Είναι απόδειξη νεκρωμένης θρησκευτικής συνείδησης και μαζοχισμού το να καταδικάζει ο «ορθόδοξος» Χριστιανός τον εαυτό του σε πνευματικό βάσανο καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, ξημεροβραδιαζόμενος σε λειτουργίες που ούτε καταλαβαίνει ούτε οικοδομούν το πνεύμα του. Λειτουργίες στις οποίες υποχρεούται να ακούει ιστορίες-μύθους του Ιουδαϊσμού, και μάλιστα στα Αρχαία Ελληνικά ώστε το «ποίμνιο» να μην καταλαβαίνει γρι, και να ψάλλονται ύμνοι που δεν έχουν καμία σχέση με το πάθος του Χριστού αλλά δοξάζουν τον «Θεό» του Ισραήλ που έχει τον θρόνο του στην Ιερουσαλήμ!
Δεν υπάρχει τέτοια Εβραιολαγνεία και Εβραιοπροσκύνηση σε κανένα άλλο Χριστιανικό δόγμα όπου οι λειτουργίες τους και η υμνολογία τους είναι Χριστοκεντρικές.
Και δεν υπάρχει ούτε καν στο Ιουδαϊκό λειτουργικό τέτοιο παραλήρημα ιστοριών της Παλαιάς Διαθήκης.
Για ποιο λόγο η Ορθοδοξία, με δεκάδες επονομαζόμενους «Πατέρες» της Εκκλησίας και τόσους αγίους, διατηρεί ένα ακαταλαβίστικο, Ιουδαιοκεντρικό λειτουργικό; Για ποιο λόγο η Ορθοδοξία ταΐζει τους πιστούς της με πέτρες αντί για άρτο κατά τη διάρκεια της «Μεγάλης Εβδομάδας» και όχι μόνο;
Για ποιο λόγο δεν έχει μεταρρυθμιστεί η υμνολογία της ώστε να υμνεί τον Θεό και όχι να εξιστορεί Εβραϊκές ιστορίες;
Και για ποιο λόγο οι σύγχρονοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ανέχονται τέτοιο βιασμό της ψυχής τους και τέτοιον εμπαιγμό από το Ιερατείο;
Γι’ αυτό μίλησα για την επιτακτική ανάγκη ανάστασης της θρησκευτικής συνείδησης των Ορθοδόξων, κλήρου και λαού.
Ας δούμε τώρα σύντομα Ιουδαιοκεντρικά αποσπάσματα από αναγνώσματα της Μεγάλης Εβδομάδας, άσχετα με το πάθος του Χριστού, που μπορείτε να βρείτε και μόνοι σας στην ιστοσελίδα ymnologia.gr, όπου θα διαπιστώσετε ότι το κάθε απόσπασμα έχει ληφθεί από ανάγνωσμα 500 έως 1000 λέξεων που κανένας από το υπνωτισμένο εκκλησίασμα δεν παρακολουθεί και δεν καταλαβαίνει. Μιλάμε για πνευματικά βασανιστήρια στα οποία η Ορθοδοξία σαδιστικά υποβάλλει το ποίμνιό της.
Μεγάλη Δευτέρα:
«Εὐλογήσαι σε Κύριος ἐκ Σιών, ὁ ποιήσας τόν οὐρανόν καί τήν γῆν. (…) Ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, τῶν εἰσπορευομένων εἰς Αἴγυπτον, ἅμα Ἰακὼβ τῷ πατρὶ αὐτῶν, ἕκαστος πανοικὶ αὐτῶν εἰσήλθοσαν. Ῥουβήμ, Συμεών, Λευΐ, Ἰούδας, Ἰσσάχαρ, Ζαβουλών, Βενιαμίν, Δάν, καὶ Νεφθαλείμ, Γάδ, καὶ Ἀσήρ. Ἰωσὴφ δὲ ἦν ἐν Αἰγύπτῳ. Ἦσαν δὲ πᾶσαι αἱ ψυχαί, αἱ ἐξελθοῦσαι ἐκ μηροῦ Ἰακώβ, πέντε καὶ ἑβδομήκοντα».
*****
«Ἀπὸ φυλακῆς πρωΐας μέχρι νυκτός, ἀπὸ φυλακῆς πρωΐας, ἐλπισάτω Ἰσραὴλ ἐπὶ τὸν Κύριον. Ὅτι παρὰ τῷ Κυρίῳ τὸ ἔλεος καὶ πολλὴ παρ’ αὐτῷ λύτρωσις· καὶ αὐτὸς λυτρώσεται τὸν Ἰσραὴλ ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ».
*****
«Καὶ ἑβδελύσσοντο οἱ Αἰγύπτιοι ἀπὸ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ κατεδυνάστευον οἱ Αἰγύπτιοι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ βίᾳ, καὶ κατωδύνων αὐτῶν τήν ζωὴν ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς σκληροῖς τῷ πηλῷ, καὶ τῇ πλινθείᾳ, καὶ πᾶσι τοῖς ἔργοις τοῖς ἐν τοῖς πεδίοις, κατὰ πάντα τὰ ἔργα, ὧν κατεδουλοῦντο αὐτοὺς μετὰ βίας».
Μεγάλη Τρίτη
«Ἐλπισάτω Ἰσραὴλ ἐπὶ τὸν Κύριον, ἀπὸ τοῦ νῦν, καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος».
*****
«Κατέβη ἡ θυγάτηρ Φαραὼ λούσασθαι ἐπὶ τὸν ποταμόν, καὶ αἱ ἅβραι αὐτῆς παρεπορεύοντο παρὰ τὸν ποταμόν. Καὶ ἰδοῦσα τὴν θίβην ἐν τῷ ἕλει, ἀποστείλασα τὴν ἅβραν, ἀνείλετο αὐτήν. Ἀνοίξασα δέ, ὁρᾷ παιδίον κλαῖον ἐν τῇ θίβῃ· καὶ ἐφείσατο αὐτοῦ ἡ θυγάτηρ Φαραώ, καὶ ἔφη· ἀπὸ τῶν παιδίων τῶν Ἑβραίων τοῦτο. Καὶ εἶπεν ἡ ἀδελφὴ αὐτοῦ τῇ θυγατρὶ Φαραώ· θέλεις καλέσω σοι γυναῖκα τροφεύουσαν ἐκ τῶν Ἑβραίων, καὶ θηλάσει σοι τὸ παιδίον; Καὶ εἶπεν αὐτῇ ἡ θυγάτηρ Φαραώ· πορεύου».
*****
«Ἐγένετο ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη, οἱ υἱοὶ Ἰώβ, καὶ αἱ θυγατέρες αὐτοῦ, ἤσθιον καὶ ἔπινον ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν τοῦ πρεσβυτέρου. Καὶ ἰδοὺ ἄγγελος ἦλθε πρός Ἰώβ, καὶ εἶπεν αὐτῷ. Τὰ ζεύγη τῶν βοῶν ἠροτρία, καὶ αἱ θήλειαι ὄνοι ἐβόσκοντο ἐχόμεναι αὐτῶν, καὶ ἐλθόντες οἱ αἰχμαλωτεύοντες, ᾐχμαλώτευσαν αὐτάς, καὶ τούς παῖδας ἀπέκτειναν ἐν στόματι μαχαίρας, σωθεὶς δὲ ἐγὼ μόνος, ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι».
Μεγάλη Τετάρτη
«Εὐλογήσαι σε Κύριος ἐκ Σιών, ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν».
«Ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πολλαῖς ἐκείναις, μέγας γενόμενος Μωυσῆς, ἐξῆλθε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ. Κατανοήσας δὲ τὸν πόνον αὐτῶν, ὁρᾷ ἄνθρωπον Αἰγύπτιον, τύπτοντά τινα Ἑβραῖον, τῶν ἑαυτοῦ ἀδελφῶν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. Περιβλεψάμενος δὲ ὧδε καὶ ὧδε, οὐχ ὁρᾷ, οὐδένα, καὶ πατάξας τὸν Αἰγύπτιον, ἔκρυψεν αὐτὸν ἐν τῇ ἄμμῳ».
*****
«Ὅτι τάδε λέγει Κύριος περὶ πάντων τῶν γειτόνων τῶν πονηρῶν τῶν ἁπτομένων τῆς κληρονομίας μου, ἧς ἐμέρισα τῷ λαῷ μου τῷ Ἰσραήλ. Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποσπῶ αὐτοὺς ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν, καὶ τὸν Ἰούδαν ἐκβαλῶ ἐκ μέσου αὐτῶν. Καὶ ἔσται μετὰ τὸ ἐκβαλεῖν με αὐτούς, ἐπιστρέψω καὶ ἐλεήσω αὐτούς, καὶ κατοικιῶ αὐτούς, ἕκαστον εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ καὶ ἕκαστον εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ».
Μεγάλη Πέμπτη
«Καὶ ἐξήγαγε Μωυσῆς τὸν λαὸν εἰς συνάντησιν τοῦ Θεοῦ ἐκ τῆς παρεμβολῆς, καὶ παρέστησαν ὑπὸ τὸ ὄρος. Τὸ ὄρος τὸ Σινᾶ ἐκαπνίζετο ὅλον, διὰ τὸ καταβεβηκέναι τὸν Θεὸν ἐπ’ αὐτὸ ἐν πυρί, ἀνέβαινε δὲ ὁ καπνός, ὡσεὶ ἀτμὶς καμίνου, καὶ ἐξέστη πᾶς ὁ λαὸς σφόδρα. Ἐγένοντο δὲ αἱ φωναὶ τῆς σάλπιγγος, προβαίνουσαι ἰσχυρότεραι σφόδρα. Μωυσῆς ἐλάλει, ὁ δὲ Θεὸς ἀπεκρίνατο αὐτῷ φωνῇ».
*****
«Εἶπε Κύριος τῷ Ἰώβ, διὰ λαίλαπος καὶ νεφῶν. Τίς οὗτος ὁ κρύπτων με βουλήν, συνέχων δὲ ῥήματα ἐν καρδίᾳ, ἐμὲ δὲ οἴεται κρύπτειν; Ζῶσαι, ὥσπερ ἀνήρ, τήν, ὀσφύν σου, ἐρωτήσω δέ σε, σὺ δέ μοι ἀποκρίθητι. Ποῦ ἦς ἐν τῷ θεμελιοῦν με τὴν γῆν; ἀπάγγειλον δέ μοι, εἰ ἐπίστασαι σύνεσιν».
Μεγάλη Παρασκευή
«Ὁ Θεός μου, κεκράξομαι ἡμέρας, καὶ οὐκ εἰσακούσῃ, καὶ νυκτός, καὶ οὐκ εἰς ἄνοιαν ἐμοί. Σὺ δὲ ἐν Ἁγίῳ κατοικεῖς, ὁ ἔπαινος τοῦ Ἰσραήλ».
*****
«Σὺ δὲ ἐν Ἁγίῳ κατοικεῖς, ὁ ἔπαινος τοῦ Ἰσραήλ. Ἐπὶ σοὶ ἤλπισαν οἱ πατέρες ἡμῶν, ἤλπισαν, καὶ ἐρρύσω αὐτούς».
*****
«Ὅτι ὁ Θεὸς σώσει τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήσονται αἱ πόλεις τῆς Ἰουδαίας. Καὶ κατοικήσουσιν ἐκεῖ, καὶ κληρονομήσουσιν αὐτήν».
*****
«Οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον, αἰνέσατε αὐτόν, ἄπαν τὸ σπέρμα Ἰακὼβ δοξάσατε αὐτόν. Φοβηθήτω δὴ ἀπ’ αὐτοῦ ἄπαν τὸ σπέρμα Ἰσραήλ».
*****
«Μὴ δὴ παραδῴης ἠμᾶς εἰς τέλος, διὰ τὸ ὄνομά σου τὸ ἅγιον, καὶ μὴ διασκεδάσῃς τὴν διαθήκην σου, καὶ μὴ ἀποστήσῃς τὸ ἔλεός σου ἀφ’ ἡμῶν, διὰ Ἀβραὰμ τὸν ἠγαπημένον ὑπὸ σοῦ, καὶ διὰ Ἰσαὰκ τὸν δοῦλόν σου, καὶ Ἰσραήλ, τὸν ἅγιόν σου».
Μεγάλο Σάββατο
«Ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ᾿Ιωνᾶν τὸν τοῦ ᾿Αμαθὶ λέγων. Ἀνάστηθι καὶ πορεύθητι εἰς Νινευὴ τὴν πόλιν τὴν μεγάλην καί κήρυξον ἐν αὐτῇ, ὅτι ἀνέβη ἡ κραυγὴ τῆς κακίας αὐτῆς πρός με. Καὶ ἀνέστη Ἰωνᾶς τοῦ φυγεῖν εἰς Θαρσὶς ἐκ προσώπου Κυρίου».
*****
«Ἔτους ὀκτωκαιδεκάτου Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς ἐποίησεν εἰκόνα χρυσῆν· ὕψος αὐτῆς πήχεων ἑξήκοντα· εὖρος αὐτῆς πήχεων ἕξ· καὶ ἔστησεν αὐτὴν ἐν πεδίῳ Δεηρᾷ, ἐν χώρᾳ Βαβυλῶνος».
*****
«Καί συστὰς ᾿Αζαρίας προσηύξατο οὕτω, καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ ἐν μέσῳ τοῦ πυρὸς εἶπεν. Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, (…) καὶ κρίματα ἀληθείας ἐποίησας κατὰ πάντα, ἃ ἐπήγαγες ἡμῖν καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν τὴν τῶν πατέρων ἡμῶν ῾Ιερουσαλήμ· ὅτι ἐν ἀληθείᾳ καὶ κρίσει ἐπήγαγες ταῦτα πάντα, διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν».
*****
«Εὐλογεῖτε, υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, εὐλογείτω Ἰσραὴλ τὸν Κύριον. Εὐλογεῖτε, Ἱερεῖς Κυρίου, δοῦλοι Κυρίου, τὸν Κύριον. Εὐλογεῖτε, πνεύματα καὶ ψυχαὶ Δικαίων, ὅσιοι καὶ ταπεινοὶ τῇ καρδίᾳ, τὸν Κύριον. Εὐλογεῖτε, Ἀνανία, Ἀζαρία, καὶ Μισαήλ, τὸν Κύριον».
*****
Κατόπιν τούτων, ερωτώ τους ολίγους πιστούς που διατηρούν ακόμη στοιχειώδη λογική: Ποιος έγραψε τα λειτουργικά αναγνώσματα και υμνολόγια της Ορθοδοξίας; Κατά ποιον τρόπο αυτές οι άσχετες Ιουδαϊκές ιστορίες σε γλώσσα ακατανόητη βοηθάνε στην πνευματική ανάταση του εκκλησιαζόμενου;
Ψάξτε όσο θέλετε στα λειτουργικά των Προτεσταντών, των Καθολικών, των Εβραίων και δεν θα βρείτε άσχετα αναγνώσματα της Εβραϊκής μυθολογίας/ιστορίας. Οι λειτουργίες τους είναι σύντομες, και εμπεριέχουν κήρυγμα, προσευχές και ύμνους δοξολογίας προς τον Θεό όπου συμμετέχουν όλοι, σε κατανοητή γλώσσα.
Προχθές ονειρεύτηκα ότι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί απανταχού της Ελλάδας έκαναν απεργία διαρκείας από τον εκκλησιασμό τους, απαιτώντας από το Ιερατείο εκσυγχρονισμό και συντόμευση των μακρόσυρτων ακολουθιών, αφαίρεση των Ιουδαϊκών αφηγημάτων, χρησιμοποίηση της καθομιλουμένης και συμμετοχή τους στους ύμνους. Ονειρεύτηκα οι ιερείς να κάνουν λειτουργίες σε άδειους ναούς και να λιβανίζουν τους τοίχους.
Ξύπνησα με μια απέραντη γαλήνη στην ψυχή μου και μια αισιοδοξία για ένα θαύμα. Σύντομα όμως προσγειώθηκα στην ωμή πραγματικότητα. Απεργούν ποτέ τα πρόβατα, αρνούμενα π.χ. να τα αρμέξουν, επειδή δεν τους αρέσει ο τσοπάνης τους; Διότι για πρόβατα μιλάμε εδώ. Εξ ου και ο χαρακτηρισμός τους ως «ποίμνιο».
Και πώς να έρθει η πνευματική Ανάσταση της Ελλάδας όταν καλύπτεται από τα μαύρα ράσα του κλήρου που θέλουν τους πιστούς άβουλα πρόβατα;
Tags: Επιτάφιος, θρησκευτική συνείδηση, Ιακώβ, Ιουδαϊσμός, Μεγάλη Εβδομάδα, Ορθοδοξία, πνεύμα, Σιών
