Το γαρ πολύ της αλαζονείας γεννά παραφροσύνη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη!

Δεν υπάρχει κολυμβήθρα του Σιλωάμ για να ξεπλύνει τα συλλογικά εγκλήματά σας, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Αντ’ αυτής, θα σε συμβούλευα ν’ αναζητήσεις επειγόντως έναν καλό ψυχίατρο, μπας και αποφύγεις τα χειρότερα, αν και φοβάμαι ότι η ζημιά που έχεις πάθει είναι μη αναστρέψιμη. Το ρεσιτάλ σχιζοφρενικού παραληρήματος, που έδωσες χθες στο “MEGAΣαββατοκύριακο”, δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι χτυπήθηκες κι εσύ από πολιτική παράκρουση, αποτέλεσμα πανικού για το μέλλον του πολιτικού σου σαρκίου και αρχηγολαγνείας.

Πιστεύοντας ότι ο λαός τρώει ακόμη το κουτόχορτο, βγήκες, Μιχάλη, με σπουδαιογελοίο και εισαγγελικό ύφος να συμμαζέψεις τα ασυμμάζευτα, φορώντας μάσκα αυτοκριτικής χωρίς αντίκρισμα.

Εγώ, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης αποφασίζω και διατάσσω: «Ο κύριος Παπανδρέου δεν πρέπει να είναι υποψήφιος. Μόνο σε αποικία θα ήταν αρχηγός με τέτοια προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα.»

Εμ αποικία είναι και η Εσπερία, Μιχάλη μου! Αμερικανο-Γερμανική αποικία είναι και φαίνεται. Καλά πώς δεν το πληροφορήθηκες;

Εγώ, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης αποφασίζω και διατάσσω: «Δεν μπορεί (ο Παπανδρέου) να εκπροσωπεί την παράταξη, διότι ακριβώς έχει από τη μια μεριά διαρρήξει τις σχέσεις εμπιστοσύνης που είναι το ουσιώδες κεντρικό ζήτημα της αντιπροσώπευσης με το λαό, όπως επίσης έχουν διαρραγεί και οι σχέσεις μας με τους ξένους. Με αποτέλεσμα να υπάρχει κι εκεί ζήτημα αναξιοπιστίας.»

Και πώς αποπλανήθηκες εσύ, εντιμότατε και αξιόπιστε Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, στο να υπηρετείς έναν ηγέτη που είχε διαρρήξει τη σχέση εμπιστοσύνης με το λαό από την επομένη κιόλας των εκλογών του Οκτωβρίου του 2009, όταν από το απατηλό “λεφτά υπάρχουν” πέρασε αστραπιαία στα μνημόνια-μνημόσυνα; Ελκυστική η υπουργική καρέκλα, ε;

Να σου θυμίσω τι έλεγες Μιχάλη μ’ στη Βουλή, στις 22-12-2010;

Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας:

«Υπάρχει, όμως και μία τέταρτη προφητεία, ότι θα χρειαστούμε σαν έθνος τουλάχιστον δέκα χρόνια για να υλοποιήσουμε ένα αποτελεσματικό πρόγραμμα διαρθρωτικών αλλαγών, ότι θα δυσκολευτούμε να εφαρμόσουμε ένα σχέδιο για την αναπτυξιακή επανεκκίνηση της οικονομίας. Λοιπόν, εμείς είμαστε αποφασισμένοι με σχέδιο, συντονισμό και αποτελεσματικότητα να διαψεύσουμε μέσα στους επόμενους δώδεκα μήνες και αυτή την προφητεία. (…)

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αναπτυξιακή μας στρατηγική ενσωματώνει τις αρχές, τις αξίες, το ήθος και το σχέδιο με το οποίο οφείλουμε να πορευτούμε από δω και πέρα προκειμένου να απαντήσουμε στην κρίση και να βάλουμε τις βάσεις για μία διαφορετική Ελλάδα, μία Ελλάδα που θα βασίζεται σ’ ένα νέο οικονομικό και κοινωνικό πρότυπο.
Κάνουμε λοιπόν σήμερα τολμηρά βήματα για την Ελλάδα του αύριο.»

Μήπως πριν ένα χρόνο που τα έλεγες αυτά, Μιχάλη μ’, δεν ήξερες τι σου γινόταν; Μα προφανώς! Τώρα άραγε ξέρεις τι σου γίνεται, κύριε Χρυσοχοΐδη;

Να σου θυμίσω και μια άλλη δήλωση που είχες κάνει στη Βουλή, την 1/4/2011;

Μιχάλης Χρυσοχοΐδης: «Τελειώνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας διαβεβαιώσω, εκφράζοντας την ισχυρή πολιτική μας απόφαση, ότι εμείς εδώ έχουμε αποφασίσει μέσα από μια δύσκολη συγκυρία να πετύχουμε. Και θα το κάνουμε, γιατί ξέρουμε να αγωνιζόμαστε. Ξέρουμε να αγωνιζόμαστε με σύστημα και με μέθοδο. Ξέρουμε να αγωνιζόμαστε και παίρνουμε και σωστές πολιτικές αποφάσεις και οι πολιτικές μας οδηγούν στην επίλυση των προβλημάτων.»

Ώστε τότε παίρνατε τις σωστές πολιτικές αποφάσεις, ε; Τότε γιατί ρίχνεις τον Παπανδρέου στο πυρ το εξώτερο, αφού ξέρατε ν’ αγωνιζόσαστε, ενώ οι αποφάσεις που παίρνατε οδηγούσαν στη λύση των προβλημάτων;

Άσε με, όμως, να σου θυμίσω κι άλλα βαθυστόχαστα δικά σου μπας και συνέλθεις, Μιχάλη.
Πάμε και πάλι στα Πρακτικά της Βουλής, στις 21-6-2011.

Μιχάλης Χρυσοχοΐδης: «Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αναλάβαμε την ευθύνη να αποτρέψουμε τη διολίσθηση της χώρας στο χάος και το πετύχαμε με μια δανειακή σύμβαση που μας επέτρεψε να μη ζήσουμε μια εφιαλτική απομόνωση μιας χρεοκοπημένης χώρας. (…)

Παλεύουμε απέναντι σε μια ρευστή πραγματικότητα που αναπαράγει μύθους και ψευδαισθήσεις ότι για το χρέος μας φταίνε οι ξένοι, ότι αν φύγει η Κυβέρνηση θα φύγει και το μνημόνιο, ότι δεν πληρώνουμε γιατί δεν χρωστάμε. (…)

Με συντονισμένες πολιτικές –και θέλω αυτό να σας το μεταφέρω ως μία όχι απλώς εκτίμησή μου, αλλά ως βεβαιότητά μου – μέσα στους επόμενους τριάντα μήνες επιχειρούμε να ανακάμψουμε και να γυρίσουμε στο 2009, στα προ της κρίσης επίπεδα, αλλά με μία διαφορά. Δεν θα στηριζόμαστε σε πήλινα πόδια, δηλαδή σε εξωτερικό δανεισμό για τη στήριξη της δημόσιας και ιδιωτικής κατανάλωσης.»

Ώστε ήταν μύθος ότι αν έφευγε η κυβέρνηση θα έφευγε και το μνημόνιο! Συ είπας, Μιχάλη! Για πες μου τώρα, με το χέρι στην καρδιά, αν φύγει ο αναξιόπιστος Παπανδρέου και γίνεις εσύ αρχηγός (ω της συμφοράς!) θα φύγουν τα μνημόνια, Μιχάλη; Χα, χα, χα…
Ειλικρινά πριν από πεντέμισι μήνες εκτιμούσες μετά βεβαιότητας ότι σε 30 μήνες θα ξαναγυρνούσαμε στα επίπεδα διαβίωσης του 2009, επί πρωθυπουργίας του επάρατου Καραμανλή, τότε που είχαμε 14 μισθούς και συντάξεις, τότε που το αφορολόγητο ήταν €12.000, τότε που δεν είχαμε τον καταιγισμό των δυσβάστακτων χαρατσιών που μας γονάτισαν, και ζούσαμε εμείς καλά κι εσείς καλύτερα;

