Κάθε φορά που διαβάζω κείμενο του «φιλοσόφου» Χρήστου Γιανναρά με απογοητεύει αφάνταστα. Το ίδιο συνέβη και με το προχθεσινό του άρθρο στην Καθημερινή με τον τίτλο:
«Άλλο η αποδοκιμασία και άλλο η βία»
Ρωτάει, λοιπόν, ο Χρήστος Γιανναράς, με αφέλεια νεανίσκου:
«Γιατί είναι “άσκηση βίας” να “γιαουρτώνουν” οι πολίτες έναν πολιτικό που προκαλεί κατ’ εξακολούθησιν τη νοημοσύνη και ευαισθησία τους, την αξιοπρέπειά τους; Oμόφωνα οργισμένοι οι κεκράχτες της κομματοκρατίας, “επιφανείς” δημοσιογράφοι, κομματικοί εκπρόσωποι, αλλά και απλοϊκοί παρακεντέδες της εξουσιαστικής καμαρίλας, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους: Aυτοδικία, ανόσια βία το “γιαούρτωμα”.
Aλλά γιατί; Προκαλεί σωματική κάκωση, αποβλέπει σε τραυματισμό, σε βλάβη της σωματικής ακεραιότητας; Γιαούρτι εκσφενδονίζουν οι πολίτες στον πολιτικό που τους προκαλεί, όχι πέτρες, ούτε καρέκλες. Eίναι άλλο πράγμα η αποδοκιμασία και άλλο η άσκηση σωματικής βίας. Kαι μάλιστα θα χαρακτήριζε κανείς το “γιαούρτωμα” μάλλον από τις επιεικέστερες, τις πιο “εξευγενισμένες” μορφές αποδοκιμασίας. Aρχετυπική έκφραση περιφρόνησης, αποστροφής και σιχασιάς είναι το φτύσιμο – ατιμωτική αποδοκιμασία. Πιο οργισμένη, οι σάπιες ντομάτες ή τα κλούβια (δύσοσμα) αυγά. Hπιότερη μορφή, το σφύριγμα, το γιουχάισμα.»
Κύριε Γιανναρά, μπορώ να σας θέσω το εξής ερώτημα; Αν σας γιαούρτωναν οι φοιτητές σας στην αίθουσα διδασκαλίας θα το απολαμβάνατε; Αν σας πέταγαν σάπιες ντομέτες ή κλούβια αυγά, θα πηγαίνατε στο σπίτι σας ευχαριστημένος για να κάνετε την αυτοκριτική σας και να γίνετε καλύτερος Δάσκαλος; Αν σας έφτυναν θα γυρίζατε και το άλλο μάγουλο για να σας φτύσουν και από κει; Και μη μου πείτε ότι εσείς υπήρξατε ο τέλειος Δάσκαλος και δεν κάνατε ποτέ τίποτα που να προκαλεί αγανάκτηση στους φοιτητές σας; Δε γνωρίζω την ιστορία σας, αλλά ουδείς αναμάρτητος.
Το χρυσό κανόνα τον ξέρετε; «Ο συ μισείς ετέρω μη ποιήσεις»! Εσείς θα γιαουρτώνατε κάποιον πολιτικό, ας πούμε τον Πάγκαλο, αν τον συναντούσατε; Δεν το φαντάζομαι! Γιατί λοιπόν εγκρίνετε συμπεριφορές πολιτών από τις οποίες εσείς θα απείχατε; Γιατί οι πολίτες πρέπει να κάνουν κάτι που εσείς απαγορεύετε στον εαυτό σας να το κάνει; Γιατί οι πολίτες πρέπει να έχουν κατώτερα στάνταρντ κοινωνικής συμπεριφοράς από τα δικά σας; Μήπως επειδή εσείς είστε ο καθώς πρέπει και οι πολίτες έχουν το ακαταλόγιστο;
Φαντάζεστε μια κοινωνία που ο καθένας θα πετάει γιαούρτια και ντομάτες σε όποιον τον αδίκησε; Είστε επικίνδυνος, κύριε Γανναρά, διότι, με τον τίτλο του Δασκάλου που υιοθετήσατε, παρασύρετε ανθρώπους να κάνουν τα μη πρέποντα. Είπατε κάποια σωστά στη συνέχεια, για τα οποία λάβατε επαινετικά σχόλια, αλλά η αρχή του άρθρου σας επισκιάζει την αξία τους.
