Δυστυχώς οι περισσότεροι θρησκευόμενοι, οποιασδήποτε θρησκείας, έχουν θρησκευτικό ζήλο αλλά “ουχί κατ’ επίγνωση”. Αυτό τους καθιστά επικίνδυνους διότι, όταν τους “ανέβη το αίμα στο κεφάλι”, συχνά χρησιμοποιούν τη γλώσσα τους ως πολεμικό εργαλείο. Διότι, όπως λέει η σοφή παροιμία “η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει”. Ποια γλώσσα; Η “απερίτμητη”, για να χρησιμοποιήσω την γλώσσα της Αγίας Γραφής.
Η απερίτμητη γλώσσα, όμως, προϋποθέτει απερίτμητη καρδιά, εν όλω ή εν μέρει. (Πράξεις Αποστόλων 7:51). Διότι “εκ του περισσεύματος της καρδίας το στόμα λαλεί”. (Κατά Ματθαίον 12:34β)
Με αφορμή τον πρόσφατο “ιερό πόλεμο” με ανίερες μεθόδους που διαδραματίστηκε στην Εθνική Πινακοθήκη και ανέδειξε “ήρωα της Ορθοδοξίας” θερμόαιμο πολύτεκνο βουλευτή, θα ήθελα να επικαλεστώ αλήθειες μέσα από τη Βίβλο που αγνοούνται συστηματικά από τους αυτοαποκαλούμενους Χριστιανούς κάθε δόγματος, συμπεριλαμβανομένων των Ορθοδόξων, με την ελπίδα ότι κάποιοι θα κάνουν την αυτοκριτική τους.
Κατ’ αρχήν, και για να μην υπάρξει παρανόηση, δεν καταδικάζω το ξέσπασμα του βουλευτή. Κανένας δεν έχει δικαίωμα να λοιδορεί τα ιερά και τα όσια των συνανθρώπων του, άσχετα αν διαφωνεί με αυτά. Άλλωστε ο ίδιος ο Ιησούς είχε βγει εκτός εαυτού και είχε αρπάξει το μαστίγιo βγάζοντας έξω από τον ναό τους εμπόρους.
«Και εύρεν εν τω ιερώ, τους πωλούντας βόας και πρόβατα και περιστεράς, και τους αργυραμοιβούς καθημένους. Και ποιήσας μάστιγα εκ σχοινίων, εδίωξε πάντας εκ του ιερού και τα πρόβατα και τους βόας, και τα νομίσματα των αργυραμοιβών έχυσε και τας τραπέζας ανέτρεψε,
και προς τους πωλούντας τας περιστεράς είπε· Σηκώσατε ταύτα εντεύθεν· μη κάμνετε τον οίκον του Πατρός μου οίκον εμπορίου.
Τότε ενεθυμήθησαν οι μαθηταί αυτού ότι είναι γεγραμμένον, Ο ζήλος του οίκου σου με κατέφαγεν». (Κατά Ιωάννην 2: 14-17)
Δυστυχώς, όμως, στη συνέντευξη του ήρωά μας σε κανάλι του youtube πέρασε ασχολίαστη κάποια αντιχριστιανική και επικίνδυνη εισήγηση (καμουφλαρισμένη κατάρα), που δυστυχώς δεν είναι ασυνήθιστη μεταξύ των φανατικών ορθόδοξων χριστιανών και όχι μόνο.
Νίκος Παπαδόπουλος (19:20 λεπτό): «Και αυτοί θέλανε να με διασύρουν να με πάνε σιδηροδέσμιο. Αλλά δεν τους βγήκε και θα τους γυρίσει μπούμερανγκ, και ο Θεός θα τους συντρίψει. Όχι εγώ. Εγώ είμαι ένα άχρηστο πλάσμα που σήμερα είμαι και αύριο δεν είμαι».
Κύριε Παπαδόπουλε, σαν καλός Χριστιανός έπρεπε να γνωρίζεις ότι ο Θεός είναι Αγάπη, ότι δεν εμπλέκεται σε μπίζνες να συντρίβει τους αμαρτωλούς, όπως βλέπουμε με απλή παρατήρηση να συμβαίνει γύρω μας, όπου οι ένοχοι για πάσης φύσεως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ζουν μέχρι βαθέως γήρατος και απολαμβάνουν ζωή χαρισάμενη.
Ο Θεός που λατρεύεις, κύριε Παπαδόπουλε, δεν έχει καμία σχέση με τον Ιησού της Καινής Διαθήκης όπου πάνω στον Σταυρό προσευχήθηκε «Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι». Δεν έχει καμία σχέση με τον Θεό Πατέρα όλων των ανθρώπων ο οποίος «Βρέχει επί δικαίους και αδίκους και ανατέλλει τον ήλιον αυτού επί πονηρούς και αγαθούς».
