Μία γνωστή αντισημιτική κατηγορία, που συνήθως διάφοροι ξέρουν να την διαδίδουν, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, είναι το θέμα ότι, και καλά, οι Εβραίοι μισούν θανάσιμα τον Χριστιανισμό και τη Χριστιανική Πίστη. Τον Ιησού και τις υπόλοιπες αγίες μορφές του Χριστιανισμού. Και ότι και καλά, το Εβραϊκό Ταλμούδ, είτε είναι το Βαβυλωνιακό είτε το Ιερουσαλημίτικο, μιλάει, και καλά, εναντίον των Χριστιανών γενικά και αόριστα, 60 τόσοι τόμοι του Ταλμούδ ξέρουν να ασχολούνται μόνο, και καλά, με τους Χριστιανούς ή με τους μη-Εβραίους, ή, και συγκεκριμένα, όπως θέλουν να μας πούνε, με τους Έλληνες.
Φυσικά όλα αυτά είναι στη φάση της φαντασίας, της αντισημιτικής προπαγάνδας που επίτηδες μπερδεύει μισές αλήθειες με πάρα πολλά ψέματα και συκοφαντίες. Εδώ πέρα, όμως, θέλουμε σήμερα να αναφερθούμε, όχι μόνο, και καλά, στην κατηγορία των αντισημιτών ότι τα βιβλία τα Εβραϊκά τα ιερά είναι γεμάτα με μίσος εναντίον του Χριστιανισμού, και καλά, που αυτό φυσικά δεν ισχύει.
Φυσικά και πρέπει να καταλάβουμε ότι οι δύο θρησκείες είναι διαφορετικές. Οι δύο αυτές θρησκείες Ιουδαϊσμός και Χριστιανισμός είναι θρησκείες οι οποίες αν και έχουν κοινά στοιχεία, αν και φυσικά ο Χριστιανισμός ξεκίνησε μέσα από τον Ιουδαϊσμό, είναι δύο διαφορετικές πίστεις, διαφορετικές θρησκείες, με αρκετά στοιχεία στα οποία εναντιώνεται η μία πίστη στην άλλη.
Υπάρχουν φυσικά θεολογικές κόντρες, θεολογικές μεγάλες διαφωνίες. Αυτό δεν το κρύβουμε. Κάποιος ο οποίος είναι πιστός, αγνός πιστός, είτε είναι Εβραίος πιστός είτε Χριστιανός πιστός, καταλαβαίνει αυτές τις διαφορές και δεν έχει ακόμα και πρόβλημα να συνομιλήσει πολιτισμένα γι’ αυτές τις διαφωνίες και διαφορές, ο καθένας παραμένοντας στη δική του φυσικά πίστη, με σεβασμό προς τον άλλο ακόμα και αν διαφωνεί θεωρητικά 100%.
Αλλά εδώ πέρα θα θέλαμε να δείξουμε μπροστά σ’ αυτούς τους αντισημίτες – γιατί το να απολογείται κάποιος δεν κερδίζει τίποτα και χρειάζεται πάντα να περνάει στην αντεπίθεση, ιδιαίτερα σε κακοπροαίρετους αντισημίτες – σήμερα λοιπόν πρέπει να υπενθυμίσουμε, ότι την εποχή κατά τον Μεσαίωνα και των πρώιμων Βυζαντινών χρόνων ο ίδιος ο Χριστιανισμός – και μιλάμε για τον Χριστιανισμό όπως ήταν ακόμα και πριν το σχίσμα των Λατίνων και της Βυζαντινής Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας – τότε τα ιερά χριστιανικά κείμενα ήταν επίσης γεμάτα με δολοφονικό μίσος εναντίον του Εβραϊκού λαού εναντίον των Εβραίων και εναντίον της Εβραϊκής πίστης και της Εβραϊκής θρησκείας.
Ναι, η θρησκεία της αγάπης, όπως θέλει να αποκαλείται ο Χριστιανισμός, δεν είχε κανένα πρόβλημα να μιλάει με απέραντο, απύθμενο δολοφονικό μίσος εναντίον των Εβραίων και εναντίον του Εβραϊσμού.
Για να φέρουμε ως παράδειγμα έναν από τους βασικούς πατέρες της Εκκλησίας: τον Ιωάννη το Χρυσόστομο, ο οποίος αφιέρωσε, όχι λιγότερο όχι περισσότερο, οκτώ λόγους εναντίον των Ιουδαίων, εναντίον των Εβραίων, εναντίον του Εβραϊκού λαού και εναντίον της Εβραϊκής πίστης.
Ένας Ιωάννης Χρυσόστομος ο οποίος είναι μία από τις κεφαλές της Εκκλησίας όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, ο οποίος μάλιστα, αν δεν κάνω λάθος, ήταν και Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης, κλπ, και θεωρείται αγία μορφή φυσικά από όλο τον Χριστιανισμό. Ακόμα κι από άλλα δόγματα εκτός από το Χριστιανικό Ορθόδοξο. Ας μιλήσουμε λοιπόν για τον Ιωάννη το Χρυσόστομο, και, Θεός φυλάξει, για εμάς δεν είναι καθόλου χρυ-σό-στο-μος, αλλά το στόμα του έσταζε ένα δολοφονικό μίσος εναντίον των Εβραίων. Ένα αντισημιτικό δολοφονικό μίσος.
Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με το θέμα της πίστης του, διαφωνούμε μαζί της, δεν μας ενοχλεί το θέμα του τι πίστευε σε μια πλανεμένη πίστη. Δεν είναι εκεί το θέμα. Αλλά έχουμε πρόβλημα μαζί του, με το Χρυσόστομο αυτόν τον Ιωάννη, βασικά για το μίσος του εναντίον των Εβραίων και το χλευασμό του εναντίον της Εβραϊκής μας πίστης. Και θα ήθελα εδώ πέρα λοιπόν (να δούμε) κάποια μόνο αποσπάσματα μικρά από τους οκτώ αυτούς λόγους, δολοφονικούς αυτούς λόγους αντισημιτισμού.
Μας λέει λοιπόν ο Ιωάννης αυτός: «Πώς τολμούν οι χριστιανοί να έχουν την παραμικρή σχέση με τους Ιουδαίους, οι οποίοι είναι οι ελεεινότεροι από όλους τους ανθρώπους» – στην ομιλία του την τέταρτη το λέει αυτό – και συνεχίζει και λέει «είναι αθεράπευτοι δολοφόνοι, καταστροφείς, άνθρωποι που κατέχονται από τον διάβολο, στους οποίους η κραιπάλη και το μεθύσι τους έχουν δώσει τη συμπεριφορά του γουρουνιού και του λάγνου τράγου. Ένα πράγμα μόνο ξέρουν να ικανοποιούν το λαρύγγι τους, να μεθάνε, να σκοτώνουν και να σακατεύουν ο ένας τον άλλο» – αυτό είναι στον πρώτο του λόγο. «Πράγματι έχουν ξεπεράσει την αγριότητα των αγρίων θηρίων γιατί δολοφονούν τα παιδιά τους και θυσιάζουν στο διάβολο» – επίσης στον πρώτο του λόγο. «Είναι ακάθαρτοι και ασεβείς οι Εβραίοι».
Και συνεχίζει για το θέμα της Συναγωγής, της Εβραϊκής Συναγωγής, του τόπου λατρείας του Εβραϊσμού, και λέει: «Είναι όχι μόνο ένα θέατρο κι ένας οίκος πορνείας, αλλά ένα σπήλαιο ληστών, μια σύναξη αγρίων θηρίων» – αυτό είναι στον έκτο του λόγο. «Ένας τόπος ντροπής και γελοιότητας», γράφει στον πρώτο του λόγο. «Η διαμονή του διαβόλου», και καλά, είναι η Συναγωγή. «Η οποία είναι επίσης η ψυχή των Εβραίων». Δηλαδή η ψυχή του Εβραίου είναι ο διάβολος και η Συναγωγή του Εβραίου είναι ο διάβολος, στο πρώτο λόγο του Χρυσόστομου.
