Την ιδέα τη βρήκα εδώ και ξελιγώθηκα από τα γέλια. Είπα, λοιπόν, να τη συμμεριστώ μαζί σας για να γελάσει και το δικό σας χειλάκι, αν φυσικά έχετε χιούμορ. Αρκετά μας έχει πικράνει ο ΓΑΠ ή GAP με τα ελλείμματα της αξιοπιστίας και της φαιάς ουσίας του.Επιτέλους, τα νέα είναι ευχάριστα. Αν είστε υπερευαίσθητος και ανησυχείτε για τη θλίψη που θα προκαλέσετε στ’ αγαπημένα σας πρόσωπα, αν ο μη γένοιτο, χτύπα ξύλο, κούφια η ώρα που τ’ ακούει, κλπ., φύγετε ξαφνικά από το διεφθαρμένο τούτο κόσμο, τότε δεν έχετε παρά να δώσετε εντολή για ένα εναλλακτικό φέρετρο διακοσμημένο με πολύ χιούμορ και καθησυχαστικά μηνύματα, ώστε να γελάσει κάθε πικραμένος. Εδώ σας θέλω!
Κι αν είστε άνεργος, ιδού μια λαμπρή ιδέα για πολλά κέρδη! Φτιάξτε μια επιχείρηση για χαρούμενα φέρετρα! Και για να πάρετε επιδότηση, συνδυάστε τα με την πράσινη ανάπτυξη. Δηλαδή το υλικό για τα φέρετρα να είναι, π.χ., από ανακυκλωμένη cardboard ή άλλα υλικά υποκείμενα στην καταλυτική δράση των βακτηριδίων. Μιλάμε για γνήσια πράσινη ανάπτυξη κι όχι πράσινα άλογα! Κουνηθείτε, λοιπόν, εσείς οι άνεργοι! Θα κάνετε χρυσές δουλειές.
Παραθέτω απόσπασμα από το άρθρο που βρήκα στο weirdnews:
«Η οργάνωση Lien, από τη Σιγκαπούρη της νοτιοανατολικής Ασίας, παρουσίασε δώδεκα “χαρούμενα φέρετρα” από έναν διεθνή διαγωνισμό που είχε ξεκινήσει.
Σκοπός της εν λόγω οργάνωσης είναι να αποβάλλει όσο το δυνατόν περισσότερο τις καταστάσεις του φόβου και του θανάτου που χαρακτηρίζουν τα φέρετρα και να προσπαθήσει να τα συνδέσει με πιο αισιόδοξα μηνύματα που αφορούν τη ζωή.
“Οι παραδοσιακά αρνητικές σχέσεις που περιβάλλουν ένα φέρετρο μετατρέπονται τώρα σε χαρμόσυνα σύμβολα που αντιπροσωπεύουν το θάρρος, τη ζωή και την ομορφιά”, δήλωσε ο ιδρυτής της οργάνωσης, Lee Poh Wah.
Τα φέρετρα διακοσμούνται με χαρούμενες ζωγραφιές, πλούσια ανοικτά χρώματα, φωτογραφίες και εικόνες που παραπέμπουν σε ευχάριστα πράγματα, καθώς, επίσης, με μηνύματα και φράσεις που χαρακτηρίζουν τον εκλιπόντα, προβάλλοντας όμως ταυτόχρονα τα ωραία πράγματα που έκανε κατά τη διάρκεια της ζωής του!»
Τι λέτε; Καλή ιδέα δεν τη βρίσκετε; Ας αρχίσει, λοιπόν, το μυαλό σας να σκέπτεται τι θα θέλατε να γραφτεί στο δικό σας χαρούμενο φέρετρο – χτύπα ξύλο – δεν είναι η ώρα σας ακόμη, αν και ποτέ δεν είναι η κατάλληλη ώρα για κανένα!
Λοιπόν, ρίχνω στο τραπέζι μερικές ιδέες:
«Μην κλαίτε, είμαι ευχαριστημένος διότι εδώ που ήρθα δε θα με στύβουν σα λεμονόκουπα με μέτρα λιτότητας.»
«Μη θρηνείτε, διότι ανακουφίστηκα από το άγχος της ανεργίας και την αβεβαιότητα να μην έχω αύριο τον άρτο τον επιούσιο.»
«Μην οδύρεστε, διότι γλίτωσα από την οργή και την αγανάκτηση που μου προκαλούσαν οι ψεύτες και διεφθαρμένοι πολιτικοί, και τώρα γεύομαι τον αληθινό σοσιαλισμό.»
«Μη λυπάστε, διότι εδώ που είμαι δεν υπάρχει εμετική τηλεόραση για να με τρομοκρατεί καθημερινά με μακάβριες ειδήσεις.»
«Μη ζηλεύετε που γλίτωσα μια ώρα αρχύτερα από τον πόνο που μου προκαλούσε η κοινωνική αδικία και η ανθρώπινη βλακεία. Κάντε υπομονή, ζωή είναι θα περάσει.»
«Απαγορεύεται το κλάμα και οι επικήδειοι. Επιτρέπονται τα τραγούδια και οι χοροί.»
Αυτές είναι μερικές προτάσεις. Τώρα εσείς μπορεί να κατεβάσετε καλύτερες ιδέες για το πώς θα παρηγορήσετε μετά θάνατον τ’ αγαπημένα σας πρόσωπα, ώστε να μη σας παίρνουν τ’ αυτιά με τους θρήνους, κλαυθμούς και οδυρμούς και σας ταράζουν τη μακαριότητα. Μην ανησυχείτε, πάντως, για τις χήρες σας, διότι αυτές δε χρειάζονται παρηγοριά. Συνέρχονται αμέσως!
Αυτά τα ολίγα και μακάβρια, και ζητώ συγνώμη απ’ όσους δεν διαθέτουν χιούμορ και χολώθηκαν με την ανάρτηση. Ζωή σ’ εμάς! Να ζήσουμε να τους θυμόμαστε!
Πάρτε τώρα κι ένα τραγουδάκι σχετικό που θυμήθηκα:
