Σεφέρου Μαρία

Παρόλο που από το πρωί μέχρι το βράδυ στα τηλεπαράθυρα, στο Διαδίκτυο, στις σάτιρες, στα καφενεία, και στις παρέες η κουβέντα περιστρέφεται γύρω από την κοινωνική εξαθλίωση και την αδικία, κι όλοι φωνάζουν, όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, φέρτε πίσω τα κλεμμένα, οι κλέφτες να πάνε στη φυλακή, και άλλα χειρότερα από τους πιο τολμηρούς, εν τούτοις οι αγανακτισμένοι λαϊκοί κατήγοροι δεν κάνουν τον κόπο ν’ αναρωτηθούν με ποιο πολίτευμα κατρακυλήσαμε στο χείλος του γκρεμού και τι διάολο χουντοδημοκρατία της πλουτοκρατίας είναι τούτη που λιβανίζουμε.

Όμως, μιας και οι ριζικές αλλαγές στα πολιτεύματα είναι δύσκολες, για να μην πω αδύνατες, χωρίς επανάσταση, τι μας εμποδίσει να προχωρήσουμε σε κάποιες ανώδυνες αλλαγές που θα περιόριζαν τις ληστοπαρέες και τα κουκουλώματα σκανδάλων μέσα στη Βουλή;

Επειδή δε μου αρέσουν οι πολυλογίες και η υποκρισία, κι επειδή έχω αναφερθεί επανειλημμένα στην ανάγκη ριζικών αλλαγών στο κοινοβΟλευτικό μας πολίτευμα, θα συνοψίσω τις προτάσεις μου για κάποιες διαρθρωτικές αλλαγές που κατά την ταπεινή μου άποψη πρέπει να γίνουν. Η Κομισιόν απαιτεί εδώ και τώρα διαρθρωτικές αλλαγές για να ορθοποδήσουμε, και ο Πρωθυπουργός μας είναι έτοιμος να προβεί σε τέτοιες. Όμως δεν άκουσα αυτές οι επαπειλούμενες διαρθρωτικές αλλαγές, για τις οποίες βαρέθηκα ν’ ακούω την τελευταία τριακονταετία υποσχέσεις από πράσινες και γαλάζιες κυβερνήσεις, να περιλαμβάνουν και τη Βουλή, το άντρο της σπατάλης, του ρουσφετιού και των σκανδάλων.

Απαιτούμε, έχουμε και λέμε, λοιπόν, αντί να καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια και να κλαίμε:

1. Ο αριθμός των βΟλευτών να μειωθεί (προς το παρόν) στους 200, πράγμα που ήδη το επιτρέπει το Σύνταγμα, με προοπτική να πάει στους 150 με προσεχή αναθεώρηση του Συντάγματος.
«Άρθρο 51
O αριθμός των βoυλευτών oρίζεται με νόμo, δεν μπoρεί όμως να είναι μικρότερoς από διακόσιoυς oύτε μεγαλύτερoς από τριακόσιoυς. »

2. Η αμοιβή (όχι “αποζημίωση”!) των βΟλευτών να μειωθεί στο ήμισυ της σημερινής, να φορολογείται με τους ίδιους συντελεστές που φορολογούνται όλοι οι πολίτες, και να κοπούν όλα τα επιδόματα. Έτσι δεν θα ελκύονται στο βΟλευτικό αξίωμα οι τυχοδιώκτες που συρρέουν στη Βουλή για να πλουτίσουν αλλά μόνο οι άξιοι και έντιμοι Έλληνες πατριώτες που θέλουν πραγματικά να προσφέρουν στον τόπο.

3. Να καταργηθούν οι βΟλευτικές συντάξεις, και οι βΟλευτές να συνταξιοδοτούνται μόνο από τα ασφαλιστικά ταμεία στα οποία ανήκουν.

4. Να καταργηθεί το “ασυμβίβαστο”. ( Έτσι κι αλλιώς τα έδρανα της Βουλής, όταν δεν είναι κλειστή, είναι συχνά άδεια, και η συνήθης απασχόληση των βΟλευτών είναι να συμμετέχουν σε απατηλές Εξεταστικές Επιτροπές για να κουκουλώνουν τα δικά τους σκάνδαλα.

