Μπήκαμε ήδη στην Μεγάλη Εβδομάδα, την εβδομάδα των Παθών του Κυρίου, και οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ειλικρινείς ή κατ’ όνομα, ευαισθητοποιούνται περισσότερο από κάθε άλλη εποχή του χρόνου ως προς τα πάθη του Ιησού και τον πόνο που ένιωσε κρεμάμενος ζωντανός επί ξύλου.
Από την άλλη, οι πιο συνειδητοί Χριστιανοί προσπαθούν να θάψουν όλο και βαθύτερα στο ασυνείδητό τους τα αμείλικτα ερωτήματα που κάθε τόσο σηκώνουν κεφάλι και απειλούν να τινάξουν την πίστη τους στον αέρα.
Και όμως, ο ίδιος ο Ιησούς ενθάρρυνε τους ακολούθους τους να ερευνούν τις γραφές για να μάθουν την Αλήθεια. Είπε μάλιστα, «Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει».
Μάλιστα ο Ιησούς ομολόγησε ενώπιον του Πιλάτου τον λόγο για τον οποίο ήλθε στη γη:
«Ἐγὼ διὰ τοῦτο ἐγεννήθην καὶ διὰ τοῦτο ἦλθον εἰς τὸν κόσμον, διὰ νὰ μαρτυρήσω εἰς τὴν ἀλήθειαν. Πᾶς ὅστις εἶναι ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει τὴν φωνήν μου». (Κατά Ιωάννην 18: 37)
Πόσο εύκολο είναι να γνωρίσουμε την Αλήθεια με το πεπερασμένων δυνατοτήτων νου μας; Σε αυτό απαντά ο Απόστολος Παύλος:
«Κατά μέρος γνωρίζομεν και κατά μέρος προφητεύομεν (…). Διότι τώρα βλέπομεν αινιγματωδώς σαν μέσα από κάτοπτρο». (Α´ Προς Κορινθίους, 13: 9,12).
Ώστε λοιπόν κατά μέρος γνώριζαν και όσοι θεωρούνται αλάνθαστοι στα δογματικά τους επιχειρήματα Πατέρες της Εκκλησίας. Το οποίο συνιστά ένα λόγο παραπάνω να εκζητούμε την Αλήθεια μόνοι μας.
Δεν θέλω να μακρηγορήσω σε τούτο το άρθρο, για να μην γίνει το κείμενο βαρετό. Θα θέσω μόνο ερωτήματα, που απορρέουν από τις αφηγήσεις της Βίβλου, ερωτήματα ικανά για να προβληματίσουν τον ειλικρινή αναζητητή της Αλήθειας σε σχέση με τον άνθρωπο Ιησού τον κεχρισμένο με Πνεύμα Άγιο, εξού και “Χριστός”.
1. Εάν ο Χριστός γνώριζε ότι είχε ενσαρκωθεί για να σταυρωθεί και με το αίμα του να σώσει τους ανθρώπους από την αμαρτία και το θάνατο, όπως λέει το χριστιανικό δόγμα της Σταύρωσης και της Ανάστασης, τότε γιατί κρυβόταν και χρειάστηκε ένα Ιούδας για να φανερώσει την τοποθεσία στο τάγμα Ρωμαίων στρατιωτών και στους υπηρέτες των Αρχιερέων ώστε να τον συλλάβουν; (Κατά Ιωάννην 18: 3,12) Γιατί δεν παραδόθηκε οικειοθελώς, αφού γνώριζε ότι “ήγγικεν η ώρα”; Γιατί έπρεπε να κολαστεί ένας από τους 12 μαθητές του για να εκπληρώσει ο ίδιος την θεία αποστολή του; Δεν ενδιαφερόταν άραγε για τη σωτηρία και του Ιούδα του Ισκαριώτη;
2. Εάν ο Ιησούς γνώριζε ότι είχε ενσαρκωθεί για να λυτρώσει με τη θυσία του τους ανθρώπους από την κατάρα του προπατορικού αμαρτήματος που βάραινε όλους ανεξαιρέτως τους απογόνους του Αδάμ και της Εύας, τότε γιατί είπε ότι ήρθε για να καλέσει αμαρτωλούς σε μετάνοια και όχι τους δικαίους; «Οἱ δὲ γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ἰδόντες αὐτὸν τρώγοντα μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν, ἔλεγον πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ· Διὰ τί μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν τρώγει καὶ πίνει; Καὶ ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς, λέγει πρὸς αὐτούς· Δὲν ἔχουσι χρείαν ἰατροῦ οἱ ὑγιαίνοντες, ἀλλ᾿ οἱ πάσχοντες· δὲν ἦλθον διὰ νὰ καλέσω δικαίους ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν». (Κατά Μάρκον 2: 16-17)
3. Εάν ο Χριστός γνώριζε ότι είχε ενσαρκωθεί για να γίνει σωτήρας ολόκληρου του κόσμου, τότε γιατί σε κάποια στιγμή ομολόγησε: «Δὲν ἀπεστάλην εἰμή εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα τοῦ οἴκου Ἰσραήλ»; (Κατά Ματθαίον 15: 24)
