Αν έχει κανείς το χρόνο και τη διάθεση να παρακολουθήσει ομιλίες βολευτών στο ιερό άντρο τσι “Δημοκρατίας”, εκτός από εξοργιστικές προφάσεις εν αμαρτίαις των ορνίθων (κοινώς κότες) της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, θ’ απολαύσει και πολλά σπαρταριστά ανέκδοτα από ρήτορες της αντιπολίτευσης.
Σήμερα, λοιπόν, για άλλο έψαχνα κι έπεσα πάνω στο ουτοπικό, ου μην αλλά χριστιανικό κήρυγμα περί κοινοκτημοσύνης! Τα γέλια που έκανα δεν περιγράφονται. Κι επειδή όχι μόνο τα δυσάρεστα αλλά και τα αστεία θέλω να συμμερίζομαι μαζί σας, για να γελάει πότε-πότε το χειλάκι σας, παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την ομιλία του γνωστού ηθοποιού, μεγάααλου “κομμουνιστή”, Κωνσταντίνου Καζάκου, στη Βουλή, στις 22-9-2011:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ: «Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η πολιτική ηγεσία της χώρας, η Κυβέρνηση, η Αξιωματική Αντιπολίτευση και οι σύμμαχοί τους έχουν απεκδυθεί σε ένα μελαγχολικό μαραθώνιο. Και λέω “μελαγχολικό” γιατί όλα τα μέτρα που παίρνονται, φαίνονται αμέσως, από την πρώτη μέρα από ανεπαρκή έως τελείως αναποτελεσματικά και δεν πρόκειται να φτάσει κανένας ζωντανός στο στάδιο.
Εδώ πρόκειται για μία μαύρη τρύπα, η οποία χωνεύει τα πάντα και διευρύνεται: Και το χρέος διευρύνεται και τα ελλείμματα διευρύνονται και η φτώχεια και η ανεργία και τα βάσανα του κόσμου. Δεν υπάρχει θέμα δηλαδή, να σωθούμε απ’ αυτήν την κατάσταση απ’ ό,τι φαίνεται. (…)
Δε σας θυμίζει η κατάσταση σήμερα ότι ο “γύψος” των συνταγματαρχών ήταν παιδικό παιχνίδι; Διότι η σύγχρονοι αυτοί τοκογλύφοι, οι “ορθοπεδικοί” μας, δε μας βάζουν “γύψο”. Μας κόβουν χέρια και πόδια. Να μείνει ένα κούτσουρο ο λαός ακίνητο για να εξασφαλιστούν τα κέρδη των τοκογλύφων. Είναι ο μοναδικός σκοπός γιατί δεν εξυπηρετούν τίποτα άλλο. Δηλαδή, θα βάλλουμε τους ανθρώπους για 20-30-40-50 χρόνια, δεν ξέρω πόσο μπορεί να πάει αυτή η κατάσταση…
Αναζητούμε λύση. Φέρτε προτάσεις, ποια είναι η λύση, πώς θα βγούμε απ’ αυτό τον κυκεώνα της κρίσης με τα προβλήματα κ.λπ.
Μα η λύση είναι απλή. Όπως είναι πάντα. Πάντα υπάρχουν λύσεις για όλα τα προβλήματα οι οποίες δείχνονται ή με το σπαθί ή με την πειθώ. Αλλά υπάρχει λύση για όλα. Είναι μια εξαιρετική, μια σπουδαία, μια πλούσια λέξη, πανάρχαια στο ελληνικό λεξιλόγιο που λύνει όλα τα προβλήματα ως δια μαγείας. Είναι σα μαγικό κλειδί. Λέγεται κοινοκτημοσύνη, στα ελληνικά. Δεν έχουμε άλλη λύση. Τα μέσα παραγωγής στην ιδιοκτησία του λαού, ο πλούτος που παράγεται να μοιράζεται ακριβοδίκαια για να εξασφαλίζει ανθρώπινες συνθήκες ζωής στους πολίτες και ίσες ευκαιρίες για να μπορούν να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους και τις δημιουργικές τους ικανότητες. Δεν υπάρχει άλλη λύση.
Αυτή τη λύση την προτείνει το ΚΚΕ στο λαό μας με τη ζωή και τη δράση των κομμουνιστών 90 χρόνια τώρα. Δεν είναι εύκολη λύση αλλά δεν υπάρχει άλλη. Εδώ πράγματι δεν υπάρχει άλλη.
Και αν ενοχλούν οι λατινικοί όροι – δεν τους πολύ λέμε, δεν ακούγονται πια – όπως ο ιμπεριαλισμός, ο καπιταλισμός, ο κομμουνισμός, ο σοσιαλισμός κ.λπ., ας χρησιμοποιήσουμε το ελληνικό λεξιλόγιο να δείτε πόσο εύκολα απλοποιούνται τα κλάσματα και βρίσκεται η λύση. Έχουμε από τη μια μεριά την ολιγαρχία και την κεφαλαιοκρατία που είναι μια απάνθρωπη καταστροφή των πολλών και από την άλλη έχουμε την κοινοκτημοσύνη. Δηλαδή, δικαιοσύνη, ισότητα την οποία θα φροντίσει να εφαρμόσει ο ελληνικός λαός που είναι έξυπνος με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Και με την πείρα του παρελθόντος θα λάμψουμε. Από τη μια έχουμε ανθρωποφαγία και πόλεμο και από την άλλη έχουμε ειρηνική και δημιουργική ζωή.
