Μιλάμε βεβαίως για “σοσιαλιστικό” αέρα κοπανιστό και “προοδευτικά” παραμύθια της Χαλιμάς, στα οποία έχει ειδικότητα ο δικός μας εφιάλτης George Papandreou, γνωστός και ως GAP o αντεροβγάλτης. Για τη διασκέδασή σας, παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την ομιλία του Γιώργου Α. Παπανδρέου – δάσκαλου που δίδασκε και νόμους δεν εκράτει – στη συνεδρίαση του Συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, στην Κόστα Ρίκα, στις 23/1/2012.
Θράσος που το έχει, όμως, ο ΓΑΠ να περιφέρεται ακόμη ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και να κηρύττει το απατηλό ευαγγέλιο του σοσιαλισμού, της ισότητας, της δημοκρατικότητας και της προοδευτικότητας, κάτι που κατακρεούργησε στη χώρα του, αντί να έχει κρυφτεί σε καμιά σπηλιά ή έστω να σιωπαίνει όπως σιώπησε και ο προκάτοχός του Κώστας Καραμανλής…
Όπως ακούσατε και στο video, στην ομιλία του ο GAP δεν παρέλειψε να επιρρίψει όλες τις ευθύνες για το ελληνικό χρέος στην επάρατη συντηρητική κυβέρνηση, καθότι τέτοια παράλειψη για το Γιώργο θα ήταν σα να φτιάχνει σκορδαλιά χωρίς σκόρδο. Άλλωστε, όπως λέει και η παροιμία, πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι.
Προσωπικά πιστεύω πως ακόμη και όταν ο ΓΑΠ εμφανιστεί, μια ημέρα των ημερών, στον Άγιο Πέτρο για να λογοδοτήσει για τα ψέματα που είπε και για το μαστίγωμα στο οποίο υπέβαλε τον ελληνικό λαό, θα ισχυριστεί πως για όλες τις αμαρτίες του έφταιγε η Νέα Δημοκρατία. Εκεί έχει κολλήσει η βελόνα του… Τώρα τι γύρευε αυτός ο ενάρετος “προοδευτικός” να εκλιπαρεί συγκυβέρνηση με τη συντηρητική και διεφθαρμένη Δεξιά είναι άλλου παπά βαγγέλιο. Μην το ψάχνετε διότι θ’ αρχίσετε να παραμιλάτε.
Έχουμε και λέμε λοιπόν:
George Papandreou: «Αγαπητοί φίλοι, αγαπητοί σύντροφοι,
Ακούω συχνά μια ερώτηση, ακόμη και ένα παράπονο: Είναι το κίνημά μας σχετικό με τα προβλήματα του σήμερα; Εδώ στην Κεντρική και Λατινική Αμερική γνωρίζετε πολύ καλά ότι είμαστε σχετικοί. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι έχουμε γίνει μια ισχυρή πολιτική δύναμη αλλαγής και προόδου, αλλά έχουμε δείξει ότι η προοδευτική διακυβέρνηση έχει σημασία.
Αυτή η περιοχή έχει βιώσει – όπως εμείς στην Ελλάδα βιώνουμε – βαθιές οικονομικές κρίσεις. Η κυριαρχία του ΔΝΤ, η δυσπιστία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η λιτότητα των μέτρων. Όμως ξέρετε, ξέρετε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, ότι τόσο η Λατινική όσο και η Κεντρική Αμερική είναι πλούσιες περιοχές. Πλούσιες σε πόρους, πλούσιες σε ανθρώπινο κεφάλαιο. Αλλά αυτοί οι πόροι συχνά έχουν τύχει κακοδιαχείρισης, κατασπαταλήθηκαν, σφετερίστηκαν από τους λίγους και ισχυρούς, από εξαρτήσεις και παρεμβάσεις.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αυτές οι κρίσεις δεν είναι πρωτίστως οικονομικές αλλά πολιτικές. Είναι κρίσεις εξαιτίας της έλλειψης δημοκρατικής διακυβέρνησης, εξαιτίας των ανισοτήτων, εξαιτίας της έλλειψης ευκαιριών, της έλλειψης διαφάνειας, της διαφθοράς, των πελατειακών και αυταρχικών καθεστώτων – καθεστώτων κάτω από τα οποία οι πολίτες μας έχουν περιθωριοποιηθεί ή ακόμη και καταπιεστεί.
