Το ήθος δεν είναι ένα στατικό μέγεθος που μπορεί κάποιος να κατακτήσει και να κατέχει μια για πάντα. Το ήθος, παρόλο που διέπεται από σταθερούς και κυρίαρχους κανόνες, όταν προσωποποιείται γίνεται μια μεταβλητή αξία η οποία, αν δεν επαγρυπνείς να την πραγματώνεις σε κάθε στιγμή της ζωής σου, χάνεται σαν καπνός και δεν αναγνωρίζεις ούτε τον εαυτό σου. Άλλωστε έχουμε άφθονα παραδείγματα όπου άγιοι έπεσαν στην αμαρτία και αμαρτωλοί έγιναν άγιοι.
Δεν έχω λόγους να αμφιβάλλω ότι ο Μιχάλης Λιάπης πίστευε σε αυτά που έγραφε το 1989 στο βιβλίο του “Για ένα νέο ήθος”. Απλά δεν άντεξε στους πειρασμούς όταν απέκτησε κυβερνητικό πόστο και, παρασυρμένος από την αλαζονεία της εξουσίας και την αίγλη του πλούτου, εξόκειλε.
Άλλωστε μην ξεχνάμε τη σοφή ρήση του Αποστόλου Παύλου: “Φθείρουσιν ήθη χρηστά ομιλίαι κακαί”.(Α’ προς Κορινθίους ΙΕ’: 33)
Οι κακές παρέες με τ’ άλλα πολιτικά λαμόγια χάλασαν το “νέο ήθος” που ευαγγελιζόταν ο Λιάπης!
Άλλωστε μην ξεχνάμε τη σοφή ρήση του Αποστόλου Παύλου: “Φθείρουσιν ήθη χρηστά ομιλίαι κακαί”.(Α’ προς Κορινθίους ΙΕ’: 33)
Οι κακές παρέες με τ’ άλλα πολιτικά λαμόγια χάλασαν το “νέο ήθος” που ευαγγελιζόταν ο Λιάπης!
Ωστόσο, οι παραινέσεις που ακούσαμε στο video είναι άξιες προσοχής και μελέτης διότι εμπεριέχουν μεγάλες αλήθειες για τους πολιτικούς και το λαό.
Αν είχαν εφαρμοστεί στην πράξη από τον ίδιο και όλο το πολιτικό προσωπικό από το “βρώμικο” 1989 και μετά, δεν θα είχαμε φτάσει στη σημερινή εξαθλίωση σαν κράτος και σαν λαός.
Παραθέτω τα αποσπάσματα από το βιβλίο που ακούστηκαν στο video:
«Όταν η εξουσία ασκείται αυταρχικά, καταχρηστικά, αφού η κατάκτησή της έχει σαν αντικείμενο τη νομή της και την απόλαυση των αγαθών της, όπως την ιδιοποίηση του Δημόσιου πλούτου…
Και όταν το ύφος αυτής της εξουσίας είναι αναχρονιστικό και αλλαζονικό, ωσάν εκείνοι που την κατέχουν να την έχουν αναλάβει “κληρονομικώ δικαιώματι” ή “Ελέω Θεού”.
Και όταν το ύφος αυτής της εξουσίας είναι αναχρονιστικό και αλλαζονικό, ωσάν εκείνοι που την κατέχουν να την έχουν αναλάβει “κληρονομικώ δικαιώματι” ή “Ελέω Θεού”.
(…)
Αρνούμαι το μοιρολατρικό “Αυτός είναι ο λαός”.
Αρκεί όλοι εμείς που ασχολούμεθα με τα κοινά να συνειδητοποιήσουμε την αποστολή μας, να αρθούμε στο ύψος των σημερινών δύσκολων περιστάσεων, να εγκαταλείψουμε την ιδιοτέλεια και το μικροκομματισμό. Και να αποδυθούμε σ’ έναν αγώνα δημοκρατικής αφύπνισης του λαού. Από μας τους ίδιους εξαρτάται το μέλλον μας.
Αρκεί όλοι εμείς που ασχολούμεθα με τα κοινά να συνειδητοποιήσουμε την αποστολή μας, να αρθούμε στο ύψος των σημερινών δύσκολων περιστάσεων, να εγκαταλείψουμε την ιδιοτέλεια και το μικροκομματισμό. Και να αποδυθούμε σ’ έναν αγώνα δημοκρατικής αφύπνισης του λαού. Από μας τους ίδιους εξαρτάται το μέλλον μας.
(…)
Χρειαζόμαστε λύτρωση να αποτινάξουμε το ζυγό του ηθικού μαρασμού, του κυνισμού, της δημοκρατικής εξαθλίωσης και του εξευτελισμού της ανθρώπινης προσωπικότητας.
Χρειαζόμαστε ένα άλλο Δημόσιο ήθος. Το αυθεντικό ήθος.
Χρειαζόμαστε ένα άλλο Δημόσιο ήθος. Το αυθεντικό ήθος.
Βέβαια το Δημόσιο ήθος διδάσκεται. Ιδίως σ’ ένα λαό που δεν έχει μόνο ελαττώματα αλλά και αρετές. Αυτές τις αρετές πρέπει να του καλλιεργήσουμε. Και διδάσκεται απ’ τους πολιτικούς ταγούς, που η κύρια αποστολή τους είναι ακριβώς αυτή: Ο παραδειγματισμός με την προσωπική και δημόσια διαγωγή τους, για την ποιοτική ανύψωση του λαού.»
Περισσότερα για τη “βίλα Λιάπη” και την κρατική χρηματοδότηση στο επόμενο video:
Περισσότερα για τη “βίλα Λιάπη” και την κρατική χρηματοδότηση στο επόμενο video:
