Daniel Cohn-Bendit: ο ρομαντικός υπερασπιστής της Ελλάδας


Ο Daniel Cohn-Bendit είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και συμπροεδρεύει στο Γαλλικό Κόμμα των Οικολόγων-Πράσινων μαζί με τη Rebecca Harms. Όπως ακούσατε στο video, ύψωσε στεντόρεια φωνή μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο υπέρ της Ελλάδας, και από τον τόνο της φωνής του με έπεισε πως ήταν απόλυτα ειλικρινής σε αυτά που κατήγγειλε. Μου έδωσε όμως την εντύπωση ότι, εν μέρει ίσως, έχει άγνοια της σατανικής πραγματικότητας στην οποία έχει βουλιάξει η ανθρωπότητα. Ο λόγος του θυμίζει έκθεση ιδεών ρομαντικού μαθητή με ηθικές αρχές, οράματα και πάθος για το δίκιο.

Παραθέτω την ομιλία του απομαγνητοφωνημένη, διακόπτοντάς την ενδιαμέσως με σύντομα δικά μου σχόλια.

«Αγαπητέ Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι,

Θα συνεχίσω πάνω σε όσα είπε ο Guy Verhofstad.
Είναι προφανές ότι εδώ και 4 μήνες αποφεύγουμε να βρούμε λύσεις, είναι προφανές ότι έχουμε κάνει λάθος. Είναι επίσης προφανές ότι αποφεύγοντας δώσαμε μια δυναμική στην αγορά και χώρο για κερδοσκοπία. Ακόμα και υπεύθυνοι μέσα από το Συμβούλιο το λένε, “έχουμε κάνει λάθος”.
Από εμάς, από δικό μας λάθος, από λάθη της Μέρκελ, του Σαρκοζί. Δεν ξέρω πώς τους λένε και ούτε τι κάνουν στη ζωή τους, αλλά καθένας μπορούσε να τα διαβάσει στις εφημερίδες, πως ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει αμέσως. Πρώτο αυτό.»

Λυπάμαι, κύριε Daniel, αλλά ο κ. Γ. Παπανδρέου μόλις στις 23 Απριλίου ανακοίνωσε από το Καστελόριζο ότι θα προσφύγει στο μηχανισμό στήριξης. Πάντα έλεγε ότι είναι απλά ένα πιστόλι-φόβητρο για τους κερδοσκόπους κι ότι δεν θα το χρησιμοποιούσε. Η καθυστέρηση, λοιπόν, ήταν από την πλευρά της Ελλάδας. Και βέβαια, όπως είδαμε στη συνέχεια, ακόμη και όταν ενεργοποιήθηκε, οι αγορές δεν πτοήθηκαν και τα spreads των ελληνικών ομολόγων συνέχιζαν την ανηφόρα. Διότι οι αγορές, αγαπητέ Daniel, έχουν το δικό τους χαβά, ακολουθούν τη δική τους Μαύρη Βίβλο της κερδοσκοπίας.

«Δεύτερο, θα ήθελα να καταλάβουμε όλοι ένα πράγμα: Αυτό που καλείται να κάνει η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι κάτι σχεδόν αδύνατο. Και ζητάω από το Ecofin και τους αρχηγούς των κυβερνήσεων (να σκεφτούν) ότι οι ίδιοι, στις ίδιες τους τις χώρες, είναι ανίκανοι να πετύχουν μεταρρυθμίσεις. Πόσο χρόνο χρειάζεται η Γαλλία, η Γερμανία, για ν’ αλλάξουν τις νομοθεσίες για τις συντάξεις; Και τώρα ζητάμε από τον Παπανδρέου σε 3 μήνες να τα αλλάξει όλα. Είσαστε τελείως τρελοί. Και η απόδειξη είναι όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα.»