Η κίνησή μας στη Λατινική Αμερική και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της αλλαγής, δημοκρατικής αλλαγής, διαχωρίζοντας τη θέση της από εξαρτήσεις και πελατειακές σχέσεις.
Και η εμπειρία μας στην Ελλάδα είναι παρόμοια. Ήταν μια συντηρητική κυβέρνηση που κακοδιαχειρίστηκε την οικονομία μας. Διόγκωσε το δημόσιο χρέος μας, αλλά άφησε τη χώρα μη ανταγωνιστική, μη διαφανή, μ’ ένα τεράστιο έλλειμμα, τόσο οικονομικό όσο και στην αξιοπιστία μας. Δημιούργησε όλες τις προϋποθέσεις που μας ανάγκασαν να αναζητήσουμε καταφύγιο και να δανειστούμε από τους εταίρους κράτη-μέλη στην Ευρώπη και το ΔΝΤ.
Και από τότε έχουμε μπει σ’ έναν αγώνα δρόμου για ν’ αλλάξει την Ελλάδα. Ναι, το σοσιαλιστικό κόμμα μας έχει μπει σ’ έναν αγώνα δρόμου για ν’ αλλάξει την Ελλάδα. Για να κάνουμε την Ελλάδα διαφανή. Τοποθετώντας τα πάντα στο Διαδίκτυο. Καταπολεμώντας τις πελατειακές σχέσεις. Χτυπώντας τις εδραιωμένες ολιγαρχίες δύναμης.
Αλλά συγχρόνως έπρεπε να λάβουμε δρακόντεια μέτρα για να σώσουμε τη χώρα μας από τη χρεοκοπία. Και αυτό έχουμε κάνει. (…)
Ξέρω ότι καταλαβαίνετε περισσότερο από πολλούς άλλους ποια είναι τα δεινά μας. Με τη συλλογική μας δύναμη και την πίστη μας στο λαό μας, ξέρω ότι μπορούμε να κερδίσουμε αυτή τη μάχη και θα την κερδίσουμε. Θα κάνουμε την κρίση μια ευκαιρία για μια νέα Ελλάδα.
Αλλά αν εμείς στην Ελλάδα ήμασταν θύμα αυτού που εγώ αποκαλώ πελατειακό καπιταλισμό, όπου το κράτος και οι αγορές χρησιμοποιούνταν για να εξυπηρετήσουν τους πλούσιους και ισχυρούς, σήμερα η Ευρώπη είναι θύμα μιας κοντόφθαλμης αντιμετώπισης της κρίσης. Η συντηρητική Ευρώπη έχει αποτύχει, παρόλο που γίνονται πολλά. Στην πραγματικότητα, εμείς οι σοσιαλιστές, εμείς οι σοσιαλδημοκράτες, καταλαβαίνουμε την αγορά πολύ καλύτερα από ό,τι οι συντηρητικοί.
Οι αγορές πρέπει να ρυθμίζονται. Δεν είμαστε εναντίον των αγορών. Αλλά δεν είναι θεοί για μας. Θα πρέπει να λειτουργούν για το κοινό καλό, για τους λαούς μας, για τους πολίτες μας. Διαφορετικά η αγορά γίνεται τύραννος, ή κυριαρχείται από διακυμάνσεις της κερδοσκοπίας.
Αυτό είναι που βιώσαμε σ’ αυτές τις κρίσεις για πολλά χρόνια, από το 2008 και μετά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλές χώρες και σύντομα το σύνολο της Ευρωζώνης βιώνει αυτές τις κρίσεις, και μια συντηρητική Ευρώπη απέτυχε, απέτυχε να μας προστατεύσει.
