Η σκέψη είναι η πρωταρχική δύναμη της Δημιουργίας. Σ’ αυτό συμφωνούν φιλόσοφοι, μύστες και άγιοι όλων των θρησκειών. Ο κόσμος δεν είναι τίποτε άλλο παρά η υλοποίηση των σκεπτομορφών μας. Οι ανθρώπινες σκέψεις δημιουργούν δονήσεις που διαμορφώνουν το χαρακτήρα, το περιβάλλον και το πεπρωμένο μας.
Ακόμη κι όταν ο άνθρωπος παύει να υπάρχει, οι σκέψεις του παραμένουν ζωντανές μέσα στο Σύμπαν, ταξιδεύοντας από τον ένα νου στον άλλο. Το όχημα πάνω στο οποίο οι σκέψεις ταξιδεύουν, με ταχύτητα μεγαλύτερη του φωτός, είναι μια νοητική ουσία σαν τον αιθέρα που γεμίζει το διάστημα. Ταξιδεύοντας οι σκέψεις εισέρχονται στο νου άλλων ανθρώπων που είναι δεκτικοί, δηλαδή που κινούνται σε παρόμοια σκεπτοσυχνότητα. Η καλλιέργεια θετικών σκέψεων θα έπρεπε να είναι η επιστήμη των επιστημών.
Δυστυχώς, με τις αρνητικές σκέψεις που επικρατούν και προάγονται από το σάπιο διεθνές και εγχώριο πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ, δημιουργούμε ένα άκρως τοξικό περιβάλλον μέσα στο οποίο βουλιάζουμε καθημερινά και στενάζουμε.
Ο Albert Einstein είχε πει, «Να μαθαίνεις από το χθες, να ζεις για το σήμερα, και να ελπίζεις για το αύριο. Το πιο σημαντικό όμως είναι να μην σταματάς να ερωτάς.» Κι εδώ ακριβώς είναι που χωλαίνουμε: Δεν διδασκόμαστε τίποτα από το χθες και δεν έχουμε μάθει να ρωτάμε για τα αίτια που μας φέρνουν στα αδιέξοδα. Έτσι περιστρεφόμαστε αενάως στον ίδιο φαύλο κύκλο και, όπως ο κύων, γυρνάμε και ξαναγυρνάμε στο ξέρασμά μας. Ο Benjamin Franklin είχε πει ότι το να είσαι άσχετος δεν είναι τόσο μεγάλη ντροπή όσο είναι το να μη θέλεις να μάθεις.
Παράλληλα με τις αρνητικές σκέψεις, ένας ακόμη παράγοντας που ευθύνεται για τον κακό μας τον καιρό είναι τα αρνητικά συναισθήματα που φιλοξενούμε μέσα μας: μνησικακία, μίσος, ζήλεια, εκδικητικότητα, ασυγχωρησία, αθέμιτος ανταγωνισμός, φόβος, απαισιοδοξία, κλπ.
Το ψευτοδημοκρατικό μας σύστημα ευνοεί και προάγει όλα τα αρνητικά συναισθήματα που προανέφερα, κι όχι μόνον αυτά. Στην ουσία η ψευτοδημοκρατία μας στηρίζεται πάνω στο διχασμό και στον κατακερματισμό της κοινωνίας. Στρέφει αδελφό εναντίον αδελφού, κοινωνική ομάδα εναντίον άλλης κοινωνικής ομάδας, οδηγώντας την κοινωνία στην αυτοκαταστροφή της.
Όπως είχε πει ο Martin Luther King, Jr., «Πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαζί σαν αδέλφια, αλλιώς θα χαθούμε μαζί σαν ηλίθιοι.» Βέβαια δεν χρειαζόμασταν κάποιον Αμερικανό να μας το πει, αφού το βιώνουμε οδυνηρά στο πετσί μας: χανόμαστε σαν ηλίθιοι, επειδή δεν μας δίδαξαν να ζούμε σαν αδέλφια, αφού κάτι τέτοιο θα είχε ως αποτέλεσμα το “εν τη ενώσει η ισχύς” και θα τους χάλαγε την αχνιστή σούπα του “διαίρει και βασίλευε”…