“Περαστικά” βεβαίως χρειάζεται όλη η Ελλάδα από την κακοήθη διχαστική “δημοκρατίτιδα” που τη δέρνει…
Φοβάμαι όμως ότι η ασθένεια αυτή είναι ανίατη. Ο εθνικός κατακερματισμός είναι το οξυγόνο της “δημοκρατίας”, εκ των ων ουκ άνευ…
Το να ευχηθώ, λοιπόν, κι εγώ “περαστικά” μας θα είναι υποκριτικό διότι δεν πιστεύω ότι με την πελατειακή δημοκρατία-λαμογιοκρατία θα βγούμε ποτέ στο ξέφωτο. Άλλωστε αυτή ήταν η μέθοδος που μας εξαθλίωσε.
Κι όποιος δεν το βλέπει είναι επειδή δεν θέλει να το δει διότι είναι από τους βολεμένους της κοινοβΟλευτικής ολιγαρχίας, απ’ αυτούς που τρώνε με χρυσά κουτάλια και θησαυρίζουν ακόμη και μέσα στην κρίση, όταν πολλοί συμπολίτες μας ψάχνουν στους σκουπιδοτενεκέδες για κάποιο ξεροκόμματο να επιβιώσουν.
About me
Γεννήθηκα σ' ένα μικρό χωριό της ημιορεινής Κορινθίας, το Δενδρό, σε μια πολυμελή, φτωχή και αξιοπρεπή οικογένεια. Φοίτησα στο εξατάξιο Γυμνάσιο Ξυλοκάστρου. Συνέχισα και ολοκλήρωσα τις σπουδές μου ως Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, και ακολούθησα μια εικοσαετή καριέρα, στην Ελλάδα και τη Βρετανία. Οι κοινωνικές ευαισθησίες μου, οι ανησυχίες και η έντονη πνευματική αναζήτηση με έστρεψαν με ζήλο στη φιλοσοφική έρευνα και μετέπειτα στη συγγραφή βιβλίων, άρθρων και δοκιμίων θρησκευτικού, φιλοσοφικού, κοινωνικού, πολιτικού και οικονομικού περιεχομένου. Τα θέματά μου είναι παρμένα από την καυτή και, τόσο συχνά, θλιβερή επικαιρότητα.