Έλα τώρα, Μιχάλη, να σου θυμίσω τι έλεγες και πιο πρόσφατα, στις 16/11/2011:

Μιχάλης Χρυσοχοΐδης: «Αυτή τη στιγμή, λοιπόν, είναι απολύτως αναγκαίο να υποστηριχθεί το πρόγραμμα διάσωσης της 27ης Οκτωβρίου, να στηρίξουμε την εθνική προσπάθεια και τις μάχες που θα δώσει ο Πρωθυπουργός κ. Παπαδήμος στο εξωτερικό, χωρίς υπεκφυγές και χωρίς μισόλογα από όλες τις πολιτικές δυνάμεις που πιστεύουν στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας (…).
Έχουμε χρέος να μη δειλιάσουμε, έχουμε χρέος να μην υποχωρήσουμε μπροστά στο βάρος και τις αμφιβολίες που εύλογα προκαλούν οι δύσκολες αποφάσεις και εν τέλει να δικαιώσουμε τις τεράστιες θυσίες που έχει ήδη κάνει ο ελληνικός λαός και να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε νέες προσδοκίες και νέες προοπτικές κυρίως για τη νέα γενιά στη χώρα μας.»

Πώς δένουν τώρα όλα αυτά με το χθεσινό τηλεοπτικό σου παραλήρημα; Γι’ αυτό είπα ότι χρειάζεσαι ψυχίατρο.

Πάμε πάλι στα όσα είπες στις 4/12/2011 στο MEGA:

Μιχάλης Χρυσοχοΐδης: «Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Οδηγηθήκαμε σ’ ένα αδιέξοδο. Η διετής διακυβέρνηση η δική μας, κύριε Αναγνωστάκη, οδήγησε σε αδιέξοδα οικονομικά, κοινωνικά, εθνικά. Και γίνομαι πιο συγκεκριμένος: οδήγησε σε φτώχεια και κοινωνική αποσύνθεση, οδήγησε σε βαθιά, πρωτοφανή βαθιά, οικονομική ύφεση που φτάνει τα 5 και πλέον τοις εκατό. Οδήγησε σε εθνική ταπείνωση και εθνική αναξιοπρέπεια και τέλος οδήγησε σε κρατική αποδιοργάνωση. Δηλαδή διαλύθηκε ο κρατικός μηχανισμός και οι υπηρεσίες. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα.»

Αλήθεια είναι αυτά που είπες, Μιχάλη! Τι λοιπόν προς υμάς; Υμείς όψεσθε! Όλα όσα είπες συνιστούν εσχάτη προδοσία και πρέπει να καθίσετε όλοι στο σκαμνί, αφού προηγουμένως απαλλάξετε την πολιτική σκηνή της χώρας από την εφιαλτική παρουσία σας.

Αφού, όμως, όλα όσα πίστευες και εφάρμοζες μαζί με την κυβέρνηση, ως δήθεν σωστή πολιτική και τάχα σωτήριες οικονομικές λύσεις, οδήγησαν στην κόλαση που περιέγραψες, γιατί παριστάνεις ακόμη τον Υπουργό σε μια συγκυβέρνηση που συνεχίζει τα ίδια και χειρότερα; Αυτό λέγεται σχιζοφρένεια, Μιχάλη, και σε συμβουλεύω να πας να κοιταχτείς από ειδικούς, αντί να παπαρολογείς περί νέας πολιτικής πλατφόρμας με το σύνολο της δημοκρατικής παράταξης. Από πού πέρασε, βρε σεις, η δημοκρατική παράταξη και δεν την πήραμε χαμπάρι;