Έπιασες στο στόμα σου το όνομα του Κυρίου “επί ματαίω” παραβαίνοντας την 3η από τις Δέκα Εντολές, αναθέτοντάς Του να κάνει τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό σου. Τη στιγμή μάλιστα που ο Ιησούς είπε «Αγαπάτε τους εχθρούς σας, αγαθοποιείτε εκείνους οι οποίοι σας μισούν, ευλογείτε εκείνους οι οποίοι σας καταρώνται, και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων οι οποίοι σας βλάπτουν». (Κατά Λουκάν 6: 27-28)
Και δυστυχώς δεν είσαι ο μόνος. Αυτό το κάνουν συστηματικά θρησκόληπτοι που θεωρούν τους εαυτούς των εκλεκτούς του Θεού και όποιον προσβάλλει τα πιστεύω τους ή τα συμφέροντά τους τον παραδίδουν στο Θεό για τη συντριβή του. Έτσι νομίζουν ότι προσφέρουν υπηρεσία στο Θεό, υπερασπιζόμενοι τάχα την τιμή και την υπόληψή Του!!!
Δυστυχώς η θρησκοληψία χωρίς επίγνωση είναι πολύ επικίνδυνη. Οι θρησκόληπτοι είναι αυτοί που εκστομίζουν, ελαφρά τη καρδία, κατάρες και αναθέματα προς συνανθρώπους, πλασμένους κατ’ εικόνα και ομοίωση Θεού. Αντί να προσεύχονται γι’ αυτούς, τους καταριούνται για να τους βγάλουν από τη μέση, νομίζοντας ότι έτσι προστατεύουν την υπόληψη του Θεού!
Στοχάστηκες ποτέ, άνθρωπε, τι σημαίνει η προτροπή του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος στην προς Εφεσίους Επιστολή του (κεφ. 4, στίχος 26) έγραψε “Οργίζεστε και μη αμαρτάνετε”; Και βέβαια δεν μπορούμε να είμαστε “φυτά”. Θα έρθει η στιγμή που θα οργιστούμε, όταν μας πνίγει το δίκιο. Ωστόσο πάνω στην οργή μας πρέπει να προσέξουμε να μην μολύνουμε την ψυχή μας και βλάψουμε τον συνάνθρωπο εκστομίζοντας ύβρεις και κατάρες εναντίον συνανθρώπου και, ακόμη χειρότερα, αναθέτοντας στον Θεό να τον τιμωρήσει. Το “Να το βρει από τον Θεό” είναι μια δημοφιλής αλλά επικίνδυνη καμουφλαρισμένη κατάρα.
Άκουσα επίσης, Νίκο Παπαδόπουλε, ότι ονειρεύεσαι να πας στον “παράδεισο” πιστεύοντας ότι με αυτά που κάνεις εξασφαλίζεις μια καλή θέση στη μετά θάνατον ζωή. Μου προκάλεσες οίκτο για την παιδαριώδη αφέλειά σου, όταν, αφού είπες ότι αυτό που έκανες δεν το θεωρείς αμαρτία, συμπλήρωσες ότι ελπίζεις να μην το θεωρήσει αμαρτία και ο πνευματικός σου! Δηλαδή εσύ δεν μπορείς να ζητήσεις απ’ ευθείας συγνώμη από τον Θεό; Πρέπει να μεσολαβήσει ο παπάς;
(17:12 λεπτό) «Όχι, δεν ήταν αμαρτία Λάμπρο… Ελπίζω ο πνευματικός μου να μη με μαλώσει. Εγώ πιστεύω ότι, γιατί ξέρω στο ευαγγέλιο λέει “όποιος με ομολογήσει έμπροσθεν των ανθρώπων θα τον ομολογήσω και εγώ έμπροσθεν των αγγέλων στη δευτέρα παρουσία” και σε αυτό ευελπιστώ. Και γι’ αυτό μόνο ζω, αυτό μόνο θέλω κύριε Πάσχο, να μπορέσω να να βρω τη θέση μου εκεί, όταν θα πάμε όλοι οι άνθρωποι. Εμένα εκεί με ενδιαφέρει. Μόνο αυτό με ενδιαφέρει. Τίποτα άλλο δεν με ενδιαφέρει. Ο Θεός όλα μου τα ‘δωσε, όλα».
Κύριε Παπαδόπουλε, και κάθε Ορθόδοξε πιστέ, όταν κάνεις ό,τι κάνεις περιμένοντας ανταμοιβή στη μετά θάνατον ζωή, δηλαδή κινούμενος συμφεροντολογικά, αναμένοντας τον μισθό σου, να ξέρεις ότι είσαι ήδη εκτός της βασιλείας των ουρανών, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, δεν είναι κάπου εκεί πάνω ή έξω, αλλά μέσα μας. Ο Ιησούς το είπε, όχι εγώ.
