Ο Χριστιανικός “Θεός” της κατάρας και του αίματος οφείλει να… “μετανοήσει”! Αυτός ο “πολιτισμός” της βίας, του αίματος και της κυριαρχίας, αυτή η πανάθλια Δυτική “κουλτούρα” της θανατολαγνείας – κι όχι μόνο στις χαλεπές ημέρες του κορωνοϊού – που εμπνέεται από τη “Χριστιανική” Βίβλο, δεν αξίζει να υπάρχει και να διαιωνίζεται. Είναι αυτοκαταστροφικός “πολιτισμός” και πρέπει να κατεδαφιστεί.
Οι πνευματικοί ταγοί (αν υπάρχουν) πρέπει να αναζητήσουν τη ρίζα – έστω μία από τις ρίζες – της ανθρώπινης βαρβαρότητας στην Ιουδαιο-Χριστιανική θρησκεία και να θέσουν αποφασιστικά την αξίνα στη ρίζα του σάπιου δέντρου της. Ας αρχίσουμε από κάτι χειροπιαστό, ώστε στη συνέχεια να μπορέσουμε να προχωρήσουμε και στην αποκαθήλωση του Μαμμωνά, του “θεού” του χρήματος.
Είναι πεποίθησή μου ότι η δυστυχία που υπάρχει στην ανθρωπότητα και που, λίγο έως πολύ, όλοι βιώνουμε, καθώς και τα χειρότερα που φοβόμαστε και νομοτελειακά έρχονται, είναι – συν τοις άλλοις – και αποτέλεσμα του βλάσφημου και αυτοκαταστροφικού αφηγήματος του Ιουδαιο-Χριστιανικού “Θεού” της πολεμοκάπηλης Δύσης – ενός “Θεού” που καταράστηκε, όπως λέει η Γένεσις, τον άνθρωπο την επομένη της δημιουργίας του. Αυτόν τον “Θεό” – που επινοήθηκε κατ’ εικόνα και ομοίωση του ανθρώπου – η κατ’ ευφημισμόν Χριστιανική Δύση πρέπει να εξημερώσει.
Και, βεβαίως, η μεν Θεότητα – απρόσωπη ούσα – δεν θα μπορούσε ποτέ να καταραστεί το δημιούργημά της, τον άνθρωπο, μέσα από τον οποίο άλλωστε εκδηλώνεται στο φυσικό πεδίο, ωστόσο, εφόσον Ιουδαίοι και Χριστιανοί πιστεύουν ότι είναι καταραμένοι, αυτό θα τους βγαίνει στη ζωή τους. Η επιστήμη έχει αποδείξει ότι είμαστε και γινόμαστε αυτό που πιστεύουμε.
Αν, π.χ., κάποιος είναι κυριευμένος από φόβο, επειδή πιστεύει ότι τον καταράστηκαν, τότε αυτό θα του βγει. Νομοτελειακά, η μια κακοτυχία θα διαδέχεται την άλλη στη ζωή του, αφού με τη σκέψη του θα ελκύει την κατάρα στην οποία πιστεύει.
Πάμε τώρα στη Γένεση για να θυμηθούμε την κατάρα που υποτίθεται ότι έριξε ο Ιουδαιο-Χριστιανικός “Θεός” στο δημιούργημά του!
«Προς δε την γυναίκα (Εύα) είπε, Θέλω υπερπληθύνει τας λύπας σου και τους πόνους της κυοφορίας σου· με λύπας θέλεις γεννά τέκνα· και προς τον άνδρα σου θέλει είσθαι η επιθυμία σου, και αυτός θέλει σε εξουσιάζει.
