“Διψάσαμε πολύ,
Πολύ πεινάσαμε,
Πολύ πονέσαμε.
Δεν το πιστεύαμε ποτέ
νάναι τόσο σκληροί οι άνθρωποι.
Δεν το πιστεύαμε ποτέ
νάχει τόση αντοχή η καρδιά μας.”
Απόσπασμα από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, “ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ” (1949)
Θαρρείς κι είναι γραμμένο για το σήμερα…
Αλήθεια, πού βρίσκει η καρδιά μας τόση αντοχή στην ανοχή;
Κι άλλο ένα απόσπασμα από τη “ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ”:
“Αὐτὰ τὰ δέντρα δὲ βολεύονται μὲ λιγότερο οὐρανό,
αὐτὲς οἱ πέτρες δὲ βολεύονται κάτου ἀπ᾿ τὰ ξένα βήματα,
αὐτὰ τὰ πρόσωπα δὲ βολεύονται παρὰ μόνο στὸν ἥλιο,
αὐτὲς οἱ καρδιὲς δὲ βολεύονται παρὰ μόνο στὸ δίκιο.”
Κι όμως, “βολεύονται”… Δυστυχώς, “βολεύονται”…
Tags: Γιάννης Ρίτσος, Έλληνες του πνεύματος και της τέχνης, Ρωμιοσύνη του Γιάννη Ρίτσου