Σωστά το κατάλαβες, Μιχάλη, ότι έχει χαθεί η εμπιστοσύνη μεταξύ ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, του ΠΑΣΟΚ και του λαού, κι ότι υπάρχει ένα πολύ μεγάλο χάσμα. Εμπρός λοιπόν, εξαφανιστείτε από την πολιτική σκηνή. Ακόμη εκεί είστε;

Ωστόσο, με το σοκ που μας προκαλέσατε στα δύο χρόνια, μας κάνατε κι ένα μεγάλο καλό: Ξυπνήσαμε, επιτέλους! Δε μασάμε πια από πολιτικά παραμύθια. Σταματήσαμε να τρώμε το σοσιαλιστικό κουτόχορτο.

Είπες ότι «έχει χαθεί η αξιακή εμπιστοσύνη και η ηθική αποδοχή του χώρου της δημοκρατικής παράταξης.» Περιττό να σου πω ότι όταν ακούω ν’ αποκαλείτε τη σοσιαλιστική χούντα, στην οποία μεταλλάχτηκε το ΠΑΣΟΚ, “δημοκρατική παράταξη”, μου έρχεται εμετός.

Μιχάλης Χρυσοχοΐδης: «Λοιπόν, ευθύνες έχουμε όλοι μας. Δεν αναφέρομαι μόνο στον κύριο Παπανδρέου. Για να είμαι πολύ καθαρός, πρέπει να περάσουμε από την κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Πρέπει να επανακτήσουμε επιτέλους το ηθικό πλεονέκτημα απέναντι στο χώρα της δημοκρατικής παράταξης και στον ελληνικό λαό. Και επιτέλους είναι η ώρα να συζητήσουμε μια νέα πρόταση για το πώς μπορούμε να οδηγήσουμε πολύ γρήγορα την Ελλάδα έξω από αυτή την κρίση.

Το κρίσιμο θέμα ξέρετε ποιο είναι; Έρχονται οι Ευρωπαίοι και υπογράφουμε τώρα κάποιες συμβάσεις και μνημόνια που λένε ότι θα πάμε στα επόμενα δέκα χρόνια μέσα σ’ αυτή τη διαδικασία. Δηλαδή θα χαθεί μια γενιά μέσα σε καθεστώς οπισθοδρόμησης. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα. Ο νέος εθνικός στόχος είναι πώς να βγούμε όσο γίνεται πιο γρήγορα.»

Νάτο, νάτο, το χρυσό προεκλογικό παραμύθι της δημοκρατικής παράταξης! Το σκαρφίστηκε ο Μιχάλης ο Χρυσοχοΐδης! Ενώ προς το παρόν συνεχίζει να υπογράφει και να εκτελεί μνημόνια και συμβάσεις για δέκα χρόνια, η νέα του προεκλογική αφήγηση θα είναι πώς να λιγοστέψουν αυτά τα χρόνια της οπισθοδρόμησης! Γεια σου ρε Μιχάλη, παραμυθά!

Καλά εσείς δε λέγατε ότι τα μνημόνια είναι ευκαιρία για πρόοδο, κι ότι είναι μονόδρομος, κι ότι είναι για την σωτηρία μας, κι ότι είναι ευλογία; Πώς διάολο μετατράπηκαν σε οπισθοδρόμηση; Μύρισαν εκλογές κι αυτά και έκαναν πίσω;

Θάπρεπε να κάνετε χαρακίρι στην Ακρόπολη για να ξεπλύνετε τα εγκλήματά σας εναντίον του ελληνικού λαού. Κι επειδή είστε δειλοί για κάτι τέτοιο, πηγαίνετε έστω να κρυφτείτε σε καμιά σπηλιά, ψεύτες και ηλίθιοι που μας βουλιάξατε… Αλλά ποιος το έχασε το φιλότιμο να το βρείτε εσείς…

Πάντως έβαλες μαχαιριά πισώπλατη στο Γιώργο Παπανδρέου, τέκνον Βρούτε! Η Γραφή όμως λέει, «μάχαιραν έδωσες μάχαιραν θα λάβεις.»

4/12/2011