“Εκ στόματος νηπίων”…
Το πρόβλημα, κύριε Τσίπρα, είναι ότι οι κυβερνώντες, πρώην και νυν, έχουν χάσει κάθε επαφή με τη λογική, αν ποτέ είχαν… Μην απευθύνεστε λοιπόν στη λογική τους διότι είναι ανύπαρκτη! Φαίνεται ότι λογική και εξουσία δεν συμπορεύονται.
Άλλα μεν λογική κελεύει, άλλα δε εξουσία μαγειρεύει…
Άλλα η λογική στοχάζεται, άλλα η εξουσία κατεργάζεται…
Άλλα η λογική βουλεύεται, άλλα η εξουσία επιβουλεύεται…
Άλλα η λογική ευαγγελίζεται, άλλα η εξουσία σκαρφίζεται…
Η λογική τον ταπεινό φωτίζει, η εξουσία τον αλαζόνα συσκοτίζει…
Η λογική σωφρονίζει, η εξουσία ξεμυαλίζει…
Και πάει λέγοντας με το γνωστό τραγικό αποτέλεσμα…
Παραθέτω τη σημερινή ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στη Βουλή.
ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς):
«Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρωθυπουργέ, θα συμφωνήσετε νομίζω μαζί μου ότι δεν υπάρχει κανένας λογικός άνθρωπος σε αυτήν τη χώρα και όχι μόνο σε αυτή τη χώρα, που να μην συνομολογεί ότι αυτή η πολιτική της σκληρής λιτότητας, η λογική της εσωτερικής υποτίμησης, που είναι ο πυρήνας της λογικής του μνημονίου, δύο χρόνια τώρα έχει καταστρέψει την οικονομία, έχει παραλύσει την οικονομία και μας έχει οδηγήσει σε μια κοινωνική κόλαση.
Οι ίδιοι αυτοί που μας επέβαλαν αυτήν την πολιτική, συνομολογούν ότι είναι ένα ναυάγιο, είναι μια λάθος συνταγή. Το λένε εκπρόσωποι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και Γερμανοί οικονομολόγοι. Κι εσείς αντί να πιαστείτε από αυτό και να τους πιάσετε από το γιακά και να τους πείτε: “αλλάξτε στρατηγική”, εμφανίζεστε δημοσίως τουλάχιστον σαν να μην έχετε καμία εναλλακτική πολιτική και να αποδέχεστε όλα.
Η φράση σας ότι “η κόκκινη γραμμή είναι σωτηρία του έθνους” παραπέμπει σε μια άνευ όρων παράδοση στις απαιτήσεις των πιστωτών. Τα ίδια έλεγε ο κ. Παπανδρέου δύο χρόνια και τώρα δεν μπορεί να κυκλοφορήσει. Και τώρα έρχονται και οι Βουλευτές του ίδιου του κόμματος του ΠΑΣΟΚ και καταφέρονται εναντίον των Υπουργών τους.
Κύριε Πρωθυπουργέ, η σωτηρία της πατρίδας, αν βγείτε και κυκλοφορήσετε έξω, θα σας πουν -πιστεύω ότι το ξέρετε- ότι είναι τα στοιχεία που αναδεικνύονται και είναι ζοφερά. Ένας στους δύο νέους ανθρώπους σήμερα είναι άνεργος. Επτά στα δέκα νοικοκυριά ζουν με δραστικές περικοπές ακόμα και στα τρόφιμα. Έχουμε 20% αύξηση στις αυτοκτονίες και δεν υπάρχει στοά στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας να μην έχει άστεγους. Αυτή είναι η σωτηρία του έθνους;
Ακόμα κι ο συνάδελφος, ο κ. Μόντι έθεσε κάποια όρια, κάποιες κόκκινες γραμμές. Έβαλε κάποια όρια στην κυρία Μέρκελ. Εσείς τι ακριβώς διαπραγματεύεστε;
Κι έρχομαι στο θέμα της ερώτησης, γιατί επιβεβαιώνεται με τον πιο τραγικό τρόπο ότι το μνημόνιο με αφορμή το χρέος αποτελεί το όχημα της υλοποίησης μιας ακραίας ταξικής πολιτικής προς όφελος βεβαίως κάποιων οι οποίοι ως άλλοι – να θυμηθούμε την περίοδο της Κατοχής – μαυραγορίτες θέλουν να πατήσουν επί πτωμάτων.