Προς δε τον Αδάμ είπεν, Επειδή υπήκουσας εις τον λόγον της γυναικός σου, και έφαγες από του δένδρου, από του οποίου προσέταξα εις σε λέγων, “Μη φάγης απ’ αυτού”, καταραμένη να είναι η γη εξ αιτίας σου· με λύπας θέλεις τρώγει τους καρπούς αυτής πάσας τας ημέρας της ζωής σου· και ακάνθας και τριβόλους θέλει βλαστάνει εις σέ· και θέλεις τρώγει τον χόρτον του αγρού· εν τω ιδρώτι του προσώπου σου θέλεις τρώγει τον άρτον σου, εωσού επιστρέψης εις την γην, εκ της οποίας ελήφθης· επειδή γη είσαι, και εις γην θέλεις επιστρέψει». (Γένεσις 3: 16-19)
Να λοιπόν ποιες κατάρες έβαλε αυθαίρετα ο Μωϋσής στο στόμα του “Θεού”. Εάν οι Ιουδαίοι και οι Χριστιανοί πιστεύουν ότι η γη είναι καταραμένη από τον ίδιο το Δημιουργό της, τότε η πίστη αυτή, από μόνη της, φέρνει τις κατάρες πάνω τους. Και βέβαια, λόγω της πίστης στην αρχική αυτή κατάρα η γη δεν βλαστάνει μόνο ακάνθας και τριβόλους αλλά και… ιούς!
Σαν αποτέλεσμα, και μιμούμενοι τον “Θεό” τους, οι Εβραίοι πατριάρχες και προφήτες υιοθέτησαν τη σατανική πρακτική της κατάρας, όπως διαπιστώνουμε σε αρκετές ιστορίες της Παλαιάς Διαθήκης.
«Ο δε Κύριος είπε προς τον Άβραμ (Αβραάμ), Έξελθε εκ της γης σου, και εκ της συγγενείας σου, και εκ του οίκου του πατρός σου, εις την γην την οποίαν θέλω σοι δείξει· και θέλω σε κάμει εις έθνος μέγα· και θέλω σε ευλογήσει, και θέλω μεγαλύνει το όνομά σου· και θέλεις είσθαι εις ευλογίαν· και θέλω ευλογήσει τους ευλογούντάς σε, και τους καταρωμένους σε θέλω καταρασθή·». (Γένεσις 12: 1-3)
«Και είπε προς τον Ιακώβ (που είχε μεταμφιεστεί ως ο πρωτότοκος αδελφός του Ησαύ) ο Ισαάκ ο πατήρ αυτού: Πλησίασον τώρα, και φίλησόν με, τέκνον μου. Και επλησίασε, και εφίλησεν αυτόν· και ωσφράνθη την οσμήν των ενδυμάτων αυτού, και ευλόγησεν αυτόν και είπεν, (…) Λαοί να σε δουλεύσωσι και έθνη να σε προσκυνήσωσι· (…) επικατάρατος όστις σε καταράται, και ευλογημένος όστις σε ευλογεί ». (Γένεσις 27: 26-29)
Όπως βλέπετε, οι Ιουδαίοι προφήτες δεν είχαν αναστολές στο να εκστομίζουν κατάρες εναντίον των εχθρών του “εκλεκτού λαού”.
Συχνά όμως, όταν οι Εβραίοι δεν πορεύονταν σύμφωνα με το Νόμο, εισέπρατταν και οι ίδιοι φρικιαστικές κατάρες από τους προφήτες τους, οι οποίες, όπως επιβεβαιώνεται από την Παλαιά Διαθήκη, υλοποιούνταν. Πάρτε ένα δείγμα από τις εφιαλτικές κατάρες του Μωυσή:
«Και εάν τις έπραξεν αμάρτημα άξιον θανάτου και καταδικασθή εις θάνατον, και κρεμάσης αυτόν εις ξύλον, δεν θέλει μένει το σώμα αυτού όλην την νύκτα επί του ξύλου, αλλά θέλεις εξάπαντος θάψει αυτόν την αυτήν ημέραν, διότι είναι κατηραμένος υπό του Θεού ο κρεμάμενος· διά να μη μολύνης την γην σου, την οποίαν Κύριος ο Θεός σου δίδει εις σε κληρονομίαν». (Δευτερονόμιο 21: 22-23)
«Επικατάρατος όστις δεν εμμένει εις τους λόγους του νόμου τούτου, δια να εκτελή αυτούς…».(Δευτερονόμιο 27:26)
«Εάν δεν προσέχης να κάμνης πάντας τους λόγους του νόμου τούτου, τους γεγραμμένους εν τω βιβλίω τούτω, ώστε να φοβήσαι το ένδοξον και φοβερόν τούτο όνομα, ΚΥΡΙΟΝ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΣΟΥ, τότε ο Κύριος θέλει κάμει τρομεράς τας πληγάς σου και τας πληγάς του σπέρματός σου, πληγάς μεγάλας και θαυμαστάς και νόσους κακάς και απαύστους.
