(c) Petros Giannakouris/AP Photo
ΑΠΕΡΓΙΑ! Σήμερα παραλύει περαιτέρω η ήδη παραλυμένη Ελλάδα! Το σκηνικό γνωστό όσο και αναποτελεσματικό. Όλοι οι εργαζόμενοι κατέβηκαν στους δρόμους για να βροντοφωνάξουν εναντίον των σκληρών μέτρων που ψήφισε την περασμένη εβδομάδα η “λαοπρόβλητη” και “σοσιαλιστική” κυβέρνηση, λες και κάποιος θα τους ακούσει, λες και κάποιος θα συγκινηθεί και θα τα αποσύρει. Όνειρα εαρινής νυχτός…
ΑΠΕΡΓΙΑ! Μαζική εκδήλωση διαμαρτυρίας λόγω της καταπάτησης από την κυβέρνηση του άρθρου 22, παρ. 1 του Συντάγματος που λέει: «H εργασία απoτελεί δικαίωμα και πρoστατεύεται από τo Kράτoς, πoυ μεριμνά για τη δημιoυργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πoλιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση τoυ εργαζόμενoυ αγρoτικoύ και αστικoύ πληθυσμoύ.» Το κράτος δεν μεριμνά για το βασικό χρέος του, δεν προστατεύει τον πολίτη, και ο λαός αντιδρά με την απεργία, ενώ η κυβέρνηση κωφεύει!
ΑΠΕΡΓΙΑ! Σύμφωνα με το άρθρο 23, παράγραφος 2 του Συντάγματος, «H απεργία απoτελεί δικαίωμα και ασκείται από τις νόμιμα συστημένες συνδικαλιστικές oργανώσεις για τη διαφύλαξη και πρoαγωγή των oικoνoμικών και εργασιακών γενικά συμφερόντων των εργαζoμένων.» Με άλλα λόγια, η δημοκρατική κυβέρνηση δεν μπορεί ή δεν θέλει να διαφυλάξει και να προάγει τα οικονομικά και εργασιακά συμφέροντα των εργαζομένων, και έχει αναθέσει τη διαφύλαξη αυτών στην κομματικά καπελωμένη, με το αζημίωτο βέβαια, συνδικαλιστική ηγεσία!
ΑΠΕΡΓΙΑ! Απεργώ, διότι η δημοκρατία με αδικεί, εγώ όμως δεν την αλλάζω με τίποτα διότι μου επιτρέπει να εκτονώνομαι φωνάζοντας στων κουφών τις πόρτες. Απεργώ για να διεκδικήσω τα εργασιακά μου δικαιώματα από εκείνους που εκλέχτηκαν από μένα για μένα, αλλά την επομένη των εκλογών με ξεχνάνε.
ΑΠΕΡΓΙΑ! Κραυγή απόγνωσης από αβόλευτους και βολεμένους , κατά την παροιμία: «κλαίνε οι χήρες κλαίνε κι οι παντρεμένες.» Σήμερα απεργούν και οι μεγαλοδημοσιοκάφροι, π.χ., οι οποίοι εισπράττουν το μήνα όσα ο χαμηλόμισθος δεν εισπράττει σε τρία χρόνια!
ΑΠΕΡΓΙΑ! Ο στυλοβάτης της φαυλοδημοκρατίας. Απεργώ, άρα έχω δημοκρατία, άρα δείρτε κι ας κλαίω κι ούτε του παπά το λέω!
ΑΠΕΡΓΙΑ! Πότε ήταν η τελευταία φορά που απέργησες με μοναδικό αίτημα να πάνε όλοι οι κλέφτες φυλακή, αφού επιστρέψουν τα κλεμμένα; Πότε ήταν η τελευταία φορά που σείστηκε η Αθήνα από συλλαλητήριο κατά της κρατικής διαφθοράς; Πότε ήταν η τελευταία φορά που βγήκες στους δρόμους προεκλογικά για ν’ απαιτήσεις τα πόθεν έσχες των επαγγελματιών της πολιτικής που ενώ σ’ έχουν κατακλέψει στο παρελθόν σου ξαναζητούν την ψήφο για να σε ξανακλέψουν;
ΑΠΕΡΓΙΑ! Ή στραβός ειν’ ο γιαλός (λαός), ή στραβά αρμενίζει η δημοκρατία. Αν όμως ο γιαλός (λαός) είναι στραβός, θα πει ότι είναι ανώριμος και ανάξιος της δημοκρατίας, διότι επιλέγει κατ’ εξακολούθηση τους επαγγελματίες της πολιτικής που τον προδίδουν, τον κατακλέβουν και τον εξαχρειώνουν περισσότερο. Εάν η δημοκρατία στραβά αρμενίζει τότε θα πει ότι οι ίδιες οι δομές της είναι στραβές. Διαλέγετε και παίρνετε. Εγώ έχω καταλήξει ότι και ο γιαλός είναι στραβός και η δημοκρατία στραβά αρμενίζει, γι’ αυτό δεν ελπίζω σε τίποτα καλό από δαύτη.
ΑΠΕΡΓΙΑ! Όταν αυτή επαναλαμβάνεται και τίποτα χωρίς αυτή δεν επιτυγχάνεται, σημαίνει επίσης ότι εκείνοι που κυβερνούν ή δεν ξέρουν να χωρίσουν δίκαια δυο γαϊδουριών άχυρα, ή ξέρουν και δε θέλουν διότι πριμοδοτούν πάντα το ένα γαϊδούρι (πλουτοκρατία) εις βάρος του άλλου (λαός).
ΑΠΕΡΓΙΑ! Βαρέθηκα τα σκουπίδια-βουνά στους δρόμους λόγω απεργίας, τις κλειστές δημόσιες υπηρεσίες λόγω απεργίας, το να μη βρίσκει κανείς λεωφορείο και τραίνο να μετακινηθεί λόγω απεργίας, να μη μπορεί να κυκλοφορήσει πεζή στους δρόμους της Αθήνας λόγω απεργίας, και μετά από όλα αυτά οι απεργοί να επιστρέφουν εξουθενωμένοι και ταπεινωμένοι με άδεια χέρια στα σπίτια τους, προετοιμαζόμενοι για την επόμενη απεργία.
ΑΠΕΡΓΙΑ! Δημοκρατικό δικαίωμα-στάχτη στα μάτια του λαού για να κυβερνάει η ψευτοδημοκρατική ολιγαρχία με τη μικρότερη δυνατή αντίσταση.
ΑΠΕΡΓΙΑ! Η χειρότερη διαχρονική απεργία του ελληνικού λαού είναι η απεργία από την κριτική σκέψη. Οι επιστήμονες λένε πως οι λαοί λειτουργούν μόνο με την κοκκώδη στιβάδα του εγκεφαλικού φλοιού όπου ο λόγος και η κριτική ικανότητα απουσιάζουν. Αν δε σταματήσει αυτή η μόνιμη απεργία της κριτικής σκέψης, δε θα δούμε άσπρη μέρα.
Τα πράγματα έχουν δυσκολέψει αφάνταστα και για έναν ακόμη λόγο, παίδες Ελλήνων. Πρώτα είχαμε να κάνουμε μόνο με τη δική μας “δημοκρατική” χούντα που κυβερνά με το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν», διότι, όπως ισχυρίζονται ανερυθρίαστα οι κυβερνώντες, τους εξέλεξε ο λαός να κάνουν αυτά που κάνουν κι όχι αυτά που υποσχέθηκαν ότι θα κάνουν. Τώρα όμως έχουμε και το καπέλωμα της Κομισιόν που μας διαφεντεύει πια με σιδερένια γροθιά και μαστίγιο.
Δύσκολοι καιροί για τους λαούς της ηπείρου μας. Η ευρωπαϊκή πλουτοκρατία μας χορεύει στο ταψί. Και, δυστυχώς, μας τέλειωσαν πια και οι επαναστάσεις… Είναι κι αυτές ένα μακρινό όνειρο, όπως άπιαστο όνειρο είναι και η κοινωνική δικαιοσύνη στο λίκνο της Δημοκρατίας, για την οποία ο Πρωθυπουργός μας παρά λίγο να ζητήσει πνευματικά δικαιώματα προχθές από τον Ομπάμα! Χα, χα, χα!