Το κίνημά μας, η Σοσιαλιστική Διεθνής, και εγώ ο ίδιος, τόσο ως επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ όσο και ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, έχουμε πάρει μια ισχυρή στάση ως προς το τι πρέπει να γίνει.
Και ο Francois Hollande – ο υποψήφιος τώρα για την προεδρία της Γαλλίας – είπε ότι έχει έναν εχθρό. Είναι ένας εχθρός χωρίς πρόσωπο, χωρίς όνομα. Χρησιμοποιεί μη συμβατικά μέσα. Δεν είναι εκλεγμένος αλλά είναι παντοδύναμος, δημιουργώντας νέες ανισότητες και αδικίες. Είναι η δύναμη των αγορών πάνω από τις δημοκρατίες μας. Είναι η δύναμη της συγκέντρωσης του πλούτου, των ΜΜΕ, των πόρων, σ’ ένα νέο παγκόσμιο σύστημα πάνω από τη δύναμη των πολιτών μας.
Έτσι, δικός μας είναι ένας αγώνας για τη δημοκρατία. Δικός μας είναι ένας αγώνας για να ανακαταλάβουμε τη δημοκρατία στις κοινωνίες μας και στην παγκόσμια οικονομία. Δικός μας είναι ένας αγώνας για να ενδυναμώσουμε τους πολίτες μας. Δικός μας είναι ένας αγώνας για να διασφαλίσουμε πρόσβαση στη γνώση, στη συμμετοχή, στην απασχόληση, στις ευκαιρίες για τους πολίτες μας.
Και έχουμε κάνει προτάσεις. Παλεύουμε για τη δημοκρατική εποπτεία. (…)
Είμαστε ένα κίνημα που γεφυρώνει χάσματα, δημιουργεί συνοχή καθώς οι αξίες μας μας εμπνέουν για ν’ αγωνιζόμαστε για τη δημοκρατική συμμετοχή, την απελευθέρωση του δυναμικού και την ενδυνάμωση των λαών μας.
Ο αγώνα μας για δικαιοσύνη, ισότητα και διαφάνεια είναι ένας αγώνας που γεφυρώνει το χάσμα, αναδιανέμει τον πλούτο και τη δύναμη μεταξύ των ισχυρών, των πλούσιων, και των φτωχών ή περιθωριοποιημένων στην κοινωνία μας. (…)
Αγαπητοί φίλοι, αγαπητοί σύντροφοι, ναι, είμαστε διαφορετικοί! Διαφορετικοί από τις συντηρητικές δυνάμεις του κόσμου. Επειδή πιστεύουμε στις δυνατότητες του κάθε ατόμου. Διότι γνωρίζουμε ότι ακόμη και οι αδύναμοι, οι απόβλητοι, έχουν μεγάλες δυνατότητες που οι αγορές μας αγνοούν ή χάνουν. Γνωρίζουμε επίσης ότι μπορούμε να αλλάξουμε, και γι ‘αυτό πιστεύουμε ότι η κοινωνία μας χρειάζεται όλους και τον καθένα. (…)
Εμείς – περισσότερο από κάθε άλλη πολιτική δύναμη – κατανοούμε την ανάγκη για ενίσχυση της δημοκρατικής διακυβέρνησης σε όλο το κόσμο. Και γνωρίζουμε επίσης ότι έχουμε τις ικανότητες να κάνουμε τη φτώχεια παρελθόν, να αλλάξουμε τον κόσμο.
Αλλά πρέπει να προχωρήσουμε πέρα από τον εύκολο εθνικισμό, φονταμενταλισμούς και εμπόριο του φόβου, και να μην είμαστε αιχμάλωτοι σε ειδικά συμφέροντα, στη διαφθορά και στα ισχυρά λόμπι. Η παγκοσμιοποίηση μας έφερε νέες προκλήσεις. Εμείς, ως κίνημα, είμαστε έτοιμοι να τις αντιμετωπίσουμε, χωρίς δογματισμούς, χωρίς φόβο, χωρίς προκαταλήψεις.