Συνεχίζει και λέει: «Πραγματικά οι Εβραίοι λατρεύουν το διάβολο. Τα τελετουργικά τους είναι εγκληματικά και ακάθαρτα, η θρησκεία τους είναι μία αρρώστια» – αυτό είναι στον τρίτο του λόγο. «Η Συναγωγή τους», πάλι λέει «είναι μια σύναξη εγκληματιών, σπήλαιο ληστών, κατοικητήριο δαιμόνων, άβυσσος απώλειας» – στον πρώτο και στον έκτο λόγο επίσης.
Συνεχίζει για τους Εβραίους και γράφει: «Γιατί οι Εβραίοι είναι εκφυλισμένοι; Εξαιτίας της απεχθούς δολοφονίας του Χριστού», λέει στον έκτο του λόγο. Γι αυτό λέει, «γι’ αυτή τη θεοκτονία» και καλά, διακηρύσσει ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, πως «δεν είναι δυνατό να υπάρξει εξιλέωση, ούτε άφεση ούτε συγχώρηση».
Ακούσατε τη θρησκεία της αγάπης τι διδάσκει; Κατά τ’ άλλα «αγαπάτε τους εχθρούς σας», ε; Έλεγε ο Ιησούς…
Δείτε τους συνεχιστές του, κάποιον σαν τον Ιωάννη το Χρυσόστομο, τι γράφει. «Η εκδίκηση», λέει, «δεν έχει τέλος». Και κατά τ’ άλλα μας κατηγορούν εμάς όταν λέμε ότι θέλουμε την εκδίκηση εναντίον των εχθρών μας. «Οι Ιουδαίοι», λέει, «θα παραμείνουν για πάντα χωρίς ναό, ή έθνος ή γη». Χα, χα, χα… Αυτό το γράφει στον έκτο του λόγο. Εκεί πέρα λέει «Η απόρριψη και η διασπορά των Εβραίων ήταν έργο του Θεού, όχι των Ρωμαίων αυτοκρατόρων. Έγινε από την οργή του Θεού και την απόλυτή του εγκατάλειψη των Ιουδαίων». Στον έκτο του λόγο το λέει αυτό.
Και φυσικά, τα πάντα είναι από το Θεό. Τα πάντα. Και το ότι ο Εβραϊκός λαός βγήκε στην εξορία και τη διασπορά επί δύο χιλιάδες χρόνια, από το Θεό είναι. Φυσικά. Τιμωρία που δεχτήκαμε εμείς ο Εβραϊκός λαός για τις αμαρτίες μας. Φυσικά, φυσικά. Αλλά όχι επειδή δεν πιστέψαμε στον Ιησού. Όχι φυσικά γι’ αυτό. Επειδή δεν τηρήσαμε ακριβώς όπως έπρεπε το Νόμο του. Και εξοριστήκαμε.
Και ο Θεός, όπως γράφει στις προφητείες, τις αληθινές προφητείες, στην αληθινή και μοναδική Διαθήκη, τη λεγόμενη ως «Παλαιά Διαθήκη» που μας λέει ο χριστιανισμός, στη Βίβλο, στην Εβραϊκή Βίβλο, στην Τορά. Εκεί μας λέει συγκεκριμένα ο Θεός ότι παρ’ όλες τις αμαρτίες του Εβραϊκού λαού,, τελικά ο Θεός θα ξαναγυρίσει τον λαό του, τον άγιο του λαό, πίσω στη γη του, στη γη του Ισραήλ και θα τους φέρει πίσω στο δρόμο της Τορά. Πράγμα το οποίο, χα, χα, ο Χρυσόστομος, αν ζούσε σήμερα θα τραβούσε τα γένια του και θα είχε ξεριζώσει τα μαλλιά του, βλέποντας ότι με τη βοήθεια του Θεού, μετά από το φοβερό ολοκαύτωμα και μετά από 2000 χρόνια που ο Χριστιανισμός, η θρησκεία της αγάπης, μας χάρισε απλόχερα τόσα πολλά πογκρόμ, τόσους τόνους αίματος, χυμένου Εβραϊκού αίματος, ο Εβραϊκός λαός ξαναγύρισε στη γη του.
