Γιώργος Παπανδρέου: ο επιτήδειος υποκριτής

Άκου κει έκφραση! Επιτήδειος ουδέτερος! Σας εξομολογούμαι δεν το είχα ξανακούσει. Πήγα λοιπόν στο λεξικό για να επιβεβαιώσω τη σημασία της λέξης. Επιτήδειος σημαίνει πονηρός, επιδέξιος, καταφερτζής, κατάλληλος, πρόσφορος. Χρειάζονται άραγε όλα αυτά τα “προσόντα” για να παραμείνει κανείς ουδέτερος σε μια πολεμική επιχείρηση μακριά από τα σύνορά του; Όχι βέβαια! Εκείνο που χρειάζεται είναι κοινός νους, σωφροσύνη, σοφία, ηθικά ερείσματα, ειρηνοφιλία, αντικειμενικότητα, ανυστεροβουλία, και θάρρος να λες ΟΧΙ στους ισχυρούς. Αυτά τα προσόντα δυστυχώς δεν τα διαθέτει ο George Papandreou, γι’ αυτό κόλλησε τη λέξη επιτήδειος εκεί που δεν κολλάει, δηλαδή στο ουδέτερος. Πάντως προτιμότερο να είναι κανείς επιτήδειος ουδέτερος παρά επιτήδειος μακελλάρης.

Πολλές φορές αναρωτιέμαι μήπως αυτά που λένε οι πολιτικοί, δηλαδή το να παρουσιάζουν το μαύρο ως άσπρο, τα πιστεύουν κιόλας, λόγω στρέβλωσης της κριτικής τους ικανότητας από το μακροχρόνιο εθισμό στο ψέμα. Μήπως δηλαδή έχουν καταστεί από πλανώντες και πλανώμενοι. Όπως και νάχει, για άλλη μια φορά ο δικός μας yes man μας έμπλεξε σε μια ανήθικη περιπέτεια με απρόβλεπτες συνέπειες.

Ο επιτήδειος υποκριτής-yes man, έβγαλε και ανέκδοτα χθες στη Βουλή, καθώς προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, δηλαδή την εμπλοκή της χώρας μας στις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον μιας κυρίαρχης χώρας ευρισκόμενης σε εμφύλιο. Περιττό να σημειώσω ότι αν είχαμε Δημοκρατία, αυτή η συζήτηση θα έπρεπε να είχε προηγηθεί της απόφασης εμπλοκής της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο κατά της Λιβύης, και να χρειαζόταν συναίνεση των 2/3 της Βουλής. Όχι βέβαια ότι θα άλλαζε το αποτέλεσμα, αφού οι πρόθυμοι υποτελείς, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, θα ψήφιζαν ΝΑΙ με τα τσαρούχια. Απλά θα τηρούνταν έστω οι δημοκρατικές διαδικασίες.
Απολαύστε τώρα το διασκεδαστικό video:

Στη συνέχεια παραθέτω αποσπάσματα της χθεσινής ομιλίας του Πρωθυπουργού στη Βουλή, μετά σχολίων.

GAP: «Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Βόρεια και Αφρική και ευρύτερα ο αραβικός κόσμος σείονται τους τελευταίους μήνες από ένα μαζικό κύμα απαίτησης δημοκρατίας. Η σπίθα που άναψε στην Τυνησία, έγινε πυρκαγιά ενάντια σε αυταρχικά καθεστώτα στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Απέδειξε πόσο απρόβλεπτες, όσο και ανατρεπτικές μπορεί να είναι οι εξελίξεις στην εποχή της παγκοσμιοποίησης.»

Κοίτα να δεις φίλε μου που τα “αυθόρμητα” μαζικά κινήματα απαίτησης δημοκρατίας ευδοκιμούν στην εποχή της παγκοσμιοποίησης! Και μετά, και μετά; Πού θα οδηγήσει η Δημοκρατία; Στο ξεπούλημα; Στην οικονομική κατοχή;

GAP: «Όμως, βαθύτερα αίτια αποτελούν τα χρόνια προβλήματα ελλείμματος δημοκρατίας, ανισοτήτων, πελατειακών προνομίων και διαφθοράς, πολιτικής καταπίεσης και στέρησης δικαιωμάτων. Αυτά οδήγησαν σε μία κατ’ αρχήν ειρηνική διαμαρτυρία και γρήγορα σε εξέγερση των πολιτών.»