Δεν πιστεύουμε στην πολιτική του φόβου που κρατά τους πολίτες μας ανασφαλείς, σε αναζήτηση σωτήρων. Πιστεύουμε στην πολιτική των αξιών, του σεβασμού και της ενδυνάμωσης των πολιτών μας. Και πρέπει να ανοίξουμε καινούργιες συζητήσεις στην οικογένειά μας. Πώς θα δημιουργήσουμε μεγαλύτερη ανοχή και κατανόηση σ’ έναν κόσμο της μετανάστευσης, της πολυπολιτισμικότητας και της διαφορετικότητας;
Πώς μπορούμε ν’ αντιμετωπίσουμε τη διακίνηση ναρκωτικών αποτελεσματικά, αλλά επίσης – καθώς έχουν προτείνει πολλοί σε αυτή την περιοχή, όπως ο νομπελίστας Carlos Fuentes – να μην τιμωρούμε τον καταναλωτή των ναρκωτικών; (…)
Στο τέλος, πιστεύουμε – και νομίζω ότι αυτό είναι βαθιά σοσιαλιστικό – ότι ο πόρος μας, ο πόρος μας είναι η γνώση, είναι γνώση για τον καθένα, και πώς να χρησιμοποιούμε τις γνώσεις μας. Επομένως, πώς μπορούμε να βεβαιώσουμε ότι ο πόρος αυτός έχει πρόσβαση για όλους τους πολίτες μας; Και πώς μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι μπορούμε να ωφελήσουμε τον κόσμο; Αυτό βρίσκεται στον πυρήνα μιας ερώτησης του δημοκρατικού πολιτισμού μας. (…)
Είτε εξετάζουμε την Αθήνα της αρχαιότητας είτε κοιτάζουμε στην Αθήνα του σήμερα, η δημοκρατία είναι η πρόκλησή μας, όπου οι δυνάμεις μας και οι πόροι μας χρησιμοποιούνται προς όφελος των λαών μας.
Και έχουμε νέες προκλήσεις.
Ένα μεγάλο μέρος των πολιτών μας, ιδίως των νέων, είτε είναι από την Αραβική Άνοιξη είτε διαμαρτυρίες στη Wall Street και σε όλο τον κόσμο, αισθάνονται αποξενωμένοι από τις πολιτικές διαδικασίες. Θα πρέπει να τους προσεγγίσουμε. Αυτό είναι το καθήκον μας: να τους πείσουμε ότι η πολιτική – ναι – μπορεί να αλλάξει ακόμα τον κόσμο. Αυτή είναι η δημοκρατική μας πρόκληση.
Εάν δεν κατορθώσουμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την παγκόσμια ανισότητα και αυτή την αποξένωση από την πολιτική, θα δούμε αυξανόμενο λαϊκισμό και ακροδεξιά κινήματα. Θα δούμε την έλλειψη εμπιστοσύνης στους δημοκρατικούς θεσμούς και την αύξηση της πολιτικής ανυπακοής ή ακόμα και τη βία, ως μέσο για την πολιτική. Και αυτό πρέπει ν’ αλλάξει. Αυτό πρέπει να αποφευχθεί.
Και μπορούμε να πετύχουμε και θα πετύχουμε. (…)
Και πάλι, φίλοι, είμαστε εδώ για να δείξουμε ότι το κίνημα μας είναι ισχυρό, είναι δημιουργικό, και είναι δυναμικό. Και είμαι πολύ χαρούμενος που, αν και μπορεί να είναι μεγάλη η απόσταση από την Ελλάδα στην Κόστα Ρίκα, αισθανόμαστε σήμερα με τους συντρόφους μας εδώ στο Σαν Χοσέ μια πολύ ζεστή ατμόσφαιρα μιας ισχυρής κοινής κουλτούρας, αλληλεγγύης και τη φιλοξενία τους.
Σας ευχαριστώ πολύ.»
Tags: George Papandreou, Γιώργος Α. Παπανδρέου, Συνέδριο Σοσιαλιστικής Διεθνούς στην Κόστα Ρίκα