Το Εβραϊκό έθνος αναστηλώθηκε και πάλι και ξαναγυρίσαμε στο φοβερό και θαυμαστό πόλεμο των έξι ημερών, στην Ιερουσαλήμ μας. Και με τη βοήθεια του Θεού, θα έρθει η ώρα που θα ξαναχτίσουμε το ναό μας, τον τρίτο αιώνιο ναό του Θεού του Κυρίου. Άααχ!
Συνεχίζει λοιπόν ο Χρυσόστομος εκεί πέρα και μας λέει «Έτσι οι Εβραίοι θα ζήσουν κάτω από το ζυγό της δουλείας χωρίς να υπάρχει τέλος». Χα,χα! Αλλά το τέλος ήρθε Χρυσόστομε! Ήρθε! Ο Εβραϊκός λαός ζει στη γη του! Στη γη του! Επέστρεψε και επιστρέφει στην Τορά του, στο Θεό του! Χα, χα, χα! Θεολογικό χαστούκι από το Θεό φάγατε, αντισημίτες σαν το Χρυσόστομο! Για να καταλάβετε ότι ζείτε εσείς μέσα στην πλάνη, όχι εμείς.
Συνεχίζει ο Χρυσόστομος και λέει: «Ο Θεός μισεί τους Ιουδαίους, και πάντα τους μισούσε» – στον έκτο λόγο. Και πάντα, λέει, τους μισούσε. Τη στιγμή που κάποιος μόνο ν’ ανοίξει την ιερή Γραφή, τις άγιες γραφές τις αληθινές, την Εβραϊκή Βίβλο, την Τορά, και διαβάσει το πρωτότυπο, θα καταλάβει τη σχέση του Εβραϊκού λαού με το Θεό του Ισραήλ, που ήδη στο βιβλίο της Γένεσης λέει ο Θεός:
«Θα ευλογώ όποιον σε ευλογεί και θα καταριέμαι όποιον σε καταριέται Εβραϊκέ λαέ, άγιε Εβραϊκέ λαέ».
Ας συνεχίσουμε: «Και την ημέρα της κρίσης», λέει ο Χρυσόστομος, « θα πει στους Ιουδαΐζοντες “Φύγετε από εμένα γιατί είχατε κοινωνία με του φονείς μου”». «Είναι καθήκον», λέει, «των Χριστιανών», προσέξτε, «να μισούν τους Ιουδαίους», τους Εβραίους, “καθήκον” λέει – η Θρησκεία της Αγάπης κατά τ’ άλλα … «Αυτός», λέει, «που ποτέ δεν μπορεί να αγαπήσει το Χριστό αρκετά ποτέ δεν θα πολεμήσει εναντίον εκείνων των Εβραίων που τον μισούν» – στον έβδομο λόγο του.
«Φύγετε, λοιπόν, από τις συνάξεις τους, φύγετε από τα σπίτια τους και μείνετε μακριά από τη λατρεία της Συναγωγής», λέει στους Χριστιανούς, «εξαιτίας των βιβλίων που έχει». Ώπα! Ποιο βιβλίο έχει η Συναγωγή; Την Εβραϊκή Βίβλο! Την Πεντάτευχο και τα υπόλοιπα βιβλία των προφητών. Χα, χα, χα! Αυτά μισούσε ο Χρυσόστομος. Αυτά μισούσε, όσο κι αν θέλει να τα χρησιμοποιεί για να δικαιολογεί τη δική του θεολογία. Δηλαδή το μίσος του Χρυσόστομου εναντίον του Εβραϊκού λαού δεν ξεκινάει μόνο εναντίον των Εβραίων. Μισούσε βασικά την αληθινή Εβραϊκή πίστη.
Και συνεχίζει «Αλλά κρατήστε την», λέει στους Χριστιανούς, «κρατήστε την σε μίσος τη Συναγωγή και τους Εβραίους, και εκδίκηση, για τον ίδιο λόγο»…
Και συνεχίζει και λέει ο Χρυσόστομος «Μισώ τη Συναγωγή ακριβώς επειδή έχει το νόμο και τους προφήτες». Ώπα! Ώπα! «Μισώ», λέει, «τους Ιουδαίους επειδή προσβάλλουν το Νόμο»…. Από τη μια πλευρά εμείς προσβάλλουμε το Νόμο, επειδή, λέει, συνεχίζουμε να πιστεύουμε στο Νόμο και όχι στον Ιησού.