«Η βασιλεία του Θεού είναι εντός υμών». (Κατά Λουκάν, 17:21)
Και ο αφελής, συμφεροντολόγος, φοβιτσιάρης Χριστιανός θα ερωτήσει: “Τότε, αν δεν υπάρχει ανταμοιβή ή τιμωρία, έστω μετά θάνατον, ποιος ο λόγος να είμαι καλός;”
Η απάντησή μου είναι: Ποια είναι η ανταμοιβή της πορτοκαλιάς όταν σου δίνει πορτοκάλια; Ποια είναι η ανταμοιβή της τριανταφυλλιάς όταν σου προσφέρει ομορφιά και άρωμα με τα τριαντάφυλλά της;
Όταν συνειδητοποιήσεις ότι ο Θεός είναι μέσα σου και ο σκοπός της ύπαρξής σου είναι να Τον εκδηλώσεις ώστε να συμβάλλεις στην πνευματική εξέλιξη της ανθρωπότητας, όχι ως δούλος, ούτε καν ως υιός ή θυγατέρα του Υψίστου, αλλά ως συνδημιουργός, τότε δεν θα μπορείς να μην είσαι καλός, δεν θα μπορείς να πας κόντρα στη φύση σου, και δεν θα περιμένεις καμία ανταμοιβή. Απλά θα είσαι, όπως και ο Θεός ΕΙΝΑΙ! Ο ΩΝ!
Όσο η ανθρωπότητα πιστεύει σε έναν προσωπικό Θεό τιμωρό, έναν εκδικητικό Θεό, έναν Θεό που καταράστηκε, λέει, τον άνθρωπο λόγω του δήθεν “προπατορικού αμαρτήματος”, όσο η “Χριστιανική Δύση” πιστεύει σε έναν Θεό που “θυσίασε” τον Υιό του για να πληρώσει Εκείνος (ποιον άραγε;) για τις αμαρτίες των ανθρώπων – καταστρατηγώντας ο ίδιος τον κυρίαρχο Νόμο “αίτιο και αιτιατό”, “αιτία και αποτέλεσμα” – δεν υπάρχει ελπίδα ανάνηψης, πνευματικής εξέλιξης και ειρήνης για την ανθρωπότητα. Θα σέρνεται στο μίσος, τον πόνο, την αδικία και το πνευματικό σκοτάδι μέχρις ολοκληρωτικής αυτοκαταστροφής της. Και τότε, οι “πλυμένοι” με το αίμα του Χριστού θα αναρωτιούνται: “Μα πού είναι ο Λυτρωτής μας να μας αρπάξει στον ουρανό για να μην υποφέρουμε”, όπως μας έταξε ο Απόστολος Παύλος;;
«Επειδή αυτός ο Κύριος θέλει καταβή απ’ ουρανού με κέλευσμα, με φωνήν αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού, και οι αποθανόντες εν Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον, έπειτα ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν θέλομεν αρπαχθή μετ’ αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις τον αέρα, και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου». (Α’ Θεσσαλονικείς, 4: 16-17)
Αλήθεια, αναρωτήθηκε ποτέ κανείς αν ο συγκεκριμένος “καλλιτέχνης” είχε απαυδήσει με τα παιδαριώδη παραμύθια της αποστάτισσας “κρατούσας” θρησκείας και εξωτερίκευσε την αγανάκτησή του στις βέβηλες εικόνες; Ή αναρωτήθηκε ποτέ κανείς αν ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης ήταν όργανο του Θεού μπας και ξυπνήσει κανένας ορθόδοξος ειδωλολάτρης;
Πάντως, όπως μας λέει η Βίβλος, ακόμη και ο διάβολος είναι ένας από τους υιούς του Θεού. Έχει κι’ αυτός τις αρμοδιότητές του στο Σύμπαν. (Ιώβ 2: 1-6). Μάλιστα του ανατέθηκε από το Θεό να “πειράξει” ακόμη και τον Ιησού κατά τις 40 ημέρες που νήστευε στην Έρημο.
«Τότε ο Ιησούς εφέρθη υπό του Πνεύματος εις την έρημον διά να πειρασθή υπό του διαβόλου». (Κατά Ματθαίον 4: 1)
Μην πυροβολείτε λοιπόν τον βέβηλο καλλιτέχνη, διότι μπορεί εν αγνοία του να είναι όργανο του Θεού για να ξυπνήσουν κάποιοι. Εδώ που τα λέμε, αποκλείεται ο Θεός να μην έχει χιούμορ και να μην γελάει με τις μυθοπλασίες των ανθρώπων.
Σας παρακαλώ, μη γελάτε και μην οργίζεστε μαζί μου. Δεν την έγραψα εγώ τη Βίβλο, που είναι το θεμέλιο του Χριστιανισμού. Άλλοι την έγραψαν. Από αυτούς να ζητήσετε εξηγήσεις τι ισχύει και τι δεν ισχύει., ποιο είναι το ψαχνό και ποια τα κόκαλα, ποιο το σιτάρι και ποιο το άχυρο, ποιο το θεόπνευστο και ποιο το διαβολόπνευστο. Προσωπικά έκανα το κόπο και το χρέος μου να μελετήσω εις βάθος τη Βίβλο, και να γράψω τα συμπεράσματά μου εδώ.
Tags: αμαρτία, βασιλεία του Θεού, γλώσσα, Εθνική Πινακοθήκη, κατάρα, Νίκος Παπαδόπουλος