Κι εμείς, Γιώργο μου, που στενάζουμε από τις ανισότητες, τη διαφθορά, τα πελατειακά προνόμια, ποιος Καντάφι μας έφταιξε; Ποια δικτατορία μας εξαθλίωσε; Δηλαδή αν ο ελληνικός λαός εξεγερθεί, λέμε τώρα, όπως οι Λίβυοι (ανέκδοτο είπα, χα, χα, χα,) τι άλλο από δημοκρατία θα ζητάμε; Γι’ αυτό φαίνεται δεν κουνιόμαστε, διότι απολαμβάνουμε το “άριστο” πολίτευμα, και σιγοτραγουδάμε όλοι μαζί: δείρτε μας κι ας κλαίμε!

GAP: «Στο σημερινό ανοικτό κόσμο πολίτες και κυρίως οι νέοι αισθάνονται χωρίς προοπτική και ελπίδα. Έχουν, όμως, χάρη στο διαδίκτυο πλήρη αντίληψη των δυνατοτήτων του σημερινού κόσμου και μαζί και των αδικιών που έπνιγαν το δικό τους μέλλον σ’ αυτές τις χώρες. Ο θυμός και η απογοήτευση μετουσιώθηκαν γρήγορα σε κίνημα διαμαρτυρίας και σε μία ειρηνική επανάσταση.»

Βλέπετε τι θαύματα κάνει το Διαδίκτυο για τους νέους; Καλά, οι δικοί μας που μεταναστεύουν για να βρουν κάπου αλλού προοπτική και ελπίδα δεν μπαίνουν στο Internet για να δουν τις δυνατότητες του “δημοκρατικού” κόσμου της ανεργίας και εκμετάλλευσης;
Ώστε το κίνημα διαμαρτυρίας των νέων της Λιβύης μετουσιώθηκε σε ειρηνική επανάσταση, ε; Δηλαδή πόσο “ειρηνικός” μπορεί να είναι ένας εμφύλιος πόλεμος όπου πρώην συνεργάτες του δικτάτορα σήκωσαν μπαϊράκι, παρέσυραν μέρος του στρατού, και άρχισαν να καταλαμβάνουν τη μία πόλη μετά την άλλη; Έτσι αναίμακτα με κλάδο ελαίας τις κατέλαβαν;

GAP: «Αποδομήθηκαν και μύθοι όπως αυτό που συχνά λεγόταν, ότι η δημοκρατία δεν είναι για τους μουσουλμανικούς ή τους αραβικούς λαούς ή ότι η νέα γενιά δεν ενδιαφέρεται για την πολιτική.»

Σώωπα! Ακόμη δεν τον είδαμε, Γιάννη τον εβγάλαμε, λέει η παροιμία. Εδώ η δημοκρατία δεν είναι κατάλληλη ούτε για τους Έλληνες που τη γέννησαν, όπως αποδεικνύει η θλιβερή πραγματικότητα, και θα είναι για λαούς που δεν είχαν ποτέ δημοκρατική παράδοση; Αλλά είπαμε, η “δημοκρατία” είναι η ασφαλέστερη μέθοδος προς την ξένη υποδούλωση και το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου.

GAP: «Οι ενέργειες του καθεστώτος στη Λιβύη υποχρέωσαν τελικά τη διεθνή κοινότητα να λάβει αποφάσεις. Πρώτον, το Συμβούλιο Ασφαλείας αποφάσισε εμπάργκο και πάγωμα των περιουσιακών στοιχείων του καθεστώτος. Δεύτερον, με την παραπομπή προσώπων του καθεστώτος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο έστειλε και μήνυμα, αλλά και διασφάλισε τη μη ύπαρξη ατιμωρησίας.»

