Μη μου πείτε ότι δεν είναι χαριτωμένα και μακάρια! Τι να ονειρεύονται άραγε; Λαγούς με πετραχήλια ή έναν καλύτερο κόσμο από αλληλεγγύη προς τα αιμοβόρα δίποδα;
Μήπως πρέπει να προσπαθήσουμε να τα μιμηθούμε λίγο, ώστε να διατηρήσουμε σώας τας φρένας στην επικίνδυνη επιδημία αλλοφροσύνης που έχει ενσκήψει απειλητικά σε παγκόσμιο επίπεδο;
Γεννήθηκα σ' ένα μικρό χωριό της ημιορεινής Κορινθίας, το Δενδρό, σε μια πολυμελή, φτωχή και αξιοπρεπή οικογένεια. Φοίτησα στο εξατάξιο Γυμνάσιο Ξυλοκάστρου. Συνέχισα και ολοκλήρωσα τις σπουδές μου ως Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, και ακολούθησα μια εικοσαετή καριέρα, στην Ελλάδα και τη Βρετανία. Οι κοινωνικές ευαισθησίες μου, οι ανησυχίες και η έντονη πνευματική αναζήτηση με έστρεψαν με ζήλο στη φιλοσοφική έρευνα και μετέπειτα στη συγγραφή βιβλίων, άρθρων και δοκιμίων θρησκευτικού, φιλοσοφικού, κοινωνικού, πολιτικού και οικονομικού περιεχομένου. Τα θέματά μου είναι παρμένα από την καυτή και, τόσο συχνά, θλιβερή επικαιρότητα.