Κύριε Daniel, κι εδώ είστε αδιάβαστος. Τα τελευταία 20 χρόνια προσπαθούσαν τάχα οι κυβερνήσεις μας να μεταρρυθμίσουν το Ασφαλιστικό, διότι έβλεπαν ότι κατέρρεε – αφού οι ίδιοι είχαν παίξει τ’ αποθεματικά των Ταμείων στο χρηματιστηριακό τζόγο ή στα τοξικά δομημένα ομόλογα – αλλά δεν κατάφεραν τίποτα. Είδαμε μεταρρυθμιστικούς νόμους Γιαννίτση, Ρέππα και Πετραλιά να πετυχαίνουν μια τρύπα στο νερό. Άρα και πέντε χρόνια να δίνατε στον Παπανδρέου, αντί για τρεις μήνες, πάλι δεν θα ήταν αρκετοί. Έτσι είμαστε εμείς, τα ζώα μου αργά…

«Δεν αφήνουμε χρόνο στον Παπανδρέου να βρει την ομοφωνία που χρειάζεται στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει καμία ταύτιση του πολίτη με το κράτος. Καθένας για την πάρτη του. Μπορεί να μετανιώνουμε που μοιραζόμαστε τόσα χρόνια με την Ελλάδα, όλες αυτές τις πολιτικές και τη διαφθορά στην Ελλάδα, αλλά πρέπει να δημιουργήσουμε συνοχή, που δεν είναι κάτι που απλά θεσπίζεται.»

Να βρει ομοφωνία; Τι είναι αυτό; Στην Ελλάδα δεν το γνωρίζουμε, διότι εδώ είναι το λίκνο της «δημοκρατίας» και λαλούν όλοι οι κοκόροι μαζί. Γι’ αυτό αργεί να ξημερώσει… Πάντως, φίλε Daniel, σωστά είπες ότι στο Ellada καθένας δουλεύει για την πάρτη του. Αυτό σημαίνει ελληνική μαγκιά. Υπάρχει η λέξη “μαγκιά” στα Γαλλικά; Στα Αγγλικά; Ωστόσο, παρόλη την αγάπη που μας δείχνεις, σου ξέφυγε ότι μετανιώσατε που μοιραζόσαστε τις τύχες σας με την Ελλάδα. Συμμερίζομαι τον καημό σου. Τι τους θέλατε τους βλάχους στα ευρωπαϊκά “σαλόνια”;

«Και θα δείτε στην Ισπανία που έχετε προβλήματα τι θα γίνει. Θα δείτε στην Πορτογαλία. Ο κύριος Μπαρόζο ξέρει, γιατί έτσι έχασε εκλογές. Λάθος, δεν έχασε ποτέ εκλογές. Θέλω μ’ αυτό να πω πως πρέπει να έχουμε αίσθηση της ευθύνης και δεν πρέπει να ζητάμε το ακατόρθωτο.»

Δεν ξέρω για την Ισπανία και την Πορτογαλία, αλλά στο Ellada, ό,τι και να μας ζητούσατε ακατόρθωτο θα φαινόταν. Εμείς είμαστε άλλου παπά βαγγέλιο.

«Έχω την εντύπωση πως υπήρχε μια εποχή που ακούγαμε να λένε: “Θέλω τα λεφτά μου πίσω.” Τώρα λέμε: “Θέλω να βγάλω λεφτά στην πλάτη της Ελλάδας.” Όταν δανείζουμε σε κάποιον με 3%, και δανείζουμε στην Ελλάδα με 5 και 6 τοις εκατό, τότε βγάζουμε κέρδος στην πλάτη της Ελλάδας. Είναι απαράδεκτο.»

Έλα τώρα Daniel! Όλες οι εποχές ίδιες είναι. Ο άνθρωπος λύκος για τον άνθρωπο. Δεν έχεις διαβάσει το κυνικό ευαγγέλιο του Lord Palmerston (1848): “We have no eternal allies, and we have no perpetual enemies. Our interests are eternal”; Ο εστί μεθερμηνευόμενο: “Δεν έχουμε αιώνιους συμμάχους, και δεν έχουμε διαρκείς εχθρούς. Τα συμφέροντά μας είναι αιώνια.” Άσε που τον τελευταίο λόγο έχουν οι Τράπεζες. Αυτές κυβερνούν. Οι εκλεγμένες κυβερνήσεις είναι απλά τα πιόνια τους. Δεν έμαθες ότι τα δύο πρώτα δάνεια της Ελλάδας το 2010, με τα ληστρικά επιτόκια των 6,3% και 6%, πήραν μέρος και ελληνικές τράπεζες; Καλά πού ζεις, αδελφέ μου; Σε πράσινο θερμοκήπιο; Είπαμε να είσαι πράσινος στις προτιμήσεις αλλά όχι και αφελής;

«Η Ευρώπη μπορεί να πάρει πρωτοβουλίες. Ο Guy Verhofstad είχε δίκιο όταν μίλησε για ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο επενδύσεων και αλληλεγγύης. Γι’ αυτό πρέπει να αλλάξουμε τις Συνθήκες. Και εδώ μέσα συνάδελφοι, στο Κοινοβούλιο, έχουμε τη δυνατότητα να πάρουμε πρωτοβουλίες για να αλλάξουν οι Συνθήκες, χωρίς να περιμένουμε το Συμβούλιο γιατί είναι ανίκανοι να το αποφασίσουν.
Ας πάρουμε την πρωτοβουλία, μια κοινή πρωτοβουλία μέσα στο Κοινοβούλιο για να υπάρξει επιτέλους ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, που θα μπορέσει ακριβώς να αντιμετωπίσει την κερδοσκοπία. Μπορούμε να το κάνουμε; Ναι, μπορούμε! Ας το κάνουμε.»

Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, είπες; Έγινε κι αυτό, μάλιστα πέντε μέρες μετά την ομιλία σου, τις μεταμεσονύχτιες ώρας της Κυριακής 9-5-2010. Μόνο που δεν είχαν τα κότσια να το κάνουν αμιγώς Ευρωπαϊκό. Ήθελαν και τα δεκανίκια (μπαμπούλα) του ΔΝΤ. Τα δύο τρίτα (500 δις) τα βάζει στο καλάθι η Ευρωζώνη, και το ένα τρίτο (250 δις) το ΔΝΤ. Και το χειρότερο, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι διακηρύττουν σε κάθε ευκαιρία ότι όποια χώρα καταφύγει σε αυτό το Ταμείο θα βλαστημήσει την ώρα και τη στιγμή, διότι θα πάθει ό,τι έπαθε η Ελλάδα.

Τώρα θα μου πεις γιατί το έφτιαξαν; Μα για να σώσουν το ευρώ, οι έρμες, από τις επιθέσεις των κερδοσκόπων. Το έσωσαν; Άει στο καλό σου, με κάνεις και γελάω με τις αφελείς ερωτήσεις. Μια εβδομάδα μετά το «θαύμα» της Δευτέρας, 10-5-2010, όπου τάχα οι αγορές είχαν ανακουφιστεί κι έκαναν πάρτι, το ευρώ βουλιάζει. «Η ισοτιμία ευρώ – δολαρίου υποχωρούσε σήμερα, Δευτέρα, έως τα 1,2234 δολάρια που είναι το χαμηλότερο επίπεδο από τον Απρίλιο του 2006, για να ανακάμψει ελαφρά, ανεβαίνοντας στα 1,2270 δολάρια», διαβάζω στο in.gr. Το ευρωπαϊκό μαγαζί φαίνεται να είναι μαρκαρισμένο για διάλυση…

«Και τώρα θέλω να μιλήσω για κάτι άλλο, σχετικά με τον έλεγχο των όσων συμβαίνουν στην Ελλάδα. Ζητώ από την Κομισιόν να φτιάξει Γενική Διεύθυνση για τον έλεγχο. Για να μπορούμε να παρακολουθούμε τι συμβαίνει στη Ελλάδα. Και ζητώ από το Συμβούλιο να πει στο ΔΝΤ να συσχετίσει το Διεθνή Οργανισμό Εργασίας (ILO) με τον έλεγχο των όσων συμβαίνουν στην Ελλάδα.