Εμείς εδώ στην Ελλάδα πότε θα στείλουμε στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο εκείνους που μας καταλήστεψαν και βύθισαν τη χώρα μας στη χρεοκοπία; Πότε θα παγώσουν τα περιουσιακά στοιχεία εκείνων των πολιτικών που κολύμπησαν στις μίζες; Θα μου πεις στις “δημοκρατίες” δεν επεμβαίνει το Συμβούλιο Ασφαλείας, διότι εκείνα που οι σταυροφόροι υφαρπάζουν από τα δικτατορικά καθεστώτα με πολέμους, οι χρεοκοπημένες δημοκρατικές χώρες τους τα παραχωρούν οικειοθελώς, ξεπουλώντας τον κρατικό πλούτο με συνοπτικές διαδικασίες αντί πινακίου φακής.

GAP: «Ως χώρα το εθνικό μας συμφέρον είναι να συμβάλουμε στην ενίσχυση της διεθνούς μας αξιοπιστίας, χωρίς σκοπιμότητες, χωρίς επιλεκτικές ευαισθησίες, χωρίς τη λογική δυο μέτρων και δυο σταθμών που χαρακτηρίζει δυστυχώς τη συμπεριφορά και την πρακτική αρκετών κρατών και οργανισμών.»

Χωρίς σκοπιμότητες, ε; Άει στο καλό σου μ’ έκανες και γέλασα πάλι. Και χωρίς επιλεκτικές ευαισθησίες! Καλά τις δικές σου επιλεκτικές ευαισθησίες τις έχουμε νιώσει στο πετσί μας, δεν χρειάζεται να μας το πεις. Αδίστακτος στους μισθωτούς και συνταξιούχους, ευαίσθητος στους φοροφυγάδες και τα δικά σας παιδιά.

GAP: «Τι άλλο δεν είναι η απόφαση 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας; Δεν μιλά για κατοχή ή παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας. Δεν μιλά για χερσαίες δυνάμεις. Δεν μιλά για διαμελισμό ούτε βέβαια μιλά για εξόντωση του Καντάφι.»

Τι να την κάνεις την κατοχή γης, όταν με την εγκατάσταση μιας κυβέρνησης-πιόνι βάζεις άνετα χέρι στις πλουτοπαραγωγικές πηγές που κρύπτονται υπό κάτω της γης; Αυτός δεν είναι ο στόχος αυτής της μεσαιωνικής σταυροφορίας, Πρωθυπουργέ μας; Όσο για το ότι ο Καντάφι δεν είναι τάχα στόχος, εδώ έχουμε το απόλυτο ανέκδοτο!

GAP: «Πρέπει να είναι σαφές ότι σημείο αναφοράς για οποιαδήποτε ενέργεια είναι και θα είναι τα Ηνωμένα Έθνη, με πλήρη σεβασμό στη διεθνή νομιμότητα, το διεθνές δίκαιο και το δικαίωμα των λαών να καθορίζουν μόνοι τους το μέλλον τους.»

Αφού, λοιπόν, δεν θέλατε να είστε ειρηνοποιοί, όπως οφείλατε, γιατί δεν αφήνατε το Λιβυκό λαό να αλληλοσπαραχθεί μέχρι κάποιος να επικρατήσει; Τι ανακατεύεστε υπέρ της μιας πλευράς και εναντίον της άλλης; Προφανώς διότι ο Καντάφι δεν υποκύπτει στις απαιτήσεις σας, ενώ οι αντίπαλοί του προδότες που σας προσκάλεσαν είναι του χεριού σας. Έτσι δεν είναι;

GAP: «Η Ελλάδα, ως όφειλε, παρέχει επικουρική υποστήριξη στις επιχειρήσεις για την προστασία των αμάχων στη Λιβύη. Δεν συμμετέχει σε βομβαρδισμούς, δεν διαθέτει μαχητικά αεροσκάφη.»

Γιατί καλέ το κάνατε αυτό; Αφού τούτος ο πόλεμος έχει ιερό σκοπό, γιατί στερείτε την χώρα μας από την ευλογία να συμμετάσχει και με μαχητικά;
Πρέπει να ξέρεις, Γιώργο, ότι όποιος παρέχει διευκολύνσεις σε δολοφόνο είναι εξίσου ένοχος του αίματος των θυμάτων.

