Το αφήγημα της "Kλιματικής Aλλαγής" άλλοθι για τον παγκόσμιο Ολοκληρωτισμό

Κυριάκος Μητσοτάκης στη Συνέντευξη Τύπου της 12ης Αυγούστου 2021:

«Η κλιματική κρίση είναι εδώ. Να μην χρησιμοποιούμε πλέον τον όρο “κλιματική αλλαγή“. Είμαι έτοιμος για τολμηρές λύσεις» (…)

Η κλιματική αλλαγή μας αφορά όλους. Μπορούμε να κάνουμε πολλά για την ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινότητας για την κλιματική αλλαγή. Οι εικόνες ελπίζω ότι θα ευαισθητοποιήσουν ότι βρισκόμαστε σε μια κατάσταση που μπορεί να αλλάξει δραματικά τη ζωή μας». (CNN – Χρήστος Παναγόπουλος)

===================

18 Μαΐου 2021: Κυριάκος Μητσοτάκης (Αποσπάσματα από ομιλία στην Κοινή Συνεδρίαση τεσσάρων Επιτροπών της Βουλής με αντικείμενο τη στρατηγική μετάβασης σε μία κλιματικά ουδέτερη οικονομία):

«(…) Θυμάμαι μάλιστα χαρακτηριστικά ότι μία από τις πρώτες δύσκολες αποστολές της Επιτροπής Περιβάλλοντος, τότε, ήταν η επιθεώρηση των καμένων εκτάσεων στην Ηλεία, στην καταστροφική πυρκαγιά του 2007. Νομίζω τη θυμόμαστε όλοι. Ίσως ήταν η πρώτη φορά που η ελληνική κοινωνία συνειδητοποίησε ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι μία αφηρημένη έννοια, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε ακραία καιρικά φαινόμενα με καταστροφικές επιπτώσεις. (…)

Και αν η πανδημία κατέστησε σαφές σε όλους μας ότι απαιτείται διεθνής συνεργασία για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε φαινόμενα αυτής της έκτασης, το ίδιο στον υπερθετικό βαθμό ισχύει για την κλιματική αλλαγή. (…)

Διότι πρέπει και εμείς να είμαστε συνεπείς με τους ευρωπαϊκούς στόχους τους οποίους έχουμε θέσει και να φτάσουμε στο σημείο να μπορούμε να πετύχουμε το περιβόητο net zero, δηλαδή ουσιαστικά μηδενικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, και για την πατρίδα μας. Και να το κάνουμε αυτό με έναν τρόπο ο οποίος από τη μία θα είναι τεχνοκρατικός. (…) Είναι βαθύτατα τεχνοκρατικές οι προσεγγίσεις που διέπουν σύνθετα ζητήματα όπως η κλιματική αλλαγή. (…)

Δεν θα μπορέσουμε να αντέξουμε να εξακολουθούμε να ζούμε όπως ζούμε, να καταναλώνουμε όπως καταναλώνουμε.

Εάν δεν αλλάξουμε ουσιαστικά την οργάνωση των κοινωνιών και των οικονομιών μας, οι επιπτώσεις ενδεχομένως για εμάς και για τα παιδιά μας θα είναι δραματικές. Και βέβαια επειδή η κλιματική αλλαγή είναι ήδη εδώ, (…) πρέπει ταυτόχρονα να εξετάσουμε σοβαρά και τα ζητήματα της προσαρμογής στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής που ήδη χτυπά την πόρτα μας. (…)»

=============

Μεταφρασμένο απόσπασμα από το βιβλίο “The Great Reset” (Forum Publishing – σελ 111-112):

«Τα καταναλωτικά μας πρότυπα άλλαξαν δραματικά κατά τη διάρκεια των εγκλεισμών (σ.σ.: λόγω “πανδημίας”) αναγκάζοντάς μας να επικεντρωθούμε στο ουσιαστικό και δίνοντάς μας καμία άλλη επιλογή από το να υιοθετήσουμε “πιο πράσινη ζωή”.

