Όταν οι “ειδικοί” καλεσμένοι μιας εκπομπής δεν συμφωνούν ούτε στο πόσο κάνει το ένα συν ένα,
Όταν το μαύρο του ενός είναι άσπρο για τον άλλο, ούτε καν γκρίζο,
Όταν οι παραμορφωτικοί φακοί της προκατάληψης – κομματικής ή “επιστημονικής” – βλέπουν το παράλογο ως λογικό και τούμπαλιν,
Όταν το συναίσθημα (ευσεβείς πόθοι) επιβάλλεται στην τετράγωνη λογική των αριθμών,
Όταν οι διαχωρίζοντες οικονομικές τρίχες στα τηλεπαράθυρα είναι χορτάτοι και δεν μπορούν να νιώσουν στο πετσί τους τον εφιάλτη του πεινασμένου,
Όταν η συζήτηση (συν-ζήτηση) έχει υποβαθμιστεί σε επίδειξη εξυπνάδας, αντί να είναι από κοινού αναζήτηση της αλήθειας και λύσεων,
Τότε η παρακολούθηση “συζητήσεων” (τηλε-μονολόγων) όπως η επόμενη αναγκάζουν τον απογοητευμένο τηλεθεατή στο τέλος ν’ αναφωνήσει: Πιάσε τ’ αυγό και κούρεψ’ το...
Ο ανώμαλος τρόπος με τον οποίο έκλεισε η κατ’ ευφημισμόν “συζήτηση”, χωρίς να βγει κάποιο τελικό συμπέρασμα, αφήνοντας σύξυλους και ταπεινωμένους τους καλεσμένους, επιβεβαιώνει ότι ούτε ο παρουσιαστής της εκπομπής, Σπύρος Μάλλης, ούτε ο διευθυντής του ΣΚΑΪ πιστεύουν ότι από τη συζήτηση θα μπορούσε να βγει κάτι θετικό…
Κουβέντα να γίνεται, δηλαδή, για να πέφτουν οι διαφημίσεις…