Και σας ερωτώ. Είστε έγκριτος οικονομολόγος. Πιστεύετε ότι το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας είναι οι υψηλές αμοιβές των εργαζομένων; Και σκέφτεστε μάλιστα να προχωρήσετε στη νομοθέτηση μείωσης μισθών με πράξη νομοθετικού περιεχομένου αγνοώντας το γεγονός ότι, κύριε Πρωθυπουργέ, δεν είστε εκλεγμένος από τον ελληνικό λαό για να βάλετε μία υπογραφή; Είστε εκλεγμένος από τους Βουλευτές. Ακόμα κι αυτούς που σας εξέλεξαν εδώ θα τους αγνοήσετε;
Θέλουμε συγκεκριμένες απαντήσεις διότι ο κόσμος αυτήν την στιγμή στενάζει και δεν ωφελούν σε τίποτα οι εκβιασμοί, η κατατρομοκράτηση του κόσμου. Θέλουμε συγκεκριμένη επιχειρηματολογία.»
ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Δευτερολογία):
«Απορώ πού βρίσκετε το κουράγιο να χειροκροτάτε (σ.σ. τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο), κύριοι Υπουργοί, με την κατάσταση που επικρατεί.
Κύριε Πρωθυπουργέ, η μαγική λέξη για την ανάκαμψη της οικονομίας είναι η ανάπτυξη και όχι η αύξηση των εξαγωγών, ιδιαίτερα σε μία εποχή διεθνούς ύφεσης. Θα ήθελα να σας πω, λοιπόν, ότι όταν η χώρα μας βρίσκεται σε πρωτοφανή ιστορικά ποσοστά ύφεσης, καταγεγραμμένα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο από τον πόλεμο και μετά, με εξαίρεση την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, και έχει ύφεση ταυτόσημη με αυτή του Σουδάν, τότε το να σκέφτεται κανείς τη μείωση των μισθών ως ένεση για την ανάκαμψη της οικονομίας και της ανταγωνιστικότητας, μάλλον ξεπερνάει κάθε λογική.
Πόσο δε μάλλον όταν γνωρίζετε – και το αναφέρατε αν όχι άμεσα, έμμεσα στην πρωτολογία σας – ότι η ανταγωνιστικότητα τιμής δεν είναι ο αποκλειστικός παράγοντας που επικαθορίζει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, αλλά υπάρχουν άλλοι πολύ πιο σημαντικοί, όπως η καινοτομία και η ποιότητα των παραγόμενων αγαθών. Αν ήταν έτσι, τότε δεν θα ήταν οι πιο ανταγωνιστικές οικονομίες αυτές των Σκανδιναβικών χωρών, που έχουν πάρα πολύ υψηλούς μισθούς.
Επιπλέον, κύριε Πρωθυπουργέ, ακόμη και αν συμφωνήσουμε ότι πρέπει να δούμε και το ζήτημα της ανταγωνιστικότητας τιμής, πολύ καλύτερα από εμένα, ως οικονομολόγος, γνωρίζετε ότι η ανταγωνιστικότητα τιμής καθορίζεται από τρεις παράγοντες, από το μοναδιαίο κόστος εργασίας, αλλά και από τα περιθώρια κέρδους, καθώς και την ονομαστική σταθμισμένη συναλλαγματική ισοτιμία. Δηλαδή η αντιπληθωριστική πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι αυτή που έχει φταίξει περισσότερο από ό,τι οι εργαζόμενοι που έχουν υψηλές αποδοχές.
Πάμε τώρα στο συγκεκριμένο που μου είπατε, ότι στην Ελλάδα έχουμε αύξηση του κόστους εργασίας. Θα διαφωνήσω μαζί σας. Είχαμε αύξηση του μοναδιαίου κόστους, αλλά η χώρα μας παραμένει πίσω από όλες τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης σε σχέση με το μοναδιαίο κόστος εργασίας, ενώ στο περιθώριο κέρδους είμαστε πρώτοι από όλες της χώρες της Ευρωζώνης.
Επίσης, επιτρέψτε μου να σας πω ότι η Τράπεζα της Ελλάδος δεν χρησιμοποιεί τον καθιερωμένο δείκτη κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος. Υπολογίζεται το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος ως ποσοστό -κλάσμα του ΑΕΠ ως προς το μισθωτό και όχι ως προς τον απασχολούμενο, γεγονός που τείνει στο να υποεκτιμάται συστηματικά η παραγωγικότητα της εργασίας, ενώ το μοναδιαίο κόστος εργασίας, που είναι αντιστρόφως ανάλογο της παραγωγικότητας, εμφανίζεται υψηλότερο από όσο πράγματι είναι.
Να μπούμε, όμως, στην ουσία γιατί αυτά ίσως αποτελούν και αντικείμενο οικονομολόγων. Δεν τα καταλαβαίνει και ο κόσμος κι εγώ θέλω να σας μιλήσω με λόγια απλά και κατανοητά.
