Για όσους δεν το γνωρίζουν, η 22α Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Νερού. Μια μέρα νωρίτερα, η ΕΥΔΑΠ είχε διοργανώσει εκδήλωση ευαισθητοποίησης και προβληματισμού για τη χρήση νερού, που αποτελεί αγαθό πρώτης ανάγκης σε ανεπάρκεια. Παράλληλα, το διήμερο Παρασκευή 21 και Σάββατο 22 Μαρτίου διανεμήθηκε ενημερωτικό υλικό σε κομβικά σημεία της πρωτεύουσας, με στόχο να θέσει το σύνολο της κοινωνίας προ των ευθυνών της, προτρέποντας σε ορθολογική χρήση και αποφυγή της σπατάλης νερού. Η εκδήλωση έγινε στον πολυχώρο «Αθηναΐς» του Βοτανικού και κεντρικός ομιλητής ήταν ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, κ Γιώργος Σουφλιάς.Όλα καλά και άγια. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο προβληματισμός και η ευαισθητοποίηση των πολιτών είναι αναγκαία, η δε ορθολογική χρήση του πολύτιμου αυτού αγαθού απ’ όλους μας είναι επιβεβλημένη. Βεβαιότατα πρέπει να προσέχουμε για να έχουμε! Πριν από μας όμως, πρέπει να προσέχει και η Πολιτεία. Και το καυτό ερώτημα είναι: το ίδιο το ΠΕΧΩΔΕ και την ΕΥΔΑΠ ποιος θα τους ευαισθητοποιήσει ώστε να κάνουν σωστά τη δουλειά τους για να μην κατασπαταλώνται τόνοι νερού καθημερινά από βλάβες του δικτύου;
Την Κυριακή 23 Μαρτίου 2008, κατά τραγική ειρωνεία μια μέρα μετά τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Νερού, και λίγο πριν από το μεσημέρι, οι κάτοικοι της περιοχής Αγίου Νικολάου Καβουρίου είδαν τις οδούς Αγίου Νικολάου, Εκάβης και τμήμα της Βορέου να έχουν μετατραπεί σε ποτάμια. Ένας κεντρικός αγωγός στη Λεωφόρο Αθηνάς είχε σπάσει… Το νερό ήταν τόσο ορμητικό που υπήρχε κίνδυνος να παρασύρει ακόμη και τα σταθμευμένα αυτοκίνητα. Το θλιβερό θέαμα το διαπίστωσα η ίδια γύρω στις έξι το απόγευμα, όταν βγήκα για να περπατήσω. Χρειάστηκε βέβαια να επιστρέψω στο σπίτι μου διότι οι χείμαρροι ήταν βατοί μόνο με λαστιχένιες γαλότσες που δεν διέθετα. Η τραγική αυτή κατάσταση συνεχίστηκε μέχρι τα μεσάνυχτα, όπως με πληροφόρησαν κάτοικοι που έμεναν σε πολυκατοικίες επί των οδών που είχαν μετατραπεί σε ποτάμια. (Πόσο λυπάμαι που πάνω στην ταραχή μου δε σκέφτηκα να φωτογραφήσω τα ποτάμια της ανευθυνότητας… Βλέπετε όταν βγαίνω να πάρω λίγο καθαρό αέρα δεν κρατάω την ψηφιακή…)
Στην πολυκατοικία που μένω είχαμε ελάχιστο νερό (λόγω έλλειψης πίεσης) από το μεσημέρι της Κυριακής μέχρι τις 6 το απόγευμα, και καθόλου νερό από τις 6 μ.μ. μέχρι τις 5 μ.μ. της Δευτέρας. Με άλλα λόγια, ήμασταν εντελώς χωρίς νερό για 23 ολόκληρες ώρες! Ποιος θα μπορούσε να το φανταστεί! Περιττό να σας περιγράψω την ταλαιπωρία μου. Ο καθένας μπορεί να συμπληρώσει την εικόνα με λίγη φαντασία. Η γειτονιά ήταν ανάστατη. Οι νοικοκυρές τράβαγαν τα μαλλιά τους διότι δεν είχαν νερό να τραβήξουν το καζανάκι και βρωμοκοπούσε το σπίτι τους. Τα άπλυτα πιάτα σχημάτιζαν στοίβες στους νεροχύτες. Για προσωπική καθαριότητα ούτε λόγος να γίνεται. Κάποιοι έτρεχαν να βρουν ανοιχτό σούπερ μάρκετ κυριακάτικα για ν’ αγοράσουν εμφιαλωμένο νερό ώστε να μην ξεραθεί το λαρύγγι τους από τη δίψα. Χαμός σας λέω!