Αυτό μπορεί να διαρκέσει, προκαλώντας μας να παραβλέψουμε όλα όσα δεν χρειαζόμαστε πραγματικά, και να θέσουμε σε κίνηση έναν ενάρετο κύκλο για το περιβάλλον. Ομοίως, μπορούμε να αποφασίσουμε ότι η εργασία από το σπίτι (όταν είναι δυνατόν) είναι καλή τόσο για το περιβάλλον όσο και την ατομική μας ευημερία (η μετακίνηση είναι ένας “καταστροφέας” της ευημερίας (…) . Αυτές οι δομικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας μας, η κατανάλωση και η επένδυση ενδέχεται να πάρουν λίγο χρόνο προτού αρχίσουν να γίνονται αρκετά διαδεδομένα ώστε να επιφέρουν την πραγματική διαφορά, αλλά, όπως υποστηρίξαμε προηγουμένως, αυτό που έχει σημασία είναι η κατεύθυνση και η δυναμική της τάσης.(…)»

=============================

Απόσπασμα από μεταφρασμένο άρθρο μου εδώ.

By Thomas DiLorenzo

Νεο-Μαλθουσιανισμός και η γέννηση του «Περιβαλλοντισμού»

«[Σοσιαλισμός]… είναι… η κοινωνία που πρέπει να αναδυθεί ώστε η ανθρωπότητα να αντιμετωπίσει… το οικολογικό βάρος που προξενεί η οικονομική ανάπτυξη στο περιβάλλον… [Ο Καπιταλισμός] πρέπει να εποπτεύεται, να ρυθμίζεται και να περιορίζεται σε τέτοιο βαθμό που θα ήταν δύσκολο να ονομάσουμε καπιταλισμό το τελικό κοινωνικό σύστημα». – Robert Heilbroner, «After Capitalism», The New Yorker, 10 Σεπτεμβρίου 1990

Η παραπάνω αναφορά του σοσιαλιστή οικονομολόγου, του εκλιπόντος Robert Heilbroner, γράφτηκε στο πλαίσιο ενός άρθρου που θρήνησε και πένθησε την παγκόσμια κατάρρευση του σοσιαλισμού στη Σοβιετική Ένωση στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ο μεγάλος διάλογος ανάμεσα στον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό τελείωσε, είπε, και ο Ludwig von Mises είχε πάντα δίκιο για τον σοσιαλισμό. Αυτά δήλωσε ένας άνθρωπος που είχε διαθέσει τον τελευταίο μισό αιώνα για την προώθηση του σοσιαλισμού στη διδασκαλία του, τις ομιλίες και τα κείμενά του. Αλλά μην απελπίζεστε, είπε στους συναδέλφους του σοσιαλιστές, γιατί υπάρχει ένας ακόμη άσσος στα μανίκια μας, δηλαδή, ο Δούρειος Ίππος για την επίτευξη του Σοσιαλισμού κάτω από το μανδύα του «Περιβαλλοντισμού».

Η βασική στρατηγική ήταν λοιπόν, όπως είναι και τώρα, να τρομάζουμε συνεχώς το ευκολόπιστο κοινό με προβλέψεις για το Τέλος του Κόσμου από περιβαλλοντική καταστροφή, εκτός εάν εγκαταλείψουμε τον καπιταλισμό και υιοθετήσουμε τον σοσιαλιστικό κεντρικό σχεδιασμό. Αυτό ήταν πάντα το σταθερό θέμα του περιβαλλοντικού κινήματος από τη δεκαετία του 1960. – (Να μην συγχέεται με το κίνημα συντήρησης – conservation movement – που ενδιαφέρεται πραγματικά για την υγεία του πλανήτη και των ανθρώπων που το καταλαμβάνουν). Παραβλέπεται το γεγονός ότι οι σοσιαλιστικές χώρες του 20ού αιώνα, όπως η Σοβιετική Ένωση και η Κίνα, είχαν μακράν τα χειρότερα περιβαλλοντικά προβλήματα στον πλανήτη, τάξεις μεγέθους χειρότερες από ό, τι στις καπιταλιστικές χώρες. (…)

