Τα ευλόγησαν και πάλι δημοκρατικά και είπαν ΑΜΗΝ στην αύξηση των μισθών τους κατά 4,9% για το 2009! Είναι αυτό που λέει ο λαός, «Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει.» Τι σας έλεγα σε προηγούμενο άρθρο μου περί Δημοκρατίας-Κορακοκρατίας; Ότι το μόνο πράγμα στο οποίο συμφωνούν τα δύο κόμματα εξουσίας είναι η αύξηση των βουλευτικών τους αποζημιώσεων. Επαληθεύτηκα και πάλι περίτρανα την περασμένη Τετάρτη (12/11/08) στο ναό της Δημοκρατίας. Βέβαια υπήρξαν και κάποιες βελούδινες «αντιδράσεις» από τα μικρά κόμματα, αλλά τίποτα το οργίλο και επώδυνο. Το ΚΚΕ είπε ‘ΟΧΙ’, ενώ ο ΛΑΟΣ και ο ΣΥΡΙΖΑ είπαν ‘παρών’. Οι τελευταίοι ήθελαν και το σκύλο χορτάτο και την πίττα γερή, καθότι εκλογικοί καιροί ου μενετοί, κι όποιος φυλάει τα ρούχα του έχει τα μισά.
Εκεί που συγκινήθηκα, όμως, καθώς μελετούσα τα Πρακτικά της Βουλής (Συνεδρίαση ΚΖ) του σωτηρίου έτους 2008, ήταν όταν έφτασα στην αγόρευση του ευτραφούς (λόγω λιτότητας φαντάζομαι) Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ. Θεόδωρου Πάγκαλου. “Τους καημένους τους Βο(υ)λευτές που τους γλωσσοτρώμε εμείς οι κακεντρεχείς πολίτες κάθε φορά που ευλογούν τα γένια τους”, σκέφτηκα και δάκρυσα, για να μη σας πω ότι παρά λίγο να νιώσω και ενοχές για τα όσα υποφέρουν οι εθνοπατέρες για χάρη μας.… Παραθέτω λοιπόν εδώ το ιστορικής αναισχυντίας και απύθμενης υποκρισίας επίμαχο απόσπασμα από την αγόρευση του κ. Πάγκαλου, έτσι για ν’ αντιληφθούμε πώς μας δουλεύουν οι εθνοπατέρες, ή έστω κάποιοι από δαύτους.
«Γιατί πρέπει, λοιπόν, να λειτουργούμε υπό το δέος μην τυχόν κάποιος μας χαρακτηρίσει, τη στιγμή που πράγματι είναι επώδυνες οι οικονομικές συνθήκες για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού – όχι για όλους, αλλά για το μεγάλο μέρος του πληθυσμού – που υπάρχει ανεργία, ακρίβεια, καθήλωση των εισοδημάτων και μείωση σε μερικές περιπτώσεις, ότι εμείς μπορούμε να αυξήσουμε το εισόδημά μας; Και γιατί δεν πρέπει να το αποδεχθούμε; Διότι εκεί είναι το θέμα, επειδή τα μικρά κόμματα της Βουλής διακρίνουν τη θέση τους από εμάς, και αν θέλετε παρεμποδιζόμεθα από το να ψηφίσουμε ομοφώνως αυτόν τον Προϋπολογισμό, τον οποίο προφανώς του χρόνου θα εγκρίνουμε ως Απολογισμό! Γιατί παρεμποδιζόμεθα;
Εγώ θέλω να πω το εξής: Είναι δυνατόν η Βουλή να δώσει το παράδειγμα σε όλη την κοινωνία και σε όλη την οικονομία παραβίασης της αρχής που λέει ότι όλοι δικαιούνται την τιμαριθμική αύξηση; Διότι η τιμαριθμική αύξηση δεν αποτελεί αύξηση, αλλά αποτελεί αποτροπή μείωσης του εισοδήματος. Αυτό το δικαίωμα, λοιπόν, το οποίο όλοι αναγνωρίζουμε στους εργαζόμενους όλης της χώρας, ό,τι είδους και αν είναι αυτοί οι εργαζόμενοι, το αρνούμεθα στον εαυτό μας για να κάνουμε, πιστεύω, μια πράξη η οποία απευθύνεται στον εύκολο εντυπωσιασμό;
Είναι πολύ επικίνδυνο, πολύ αντιεργατικό και πολύ αντιλαϊκό αυτό που υιοθετήθηκε σαν στάση εδώ πέρα μέσα από ορισμένους συναδέλφους, γιατί θυσιάζοντας αυτήν την τιμαριθμική αύξηση για τον εαυτό τους – επαναλαμβάνω – δίνουν ένα παράδειγμα στους εργοδότες όλης της χώρας ότι μπορούν και αυτοί να κινηθούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Εμείς, το ΠΑ.ΣΟ.Κ., αρνούμεθα αυτή τη δυνατότητα, την πολεμούμε αυτήν τη δυνατότητα. Λέμε ότι η τιμαριθμική αύξηση είναι δικαίωμα όλων των εργαζομένων και δεν αποτελεί στην πραγματικότητα αύξηση, αλλά αποτροπή μείωσης του εισοδήματος.» (Χειροκροτήματα από το ΠΑΣΟΚ!)
