Όπως είδατε στο video, ο συγγραφέας του “Μ εις τη νιοστή” (μ***κία εις τη νιοστή), “φιλόσοφος” και μασκότ του ελληνικού Κοινοβουλίου, Μίμης Ανδρουλάκης, ήταν, ως συνήθως, εκτός θέματος. Να σας θυμίσω ότι κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Στρος Καν στη Βουλή τον είχε ενημερώσει ότι και η Αρχαία Ελλάδα είχε μηχανισμό διαχείρισης χρεοκοπίας, έκανε την πρώτη αναδιάρθρωση χρέους και την πρώτη διαδικασία διπλού νομίσματος! (Δείτε το video στο τέλος του άρθρου. Δείτε και φρίξτε με το χαζοχαρούμενο βουλευτή που δίνει ιδέες στον Στρος Καν και “διαφημίζει” την Αρχαία Ελλάδα.)
Ο ίδιος, λοιπόν, πολιτικά απροσάρμοστος βουλευτής (τρέμω μπας και γίνει καμιά μέρα και υπουργός, χτύπα ξύλο!), στη συζήτηση για τον εργατοκτόνο και ανεφάρμοστο προϋπολογισμό του 2011, κι ενώ τα αίματα έβραζαν εντός και εκτός Βουλής, ανάλωσε το χρόνο του περί άλλα τυρβάζων και εις την Ευρωζώνη των πρώην “κουτόφραγκων” με εθνική υπερηφάνεια αλληθωρίζων για λύση στα προβλήματά μας. Ευρωλιγούρης εις τη νιοστή!
Το ιλαρό ύφος του απέδειξε μάλιστα ότι, καθ’ ην στιγμή ο Πρωθυπουργός και τα μέλη της κυβέρνησης δεν χάνουν ευκαιρία να μας πουν ότι πονάνε για τα άδικα και επώδυνα μέτρα, άσχετα τώρα αν αυτό αληθεύει, ο Μίμης δεν δείχνει να συμμερίζεται τον πόνο αυτό. Δεν ένιωσε την ανάγκη, έστω και υποκριτικά ως πρώην κομμουνιστής, να συστήσει κάποιες φιλεργατικές αλλαγές στο άδικο, αλλοπρόσαλλο και αδιέξοδο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών που ερχόταν για ψήφιση. Προφανώς βρίσκει όλα τα μέτρα δίκαια, αποτελεσματικά και αναγκαία.
Παρακαλώ, ας μην διαφύγει της προσοχής σας το χοντρό γλείψιμο προς τον ευεργέτη του, τον George Papandreou: «Υπάρχει ένας, αυτόν ψήφισε ο ελληνικός λαός, ο οποίος, κύριοι συνάδελφοι, σας αρέσει ή δεν σας αρέσει, ή του κάνουμε ή δεν του κάνουμε δίκαιη ή άδικη κριτική, διαθέτει ένα εντυπωσιακό ευρωπαϊκό και διεθνές κύρος και αυτός πρέπει να τους ψιθυρίσει στο αυτί: “Χρέος μας, πρόβλημά σας”!»
Απολαύστε ολόκληρη την ομιλία του Μίμη, και βαθμολογήστε τον:
Μίμης Ανδρουλάκης: «Κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ένα ανθρώπινο και πολιτικό παράδοξο όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παντού. Κολλάμε με το μυαλό μας σε ένα μονόδρομο, σε μία βεβαιότητα, σε ένα επιθυμητό επίσημο σενάριο κι όταν δεν λειτουργεί, το υποκαθιστούμε με την ίδια σιγουριά με ένα άλλο, το οποίο το είχαμε καταγγείλει, το είχαμε δαιμονοποιήσει μόλις πριν λίγο.
Για παράδειγμα ο Τρισέ λέει: “Ποτέ δεν θα αγοράσω ομόλογα χώρας σε κρίση”. Αγόρασε 69 δισεκατομμύρια και μπορεί να αγοράσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ομόλογα της Ελλάδας και άλλων περιφερειακών χωρών.