Διότι μιλάμε για ανθρώπους, υπάρχουν προβλήματα εργασίας, μισθών. Και νομίζω πως δεν πρέπει μόνο οι χρηματοπιστωτικοί φορείς να υπαγορεύουν τι πρέπει να γίνει, αλλά και ασφαλιστικοί φορείς και ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας. Ή έστω η Γενική Διεύθυνση για τον έλεγχο, ως ένα μέτρο για τις παρανοϊκές αποφάσεις εκείνων που δεν αποφασίζουν παρά μόνο με χρηματοπιστωτικά κριτήρια.»

Τι να κάνουν; Να φτιάξουν Γενική Διεύθυνση για τον έλεγχο των όσων συμβαίνουν στην Ελλάδα; Ε, λοιπόν, Daniel, παραείσαι αφελής! Ελέγχεται το χάος; Ελέγχεται το διαχρονικό μπάχαλο; Εδώ δε γνωρίζει η δεξιά μας τι ποιεί η αριστερά μας. Εδώ δεν ξέρει κανείς πόσοι είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι. Εδώ η μίζα και η φοροδιαφυγή είναι τα εθνικά μας σπορ.

Ναι, βεβαίως, υπάρχουν προβλήματα εργασίας και μισθών, και τα μέτρα είναι άδικα, όπως ομολογεί αδιάντροπα η Λούκα Κατσέλη με τα χαμηλά ντεκολτέ, σε κάθε ευκαιρία. (Λες και τους εμπόδισε κάποιος να πάρουν δίκαια μέτρα). Αλλά έτσι γινόταν πάντα στις κοινωνίες των ανθρωποειδών, κατά το αξίωμα “βόηθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω”. Άσε τώρα γιατί μ’ έφτιαξες. Καλύτερα να το σταματήσω εδώ.

«Και κάτι τελευταίο. Υπάρχει μια δυνατότητα να βοηθηθεί ο προϋπολογισμός της Ελλάδας. Είναι απλό. Είναι με το να πάρει η ΕΕ μια πρωτοβουλία να αφοπλιστεί η περιοχή. Μια πολιτική πρωτοβουλία να συμμετέχει η Ελλάδα, η Τουρκία, για τον αφοπλισμό της περιοχής. Δηλαδή, μια πρωτοβουλία να φύγουν οι Τούρκοι στρατιώτες από τη Βόρεια Κύπρο. Να υπάρξει έτσι αφοπλισμός.

Είμαστε υποκριτές. Τον τελευταίο μήνα, η Γαλλία πούλησε 6 φρεγάτες στην Ελλάδα για δυόμισι δισεκατομμύρια όπως και ελικόπτερα για πάνω από 400 εκατομμύρια, και Rafale (μαχητικά), ένα Rafale προς 100 εκατομμύρια. Δυστυχώς δεν μπορώ να γνωρίζω αν πρόκειται για 10 ή 20 ή 30 Rafales. Κι έτσι το κόστος ανέρχεται περίπου σε 3 δισεκατομμύρια. Μετά έχουμε τη Γερμανία να έχει πουλήσει 6 υποβρύχια στην Ελλάδα, που μας κάνει ένα δισεκατομμύριο. Είμαστε εντελώς υποκριτές. Τους δίνουμε χρήματα για ν’ αγοράσουν με αυτά πολεμικό εξοπλισμό από εμάς.

