και να μην είναι 121%, ή 122% ή 123% ή 125%; Έτσι κι αλλιώς στην τύχη τα πετάμε τα νούμερα.
— Καλά λες, ρε συ! Να σου πω, λοιπόν, ένα νούμερο στην τύχη για να ησυχάσεις και να συμβιβαστούμε;
— Μα αφού θα είναι νούμερο στην τύχη, τι νόημα έχει ο “συμβιβασμός”;
— Καλά εδώ κόλλησες εσύ; Μήπως έχουν νόημα τα πειράματα που κάνουμε στου κασίδη Έλληνα το κεφάλι τα τελευταία τρία χρόνια;
*****
Η “σύσκεψη” των “πιγκουίνων” συνεχίζεται και θα μάθουμε πού κάθισε η μπίλια της ευρωδουνουτορουλέτας αργά τη Δευτέρα.
Έως τότε, καλά κρασιά σε όλους τους παπατζήδες!
