
Στην ταραγμένη εποχή που ζούμε, όπου ο άνθρωπος βομβαρδίζεται πανταχόθεν με τρόμο και αρνητική ενέργεια, το μόνο καταφύγιο για να ελευθερωθεί κανείς από το φόβο και να βρει εσωτερική γαλήνη είναι ο ανώτερος Εαυτός του, ο “εσωτερικός άνθρωπος”, κατά τον Απόστολο Παύλο. Πόσο εύκολο είναι αυτό, τι προϋποθέτει και πού οδηγεί;
Θα παραθέσω εδώ επιλεγμένες σκέψεις του φιλοσόφου Torkom Saraydarian (1917–1997)) που πιστεύω βοηθούν στην αναζήτηση του ΕΑΥΤΟΥ και στην ελευθερία από τα δεσμά της άγνοιας:
Η μεγαλύτερη στιγμή στη ζωή σου θα είναι εκείνη η στιγμή που θα σταθείς πρόσωπο με πρόσωπο με τον ΕΑΥΤΟ σου. Η στιγμή αυτή θα ξεπεράσει όλες τις χαρές του κόσμου. Θα είναι η αναγέννησή σου, η στιγμή της μεγαλύτερής σου αφύπνισης, της ουσιαστικής ελευθερίας σου.
Για να βρεις τον ΕΑΥΤΟ, θα πρέπει να είσαι έτοιμος να εγκαταλείψεις τον παλιό φθαρμένο εαυτό σου και να προχωρήσεις μόνος, με νέους ορίζοντες στην καρδιά σου. Πρέπει να είσαι έτοιμος να διασχίσεις την καυτή άμμο της θυμαπάτης και της πλάνης και ν’ αναπνεύσεις τον καθαρό αέρα των πνευματικών βουνών μέσα σου. Πρέπει να είσαι πρόθυμος ν’ απαρνηθείς τους ασφυκτικούς δεσμούς και τα ψεύτικα παλάτια των ονειροπολήσεών σου, να καταστρέψεις τα σιδερένια κάγκελα της φυλακής σου και να εργαστείς ειλικρινά με τον εαυτό σου.
Η αληθινή ελευθερία κερδίζεται βήμα-βήμα. Είναι μια διαδικασία διεύρυνσης της συνείδησής σου μέσα στα ανώτερα πεδία της ύπαρξης. Ο πραγματικός Εαυτός είναι η πηγή της ενέργειας της ελευθερίας.
Η ελευθερία είναι το όνομα μιας ενέργειας η οποία μας αποσπά από τους περιορισμούς, μας ωθεί σε αρμονικές ανθρώπινες σχέσεις, σε περισσότερο μοίρασμα, σε περισσότερη επικοινωνία και σύνθεση. Η ανώτερη ελευθερία είναι ολοκληρωτική θυσία του εγώ και η ολοκληρωτική θυσία είναι απόλυτη ελευθερία.
Η αρμονία, η καλοσύνη και η αλήθεια συντίθενται στην ελευθερία. Αλλά ο άνθρωπος δεν μπορεί να εκφράσει την ελευθερία αν δεν εκφράσει στη ζωή του την αρμονία, την καλοσύνη και την αλήθεια. Μια πράξη ενάντια στην αρμονία, την καλοσύνη ή την αλήθεια οδηγεί τον άνθρωπο στη σκλαβιά.
Ένας ελεύθερος άνθρωπος είναι φορτισμένος με υπερβολική θετική ενέργεια. Έτσι ελευθερώνει σωματικά, συγκινησιακά, νοητικά και πνευματικά όσους έρχονται σε επαφή μαζί του, πυροδοτώντας μέσα τους την επιθυμία για αρμονία, ολοκλήρωση, επικοινωνία και υγεία.
Η αρμονία είναι ελευθερία.
Η υγεία είναι ελευθερία. Η ασθένεια είναι σκλαβιά.
Η υγεία είναι αρμονία. Η ασθένεια είναι χάος.
Η γνώση είναι ελευθερία. Η άγνοια είναι σκλαβιά.
Ο υλισμός είναι σκλαβιά. Ελεύθερος άνθρωπος είναι αυτός που προσπαθεί να εξαφανίσει την προσκόλληση στην ύλη, στο σώμα και στις τυφλές ορμές. Προσπαθεί να εξαφανίσει τις θυμαπάτες και τις πλάνες, όχι μόνο τις δικές του αλλά και της κοινωνίας. Προσπαθεί να σπάσει τα δεσμά που έχουν δημιουργηθεί από την προσκόλληση στην ύλη, από τη θυμαπάτη και τη χωριστικότητα.
Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ευεργέτης της ανθρώπινης φυλής. Επιθυμεί να βρει την αιτία της ασθένειας, την αιτία της κοινωνικής δυστυχίας, των πολέμων, του μίσους, της ανταρσίας, της άγνοιας, της σκλαβιάς, και να την εξαφανίσει.
Ένας τέτοιος άνθρωπος που θέλει να είναι ελεύθερος και να ελευθερώνει τους άλλους από αυτά τα κοινωνικά εμπόδια, πειθαρχεί το σώμα του, καθαρίζει το συγκινησιακό του κόσμο και ακονίζει το νου του. Μόνον έτσι μπορεί να φτάσει στη χώρα της ελευθερίας και ν’ ανυψώσει τους άλλους προς την ελευθερία.
Θυσιάζοντας τη ζωή μας για τους άλλους, χτίζουμε το μεγάλο ναό της ελευθερίας. Χρησιμοποιώντας τους άλλους για το μικρό μας εγώ, δημιουργούμε μια φυλακή για τον εαυτό μας. Μοιραζόμενοι, γινόμαστε πιο ελεύθεροι• αρπάζοντας, περιορίζουμε τον εαυτό μας. Μισώντας απομονωνόμαστε• αγαπώντας γινόμαστε παγκόσμιοι, ακόμα και κοσμικοί.
Αυτά τα λίγα από τον Saraydarian προς το παρόν. Το συμπέρασμα είναι πως ό,τι χωρίζει και φανατίζει (εγωισμός, υλισμός, πλεονεξία, θυμαπάτες, κόμματα, θρησκείες, κλπ.,) διαταράσσει την αρμονία του όλου και σκλαβώνει.