Στραβά μυαλά, στραβά νομοθετούν! “Υποπεριπτώσεις” νομοθετών σε άλλες “περιπτώσεις” παραπέμπουν… Σκοτισμένοι εγκέφαλοι σε σκοτεινές παραπομπές καταφεύγουν.
Οι νόμοι στο Τρελλαδιστάν συντάσσονται από υποπεριπτώσεις εγκεφαλικά σκουριασμένων κρατικοδίαιτων λειτουργών που θεωρούν την εργασία τους μέγιστη αγγαρεία και, αντί να συντάξουν έναν αυτοτελή, καθαρό και ξάστερο νόμο, προτιμούν να τσοντάρουν όπως-όπως τους παλιότερους με παραπομπές επί παραπομπών σε υποπεριπτώσεις των περιπτώσεων!
Βέβαια, εδώ υπάρχει και η εκ του πονηρού σκοπιμότητα, δηλαδή να μη μπορεί εύκολα ο πολίτης να ελέγξει αν εφαρμόζεται ένας νόμος που τον αφορά, αφού πρέπει ν’ ανατρέξει σε παλιούς κιτρινισμένους τόμους, που μπορεί να τον οδηγήσουν έως και 100 χρόνια πίσω, για να εντοπίσει όλες τις παραπομπές επί παραπομπών των υποπεριπτώσεων των περιπτώσεων, για να βγάλει άκρη και να καταλάβει περί τίνος πρόκειται.
Πάρτε ένα τελευταίο σκαστό δείγμα της αθεράπευτης παράνοιας του νομοθέτη:
ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ
«ΕΓΚΡΙΣΗ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ 2013-2016 –
ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ ΜΕΤΡΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ Ν.4046/2012 ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ 2013-2016»
ΑΡΘΡΟ ΜΟΝΟ
Παράγραφος Β: ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
2. α. Στο τέλος του άρθρου 56 του προεδρικού διατάγματος 169/2007 προστίθεται παράγραφος 15, ως εξής:
«15.α. Για όσους θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα από 1.1.2013 και μετά, το όριο ηλικίας καταβολής της σύνταξής τους που προβλέπεται από τις διατάξεις:
αα. των υποπεριπτώσεων βα’ και βγ’ της περιπτώσεως β’ της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού αυξάνεται στο 67ο έτος,
ββ. της περιπτώσεως β’ της παραγράφου 2 του άρθρου αυτού, αυξάνεται στο 62ο έτος.
(…) (…)
β. Η υποπερίπτωση γγ) της περιπτώσεως β) της παραγράφου 3 του άρθρου 56 του προεδρικού διατάγματος 169/2007 καταργείται.
(…) (…)
5. δ. Οι διατάξεις των παραγράφων 6 και 7 των άρθρων 5 και 31, αντίστοιχα, του προεδρικού διατάγματος 169/2007, της παραγράφου 3 του άρθρου 9 του ν.3865/2010 καθώς και αυτές της παραγράφου 3 του άρθρου 8 του ν.3865/2010, κατά το μέρος που παραπέμπουν στις διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 4 του ν.3620/2007, καταργούνται. Σχετικές αιτήσεις που έχουν υποβληθεί στις αρμόδιες Διευθύνσεις Συνάξεων, μέχρι την ημερομηνία δημοσίευσης του νόμου αυτού, εξετάζονται με βάση τις καταργούμενες διατάξεις.»
Κατόπιν τούτων των αντιπροσωπευτικών δειγμάτων νοητικού στραβισμού, ευσχήμως, ασχήμως, βοήσομεν: Ποιος θα μας λυτρώσει από τις υποπεριπτώσεις αυτιστικών Ελλήνων νομοθετών;
Η απάντηση είναι “ουδείς”, διότι ο εθνικός αυτισμός είναι, δυστυχώς, αθεράπευτη ασθένεια…
Tags: Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής, συνταξιοδοτικές διατάξεις του Δημοσίου
