Εμ, βέβαια! Απόκρηες είναι, γιατί να μη μετασχηματιστεί κι αυτό;
Πάντως, ο πόνος, σύντροφοι, μας κάνει καλό. Το είπε κι ο Ευάγγελος Βενιζέλος ο εξολοθρευτής. Ο δρόμος προς την ανάσταση είναι ο σταυρός του μαρτυρίου. Μαρτυρίου, όμως, που δεν αγγίζει τους γαλαζοαίματους της πολιτικο-οικονομικής ολιγαρχίας. Τα βογγητά του λαού είναι γι’ αυτούς τραγούδι. Ο λαός πονάει και η ολιγαρχία το γλεντάει. Έτσι δυστυχώς όπως συνέβαινε πάντα…
«Έχει γίνει κατανοητό ότι δεν υπήρχε και δεν υπάρχει άλλη εθνική στρατηγική. Δεν υπήρχε και δεν υπάρχει ασφαλέστερη λύση. Οι θυσίες είναι μεγάλες, ο πόνος είναι μεγάλος, αλλά μόνο έτσι αποφύγαμε τα τρισχειρότερα, μόνο έτσι διασφαλίζουμε την προοπτική για την ανάσταση της οικονομίας, της κοινωνίας και του έθνους.» (24/2/2013)
(Δήλωση Ευάγγελου Βενιζέλου από τη Θεσσαλονίκη, μετά την ψηφοφορία για την εκλογή συνέδρων.)