Η Υστερία της Εποχής των Παγετώνων του ’70

Η ψύξη του πλανήτη που θα δημιουργούσε μια νέα εποχή παγετώνων ήταν η επόμενη τακτική τρόμου. Σε ένα άρθρο της 18ης Απριλίου 1970 στο Boston Globe , ο «ειδικός ρύπανσης» James P. Lodge, Jr. ανέφερε ότι «η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να εξαλείψει τον ήλιο και να προκαλέσει μια νέα εποχή παγετώνων στο πρώτο τρίτο του επόμενου αιώνα».

Ο Ehrlich τσίμπησε φυσικά. Ένα άρθρο στις 6 Οκτωβρίου 1970, Redlands, CA Daily Facts, τον ανέφερε να προβλέπει πως «οι ωκεανοί θα είναι… νεκροί…. σε λιγότερο από μια δεκαετία» λόγω της ρύπανσης που προκαλείται από τον καπιταλισμό. Και θα παγώσουν εντελώς. Ένα άρθρο της Washington Post στις 9 Ιουλίου 1971 ανέφερε έναν Dr. S.I. Rasool της NASA και το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια, ο οποίος είπε ότι η ρύπανση θα προκαλέσει μια μέση πτώση θερμοκρασίας έως και δέκα βαθμούς που «θα μπορούσε να είναι αρκετή για να προκαλέσει μια εποχή παγετώνων!» (…)

Απότομη εναλλαγή: Υστερία Υπερθέρμανσης του Πλανήτη

Κατά το 1988, αφού οι προειδοποιήσεις πάνω από μια δεκαετία για μια νέα εποχή των παγετώνων – εκτός εάν ο καπιταλισμός καταστρεφόταν – δεν απέδωσε το επιθυμητό αποτέλεσμα, πολλοί από αυτούς τους ίδιους «επιστήμονες» και γραφειοκράτες άρχισαν ξαφνικά να προειδοποιούν για μια επίγεια αποκάλυψη που προκαλείται από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Το «φαινόμενο του θερμοκηπίου» της ρύπανσης ανακαλύφθηκε/επινοήθηκε με εθνικές προειδοποιήσεις όπως αυτές στις 24 Ιουνίου στο Miami News που δήλωναν,«Το ’88 καθ’ οδόν για να είναι το πιο ζεστό έτος που υπήρξε ποτέ, καθώς η θερμοκρασία του πλανήτη αυξάνεται απότομα».

Ο James Hansen από τη NASA προειδοποίησε στο Lansing State Journal στις 12 Δεκεμβρίου 1988 ότι η Ουάσιγκτον DC θα «πάει από τις τρέχουσες 35 ημέρες το χρόνο με πάνω από 90 βαθμούς Fahrenheit σε 85 ημέρες το χρόνο» και«το επίπεδο του ωκεανού θα υψωθεί» έως και έξι πόδια. «Οι ανερχόμενες θάλασσες θα μπορούσαν να εξαλείψουν έθνη», ενημέρωσε ένας αξιωματούχος του ΟΗΕ στο Associated Press στις 30 Ιουνίου 1989. Η πραγματικότητα, όπως επισημαίνει η CEI, είναι ότι ο αριθμός των ημερών με θερμοκρασία 90+ στην Ουάσιγκτον D.C. έφτασε στο υψηλότερο σημείο το 1911 και συνεχίζει να μειώνεται.

Μέχρι το 2000, το μάντρα των υστερικών υπερθέρμανσης του πλανήτη περιλάμβανε προβλέψεις ότι «οι χιονοπτώσεις είναι τώρα απλά ένα πράγμα του παρελθόντος» και «τα παιδιά δεν πρόκειται να ξέρουν τι είναι το χιόνι», ανακοίνωσε ο Independent, στις 12 Σεπτεμβρίου 2015, παραθέτοντας τα λόγια ενός άλλου περιβαλλοντολόγου «ειδικού» από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας (East Anglia).

Μέχρι το 2013 «η Αρκτική θα είναι απαλλαγμένη από θαλάσσιο πάγο» προέβλεψε ο James Hansen το 2008, όπως αναφέρεται από το The Argus Free Press of Owosso, Michigan. Την ίδια χρονιά ο Al Gore μας ενημέρωσε ότι «το παγοκάλυμμα του Βορείου Πόλου θα είχε φύγει», όπως ανέφερε το Associated Press στις 24 Ιουνίου 2008. Για τέτοιες προβλέψεις ο γερουσιαστής της Μασαχουσέτης, Edward Markey, χαρακτήρισε τον Hansen ως «προφήτη του κλίματος».

Ο διάσημος ατμοσφαιρικός “επιστήμονας” Πρίγκιπας Κάρολος είπε στο The Independent στις 9 Ιουλίου 2009 ότι «το τίμημα του καπιταλισμού και του καταναλωτισμού είναι πολύ υψηλό». Ο πλανήτης θα καταστραφεί έως το 2017, εάν ο καπιταλισμός δεν καταστραφεί ουσιαστικά αμέσως, δήλωσε ο ζάπλουτος πρίγκιπας του οποίου η προτιμώμενη μέθοδος ταξιδιού είναι η Rolls Royce και το ιδιωτικό τζετ.

Ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Gordon Brown ξεπέρασε τον πρίγκιπα ενημερώνοντας το The Independent στις 20 Οκτωβρίου 2009 ότι «έχουμε λιγότερες από πενήντα ημέρες για να σώσουμε τον πλανήτη μας από καταστροφή». Όταν η Γερουσιαστής της Νέας Υόρκης Alexandria Ocasio-Cortez ανακοίνωσε δημόσια το 2019 με απόλυτη βεβαιότητα ότι ο κόσμος θα τελειώσει σε δώδεκα χρόνια, αναφερόταν σε μια «μελέτη» των Ηνωμένων Εθνών του 2018 για την «κλιματική αλλαγή» που είπε το ίδιο πράγμα. [7] Ο κόσμος πιθανότατα θα τελειώσει σε δώδεκα χρόνια, ανέφεραν οι γραφειοκράτες του Ηνωμένου Βασιλείου, εκτός εάν δοθεί νέα τεράστια κυβερνητική εξουσία σε όλες τις χώρες του κόσμου και τεράστια ποσά πρόσθετων φορολογικών εσόδων.

ΚΑΜΙΑ από αυτές τις ευρέως διαδεδομένες και διάσημες προβλέψεις δεν έγινε πραγματικότητα. Τα πουλιά δεν εξαφανίστηκαν καν από τον πλανήτη, όπως είχε προβλεφθεί στο Silent Spring. Ο καπιταλισμός δεν αντικαταστάθηκε από τον παγκόσμιο κεντρικό σοσιαλιστικό σχεδιασμό. Έτσι οι περιβαλλοντικοί «επιστήμονες» έκαναν απότομη εναλλαγή για μια ακόμη φορά και υιοθέτησαν τη γλώσσα της κλιματικής αλλαγής. Δεν έχει σημασία αν η θερμοκρασία του κλίματος αυξάνεται ή μειώνεται. Και τα δύο θα προκαλέσουν μια «καταστροφή» που μπορεί να αποφευχθεί μόνο αντικαθιστώντας όσα απομένουν από τον καπιταλισμό με κάποιο είδος παγκόσμιου σοσιαλιστικού κεντρικού σχεδιασμού, μας πληροφορούν.

Ένα τέταρτο ενός αιώνα υστερίας «κλιματικής αλλαγής» δεν έχει οδηγήσει ακόμη στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Γι’ αυτό το επόμενο βήμα σε αυτήν την πάνω από έναν αιώνα πολιτική σταυροφορία για τον παγκόσμιο σοσιαλισμό είναι το «The Great Reset».