Ζητώ από την Κομισιόν να κάνει εδώ στο κοινοβούλιο μια αναφορά με όλα τα όπλα που πουλήθηκαν σε Ελλάδα και Τουρκία τα τελευταία χρόνια. Για να υπάρχει τουλάχιστον διαφάνεια, για να ξέρουμε! Σας λέω πως άμα ενεργούσαμε υπεύθυνα, εγγυώμενοι στους Έλληνες την ακεραιότητα των εδαφών τους… Οι Έλληνες έχουν 100 χιλιάδες στρατιώτες. Να φανταστείτε πως η Γερμανία έχει 200 χιλιάδες. Είναι αδιανόητο μια χώρα με 11 εκατομμύρια πληθυσμό να έχει 100 χιλιάδες στρατιώτες!

Αυτό να ζητήσουμε λοιπόν από την Ελλάδα, θα είναι ίσως πιο αποτελεσματικό από το να μειώσουμε το μισθό κάποιου που βγάζει 1000 ευρώ το μήνα. Να τι ζητάω από την Κομισιόν, να είναι λίγο δίκαιη.»

Λοιπόν, Daniel, καλά έκανες και τους ξεμπρόστιασες, αλλά μην ξεχνάς αυτό που σου είπα: Μεταξύ κρατών δεν υπάρχουν φιλίες. Μόνο λυκοφιλίες υπάρχουν. Σε αγαπάω μέχρι εκεί που σε χρειάζομαι και μπορώ να σε εκμεταλλευτώ. Αυτό είναι το διεθνές δόγμα. Σε ποιους θα πουλήσουν τα όπλα τους οι Γερμανοί και οι Γάλλοι; Σε άλλες υπερδυνάμεις; Αστεία πράγματα! Αυτές είναι σταθερά πωλήτριες όπλων. Άρα θα τα πουλήσουν σε θύματα-λιγούρηδες σαν την Ελλάδα. Αλλιώς θα κλείσουν οι πολεμικές τους βιομηχανίες και θα έχουν προβλήματα εισπράξεων και ανεργίας.

Εξάλλου, δεν πρέπει να σου διαφεύγει και το γεγονός ότι στις αγοραπωλησίες όπλων πέφτουν χοντρές μίζες, ένθεν κακείθεν. Όσο για να εγγυηθεί η Ευρώπη τα σύνορα της Ελλάδας, καλή η ιδέα σου, αλλά ακούγεται σαν ανέκδοτο. Πάνω από την Ευρώπη είναι το πολεμοχαρές ΝΑΤΟ που η σκοτεινή αποστολή του είναι να δημιουργεί εντάσεις μεταξύ των λαών.

Πάντως, Daniel, εγώ σ’ ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για το ενδιαφέρον σου για τους Έλληνες και για τις αλήθειες που είπες μέσα στη φωλιά του λύκου με τα άδεια έδρανα. Προσέξτε μην πάθετε καμιά υπερκόπωση από την πολλή δουλειά εκεί πέρα, σαν τους δικούς μας του Ελληνικού Κυνοβουλίου και χάσει η Βενετιά βελόνι!

Α, ναι, να μην ξεχάσω, Daniel, να σου ζητήσω την επόμενη φορά που θα έχεις “ρέντα”, χώστα σε παρακαλώ και στη Βρετανία που με κυνική αυθάδεια είπε ότι δεν συμμετέχει στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης διότι δεν την ενδιαφέρει να στηρίξει το ευρώ! Κι εγώ η αφελής γιατί νόμιζα ότι ο Μηχανισμός Στήριξης έγινε από αλληλεγγύη προς τα αδύνατα μέλη; Καλά τι Ευρωπαϊκή Ένωση-σκορποχώρι είναι αυτή με τα εκτός Ευρωζώνης κράτη-μέλη να υπονομεύουν το ευρώ; Έχουν άδικο οι κερδοσκόποι που της αλλάζουν τα φώτα;


Tags: Daniel Cohn-Bendit, Guy Verhofstad, Γιαννίτσης, Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης, Μέρκελ, Πετραλιά, Ρέππας, Σαρκοζί