4. Εάν ο Χριστός πίστευε πως ήταν ο ενσαρκωμένος Θεός, τότε γιατί εκδήλωσε ρατσιστικά αισθήματα προς τους μη Ισραηλίτες, θεωρώντας μόνον αυτούς “τέκνα” Θεού και τους λοιπούς “κυνάρια”; «Δὲν εἶναι καλὸν νὰ λάβῃ τις τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ νὰ ῥίψῃ εἰς τὰ κυνάρια». (Κατά Ματθαίον 15: 26)
5. Γιατί ο τίτλος που έθεσε ο Πιλάτος επί του Σταυρού έγραφε: «Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων»… και μάλιστα ήταν γραμμένος Ἑβραϊστί, Ἑλληνιστί, Ῥωμαϊστί; Και γιατί οι αρχιερείς των Ιουδαίων είπαν προς τον Πιλάτο «Μή γράφε, Ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων· ἀλλ᾿ ὅτι ἐκεῖνος εἶπε, Βασιλεὺς εἶμαι τῶν Ἰουδαίων»; (Κατά Ιωάννην 19: 19-21) Μήπως επειδή είχαν ακούσει τον Ιησού να λέει ότι είναι ο Βασιλεύς των Ιουδαίων, δηλαδή ο κοσμικός Μεσσίας που ανέμεναν; Άλλωστε αυτό επιβεβαιώνεται και με ένα άλλο εδάφιο όπου ο Ιησούς φέρεται να είπε: «Ἱερουσαλήμ, Ἱερουσαλήμ, ἡ φονεύουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν, ποσάκις ἠθέλησα νὰ συνάξω τὰ τέκνα σου καθ᾿ ὅν τρόπον ἡ ὄρνις τὰ ὀρνίθια ἑαυτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ δὲν ἠθελήσατε». (Κατά Λουκάν 13: 34)
6. Γιατί ο Ιησούς επάνω στο Σταυρό δεν προσευχήθηκε όπως συνήθιζε, αποκαλώντας τον Θεό “Πατέρα”, αλλά απευθύνθηκε σε αυτόν με τ’ όνομα Ηλί, δίνοντας αφορμή στους Ιουδαίους να τον εμπαίζουν λέγοντας ότι προσευχόταν στον (προφήτη) Ηλία; Δεν γνώριζαν οι Ιουδαίοι που τον άκουσαν ότι στη γλώσσα τους το “Ηλί” είναι συνώνυμο του “Ιεχωβά”; «Περὶ δὲ τὴν ἐννάτην ὥραν ἀνεβόησεν ὁ Ἰησοῦς μετὰ φωνῆς μεγάλης, λέγων· Ἠλί, Ἠλί, λαμὰ σαβαχθανί, τουτέστι, Θεὲ μου, Θεὲ μου, διὰ τί μὲ ἐγκατέλιπες; Καὶ τινὲς τῶν ἐκεῖ ἑστώτων ἀκούσαντες, ἔλεγον ὅτι τὸν Ἠλίαν φωνάζει οὗτος. (…) Οἱ δὲ λοιποὶ ἔλεγον· Ἄφες, ἄς ἴδωμεν ἄν ἔρχηται ὁ Ἠλίας νὰ σώσῃ αὐτόν». (Κατά Ματθαίον 27: 46-49).
7. Ωστόσο, γιατί θεώρησε ο Ιησούς εγκατάλειψη από το Θεό την κορυφαία στιγμή κατά την οποία θα γινόταν λυτρωτής της ανθρωπότητας; Γι’ αυτήν ακριβώς τη στιγμή δεν είχε ενσαρκωθεί; Δηλαδή αν ο Θεός δεν τον εγκατέλειπε στα χέρια των σταυρωτών του αλλά τον έσωζε με θαυματουργικό τρόπο, πώς θα γινόταν η δια του αίματός του σωτηρία των ανθρώπων, πράγμα που υποστηρίζουν όλα τα Χριστιανικά δόγματα;
Αυτά τα ερωτήματα όσον αφορά την σταυρική θυσία του Χριστού για να εξαγοράσει, υποτίθεται, από τον Διάβολο το ανθρώπινο γένος! Αυτό σημαίνει το δόγμα ότι “πλήρωσε” για τις αμαρτίες μας. Δώστε μόνοι σας τις απαντήσεις, αν δεν φοβάστε να χρησιμοποιήσετε τη λογική σας.
Είναι αξιοπρόσεκτο ότι παρόλη τη νοθεία που υπέστησαν τα ευαγγελικά κείμενα στα χέρια αντιγραφέων ή των “Πατέρων” που τα μαγείρεψαν για να θεμελιώσουν τα Χριστιανικά δόγματα, έχουν παραμείνει εδάφια, όπως αυτά που παρέθεσα, αλλά και πολύ περισσότερα, που αποκαλύπτουν την Αλήθεια σε σχέση με τον Ιησού και τη διδασκαλία του, ώστε όποιος δεν εθελοτυφλεί να βρίσκει την άκρη του νήματος.
Περισσότερα περί Ιησού στο οικείο κεφάλαιο του βιβλίου μου εδώ.
Βεβαίως, το γεγονός ότι κάποια θεμελιώδη Ορθόδοξα δόγματα διαψεύδονται από την ίδια την Καινή Διαθήκη, δεν μπορεί ν’ αποτελεί άλλοθι για ν’ απορρίπτει κάποιος ελαφρά τη καρδία την ύπαρξη του Θεού, που είναι Πνεύμα, Πανταχού Παρών και τα Πάντα Πληρών, και εν αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν. Γεννηθήκαμε φέροντας μέσα μας το Θεϊκό σπόρο, τον “εσωτερικό άνθρωπο”, τον εν δυνάμει “Χριστό” που οφείλουμε να τον κρατάμε “αναστημένο”, για το καλό μας φυσικά στο εδώ και τώρα και όχι μετά θάνατον, που ουδείς γνωρίζει τι γίνεται.
Tags: ανάσταση, Ιησούς, Ιούδας, λύτρωση, Πιλάτος, Σταύρωση, σωτηρία, Χριστός