Κύριε Πρωθυπουργέ, δεν είναι δυνατόν να πιστεύετε ότι σε αυτήν την πρωτοφανή κρίση που το εισόδημα όλων έχει μειωθεί, που οι θέσεις εργασίας μειώνονται, ενώ οι τιμές παραμένουν πάρα πολύ υψηλές, θα σωθούμε ως χώρα αν κουτσουρέψουμε κι άλλο μισθούς που ήδη είναι πάρα πολύ χαμηλοί και στον ιδιωτικό τομέα.
Είναι αδιανόητο να το πιστεύετε αυτό εσείς, ένας έγκριτος οικονομολόγος. Στην Ελλάδα μειώθηκαν οι επιχειρήσεις διότι διαλύθηκαν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες δεν είναι ως επί το πλείστον εξαγωγικές, αλλά παράγουν προϊόντα που τα πουλάνε στην εγχώρια αγορά.
Και όταν ο μέσος καταναλωτής, η πλειοψηφία των καταναλωτών – διότι όλη η επίθεση έγινε στο χαμηλό και μέσο εισόδημα, σ’ αυτόν που ό,τι παίρνει το καταναλώνει – δεν έχει να αγοράσει και πέφτει η κατανάλωση, τότε βεβαίως και κλείνουν επιχειρήσεις. Απλά μαθηματικά είναι αυτά. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος για να τα καταλάβει.
Συνεπώς, όσο επιμένετε στις πολιτικές της λιτότητας, στις πολιτικές της ύφεσης, τότε θα έχουμε και μικρές δημόσιες επενδύσεις, άρα καμία πιθανότητα ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης, και ταυτόχρονα θα διαλύεται και ο φορολογικός μηχανισμός και θα έχουμε και μικρότερα έσοδα. Άρα το απευκταίο, αυτό από το οποίο δύο χρόνια προσπαθείτε – υποτίθεται – να μας σώσετε με τις πολιτικές σας, εσείς το φέρνετε με τις πολιτικές σας. Ποιο δηλαδή; Την πιθανότητα χρεοκοπίας. Η χρεοκοπία έρχεται πιο κοντά από τις πολιτικές της λιτότητας που ακολουθείτε. Δεν το καταλαβαίνετε αυτό;
Και κλείνω με το εξής. Οδηγούμαστε σε καταστροφή. Πηγαίνουμε με εκατόν πενήντα χιλιόμετρα την ώρα στον γκρεμό, χωρίς φρένα και χωρίς εναλλακτικό σχέδιο. Το αν η χρεοκοπία θα είναι εντός ή εκτός του ευρώ είναι το ζήτημα;
Λέτε ότι θα μας σώσετε με το νέο δάνειο, γιατί θα πάρετε 89 δισ.. Τριάντα εννιά απ’ αυτά θα πάνε στις τράπεζες κατευθείαν, 30 θα πάνε για το PSI και τα υπόλοιπα θα πάνε για να αποπληρώσουμε τα ομόλογα. Ούτε ένα ευρώ δεν θα πάει στην πραγματική οικονομία! Εάν είναι, κύριε Πρωθυπουργέ, να μας κάνετε Ινδία ή Σουδάν, τότε δεν χρειάζεται να το κάνετε με τη βοήθεια των ξένων δυνάμεων. Μπορούμε και μόνοι μας.
Η πολιτική, λοιπόν, αυτή είναι που μας οδηγεί στη δεκαετία του ’50 και με μαθηματική ακρίβεια και εκτός Ευρωζώνης: Η πολιτική της δανειακής σύμβασης, το αγγλικό δίκαιο στα ομόλογα, η ισοπέδωση μισθών, η κατάργηση του κατώτατου μισθού, η διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Αυτές είναι οι μεγάλες ευθύνες που αναλαμβάνετε, και μάλιστα χωρίς να έχετε εκλεγεί, κι από ένα πολιτικό σύστημα το οποίο καταρρέει, ένα σάπιο πολιτικό σύστημα της κλεπτοκρατίας και της διαφθοράς.
Πιστεύετε ότι μπορείτε να τα βγάλετε πέρα και μάλιστα με εκβιασμούς και με τρομοκρατικά διλήμματα; Εάν, κύριε Πρωθυπουργέ, είναι έτσι τα πράγματα και δεν έχετε εναλλακτικό σχέδιο, η μεγαλύτερη συνεισφορά σας στον τόπο είναι το να οδηγήσετε τη χώρα σε δημοκρατικές διαδικασίες, δηλαδή στη λαϊκή ετυμηγορία, και να αποφασίσει ο ελληνικός λαός ποιο θα είναι το μέλλον του κι όχι μία Βουλή η οποία έχει εκλεγεί σε άλλες συνθήκες κι η οποία σήμερα βρίσκεται σε πρωτοφανή δυσαρμονία με τη λαϊκή βούληση.»
Περισσότερα για τη “λογική” εδώ.