Και θέλει επιφέρει επί σε πάσας τας οδύνας της Αιγύπτου, διά τας οποίας ετρόμαξας· και θέλουσι προσκολληθή εις σέ· και πάσαν ασθένειαν και πάσαν πληγήν, ήτις είναι καταγεγραμμένη ή δεν είναι γεγραμμένη εν τω βιβλίω του νόμου τούτου, ταύτας ο Κύριος θέλει φέρει επί σε, εωσού εξολοθρευθής.
Και θέλετε εναπολειφθή ολιγοστοί τον αριθμόν, (…) Και καθώς ο Κύριος ευφράνθη εις εσάς εις το να σας αγαθοποιή και να σας πληθύνη, ούτω θέλει ευφρανθή ο Κύριος εις εσάς εις το να σας εξολοθρεύει· και θέλετε εξαρθρωθεί από της γης, όπου υπάγετε να κληρονομήσητε αυτήν.
Και θέλει σε διασπείρει ο Κύριος εις πάντα τα έθνη, απ’ άκρου της γης έως άκρου της γής·(…) Αλλά και εν τω μέσω των εθνών τούτων δεν θέλεις ευρεί ανάπαυσιν, ουδέ θέλει έχει στάσιν το ίχνος του ποδός σου· αλλά θέλει σοι δώσει ο Κύριος εκεί καρδίαν τρέμουσαν και εκλείποντας οφθαλμούς και τηκομένην ψυχήν. Και η ζωή σου θέλει είσθαι κρεμαμένη ενώπιόν σου· και θέλεις φοβείσθαι νύκτα και ημέραν, και δεν θέλεις πιστεύει εις την ζωήν σου». (Δευτερονόμιο 28: 58-66)
Δεν θα παραθέσω περισσότερες κατάρες προφητών για να μην φρικάρετε. Άλλωστε, οι μελετητές της Βίβλου τις γνωρίζουν. Το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα είναι ότι η Παλαιά Διαθήκη, η οποία είναι το θεμέλιο της Καινής Διαθήκης, είναι ένα ιερό-ανίερο βιβλίο που, εκτός από ευλογίες, περιέχει και πολλές ειδεχθείς κατάρες.
Αν πρόκειται κάποτε η “Χριστιανική” Δύση να έλθει στα “συγκαλά” της και να σταματήσει τις εφιαλτικές βαρβαρότητες εναντίον των λαών – εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας -, πρέπει πρωτίστως να αναθεωρήσει ολόκληρη τη Βίβλο, εξημερώνοντας τα χαρακτηριστικά του “Θεού” της.
Αλλά και η Καινή Διαθήκη – συγκεκριμένα ο Απ. Παύλος – επικαλείται τις κατάρες της Παλαιάς Διαθήκης για να τεκμηριώσει το ευφάνταστο δόγμα της κατά χάριν ή δια πίστεως σωτηρίας δια του αίματος του Χριστού.
Θα παραθέσω μερικά εδάφια που επιβεβαιώνουν την πεποίθησή μου ότι ο Χριστιανισμός πρέπει να αλλάξει το αφήγημα του “Θεού” του.
