Τάσος Μπουλμέτης: “Η πλατεία Ομονοίας σήμερα είναι δυστυχώς μια κακογερασμένη πόρνη, την οποία έχουν βιάσει οι δήμαρχοι και οι πολεοδόμοι. Ήταν μια υπέροχη πλατεία. Ήταν ένα αρχιτεκτονικό ποίημα, είχες μια ευφορία να κυκλοφορείς, αυτό το σιντριβάνι που πεταγόταν πάνω, οι πινακίδες οι φωτεινές. Τώρα είναι άθλια εντελώς”. (πηγή)
Η πολύπαθη κεντρική πλατεία της Αθήνας «μεταμορφώνεται» και αυτή τη φορά φαίνεται ότι θα έχει έναν αέρα νοσταλγίας, κάτι από το παρελθόν. Τα αποκαλυπτήρια της νέας Ομόνοιας θα γίνουν εντός του Φεβρουαρίου και μέχρι σήμερα γνωρίζουμε ότι θα επιστρέψει το παλιό εντυπωσιακό σιντριβάνι που θαυμάζουμε από παλιές φωτογραφίες της δεκαετίας του ’70.
Η ιστορία της πλατείας είναι μεγάλη και έχει περάσει από πολλά στάδια.
Η πλατεία πήρε το σημερινό της όνομα το 1862 όταν εκεί συγκεντρώθηκαν οι αρχηγοί των αντίπαλων πολιτικών κομμάτων και έδωσαν όρκο «ομονοίας».
Μέχρι περίπου το 1930 υπήρξε το κέντρο της κοσμικής Αθήνας· αργότερα απέκτησε πιο εμπορικό χαρακτήρα, καθώς έγιναν κατασκευές για τον υπόγειο σταθμό του ηλεκτρικού.
Είναι το 1960 περίπου που η πλατεία αποκτά την διάσημη τεχνητή λίμνη με τα σιντριβάνια. Στο πέρασμα των χρόνων όμως, άλλαξε πολλά πρόσωπα και δυστυχώς υποβιβάστηκε ως γειτονιά. Οι μεταμορφώσεις της υπήρξαν εν μέρει αποτέλεσμα του κυκλοφοριακού προβλήματος που αντιμετώπιζε η πρωτεύουσα.
Η τελευταία προσπάθεια ανακαίνισης έγινε πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Όμως οι κάτοικοι δεν φάνηκαν ιδιαίτερα ικανοποιημένοι από τις τελευταίες αλλαγές, καθώς όπως σχολιάστηκε, η πλατεία μετατράπηκε σε ένα απέραντο τσιμέντο και κάθε ίχνος πρασίνου εξαφανίστηκε*.
Αυτή την εικόνα είχε μέχρι πρόσφατα. Η νέα εικόνα φαίνεται ότι θα περιλαμβάνει ένα εντυπωσιακό σιντριβάνι με διάμετρο 30 μέτρα που θα διαθέτει 13 πίδακες, 188 δέσμες νερού και 90 υποβρύχιους προβολείς. Ο κεντρικός πίδακας προβλέπεται ότι θα έχει ώθηση νερού στα 20 μέτρα. Μάλιστα, αναφέρεται ότι θα επιστρέψει ένα μικρό μέρος πρασίνου, αλλά αυτό μένει να διαπιστωθεί.
Κάποια κομμάτια, όπως οι μεγάλες σκάλες φαίνεται ότι θα διατηρηθούν και οι κάτοικοι θα μπορούν να επιστρέψουν στην πλατεία κάνοντας βόλτες. Μάλιστα, προβλέπεται να τοποθετηθούν και τραπέζια από τις γειτονικές καφετέριες, κάνοντας το περιβάλλον ακόμα πιο ζεστό.
Η νέα εικόνα λοιπόν της πλατείας θα παραπέμπει στον σχεδιασμό της από την δεκαετία του ’60. Η παράδοσή της θα γίνει εντός του μήνα, αφού ξεπεραστούν κάποια τεχνικά προβλήματα και ολοκληρωθούν οι εργασίες.
Πηγή
======================
*
Η εποχή του γκρίζου: εγκατάλειψη και απελπισία
(…) Η τελευταία προσπάθεια ανάπλασης γίνεται πριν από τους Ολυμπιακούς της Αθήνας, αφήνοντας πίσω της έναν οδικό κόμβο και τσιμέντο. Η πλατεία που κάποτε ήταν συνώνυμη με τη ζωντάνια, σήμερα συνδέεται κυρίως με την έλλειψη ζωής.
Οι πλάκες της είναι σκούρες από τη βρόμα, ραγισμένες κι εγκαταλειμμένες. Ίχνη του λαμπερού παρελθόντος έχουν εξαφανιστεί. Ακόμα και τα τελευταία ιστορικά καταστήματα της περιόδου ακμής της έχουν καταρρεύσει.
Στα γύρω μαγαζιά κυριαρχούν τα fast food ή τα τυροπιτάδικα, ένα δυο με κινητά και σημεία αλλαγής συναλλάγματος. Το όλο σκηνικό είναι άνυδρο, τσιμεντένιο και γκρίζο -κι αν ήταν έργο του Κοέλιο θα είχε τίτλο “Η Ομόνοια αποφασίζει να πεθάνει”.
(…)
Η ατμόσφαιρα μυρίζει καυσαέριο κι απελπισία ναρκομανών, παράνομων κι απεγνωσμένων μεταναστών και άστεγων που πεθαίνουν στα γύρω σοκάκια. (…)