Καταλάβατε περί τίνος πρόκειται; Ας το ξαναδιαβάσουμε παρακαλώ για να το εμπεδώσουμε και να μην παίζουμε με τη ‘Δημοκρατία’ μας. Είδατε συλλογισμό; Νιώσατε τον εμπαιγμό; Σίγουρα ο κ. Πάγκαλος θεωρεί τους πολίτες αφελείς. Ώστε λοιπόν, για ν’ ανακεφαλαιώσουμε: Εάν οι Βολευτές (Βολευτές είπα!) δε δώσουν αύξηση στον εαυτό τους από το δικό μας υστέρημα, θα γίνουν το κακό παράδειγμα και θα παρασυρθούν οι εργοδότες όλης της χώρας να μη δώσουν ούτε εκείνοι αύξηση στους εργαζόμενους! Κι αυτό είναι ένα άκρως επικίνδυνο σενάριο. Καταλάβατε περί τίνος πρόκειται συνάδελφοι στη λιτότητα και στη φτώχεια; Ευλογούν τα γένια τους για το καλό μας!
Ας δούμε τώρα τι ήταν εκείνο που είπαν τα μικρά κόμματα δια των εκπροσώπων τους που έκανε τον κ. Πάγκαλο να μιλήσει για λειτουργία των κομμάτωναυτών υπό το δέος χαρακτηρισμών και για λαϊκισμό ορισμένων. Αρχικά παραθέτω απόσπασμα από την αγόρευση της ειδικής αγορήτριας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος και Αντιπροέδρου της Βουλής κυρίας Βέρας Νικολαϊδου, που νομίζω ότι αντανακλά την άποψη της πλειοψηφίας του λαού:
«Το επίμαχο θέμα που μας υποχρεώνει να μην μπορούμε να στηρίξουμε τον προϋπολογισμό του 2009 είναι ότι περιλαμβάνει αύξηση στις αποζημιώσεις των Βουλευτών. Εκτιμάμε ότι σε αυτή τη φάση δεν πρέπει να υπάρξει καμία αύξηση, ακόμη και αν είναι ίδια με την εισοδηματική πολιτική. Προτείνουμε να μην εγκριθεί το σημείο αυτό.(…) Οποιαδήποτε αύξηση σε αυτή τη φάση θα προκαλέσει και πιστεύουμε δικαιολογημένα το κοινό αίσθημα. (…) Κλείνοντας, θέλω να επαναλάβω τη θέση μας ότι δεν έχουμε αντίρρηση και θα ψηφίσουμε τον Απολογισμό. Στον Προϋπολογισμό όμως, εφόσον η Κυβέρνηση αλλά και τα υπόλοιπα Κόμματα επιμένουν να περιλαμβάνει την αύξηση στις βουλευτικές αποζημιώσεις, δεν θα μπορέσουμε να τον στηρίξουμε και θα καταψηφίσουμε.»