Εκείνο όμως που με πόνεσε περισσότερο, είτε το πιστεύετε είτε όχι, δεν ήταν η προσωπική μου 24ωρη ταλαιπωρία αλλά το γεγονός ότι επί 12 ώρες χιλιάδες τόνοι καθαρού πόσιμου νερού κατέληξαν στη θάλασσα. Αυτό για μένα είναι έγκλημα. Τη Δευτέρα 23 του μηνός, το απόγευμα, πήγα στον τόπο της βλάβης που είχε σχεδόν αποκατασταθεί και μίλησα με τους υπαλλήλους της ΕΥΔΑΠ που ακόμη εργάζονταν φιλότιμα έχοντας αντικαταστήσει τον εξάμετρο σάπιο σωλήνα που είχε σπάσει. Τους ρώτησα γιατί δεν είχαν εργαστεί την προηγούμενη νύχτα ώστε να μην έχει μείνει ο κόσμος τόσες ώρες χωρίς νερό και μου είπαν ότι κάτι τέτοιο δεν είναι στην ατζέντα της ΕΥΔΑΠ. Πήρα κάποιες φωτογραφίες και τους ρώτησα ακόμη γιατί την προηγουμένη είχαν αφήσει σχεδόν δώδεκα ώρες το νερό να χάνεται και γιατί δεν έκλεισαν τις παρακείμενες βάνες αμέσως όταν έφτασαν στον τόπο της βλάβης. Η απάντηση ήταν ότι έψαχναν πολλές ώρες για να εντοπίσουν τις βάνες, δυο και τρία τετράγωνα πιο κάτω, διότι οι δρόμοι είχαν ασφαλτοστρωθεί πρόσφατα και οι βάνες είχαν σκεπαστεί! Έτσι έπρεπε να φέρουν σκαπτικά μηχανήματα, που καθυστέρησαν να φτάσουν, και να σκάψουν σε μεγάλη έκταση ώστε να βρουν τις βάνες-κλειδιά και επιτέλους να τις κλείσουν.
Μου είπαν ακόμη ότι τέτοιες βλάβες είναι καθημερινό φαινόμενο κι ότι χιλιάδες τόνοι νερού χάνονται με αυτό τον τρόπο. Παραπονέθηκαν, μάλιστα, ότι η ΕΥΔΑΠ δεν έχει το απαραίτητο προσωπικό για ν’ ανταποκριθεί στα καθημερινά προβλήματα του δικτύου της και, το χειρότερο, ότι δεν προτίθεται να κάνει νέες προσλήψεις. Περιττό να σας πω ότι πήγα επί τόπου στις οδούς που μου υπέδειξαν για να διαπιστώσω ιδίοις όμμασι το σκάψιμο για την ανακάλυψη της κρυμμένης βάνας. Η πρώτη από τις φωτογραφίες που συνοδεύουν αυτό το κείμενο είναι η επιβεβαίωση του απεγνωσμένου εγχειρήματος. Βουνό τα μπάζα στη γωνία Κυβέλης και Λεωφ. Αθηνάς!Μιλάμε για τριτοκοσμικές καταστάσεις, καθημερινά εγκλήματα χωρίς τιμωρία, στη χώρα που η ασυνειδησία, η επιπολαιότητα και ο ερασιτεχνισμός, είναι τρόπος ζωής.
Νισάφι πια!
