Λοιπόν, έχουμε και λέμε, και κάλλιο να γελάμε παρά να κλαίμε:
Άντε και σ’ άλλα με υγεία, παίδες!
Δημοκρατία βρωμομάγισσα εσύ,
Που την απάτη ως τέχνη την καταλαβαίνεις,
Που μας πλανεύεις μέχρι που να βγει η ψυχή,
Και για να δώσεις ψίχουλα αίμα μας παίρνεις…
Δημοκρατία των κομμάτων και του διχασμού,
Που αδελφό ενάντια σ’ αδελφό τον στρέφεις,
Που δίνεις το παράδειγμα της αρπαχτής από ψηλά,
Και μέσα στην κακομοιριά μας περιστρέφεις.
Δημοκρατία καταχθόνια θεά,
Που μια ζωή μας τάζεις, μα δε δίνεις,
Που αλλάζεις ρούχα σαν το Μανωλιό,
Και για το χάος απεκδύεσαι πάσης ευθύνης…
Δημοκρατία πάψε πια να μας εξαπατάς,
Βγάλε τη μάσκα της υποκρισίας επιτέλους!
Πολλά δεινά μας φόρτωσες έως εδώ,
Και έχεις επισπεύσει την αρχή του τέλους…
Περισσότερα εδώ.
Tags: Δημοκρατία, δημοκρατικά ανέκδοτα