5. Να καθιερωθεί η Απλή Αναλογική, και όλα τα κόμματα, ανάλογα με τον αριθμό βΟλευτών που εκλέγουν, να είναι υποχρεωμένα να συμμετέχουν στην κυβέρνηση. Έτσι δεν θα υπάρχουν κόμματα ανέξοδης διαμαρτυρίας που εκ του ασφαλούς φωνασκούν και δημαγωγούν, εντός κι εκτός Βουλής, και θα είναι όλα συνυπεύθυνα για τη διακυβέρνηση της χώρας. Όσα δεν θέλουν να συγκυβερνούν δεν έχουν λόγο ύπαρξης στη Βουλή και δεν δικαιούνται να αμείβονται απλά και μόνο για να διαμαρτύρονται και να καταγγέλουν. Αυτό το κάνουμε κι εμείς εκτός Βουλής χωρίς να μας πληρώνει κανείς. Η δικαιολογία των κομματικών κυβερνήσεων ότι οι πολυκομματικές κυβερνήσεις οδηγούν στην ακυβερνησία σημαίνει απλούστατα ότι τα ελληνικά κόμματα είναι ανώριμα και οι Έλληνες είναι ανάξιοι της δημοκρατίας. Η δικτατορία των μονοκομματικών κυβερνήσεων δεν απέχει πολύ από μια δικτατορία χωρίς Κοινοβούλιο.

6. Να καταργηθούν οι παχυλές επιχορηγήσεις των κομμάτων από τον ιδρώτα του Έλληνα φορολογούμενου και να χρηματοδοτούνται μόνο από τους οπαδούς και φίλους τους. Εάν οι ικανότητες του υποψηφίου βουλευτή βαθμολογούνται από το ποσόν των χρημάτων που διαθέτει για διαφημίσεις, δημόσιες σχέσεις και ρουσφέτια τότε η αξιολόγηση είναι λάθος. Η κρατική τηλεόραση, την οποία χρυσοπληρώνουμε, πρέπει ν’ αναλαμβάνει την προβολή του κάθε υποψήφιου βΟλευτή χωρίς να τον χρεώνει. Η ΕΡΤ μπορεί να εξοικονομήσει πολλά χρήματα από τον περιορισμό των προκλητικών αμοιβών των υψηλόβαθμων στελεχών της.

7. Να καταγράφεται η κινητή και ακίνητη περιουσία του κάθε βΟλευτή στην αρχή και στο τέλος της θητείας του, καθώς και η περιουσία των συγγενικών του προσώπων και να δίδεται στη δημοσιότητα το πόθεν και πώς έσχες, αντί να μας λοιδορούν μ’ έναν κατάλογο του τι έσχες. Να γίνει έλεγχος του πόθεν έσχες σε βάρος τριακονταετίας και να κατασχεθούν τα κλεμμένα αφού οι επίορκοι βΟλευτές και υπουργοί οδηγηθούν στη φυλακή.

8. Κανένας Υπουργός να μην είναι εξωκοινοβουλευτικός, ώστε να είναι υπόλογος στο λαό που τον εξέλεξε.

9. Να καταργηθούν οι βΟλευτές Επικρατείας και να εκλέγονται όλοι με σταυρό.

10. Να καταργηθούν ο νόμος περί ασυλίας βΟλευτών και ο νόμος περί ευθύνης (ανευθυνότητας) υπουργών που μέχρι τώρα μόνο δεινά συσσώρευσαν στη χώρα.

Αυτά τα λίγα για να μη σας κουράσω άλλο κι εσείς προσθέστε και τις δικές σας σκέψεις για την εξυγίανση της φαυλοδημοκρατίας της συμφοράς. Ήδη έχουν ακουστεί κι άλλες φωνές για τη μείωση του αριθμού των βΟλευτών. Δείτε, παρακαλώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ , εδώ, και εδώ .

Γιατί λοιπόν δε δίνει κανείς σημασία σε όλες αυτές τις φωνές, και σε τόσες άλλες που παρέλειψα να καταχωρήσω για λόγους συντομίας; Όσο η κάθαρση και ο περιορισμός της σπατάλης δεν αγγίζει τη Βουλή, ας μην περιμένει κανείς συναίνεση από το λαό στα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης που τον πλήττουν.