Στην Ευρωζώνη έλεγαν: “Ποτέ, δεν το επιτρέπει το Μάαστριχτ, δεν μπορούμε να διασώσουμε χώρα” κι έκαναν και διαρκή μηχανισμό διάσωσης χωρών. Είπαν: “Ποτέ δεν θα αναδιαρθρώσουμε χρέος”, το δαιμονοποίησαν. Κι όμως επίσημα αυτό που δαιμονοποίησαν το Νοέμβριο, το ψήφιζαν όλοι οι ηγέτες τώρα, το Δεκέμβριο.
Υπάρχει λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ένα κρίσιμο ερώτημα: Ποια πολιτική δύναμη της Βουλής μπορεί βάσιμα να φέρει αντίρρηση στο χρονικό αναπρογραμματισμό του ελληνικού χρέους με εύλογη αλλαγή στα επιτόκια, ώστε να είναι βιώσιμη η αποπληρωμή του;
Αυτό, κύριοι συνάδελφοι, είναι μία συντεταγμένη συναινετική και ήπια αναπροσαρμογή του χρέους, την οποία δαιμονοποιούμε απ’ αυτό το Βήμα και εκπρόσωποι της δικής μου παράταξης.
Αυτό, όμως, δεν μας απαλλάσσει από την ευθύνη να ξεφουσκώσουμε εύλογα μία υπερτροφική δημόσια κατανάλωση που στηρίχθηκε στην αντεστραμμένη πυραμίδα με τα δανεικά.
Υπάρχει πολιτική δύναμη που να έχει αντίρρηση ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή το Ταμείο Διάσωσης πρέπει να συγκεντρώσει όλα τα ομόλογα των προβληματικών χωρών, να απαλλάξει τις τράπεζές μας από το κακό φορτίο ώστε να μπορούν να δανειστούν και να δανείσουν, πλην του ΚΚΕ, που έχει πράγματι μία διακριτή και σεβαστή θέση;
Υπάρχει κάποια τέτοια πολιτική δύναμη; Δημοκρατική Συμμαχία, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ, Νέα Δημοκρατία, όλοι δέχονται το ευρωομόλογο, δηλαδή μία στρατηγικής σημασίας κίνηση, είτε το γενικό είτε το ειδικό αναπτυξιακό για να επενδύσουμε σε δίκτυα, υποδομές, νερά, σκουπίδια κ.λπ. Υπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, πολιτική δύναμη, που βάσιμα θα έχει αντίρρηση στην εξής διαπραγμάτευση το επόμενο κρίσιμο τρίμηνο στην Ευρωζώνη;
Πρέπει να πούμε στους εταίρους μας: “Κύριοι εταίροι ακόμα κι αν κάνουμε τη δημοσιονομική προσαρμογή που λέτε – και κάναμε ένα επώδυνο τεστ 6% – ακόμα κι αν κάνουμε όλες τις διαρθρωτικές αλλαγές, που έτσι κι αλλιώς πολλές απ’ αυτές θα τις κάναμε μόνοι μας, ακόμα και τότε υπάρχει ισχυρή πιθανότητα να γλιστρήσουμε στην παγίδα του χρέους”.
Δηλαδή, κατά το παλαιό θεώρημα, όσο αγωνιζόμαστε να μειώσουμε το χρέος, τόσο το αυξάνουμε, αν δεν μας προσφέρει η Ευρωζώνη νομισματικά και επενδυτικά αντίβαρα, αν δεν αναπροσαρμόσουμε το χρέος μας, αν δεν κάνουμε πιο ρεαλιστική, κύριοι του Υπουργείου Οικονομικών, τη δημοσιονομική προσαρμογή της χώρας, αν δεν αναμορφώσουμε το Μνημόνιο με τους δανειστές, ώστε να ενισχύσουμε την αναπτυξιακή του διάσταση και την κοινωνική του διάσταση, ιδιαίτερα το θέμα των επενδύσεων δημόσιων και ιδιωτικών.
Υπάρχει πολιτική δύναμη που να έχει αντίρρηση σ’ αυτήν την επανατοποθέτηση του ελληνικού ζητήματος στα πλαίσια μιας νέας πολιτικής της Ευρωζώνης; Ποιο είναι το timing, κύριοι συνάδελφοι;
Κάποιος μεγάλος, αγαπητέ κύριε Σπύρο Χαλβατζή, έλεγε κάποτε: “Στις είκοσι τέσσερις είναι πολύ νωρίς, στις είκοσι έξι είναι πολύ αργά, στις είκοσι πέντε!”.