Αυτά τα λίγα αναφέρω που είναι μόνο μερικά μόνο εδάφια από αυτούς τους οκτώ, τους βουτηγμένους σε μίσος, σε δολοφονικό αντισημιτικό μίσος του Ιωάννη, μέσα σε εισαγωγικά, Χρυσόστομου, Πατέρα κατά τ’ άλλα της Εκκλησίας και του Χριστιανισμού όπως τον γνωρίζουμε σήμερα.
Αυτά τα λέμε, και κάποιοι θα πούνε, γιατί τα σκαλίζετε; Γιατί τα σκαλίζουμε; Διότι υπάρχουν αντισημίτες από την άλλη πλευρά που επίσης προσπαθούν να δημιουργήσουν λανθασμένες εντυπώσεις εναντίον του Εβραϊκού λαού και εναντίον της Εβραϊκής πίστης. Και η απάντησή μας πάντα προς τους αντισημίτες δεν είναι απολογητική αλλά είναι δυναμική. Είναι αντεπίθεση, Εβραϊκή αντεπίθεση. Μία εσείς; Μία εμείς!
Θέλετε να μας κατηγορήσουν ότι σας μισούμε; Πράγμα που δεν ισχύει, γιατί εμείς το ξαναλέμε: Δεν έχουμε πρόβλημα με τις λανθασμένες και πλανεμένες πίστεις των άλλων εθνών.
Μία μέρα αυτές οι πίστεις από μόνες τους, από μόνες τους δεν θα υπάρχουν πια γιατί οι δίκαιοι των εθνών από μόνοι τους, χωρίς κανένα προσηλυτισμό – απαγορεύουμε τον προσηλυτισμό – θα καταλάβουν το λάθος τους, το πνευματικό τους λάθος, και οι αγνοί πιστοί των άλλων πίστεων, των άλλων θρησκειών, θα γυρίσουν στην αλήθεια. Θα γυρίσουν στην πίστη στον ένα και μοναδικό άυλο Θεό, το Θεό του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ.
Και φυσικά ο Εβραϊκός λαός χρειάζεται να είναι το καλό παράδειγμα προς μίμηση, προς τα άλλα έθνη. O.K.; Αυτή είναι η αποστολή μας άλλωστε, στον κόσμο. Γι’ αυτόν λοιπόν το λόγο, εμείς δεν εκτρέφουμε μίσος σε μια πλανεμένη πίστη. Δεν συμφωνούμε μαζί της, φυσικά, αλλά δεν τρέφουμε μίσος. Πόσο μάλλον στους πιστούς αυτής της πίστης. Πόσο μάλλον στους αγνούς πιστούς της κάθε πλανεμένης πίστης. Διότι καλύτερα να είναι κάποιος πιστός σε μια πλανεμένη πίστη από του να είναι εντελώς άθεος και να μην πιστεύει σε τίποτα και να σηκώνει μπαϊράκι εναντίον του Θείου. Εντάξει; Είτε αυτός είναι Εβραίος είτε μη Εβραίος.
Αλλά από την άλλη πλευρά βλέπουμε μία θρησκεία την οποία εμείς δεν μισούμε – μπορούμε να διαφωνούμε σε πολλά θεολογικά σημεία, σε άλλα συμφωνούμε, δεν είναι εκεί το θέμα – όπως είναι ο Χριστιανισμός, που τόσο πολύ διδάσκει την αγάπη, τόσο πολύ διδάσκει το «αγαπάτε τους εχθρούς σας», τόσο πολύ κατηγορεί τον Εβραϊσμό που είναι η θρησκεία της εκδίκησης και καλά, του μίσους και η θρησκεία του «οφθαλμόν αντί οφθαλμού».
Και όντως ο Εβραϊσμός είναι η θρησκεία και της αγάπης και της εκδίκησης ταυτόχρονα. Ο Εβραϊσμός δεν λέει ότι είναι μόνο το ένα ή μόνο το άλλο. Δεν είναι μαύρο ή άσπρο. Υπάρχουν περιπτώσεις που πρέπει να δείξουμε αγάπη, υπάρχουν περιπτώσεις που πρέπει να δείξουμε μίσος.
