Μέχρι στιγμής η κυβέρνηση έχει πολιτευτεί σα να μην ήταν η χώρα μας στα πρόθυρα χρεοκοπίας, ενώ κάποια από τα φιλολαϊκά μέτρα που παίρνει θα δικαιολογούνταν αν η οικονομία ανθούσε και είχε περιθώρια για κοινωνική πολιτική. Ήταν ανάγκη, π.χ., τη στιγμή που καλεί τους πάντες να σφίξουν ασφυκτικά το ζωνάρι τους ν’ αυξήσει τα αφορολόγητα όρια για γονικές παροχές, όπως έκανε με το πρόσφατο νομοσχέδιο που ψήφισε; Ήταν ανάγκη ν’ αφήσει αμετάβλητο το αφορολόγητο όριο πρώτης κατοικίας στα 200 τετραγωνικά, και να μην το συνδέσει με την αξία του ακινήτου, πράγμα που συζητούσαν ότι ήταν κοινωνικά δίκαιο και έπρεπε να γίνει άμεσα;
Τέλος πάντων, για να μην επαναλαμβάνω τον εαυτό μου, παραπέμπω στο πρόσφατο άρθρο μου με τον τίτλο «Η κυβέρνηση ΔΕΝ χρειάζεται λεφτά».
Κι ενώ το Δεκέμβριο είχαν φουντώσει οι συζητήσεις για κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης αναδρομικά για τα εισοδήματα του 2009 , ο κ. Παπακωνσταντίνου έκανε πίσω και σ’ αυτό και μεταθέτει το μέτρο στα εισοδήματα του 2010! Όπως είχα διαβάσει στις 21-12-2009 εδώ, στα χέρια του Υπουργού Οικονομίας βρίσκονταν ήδη εισηγήσεις για λήψη μέτρων άμεσης απόδοσης, μεταξύ των οποίων κάποιες «κέρδιζαν έδαφος».
Μεταξύ αυτών ήταν «Η επιβολή φόρου 25%-40% με βάση την κλίμακα φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων στις αμοιβές, στα επιδόματα, στις αποζημιώσεις και τα μερίσματα, που μέχρι σήμερα φορολογούνται αυτοτελώς με 5%-20%, να γίνει αναδρομικά από την 1η/1/2009!» Μάλιστα ακούγονταν και νούμερα για το πόσα χρήματα θα έβαζε η κυβέρνηση στα ταμεία της από αυτό το μέτρο. Όμως τα Ε1 έχουν ήδη ταχυδρομηθεί και αναδρομική φορολόγηση με ενιαία κλίμακα δεν προβλέπεται!
Έχω την εντύπωση ότι η κυβέρνηση νοιάζεται περισσότερο για το πολιτικό κόστος παρά για το πώς θα γλιτώσει η χώρα από τη χρεοκοπία. Ή μήπως δεν έχει συνειδητοποιήσει πλήρως την τραγικότητα της κατάστασης και νομίζει πως έχει την πολυτέλεια να προχωράει με ρυθμούς χελώνας;
Το Ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) σε επιστολή του στον Πρωθυπουργό εκπέμπει SOS και ζητάει άμεση δράση και λήψη δραστικών μέτρων διότι αλλιώς βουλιάζουμε. Παραθέτω αποσπάσματα της επιστολής η οποία δημοσιεύεται ολόκληρη εδώ:
«Η Ελληνική οικονομία βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή, έχοντας εισέλθει σε ένα φαύλο κύκλο υψηλών ελλειμμάτων και χαμηλής ανταγωνιστικότητας. Η μεγάλη εξάρτηση της χώρας από τον εξωτερικό δανεισμό δημιουργεί ασφυκτικές πιέσεις από τις διεθνείς αγορές, το διεθνή τύπο, αλλά και τους εταίρους μας στην Ευρωζώνη. Αυτό αντανακλάται στα υψηλά ασφάλιστρα κινδύνου, που έχουν αυξήσει υπερμέτρως το κόστος του δανεισμού. Οι πληρωμές υπέρογκων ποσών σε τόκους αφαιρούν πόρους από τις εγχώριες επενδύσεις και τις κοινωνικές δαπάνες, συμβάλλοντας στη μείωση της ευημερίας ιδιαίτερα των πλέον ευάλωτων τμημάτων του πληθυσμού, ενώ στερούν από την κυβέρνηση πολύτιμους βαθμούς ελευθερίας.
Αν δεν αντιστραφούν οι δυσμενείς εξελίξεις, στις οποίες ελλοχεύουν κίνδυνοι αποσταθεροποίησης όχι μόνο του οικονομικού/ χρηματοπιστωτικού, αλλά και του πολιτικού / κοινωνικού συστήματος, η οικονομική κρίση κινδυνεύει να μετατραπεί σε κοινωνική κρίση και κρίση αξιών. Όπως πολύ σωστά επισημάνθηκε, “ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε”. Όντως, οι συνθήκες επιβάλλουν άμεση δράση και λήψη δραστικών μέτρων.
(…) (…)
Στη διαχείριση της κρίσης, όπως και στην αντιμετώπιση κάθε μεγάλου προβλήματος, αποφασιστικός παράγων είναι ο ρόλος της ηγεσίας. Αμφιταλαντεύσεις και καθυστερήσεις στη λήψη αποφάσεων, ακόμη και αν αυτές οφείλονται σε διαδικασίες διαβούλευσης και επιθυμίας συγκερασμού πολλών απόψεων, διαδικασίες που είναι επιθυμητές και θεμιτές σε περιόδους ομαλότητας, μπορεί, κάτω από τις συνθήκες εκτάκτου ανάγκης που έχει δημιουργήσει η οικονομική κρίση, να έχουν υπέρμετρο και μη αναστρέψιμο κόστος. Κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι ανάγκη ο ίδιος ο Πρωθυπουργός να επιβάλει αμέσως τα μέτρα οικονομικής πολιτικής και τους κανόνες διοίκησης που απαιτούνται.»
Σε δραματικούς τόνους, λοιπόν, επισημαίνεται από το ΙΟΒΕ ότι οι αμφιταλαντεύσεις και καθυστερήσεις μπορούν ν’ αποβούν μοιραίες. Ήδη η κυβέρνηση έχει χάσει πολύτιμο χρόνο κι αυτό θα στοιχίσει στη χώρα μας πολύ ακριβά…