Η κρίσιμη ημερομηνία, κύριοι συνάδελφοι, είναι το επόμενο τρίμηνο. Ή τώρα, αλλιώς είναι όλα αργά. Ή τώρα, διαφορετικά να μην μας λέει η Ευρωζώνη το 2013. Δεν υπάρχει 2013. Οι αγορές δεν περιμένουν και το κυριότερο απ’ όλα το μέλλον γι’ αυτές είναι το “εδώ και τώρα. Άσε που από το 2013 ως το 2015 το δημόσιο χρέος στην Ευρωζώνη θα κλιμακώνεται από τα 24 τρισεκατομμύρια στα 42 τρισεκατομμύρια, όπως μας λένε διάφοροι σοφολογιότατοι, όπως ο Ρουμπίνι. Αλλά λέτε ότι θα έρθει η ανάκαμψη και θα είναι όλα πιο εύκολα. Λάθος, κύριοι συνάδελφοι. Η ανάκαμψη θα αυξήσει τα επιτόκια και θα κάνει δυσκολότερο το διακανονισμό του ελληνικού χρέους και δυσκολότερη την ανάπτυξη για εμάς τους περιφερειακούς.
Θα μου πείτε: “Ποιό είναι το διαπραγματευτικό όπλο της Ελλάδας;”. Είναι πολλά, αλλά ένα είναι το υπερόπλο. Η έκθεση των ευρωπαϊκών τραπεζών στο χρέος των περιφερειακών χωρών είναι 1,9 τρισεκατομμύρια ευρώ, μία υδρογονοβόμβα για το χρηματοπιστωτικό σύστημα, μία υδρογονοβόμβα που μπορεί να ξαναφέρει διπλή βουτιά στην παγκόσμια οικονομία.
Θα μου πείτε: “Ποιος ηγέτης θα προκαλέσει αυτήν τη δημιουργική κρίση στην Ευρωζώνη; Ποιος θα φέρει αυτό το εύλογο σπρώξιμο στους ηγέτες της Ευρωζώνης; Ποιος θα κάνει αυτό το μικρό εποικοδομητικό πραξικόπημα;”.
Υπάρχει ένας, αυτόν ψήφισε ο ελληνικός λαός, ο οποίος, κύριοι συνάδελφοι, σας αρέσει ή δεν σας αρέσει, ή του κάνουμε ή δεν του κάνουμε δίκαιη ή άδικη κριτική, διαθέτει ένα εντυπωσιακό ευρωπαϊκό και διεθνές κύρος και αυτός πρέπει να τους ψιθυρίσει στο αυτί: “Χρέος μας, πρόβλημά σας”! Αυτός και όλοι μας πρέπει να βρούμε το Βενιζελικό ένστικτο, αγαπητή κυρία Μπακογιάννη, των λεπτών ισορροπιών και των λελογισμένων ρήξεων, για να επανατοποθετήσουμε το ελληνικό ζήτημα στα πλαίσια μιας νέας πολιτικής και συστημικής πρωτοβουλίας της ευρωζώνης.
Σε όλη αυτήν την προσπάθεια, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να έχουμε καθαρά ένα πράγμα στο μυαλό μας: Στο κακό που μας βρήκε, υπάρχει και χειρότερο κακό.
Σας ευχαριστώ.»
Δείτε τώρα και το ιστορικό video όπου με χαζοχαρούμενο ύφος απευθύνθηκε στον Στρος Καν. Αναρωτιέμαι, αυτόν γιατί τον πληρώνουμε; Δεν είναι περισσευούμενος; Θα μου πείτε μόνο αυτός είναι περισσευούμενος; Τόσοι και τόσοι δεν πατάνε στη Βουλή παρά μόνο ενίοτε για χαβαλέ… Να τους χαιρόμαστε!
Tags: George Papandreou, Μίμης Ανδρουλάκης, Στρος Καν, συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2011