Αλλά έρχονται και μας κατηγορούν τη στιγμή που οι ίδιοι, δυστυχώς, – εγώ δεν έρχομαι να κατηγορήσω τον Ιησού – έρχομαι να κατηγορήσω όμως αυτούς τους συγκεκριμένους – δεν θα πω όλους – Πατέρες. Μιλάω για τον συγκεκριμένο, και καλά, Πατέρα της Χριστιανικής πίστης, ο οποίος έβαλε μέσα στη δική του πίστη έναν τόσο πολύ μεγάλο αντισημιτισμό, ένα τόσο πολύ μεγάλο μίσος. Ο ίδιος μιλάει για μίσος, ο ίδιος μιλάει για εκδίκηση εναντίον των Εβραίων, αιώνιο μίσος εναντίον των Εβραίων, αιώνια εκδίκηση εναντίον των Εβραίων και εναντίον της Εβραϊκής πίστης.
Κι ας μην γελιόμαστε. Επάνω στο Χρυσόστομο κι επάνω σε όμοιους σαν τον Χρυσόστομο και διάφορους τέτοιους αντισημίτες κατά την πάροδο των αιώνων δημιουργήθηκε αυτό που λέγεται χριστιανικό αντισημιτικό μίσος. Κατηγορούμε όλο το Χριστιανισμό γι’ αυτό; Όχι! Αλλά ναι, υπάρχει. Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν υπάρχει αντισημιτικό χριστιανικό μίσος. Το οποίο δυστυχώς διοχετεύθηκε στο Ναζισμό. Φυσικά και οι Ναζί δεν ήταν σύμφωνοι με το Χριστιανισμό, και οι ιδεολόγοι Ναζί μισούσαν και το Χριστιανισμό. Αλλά χρησιμοποίησαν και πάτησαν επάνω στο Χριστιανικό αντισημιτισμό.
Οι Εβραίοι, και καλά, που πιστεύουν το διάβολο, και καλά, που λατρεύουν το διάβολο, και καλά, που πίνουν το αίμα μικρών παιδιών, και καλά, που σταύρωσαν το θεό, και καλά, κι όλες αυτές τις αντισημιτικές σκευωρίες επί αιώνες.
Εμείς οι Εβραίοι ξέρουμε πόσο έχουμε ζήσει στο μεδούλι των κοκάλων μας και στο πετσί μας τι πάει να πει αντισημιτισμός. Εμείς ξέρουμε. Δεν θα μας πουν οι άλλοι «εμείς δεν είμαστε αντισημίτες».
Ναι, δυστυχώς, υπάρχει αντισημιτισμός. Κι εκεί που υπάρχει θα το λέμε. Ο καλοπροαίρετος θα το ακούσει και θ’ αρχίσει να ψάχνεται. Ο κακοπροαίρετος δεν μας ενδιαφέρει. Θα φάει μια εβραϊκή γροθιά στα μούτρα.
Ναι, εμείς εδώ πέρα αυτό ακριβώς είμαστε: Υπερήφανοι Εβραίοι γι’ αυτό που είμαστε. Δεν έχουμε πρόβλημα με τους άλλους, αλλά με τους αντισημίτες και ιδιαίτερα με τους δολοφονικούς αντισημίτες, με αυτούς που είναι συνειδητοποιημένοι αντισημίτες, ναι, έχουμε πρόβλημα. Φυσικά και έχουμε πρόβλημα.
Με το Χρυσόστομο, μέσα σε εισαγωγικά Χρυσόστομο, αυτό το βρωμόστομο, τον Ιωάννη, φυσικά και τον μισούμε. Όχι επειδή ήταν Χριστιανός, όχι επειδή ήταν Πατέρας της Εκκλησίας, αλλά επειδή ήταν ένας φοβερός, βρωμερός, δολοφονικός αντισημίτης.
Καταραμένο το όνομά του και η μνήμη του στους αιώνες των αιώνων… όπως ο Θεός δίνει κατάρες σε όλους τους εχθρούς του Εβραϊκού λαού. Όποιος σε ευλογεί Εβραϊκέ λαέ θα είναι ευλογημένος, λέει ο Θεός. Όποιος σε καταριέται Εβραϊκέ λαέ θα είναι καταραμένος. Στους καταραμένους λοιπόν θα είναι ο Χρυσόστομος ο Ιωάννης και κάθε άλλος αντισημίτης.
