Οι σοφιστές της παγκοσμιοποίησης έχουν επιβάλει έντεχνα μια μετατόπιση εννοιών, όπου η προστασία της νόμιμης συλλογικής ιδιοκτησίας ερμηνεύεται ως δυσανεξία απέναντι στην διαφορετικότητα. Το τελευταίο βρίσκεται στη σφαίρα της ψυχοπαθολογίας, ενώ η αληθινή έννοια είναι ηθικής και πολιτικής τάξεως.  Γράφει ο Κωνσταντίνος Ρωμανός, καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου Η σύγκρουση ταυτοτήτων Ας αφήσουμε ...

Η διαφορετικότητα καθαυτή δεν έχει τίποτε άξιο σεβασμού, πέραν της αρχικής καλής θελήσεως που οφείλουμε να έχουμε απέναντι σε κάθε άγνωστο άνθρωπο. Διαφορετικοί είναι και οι βιαστές, οι ληστές και οι δολοφόνοι. Δεν σεβόμεθα κάποιον επειδή είναι διαφορετικός, αλλά εάν και εφόσον είναι άξιος σεβασμού, παρά το ότι είναι διαφορετικός.  ...