GAP: «Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην κρίση αυτή η Ελλάδα τηρεί στάση υπευθυνότητας, αξιολογώντας βεβαίως και προστατεύοντας το εθνικό μας συμφέρον. Αυτό απαιτεί η σοβαρότητα των περιστάσεων. Παρέχουμε επικουρικές υπηρεσίες, κυρίως μέσω της διάθεσης της βάσης της Σούδας, αλλά και των αεροδρομίων του Ακτίου και της Ανδραβίδας. Επίσης, υποστηρικτικό λόγο έχει μία φρεγάτα του Πολεμικού μας Ναυτικού, καθώς και ένα αεροσκάφος ιπτάμενο ραντάρ. Θέλω να πιστεύω πως όλοι εδώ συμφωνείτε στη συμμετοχή της Ελλάδας στο εμπάργκο όπλων που έχει επιβληθεί στη Λιβύη.»

Δυστυχώς η Ελλάδα δεν είναι κυρίαρχο κράτος, παρά μόνο στα χαρτιά. Όταν οι βάσεις του θανάτου είναι διασκορπισμένες σε όλη την επικράτεια, ποια ελευθερία δράσεως και αποφάσεων μας απομένει από την πλήρη υποταγή; Να χ*** τη δημοκρατία σας, ξεπουλημένοι!
Γιατί, όμως, δεν ρώτησες τους βολευτές αν συμφωνούν με τους βομβαρδισμούς; Για το αυτονόητο βρήκες να τους ρωτήσεις; Πάντως ο λογογράφος σου πρέπει να έχει μεγάλο υποκριτικό ταλέντο και σε καλύπτει πλήρως.

GAP: «Επίσης, λαμβάνουμε όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία των δυνάμεών μας που συνδράμουν έστω και υποστηρικτικά, στα πλαίσια της διεθνούς επιχείρησης, ενώ φυσικά η ελληνική επικράτεια είναι ασφαλής και εκτός του βεληνεκούς πιθανών εχθροπραξιών.»

Κανένας δεν είναι ασφαλής όταν σπέρνει ανέμους. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αργά ή γρήγορα θα θερίσει θύελλες. Έστιν δίκης οφθαλμός ος τα πανθ΄ορά! Μην είστε λοιπόν βέβαιοι ότι η ελληνική επικράτεια βρίσκεται εκτός βεληνεκούς πιθανών εχθροπραξιών. Ο ελληνικός λαός, όμως, τι σας φταίει, βρε τρικέρηδες, να πληρώνει τις δικές σας αμαρτίες και να τον εκθέτετε σε κινδύνους; Φοβάμαι ότι οι κουφιοκέφαλοι σταυροφόροι πυροδοτούν μια νέα περίοδο ολέθριας διεθνούς τρομοκρατίας…

GAP: «Και ο λιβυκός λαός την επόμενη ημέρα πρέπει να ξέρει ότι στο πρόσωπο της Ελλάδας έχει έναν πραγματικό φίλο, φίλο με αρχές, φίλο ειλικρινή και ανιδιοτελή, φίλο έτοιμο να βοηθήσει το λιβυκό λαό στην ανοικοδόμηση της πατρίδας του.»

Σε ποιον Λιβυκό λαό απευθύνεσαι, Γιώργο Παπανδρέου; Στους αντικαθεστωτικούς μόνο; Διότι ο Λιβυκός λαός είναι διαιρεμένος σε Κανταφικούς και αντικανταφικούς. Λες μετά τη βάρβαρη επιδρομή από αέρος οι Κανταφικοί να λατρέψουν εκείνους που ισοπέδωσαν τη χώρα τους; Δε νομίζω!

GAP: «Η απουσία της Ελλάδας δεν θα βοηθούσε τα εθνικά μας συμφέροντα.»

Η μάσκα του κρυφοϊμπεριαλιστή έπεσε! Ελπίζεις να σου πετάξουν κανένα κοκαλάκι από τη λεία, ε;

Να σε κάψω Γιάννη να σ’ αλείψω μέλι. Άσε με να σε ισοπεδώσω για να έρθω κατόπιν να ανοικοδομήσω τα ερείπια που σου προκάλεσα! Βρε πώς τα λέει και δεν κοκκινίζει; Ντρέπομαι για λογαριασμό σου, Πρόεδρε της Σοσιαλιστικής Διεθνούς! Μωρέ από πού πέρασε ο Σοσιαλισμός και δεν σε άγγιξε;

Διαβάστε εδώ ποιοι αντιδρούν με τους βομβαρδισμούς στη Λιβύη.