Πιο μαλακά διατύπωσε την αντίρρηση του κόμματός του ο Ειδικός Αγορητής του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού κ. Βορίδης, λέγοντας μεταξύ άλλων: «Σε ένα επίπεδο, όμως, συμβολικής έχει την αξία του. Όταν αύριο θα λέμε στην κοινωνία ότι θα πρέπει να σφίγγει το ζωνάρι, γιατί δεν μπορεί να εκτελεστεί ο Κρατικός Προϋπολογισμός –και θυμηθείτε το, αυτά θα ακούσουμε από τον Υπουργό Οικονομίας, ότι δεν έχει δυνατότητες ο Κρατικός Προϋπολογισμός, ότι δεν μπορεί να δώσει- πότε σε ένα επίπεδο συμβολικό, θα έπρεπε να συμμετέχει το ελληνικό Κοινοβούλιο, οι Έλληνες Βουλευτές, όχι γιατί το ποσό είναι τόσο σημαντικό, αλλά για να δείξουμε ότι συμμετέχουμε ενεργά στην αγωνία των πολιτών. (…) Με αυτή την έννοια, εμείς θεωρούμε ότι δεν θα έπρεπε στο επίπεδο των μισθών των Βουλευτών να γίνει αυτή η αύξηση της εισοδηματικής πολιτικής, κυρίως ξαναλέω, για λόγους συμβολικού και ηθικού χαρακτήρα. Και επειδή αυτό είναι ένα θέμα μείζον, το οποίο κατά τη γνώμη μας χρωματίζει και χαρακτηρίζει τον κατά τα άλλα θετικό Προϋπολογισμό της Βουλής, γι’ αυτό το λόγο θα δηλώσουμε «ΠΑΡΩΝ» στην ψηφοφορία του συγκεκριμένου Προϋπολογισμού.»
Αρκετά βελούδινη ήταν και η αντίρρηση του ΣΥΡΙΖΑ, δια της Ειδικής Αγορήτριας κ. Άννας Φιλίνη στην οποία ο κ. Αλαβάνος είχε αναθέσει την εκπροσώπηση του κόμματός του στη συγκεκριμένη συνεδρίαση της Βουλής: «Καταλήγοντας, θέλω να πω, όσον αφορά τον Απολογισμό, ότι εμείς θα ψηφίσουμε υπέρ, αλλά, όσον αφορά τον Προϋπολογισμό της Βουλής, παρά τα θετικά στα οποία αναφέρθηκα στη διάρκεια της εισήγησής μας, οι αυξήσεις αυτές προς τους Βουλευτές θεωρούμε ότι δεν είναι απαραίτητες. Δεν θέλουμε να υπάρξει οποιαδήποτε πρόκληση προς το κοινό αίσθημα και γι’ αυτό, εφόσον συνεχίζουν να υπάρχουν οι αυξήσεις αυτές, θα ψηφίσουμε για τον Προϋπολογισμό ‘ΠΑΡΩΝ’.»
Βγήκα από τα ρούχα μου διαβάζοντας τα επιχειρήματα των εκπροσώπων των μικρών κομμάτων. Ώστε μόνο για λόγους ‘συμβολικής’ δεν πρέπει να δοθεί η αύξηση στους παχυλόμισθους εθνοπατέρες; Δεν υπάρχει δηλαδή θέμα ουσίας; Ήδη παίρνουν 7000€ (επτά χιλιάδες ευρώ) μηνιαίως, χώρια τα απροσδιορίστου ύψους πρόσθετα ποσά που εισπράττουν για ταξίδια, μισθώσεις αυτοκινήτων, τηλέφωνα, συνεργάτες, κλπ. Δεν τους αρκούν αυτά για να συστήνουν Εξεταστικές Επιτροπές που τάχα διερευνούν και στη συνέχεια κουκουλώνουν σκάνδαλα, και πού και πού να συντάσσουν ή να τροποποιούν κάνα πολυπαράθυρο νομοσχέδιο, συχνά εκ του πονηρού, φτιαγμένο στο πόδι; Τι άλλο από τούτα κάνουν εκεί μέσα, εκτός του ν’ αλληλοβρίζονται και ν’ αλληλομηδενίζονται;
Αλήθεια, τόσο αμελητέα δαπάνη τους φαίνεται η αύξηση των 4,9%; Δηλαδή το επί πλέον ποσόν των περίπου 2.150.000€ που θα πάρουν συνολικά οι βολευτές ως ετήσια αύξηση στο ήδη φουσκωμένο ποσόν των 43.867.000€ που πήραν το 2008 είναι ψίχουλα για την χειμαζόμενη Ελληνική οικονομία; Δεν υπάρχουν άμεσες κι επιτακτικές ανάγκες για την κάλυψη των οποίων θα μπορούσε να διατεθεί; Δεν υπάρχουν σχολεία με τρύπιες στέγες, νησιά χωρίς κοινοτικά ιατρεία, έλλειψη πυροσβεστικών οχημάτων, έλλειψη αξονικών και μαγνητικών τομογράφων σε δημόσια νοσοκομεία, έλλειψη εξοπλισμού για εντατικές μονάδες νοσοκομείων, κλπ., κλπ.; Φαίνεται ότι οι Βολευτές μας έχουν χάσει την αίσθηση του μέτρου και δε συναισθάνονται σε ποια υπερχρεωμένη χώρα παλαιόπτωχων και νεόπτωχων ζούνε. Μου θυμίζουν τη Μαρία Αντουανέτα με το παντεσπάνι.