«Διότι όσοι είναι εξ έργων νόμου, υπό κατάραν είναι· επειδή είναι γεγραμμένον (Δευτερονόμιο 27:28): Επικατάρατος πας όστις δεν εμμένει εν πάσι τοις γεγραμμένοις εν τω βιβλίω του νόμου, ώστε να πράξη αυτά». (Προς Γαλάτας 3:10)
«Ο Χριστός εξηγόρασεν ημάς εκ της κατάρας του νόμου, γενόμενος κατάρα υπέρ ημών· διότι είναι γεγραμμένον (Δευτερονόμιο 21:23): Επικατάρατος πας ο κρεμάμενος επί ξύλου». (Προς Γαλάτας, 3:13)
Πρόκειται για σχιζοφρενικά επιχειρήματα του Αποστόλου των Εθνών, όπως αποκαλείται ο Παύλος (πρώην Σαύλος ή Σαούλ), στην υπεράνθρωπη προσπάθειά του να διαλύσει την προκατάληψη των Εβραίων εναντίον εκείνων που σταυρώνονταν πάνω σε ξύλο και να διαδώσει τον δικής του κοπής “Χριστιανισμό”, επισκιάζοντας το εσωτερικό και πραγματικά σωτήριο μήνυμα της διδασκαλίας του μεγάλου προφήτη, και αντιστασιακού κατά του ιερατείου των Φαρισαίων και της Ρωμαϊκής κυριαρχίας, Ιησού.
Προσέξτε τον παραλογισμό: για να λυτρώσει ο Θεός τους Εβραίους από την κατάρα του Μωυσή, η οποία αυτόματα υλοποιείτο όταν κάποιος παρέβαινε το Νόμο, έπρεπε να γίνει ο ίδιος ο μονογενής υιός του “Θεού” κατάρα”! Ώ της βλασφημίας! Γι’ αυτό κρεμάστηκε επί ξύλου ο Χριστός! Για να γίνει ο ίδιος επικατάρατος! Δηλαδή καταράστηκε ο ίδιος ο Θεός τον Εαυτό του, βάσει του δόγματος της “Αγίας και Αδιαιρέτου και Ομοουσίου Τριάδος”.
Θυμηθείτε τον ύμνο της Μεγάλης Πέμπτης: «Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας», που δεν αφήνει αμφιβολίες στο ότι οι Χριστιανοί πιστεύουν πως ο Χριστός είναι ο ίδιος ο Δημιουργός, αν και είναι το δεύτερο πρόσωπο της “Αγίας Τριάδος”. Αναρωτιέμαι, ο Θεός Πατέρας των Χριστιανών τι ρόλο έπαιζε στη Δημιουργία;
Αυτά τα ολίγα ως προς την κατάρα και το κρέμασμα του Ιησού επί ξύλου, και ο νοών νοείτω.
Πάμε τώρα στο δόγμα του αίματος. Ο Απ. Παύλος έπρεπε να σοφιστεί επιχειρήματα για να σταματήσει τους Εβραίους από του να θυσιάζουν ζώα για άφεση αμαρτιών.
