Ευελπιστώντας να γίνει ήρωας των μπουκωμένων με αριστερό κουτόχορτο και προσβεβλημένων από κακόηθες εθνοδιχαστικό αντιδεξιό σύνδρομο πολιτών, ο Υπ. Δικαιοσύνης δεν θα συμμετάσχει σε Ευρωπαϊκό συνέδριο για τη διερεύνηση των κομμουνιστικών εγκλημάτων!
Εδώ έχουμε άλλη μια σκαστή περίπτωση υπεκφυγής και “αριστερής” υποκρισίας – κουτοπονηριάς – μπροστά στο φόβο της ιστορικής αλήθειας! Βλέπετε, εάν καταπέσει οριστικά η ολοκληρωτική κομμουνιστική ιδεοληψία στα μάτια των λαών, τι θα πουλάνε οι έμποροι αριστεροσύνης για ν’ αναρριχώνται εύκολα σε θέσεις εξουσίας και κοινωνικής καταξίωσης;
Αυτό φοβάται ο κ. Κοντονής, αλλά και όλοι οι παμπόνηροι δήθεν αριστεροί με τις δεξιές τσέπες και τη φασίζουσα νοοτροπία. Κανένας όμως από δαύτους δεν επέλεξε να αυτοεξοριστεί σε χώρα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης επί επταετίας της Χούντας. Όλοι τους διάλεξαν για πολιτικό τουρισμό ελεύθερες χώρες, όπως η Γαλλία και η Σουηδία, ώστε να κάνουν ανενόχλητοι την αντιχουντική προπαγάνδα τους. Υποκριτές!!!
Έτσι λοιπόν, με αίολες δικαιολογίες και ασυνάρτητα επιχειρήματα ο Σταύρος Κοντονής, Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, προερχόμενος από την Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά (ΑΚΟΑ), απέρριψε την πρόσκληση να παραστεί σε συνέδριο στις 23 Αυγούστου, στο Ταλίν, για την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων των Κομμουνιστικών και Ναζιστικών Καθεστώτων, στο πλαίσιο της Εσθονικής Προεδρίας του Συμβουλίου της EE.
Η ως άνω Πανευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης καθιερώθηκε στις 2 Απριλίου του 2009 με ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την Ευρωπαϊκή Συνείδηση και τον Ολοκληρωτισμό.
Στο ψήφισμα αυτό, μεταξύ άλλων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο “εκφράζει τη λύπη του διότι, είκοσι χρόνια μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών δικτατοριών στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, η πρόσβαση σε έγγραφα προσωπικής σημασίας και η επιστημονική έρευνα είναι ακόμη αδικαιολόγητα περιορισμένες σε ορισμένα κράτη μέλη· ζητεί να καταβληθεί πραγματική προσπάθεια, σε όλα τα κράτη μέλη, ώστε να ανοίξουν τα αρχεία, ακόμη και εκείνα των πρώην υπηρεσιών εσωτερικής ασφάλειας, της μυστικής αστυνομίας και των υπηρεσιών πληροφοριών, αν και θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για να διασφαλιστεί ότι δεν θα γίνει κατάχρηση της διαδικασίας αυτής για πολιτικούς σκοπούς”.
Το ψήφισμα υπογραμμίζει επίσης ότι “για να ενισχυθεί στην Ευρώπη η συνειδητοποίηση των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από ολοκληρωτικά και αντιδημοκρατικά καθεστώτα, πρέπει να υποστηριχθεί η συλλογή τεκμηρίωσης και μαρτυριών σχετικά με το ταραγμένο παρελθόν της Ευρώπης, αφού δεν μπορεί να υπάρξει συμφιλίωση χωρίς μνήμη”.
Επιπλέον τονίζει ότι: “Κανένας πολιτικός φορέας και κανένα πολιτικό κόμμα δεν έχουν το μονοπώλιο στην ερμηνεία της ιστορίας και ότι τέτοιοι φορείς και τέτοια κόμματα δεν μπορούν να διεκδικούν εύσημα αντικειμενικότητας, και ότι οι επίσημες πολιτικές ερμηνείες ιστορικών γεγονότων δεν θα πρέπει να επιβάλλονται με αποφάσεις της πλειοψηφίας στα κοινοβούλια, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κοινοβούλια δεν μπορούν να νομοθετούν για το παρελθόν.
Τι κακό μπορεί να κάνει, κύριε Κοντονή, η έρευνα της ιστορικής αλήθειας; Κανένα, εκτός από το να απειλεί τα συμφέροντα εκείνων που τη διαστρεβλώνουν προς ίδιον όφελος.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι στις 23 Αυγούστου του 2015, οκτώ χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, κατά τη διάρκεια συνεδρίου στο Τallinn της Εσθονίας, παρουσίασαν ανακοίνωση στην οποία πρότειναν την ίδρυση ενός διεθνούς δικαστηρίου για τη διερεύνηση των Κομμουνιστικών εγκλημάτων.
Την πρόταση κατέθεσαν εκπρόσωποι από τα Υπουργεία Δικαιοσύνης της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Εσθονίας, της Πολωνίας, της Τσεχίας, της Σλοβακίας, της Ουγγαρίας και της Γεωργίας.
Στο πλαίσιο του συνεδρίου αυτού, ο Υπουργός Δικαιοσύνης της Εσθονίας, Urmass Reinsalu, τόνισε μεταξύ άλλων:
“Εάν η Κομμουνιστική κατοχή της Εσθονίας συνεχιζόταν για άλλη μια γενιά, η εξαφάνιση των Εσθονών ως έθνος θα ήταν μη αναστρέψιμη. (…) Σε αντίθεση με τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τους Ναζί, τα οποία καταγγέλθηκαν κατά τη διάρκεια των δικών της Νυρεμβέργης, τα εγκλήματα που διαπράχτηκαν από τα Κομμουνιστικά καθεστώτα παραμένουν αδιερεύνητα μέχρι σήμερα”.
Γιατί άραγε; Ποιο παντοδύναμο χέρι εμποδίζει την έρευνα; Μήπως είναι το ίδιο που προωθεί και πάλι το κομμουνιστικό πείραμα από την πίσω πόρτα της απατηλής “φιλελεύθερης” παγκοσμιοποίησης; Κάτι τέτοιο διαφαίνεται…
Tags: εγκλήματα, Εσθονία, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Κομμουνισμός, ναζισμός, ολοκληρωτισμός, Σταύρος Κοντονής