Όσο για τις άλλες δαπάνες της Βουλής, αλγεινή εντύπωση προκαλεί η παράθεση κάποιων στοιχείων και αριθμών από το Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ κ. Ιωάννη Αμοιρίδη: «Θα κάνω κάποιες παρατηρήσεις στον προϋπολογισμό και θα κάνω την τοποθέτηση στο τέλος. Διαβάζω για μισθώματα 5.000.000 ευρώ -διότι για το 2009 αυτή είναι η πρόταση- από 3,2 που ήταν πέρσι. Τα μισθώματα σαν ποσό είναι πολύ μεγάλα. Δεν θα μπορούσε να αγοραστεί ένα κτίριο με κάποιον τρόπο και αυτά τα 5.000.000 ευρώ να δίνονται κάθε χρόνο σε αυτό το κτίριο, να παραμείνει και σαν επένδυση στην περιουσία της Βουλής; Αναρωτιέμαι, γιατί το ποσό είναι πολύ μεγάλο.
Για τις εκδόσεις φαίνεται ότι τριπλασιάζεται το ποσό και είναι προς τη θετική κατεύθυνση αυτό, να βγουν δηλαδή περισσότερες εκδόσεις για το έργο που παράγεται. Για την επισκευή και συντήρηση από τα 1,6 εκατομμύρια πηγαίνουμε στα 6,2. Δεν ξέρω αν αυτό είναι για το κτίριο ή γενικότερα για τα κτίρια, πάντως η διαφορά είναι τέσσερις φορές περισσότερο για συντήρηση μέσα στο 2009. Δεν το έχω δει κάπου στην αιτιολογική έκθεση να αιτιολογείται. Οι αμοιβές για εκπαίδευση και μετεκπαίδευση των Βουλευτών από 250.000 πηγαίνουν στις 600.000, τέσσερις φορές επάνω. Κι ένα σημείο ακόμη: Για εκτέλεση έργων προϋπολογίστηκαν 2.000.000 το 2008, δεν εκτελέστηκε τίποτα και προϋπολογίζονται άλλα 2.000.000 για το 2009. Έπρεπε να υπάρχει κάποια αιτιολογική έκθεση για αυτά τα ποσά που αφορούν αυτούς τους κωδικούς γιατί μπαίνουν αν προϋπολογίσουμε κάτι.»
Καταλαβαίνετε λοιπόν για τι σπατάλη και έλλειψη νοικοκυρέματος πρόκειται. Πλήρης ασυδοσία! Εκεί μέσα χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα, που λέει κι ο λαός. Άλλο να το φανταζόμαστε κι άλλο να μας το δηλώνουν οι ίδιοι με αριθμούς. Και αν οι 300 εθνοπατέρες δεν μπορούν ή δεν θέλουν να νοικοκυρέψουν τη Βουλή, δηλαδή το σπίτι τους, δικαιούμαστε άραγε να ελπίζουμε ότι θα μπορέσουν ή θα θελήσουν ποτέ να νοικοκυρέψουν το Ελληνικό κράτος; Ελάτε τώρα, δεν είναι ώρα για μαύρο χιούμορ και ανέκδοτα… Δεν υπάρχουν εκείνοι που θα μας σώσουν. Γαλάζιοι, Πράσινοι και όλες οι ενδιάμεσες αποχρώσεις είναι όλοι άχρηστοι. Μαζεύτηκαν στη Βουλή από τυχοδιωκτισμό, άκρατη φιλοδοξία και ναρκισσισμό. Τι νομίσατε; Πολιτεύθηκαν για να μας υπηρετήσουν; Ας μην είμαστε αφελείς. Με οποιονδήποτε από δαύτους στο τιμόνι της εξουσίας, η Ελλάδα προς καινούργια χρέη, ανεργία και φτώχεια θα τραβά,τραβά, τραβά, και ξανά προς το χάος τραβά. Απαισιόδοξη; Όχι! Απλά ρεαλίστρια…
(Τώρα που μίλησα για ναρκισσισμό μούρθε στο νου και ο Τατούλης. Έχει πει κάποια σωστά πράγματα, αλλά είδατε ο αφιλότιμος πώς ποζάρει μπροστά στην κάμερα; Το ύφος που παίρνει κάτι φορές δίνει την εντύπωση ότι την έχει ψωνίσει για τα καλά. Πάντως, με τα τα-τα-τατουλίσματα, έγινε κι αυτός διάσημος.)