«Διότι εάν το αίμα των ταύρων και τράγων και η σποδός της δαμάλεως ραντίζουσα τους μεμολυσμένους αγιάζη ως προς την καθαρότητα της σαρκός, πόσο μάλλον το αίμα του Χριστού, όστις δια του Πνεύματος του αιωνίου προσέφερεν εαυτόν άμωμον εις τον Θεόν, θέλει καθαρίσει την συνείδησίν σας από νεκρών έργων εις το να λατρεύητε τον ζώντα Θεόν; (…) Και σχεδόν με αίμα καθαρίζονται πάντα κατά τον νόμον, και χωρίς χύσεως αίματος δεν γίνεται άφεσις». (Προς Εβραίους 9:13-14, 22)
Ώστε χωρίς χύσεως αίματος δεν γίνεται άφεσις, ε; Να λοιπόν που το αίμα του Χριστού χύθηκε – κατά τον Απ. Παύλο – για να αντικαταστήσει το αίμα από τις θυσίες ταύρων και τράγων που είχε θεσπιστεί στην Παλαιά Διαθήκη για δήθεν άφεση αμαρτιών, τις οποίες όμως ο Θεός όχι μόνο δεν τις είχε ζητήσει αλλά ήταν και βδέλυγμα ενώπιόν του, όπως βλέπομε στα επόμενα εδάφια:
«Τίνα χρείαν έχω του πλήθους των θυσιών σας; λέγει Κύριος· κεχορτασμένος είμαι από ολοκαυτωμάτων κριών και από πάχους των σιτευτών και δεν ευαρεστούμαι εις αίμα ταύρων ή αρνίων ή τράγων». (Ησαΐας 1:11)
«Όστις δε σφάζει βουν, είναι ως ο φονεύων άνθρωπον· όστις θυσιάζει αρνίον, ως ο κόπτων κυνός λαιμόν· όστις προσφέρει προσφοράν εξ αλφίτων, ως προσφέρων αίμα χοίρειον· όστις θυσιάζει, ως ο ευλογών είδωλον. Ναι, αυτοί εξέλεξαν τας οδούς αυτών, και η ψυχή αυτών ηδύνεται εις τα βδελύγματα αυτών». (Ησαΐας 66: 3)
«Ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων,(…) δεν ελάλησα προς τους πατέρας σας ουδέ έδωκα εις αυτούς εντολάς, (…) περί ολοκαυτωμάτων και θυσιών· αλλά τον λόγον τούτον προσέταξα εις αυτούς, λέγων, Ακούσατε την φωνήν μου και θέλω είσθαι Θεός σας, και σεις θέλετε είσθαι λαός μου· και περιπατείτε εν πάσαις ταις οδοίς, τας οποίας διώρισα εις εσάς, δια να ευημερήτε». (Ιερεμίας 7: 21-23)
«Με τι θέλω ελθεί ενώπιον του Κυρίου, να προσκυνήσω ενώπιον του υψίστου Θεού; Θέλω ελθεί ενώπιον αυτού με ολοκαυτώματα, με μόσχους ενιαυσίους; Θέλει ευαρεστηθή ο Κύριος εις χιλιάδας κριών ή εις μυριάδας ποταμών ελαίου; Θέλω δώσει τον πρωτότοκόν μου δια την παράβασίν μου, τον καρπόν της κοιλίας μου δια την αμαρτίαν της ψυχής μου; Αυτός σοι έδειξεν, άνθρωπε, τι το καλόν και τι ζητεί ο Κύριος παρά σου, ειμή να πράττης το δίκαιον και να αγαπάς έλεος και να περιπατής ταπεινώς μετά του Θεού σου». (Μιχαίας 6: 6-8)
Ώστε λοιπόν ο Θεός δεν ζήτησε θυσίες ζώων ή των πρωτότοκων υιών για να συγχωρήσει τις παραβάσεις των Εβραίων. Τι ζήτησε; Δικαιοσύνη, έλεος και ταπεινότητα, λέει ο προφήτης Μιχαίας.
Παρά ταύτα, ο Απόστολος Παύλος, λες και δεν είχε διαβάσει τα λόγια αυτά των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης, υποστηρίζει ότι ο Χριστός ήταν η τέλεια και τελική θυσία εις άφεσιν αμαρτιών, ώστε να σταματήσουν οι προηγούμενες θυσίες των ιερέων της Παλαιάς Διαθήκης που προσέφεραν ζώα στο θυσιαστήριο.