Ώστε, λοιπόν, εσείς δεν βλέπετε άλλη διέξοδο από το χάος που δημιούργησε η φαυλοδημοκρατία μας παρά μια σποραδική ψευτοεπανάσταση ανοργάνωτων θρασύδειλων με γιαούρτια, σάπιες ντομάτες και κλούβια αυγά; Καταδικάζετε το σύστημα, τους πολιτικούς και τους κομματανθρώπους, αλλά δεν προτείνετε λύση διεξόδου. Φαντάζεστε κάποιους άλλους πολιτικούς, κάποιους άλλους κομματανθρώπους ενάρετους, που θα φτιάξουν ενάρετα κόμματα και θα βάλουν την Ελλάδα σε ενάρετη τροχιά, όταν ολόκληρη η κοινωνία μας σαπίζει μέσα στη διαφθορά και στον εθνοκτόνο κατακερματισμό. Ενότητα λαού και δημοκρατία είναι δύο έννοιες αλληλοαναιρούμενες, αφού το αξίωμα της δημοκρατίας είναι το διαίρει και βασίλευε.
Ο κατακερματισμός της κοινωνίας σε αντιμαχόμενα κόμματα και αλληλοϋβριζόμενους κομματάρχες, που ο ένας ρίχνει πάντα το φταίξιμο στον άλλο, είναι το πιο κατάλληλο πολίτευμα και η συντομότερη οδός για να βουλιάξει μια χώρα σε ηθική και οικονομική χρεοκοπία και να τεθεί υπό ξένη κυριαρχία. Όποιος δεν το βλέπει, φταίει η πλύση εγκεφάλου που μακροχρόνια έχει υποστεί, αλλά και τα προσωπικά και οικογενειακά προνόμια που κέρδισε με αντάλλαγμα την ψήφο του.
Το έχω ξαναπεί, και κάποιοι βγάζουν σπυριά όταν με ακούν, ότι για να υπάρξει ποτέ εθνική παλιγγενεσία μία είναι η λύση: έντιμη, ικανή, πατριωτική, αποφασισμένη, ανιδιοτελής και ολιγομελής κυβέρνηση από εξωκοινοβουλευτικούς, και κατάργηση της Βουλής, έως ότου γίνουμε, αν ποτέ εις τον αιώνα τον άπαντα γίνουμε, ικανοί να διαχειριστούμε τη δημοκρατία προς το συμφέρον του λαού και του έθνους.
Δυστυχώς, όμως, κάτι τέτοιο δεν συμφέρει ούτε την πολιτικο-οικονομική ολιγαρχία της χώρας ούτε τα μεγάλα αφεντικά εξαποδώ, στα οποία η κοινοβΟλευτική δημοκρατία μας υποδούλωσε άνευ όρων.
Λοιπόν, κύριε Γιανναρά, έχετε τίποτε άλλο να προτείνετε εκτός από γιαούρτια, σάπιες ντομάτες και κλούβια αυγά εναντίον πολιτικών για να βγει η χώρα από την κρίση; Εδώ σας θέλω! Στην πανεπιστημιακή κοινότητα όλα πάνε καλά; Στη Δικαιοσύνη όλα εξελίσσονται ομαλά; Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει ούτε κακοδιαχείριση ούτε διαφθορά; Στον τομέα της Υγείας όλα είναι ενάρετα; Δεν βλέπετε ότι στην Ελλάδα το πάνω χέρι έχουν οι σάπιοι;
Δηλαδή η γενικευμένη εθνική σαπίλα θα καταπολεμηθεί με γιαούρτια;