Α, ναι, ξέχασα να σας πω κάτι για να γελάσετε: Εκτός από την αύξηση, ο κ. Πάγκαλος ζήτησε και οίκημα για να φιλοξενούν οι Βουλευτές φίλους τους από την επαρχία που προφανώς τους επισκέπτονται για τα πατροπαράδοτα ‘δημοκρατικά’ ρουσφέτια. Βέεεβαια! Μ’ άλλα λόγια ο Θόδωρος ό,τι θυμάται χαίρεται. Να τι είπε στη Βουλή, και οι άλλοι από κάτω δεν τον αποδοκίμασαν:
«Και ενδεχομένως, αν αποκτήσουμε και αυτό το κτηριάκι στην Κανάρη, θα μπορεί να αποκτήσει ο Βουλευτής μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή δυνατότητα να φιλοξενήσει κάποιους, ιδιαίτερα οι εξ επαρχίας συνάδελφοι που έχουν βαθιά ανάγκη να φιλοξενήσουν κάποιους που έρχονται να τους επισκεφτούν. Εδώ, τους φιλοξενούμε στο καφενείο της Βουλής, διότι δεν υπάρχει άλλος χώρος και το κτήριο είναι συνήθως συνωστισμένο. Πρέπει ο Βουλευτής να έχει μια δυνατότητα ξενίας, διότι η ξενία είναι και αυτή μια από τις δυνατότητες να έρθει σε επαφή με το εκλογικό Σώμα, με το λαό, με τις δυνάμεις της κοινωνίας, οι οποίες επιδιώκουν να έχουν άμεση πρόσβαση στο Βουλευτή και όχι απλώς έγγραφη ή μέσα από τις ηλεκτρονικές αλληλογραφίες.»
Καταλαβαίνετε τώρα για ποιες ζωτικές ανάγκες των εθνοπατέρων μιλάμε; Ο εξ επαρχίας Βουλευτής αντί να περιφέρεται στο νομό του και να διαπιστώνει τα πραγματικά προβλήματα επί τόπου, θα πρέπει να έχει χώρο δωρεάν φιλοξενίας των φίλων του που τον επισκέπτονται στην Αθήνα για ρουσφέτια. Σίγουρα ο κ. Πάγκαλος βρίσκεται εκτός τόπου, χρόνου και λογικής. Ανησυχώ μήπως σύντομα τον τρώμε πάλι στη μάπα ως Υπουργό, ελπίζω όχι των Εξωτερικών, μιας και μας τέλειωσαν οι “Οτσαλάν”.
Μην ανησυχείτε όμως, παιδιά! Μεθαύριο είναι η 17η Νοέμβρη, κι εμείς θα γιορτάσουμε την αποκατάσταση της «Δημοκρατίας», μιας βλοσυρής κυρίας που μια ζωή τρέφεται με τις σάρκες των υποσιτισμένων παιδιών της. Οι βολεμένοι εθνοπατέρες θα σπεύσουν στο Πολυτεχνείο από ευγνωμοσύνη για να καταθέσουν στεφάνια, και οι κουκουλοφόροι, γνωστοί-άγνωστοι, θα επιτελέσουν γι’ άλλη μια φορά τα ‘θρησκευτικά’ τους καθήκοντα κατά τα καθιερωμένα. Ποιος τη χάρη μας!
