Σεφέρου Μαρία

Είμαστε δύο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς,
Ήρωες των αναίμακτων διαδικτυακών αγώνων,
Θύματα μιας αλλοπαρμένης εποχής,
Που αποδυθήκαμε να λύσουμε προβλήματα αιώνων.

Είμαστε δύο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς,
Αιθεροβάμονες, ξερόλες και ουτοπιστές,
Μοναχικοί ιδεολόγοι καθ’ επιλογής,
Κηρύξαμε ανένδοτο ως τάχατες αλτρουιστές.

Είμαστε δύο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς,
Π’ αναζητούμε λίγη συντροφιά και κάποια επικοινωνία,
Για να ξεπλύνουμε το στίγμα της ντροπής,
Από τις αμαρτίες που μαστίζουνε την κοινωνία.

Είμαστε δύο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς,
Νέοι οι πιο πολλοί με ηλεκτρονικές κουκούλες,
Και προσπαθούμε ν’ απαλύνουμε τον πόνο της πληγής,
Π’ άνοιξαν μέσα μας οι εξουσιαστές και φαταούλες.

Είμαστε δύο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς,
Προσκεκλημένοι αόρατου και “γενναιόδωρου” οικοδεσπότη,
Που φαίνεται πως είναι πονηρός και ευφυής,
Επινοώντας μια ακίνδυνη εκτόνωση με τα ‘γιατί’ και τα ‘διότι’.

Είμαστε δύο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς,
Και μάλλον πιο πολλοί θα γίνουμ’ αύριο,
Και προσπαθούμε δια της εις άτοπον απαγωγής,
Να λύσουμε προβλήματα για ’να καλύτερο μεθαύριο.

Είμαστε δύο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς,
Που κρούομε ηλεκτρονικά εις των κουφών τις θύρες
Ρίχνουμε λέξεις στη οθόνη του PC ολονυχτίς,
Σε μια προσπάθεια ν’ αποτρέψουμε τις ψυχικές ‘πλημμύρες’.

Είμαστε δύο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς,
Και αν ιδρώνει κανενός τ’ αυτί ποσώς ενδιαφέρει,
Εμείς απλά τη βρίσκουμε με το κουτί της εποχής,
Κι η δωρεάν εκτόνωση στο Internet συμφέρει.