Κι ας μην πιάνεται κάτω από το και καλά προσωπείο του πιστού Χριστιανού για να καλυφθεί. Οι μάσκες ας πέσουν, είτε αυτές είναι χριστιανικές, είτε είναι ναζιστικές είτε είναι μουσουλμανικές. Κάθε αντισημίτης χρησιμοποιεί μια μάσκα για να καλύψει τον αντισημιτισμό του, αντιεβραϊσμό του καλύτερα θα λέγαμε. Και ο αντισιωνισμός επίσης είναι μια καινούργια τέτοια μάσκα.
Εμείς όμως κοιτάμε με ντομπροσύνη στα μάτια τον άλλο και του λέμε. Είσαι καλοπροαίρετος; Πίστευε στην πίστη που θέλεις, ακόμη κι αν εμείς τη θεωρούμε πλανεμένη, ακόμη κι αν θεωρείς εμάς ως πλανεμένους, δεν είναι εκεί το θέμα, θα βρούμε το δρόμο. Και δεν έχουμε να χωρίσουμε φυσικά οι αληθινοί, σοβαροί, πιστοί, αγνοί χριστιανοί με τους αληθινούς, σοβαρούς, αγνούς, πιστούς Εβραίους κάτι. Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε αλλά πρέπει να καταλάβουν τις διαφορές και πρέπει να βάλουν τον αντισημιτισμό στην άκρη.
Γιατί όσο δεν έχει μπει ο αντισημιτισμός στην άκρη δεν πρόκειται να γίνει καλή δουλειά και συγκεκριμένα με τους αντισημίτες. Και βλέπουμε σήμερα διάφορα τέτοια φαινόμενα. Ναι, βλέπουμε τα φαινόμενα του αντισημιτισμού πόσο ισχυρά υπάρχουν στη Μονή Εσφιγμένου, τα βλέπουμε στον Κλεομένη, σε διάφορους ΓΟΧ. Δεν είναι όλοι οι ΓΟΧ φυσικά το ίδιο πράγμα, κλπ, κλπ, κλπ.
Τα ξέρουμε αυτά, τα βλέπουμε ακόμη και μέσα στην επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας, σε κάποιους μητροπολίτες σαν τον Σεραφείμ Πειραιώς. Τα βλέπουμε αυτά. Λοιπόν εμείς είμαστε ξεκάθαροι. Θα είσαι πιστός Χριστιανέ; Να είσαι πιστός στην πίστη σου. Συνέχισε να είσαι πιστός στην πίστη σου, οποιοδήποτε δόγμα κι αν έχεις. Χριστιανός Ορθόδοξος, Καθολικός, Λατίνος, Διαμαρτυρόμενος, Ευαγγελιστής, ό,τι νάναι. Συνέχισε να είσαι πιστός στην πίστη σου. Αλλά, μην μισείς τους Εβραίους. Και μην προσπαθείς να προσηλυτίσεις επίσης κάποιον απ’ αυτούς τους Εβραίους.
Αλλά από τη στιγμή όμως που μας μισείς, θα σταθούμε μπροστά σου. Θα σταθούμε μπροστά σου με όλη τη δύναμη, την Εβραϊκή μας δύναμη και υπερηφάνεια, με τη βοήθεια του Θεού. Αυτά για να καταλαβαίνουν και κάποιοι που θέλουν, και καλά, να δώσουν την εικόνα του κακού Εβραϊσμού, του κακού Εβραίου. Ποια είναι όντως η αλήθεια.
Εμείς λοιπόν που είμαστε οι υπερήφανοι Εβραίοι και υποστηρίζουμε τις Εβραϊκές μας θέσεις υπερήφανα δεν έχουμε να φοβηθούμε κάτι. Δεν έχουμε να φοβηθούμε κάτι διότι πρώτα απ’ όλα ο Θεός είναι μαζί μας. Με τη βοήθεια του Θεού συνεχίζουμε.