«Και πας μεν ιερεύς ίσταται καθ’ ημέραν λειτουργών και τας αυτάς πολλάκις προσφέρων θυσίας, αίτινες ποτέ δεν δύνανται να αφαιρέσωσιν αμαρτίας· αλλ’ αυτός αφού προσέφερε μίαν θυσίαν υπέρ αμαρτιών, εκάθισε διαπαντός εν δεξιά του Θεού». ( Προς Εβραίους 10: 11-12)
Επιμένει, λοιπόν, ο Απ. Παύλος στο ότι ο Θεός χρειαζόταν τη θυσία του Ιησού, διότι τάχα χωρίς αίμα δεν μπορούσε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας! Ωστόσο, ακόμη και αν κάποιος, κάτω από πλύση εγκεφάλου, αποδεχτεί το βάρβαρο δόγμα της δια του αίματος σωτηρίας που θέσπισε αυθαίρετα ο Απ. Παύλος, η καθ’ έξιν και κατ’ εξακολούθηση εικονικά επαναλαμβανόμενη θυσία του Χριστού από το Ορθόδοξο ιερατείο πάνω στο “θυσιαστήριο” της “Αγίας Τράπεζας” κατά την τελετή της “Θείας Ευχαριστίας” είναι καραμπινάτη βλασφημία και βδέλυγμα ενώπιον του Χριστού και επιβεβαιώνει ότι η εβδομάδα των παθών του, στην οποία έχουμε εισέλθει, επαναλαμβάνεται 52 εβδομάδες το χρόνο από τους ιερείς που τον κατατεμαχίζουν πάνω στην Αγία Τράπεζα, για να κοινωνήσουν το αίμα του!
Γι’ αυτό πιστεύω ότι ο βάρβαρος Χριστιανισμός πρέπει να αλλάξει ριζικά το αφήγημα του “Θεού” του, να καταργήσει τα βλάσφημα δόγματα και τα μαγικά τελετουργικά, και να επικεντρωθεί στην καθαρή διδασκαλία του Χριστού, αν πρόκειται να αποτραπεί, έστω την τελευταία στιγμή, η αυτοκαταστροφική πορεία της ανθρωπότητας. Ο εγκλεισμός λόγω κορωνοϊού ευνοεί τη λήψη μεγάλων και σωτήριων αποφάσεων για την πλανημένη και πνευματικά ανάπηρη ανθρωπότητα.
Πρέπει να βρεθεί τρόπος ν’ αναζωπυρωθεί το πνεύμα του ανθρώπου, το οποίο έχει αποχαυνωθεί από την πολλαπλή πλύση εγκεφάλου που έχει υποστεί ανά τους αιώνες. Και οι πνευματικοί και σοφοί άνθρωποι – αν υπάρχουν κάπου κρυμμένοι – οφείλουν να σηκώσουν κεφάλι, να ορθώσουν ανάστημα και να πάρουν στα χέρια τους τα ινία της πνευματικής αφύπνισης των λαών, που εξαχρειώνονται, καταδυναστεύονται και δολοφονούνται από απατεώνες, μισάνθρωπους και δολοφόνους – όργανα της αρνητικής δύναμης – ή, στην καλύτερη περίπτωση, από πνευματικά ανάπηρους.
Επιτέλους, πρέπει οι άνθρωποι να πιστέψουμε, να ενστερνιστούμε και να πραγματώσουμε το Βιβλικό εδάφιο “Θεοί Εστέ” και όχι δούλοι, όπως μας θέλει η Χριστιανική Θρησκεία. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι τα “Κύριε Ελέησον” είναι άσφαιρα, διότι απλούστατα δεν υπάρχει κανένας Κύριος εκεί έξω, πάνω ή κάτω (αφού η γη γυρίζει) που να μας ελεήσει. Ή θα “ελεήσουμε” τους εαυτούς μας συμμορφούμενοι με τους άγραφους φυσικούς και πνευματικούς νόμους που διέπουν το Σύμπαν, άρα κι εμάς, ή νομοτελειακά θα αυτοκαταστραφούμε.
Περισσότερα για τα ιερά και τα βέβηλα της Βίβλου εδώ.
Και για τον μηχανισμό της αποτελεσματικής προσευχής εδώ.