Τι μπορεί να φοβόμαστε αν πάρουμε το θάρρος που χρειάζεται να προχωρήσουμε σε αυτή τη λύση; Τι φοβόμαστε; Ότι θα απομονωθεί ο ήδη κατεξευτελισμένος λαός μας ή ότι θα μας βομβαρδίσουν οι ευρωπαίοι ή οι αμερικάνοι φίλοι μας; Κοιτάξτε. Αν βρούμε το θάρρος να το κάνουμε αυτό θα αντιμετωπίσουμε και τις επιπτώσεις. Και ξέρει ο ελληνικός λαός. Εμείς τον καλούμε να ξαναρχίσει να τραγουδάει το Θούριο του Ρήγα, να ξαναθυμηθεί την Ωδή του Κάλβου που λέει ότι “θέλει αρετή και τόλμην η ελευθερία”. Και μάλιστα εκείνο το τρομερό δίστιχο που προηγείται που λέει “Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσι. Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία“. Τουλάχιστον να αντιμετωπίσουμε τις επιπτώσεις. Και να μας βομβαρδίσουν ακόμα αλλά να είμαστε όρθιοι άνθρωποι και όχι άτιμοι δούλοι των κερδοσκόπων. Αυτό δεν είναι ανεκτό.»
Τι να πει κανείς στον συμπαθέστατο αιθεροβάμονα (ή υποκριτή;) Κώστα Καζάκο; Πώς να επιχειρηματολογήσει για να τον φέρει στα συγκαλά του; Χαμένος κόπος… Ο πολιτικός παραλογισμός είναι αθεράπευτη αρρώστια. Πάντως, το μόνο που έχω να του πω για να τον παρηγορήσω είναι, αντί να ονειρεύεται το γύψο του κόκκινου φασισμού, που είχε εξαθλιώσει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων στις χώρες του πρώην Υπαρκτού (ανύπαρκτου) Σοσιαλισμού, δεν έχει παρά να τον εφαρμόσει στο σπίτι του. Ας μοιραστεί ό,τι έχει και δεν έχει με ντόπιους και ξένους άστεγους για να ικανοποιήσει τ’ όνειρό του για κοινοκτημοσύνη σε προσωπικό επίπεδο. Δεν πρόκειται να τον εμποδίσει καμία Τρόικα, καμία Κυβέρνηση. Εναλλακτικά, μπορεί να αποσυρθεί στο Άγιο Όρος όπου τα πάντα είναι κοινά, και να μονάσει.
Έτσι θα ζήσει και τ’ όνειρο των πρώτων Χριστιανών που αποπειράθηκαν να έχουν τα πάντα κοινά, αλλά γρήγορα το μετάνοιωσαν. Βλέπετε, ό,τι είναι ενάντια στη φύση καταρρέει. Διότι όλα τα όντα θέλουν να έχουν τη δική τους κατοικία: τα μυρμήγκια τη δική τους τρύπα, τα πουλιά τη δική τους φωλιά, και οι άνθρωποι, μέχρις ότου εξελιχθούν σε αγγέλους, το δικό τους κεραμίδι. Μόνον έτσι απελευθερώνονται οι δημιουργικές δυνάμεις του ανθρώπου.
Και βέβαια, απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων του ανθρώπου δε σημαίνει να φτάσουμε στην ακρότητα του καπιταλιστικού κανιβαλισμού που βιώνουμε σήμερα, και μάλιστα υπό σοσιαλιστική μάσκα. Η βάρβαρη εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο μπορεί να εμποδιστεί μόνο με την Παιδεία και την καλλιέργεια της ηθικής συνείδησης, τη χρηστή διοίκηση του κράτους από έντιμους και ικανούς ηγέτες, και την αυστηρή εφαρμογή κανόνων δικαίου.
Μεταξύ των βαρβαροτήτων του ασύδοτου νεοφιλελευθερισμού και του κόκκινου φασισμού, υπάρχει το παν μέτρον άριστον. Αλλά ποιος έχασε το μέτρο για να το βρούμε εμείς;
Δείτε τώρα και τη διασκεδαστική απάντηση του Άδωνι Γεωργιάδη, κατά κόσμον “Μπουμπούκου”, στην ιδεοληψία της κοινοκτημοσύνης:
Tags: Άδωνις Γεωργιάδης, κόκκινος φασισμός, Κωνσταντίνος Καζάκος κοινοκτημοσύνη, Μπουμπούκος
