“Σήμερα είναι τα Φώτα και ο φωτισμός”, μας λένε τα κάλαντα των Θεοφανίων. Η μόνη λεπτομέρεια είναι ότι τον φωτισμό δεν τον είδαμε ποτέ, και το μόνο που βιώνουν οι λαοί από καταβολής κόσμου, αλλά και μετά Χριστόν, είναι βαθύ πνευματικό σκοτάδι και να τους αλλάζουν τα φώτα καθημερινά οι αφέντες τους.
Σήμερα, λοιπόν, γιορτάζουμε και πάλι τα Θεοφάνια (ή Θεοφάνεια), μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας – κάτσε καλά – σε ανάμνηση της βάπτισης του Ιησού στον Ιορδάνη ποταμό από τον Άη Γιάννη τον Βαπτιστή ή Πρόδρομο, τον μεγαλύτερο των προφητών κατά τον Ιησού..
Και γιατί τα λέμε Θεοφάνια; Διότι, άκουσον άκουσον, τη στιγμή της Βάπτισης του Ιησού ήταν η μοναδική φορά που ο Θεός εμφανίστηκε στην ανθρωπότητα ως Τριάδα! Μέχρι τότε οι άνθρωποι είχαν άγρια μεσάνυχτα περί της Θεότητας. Ιδέα δεν είχαν αν ο Θεός ήταν ένας, κανένας, τρεις ή δεκατρείς, και για να είναι μέσα λάτρευαν όποιον “θεό” είχαν την ευχαρίστηση να τους κατασκευάσουν και να τους πλασάρουν οι αφώτιστοι, ου μην αλλά παμπόνηροι, θρησκευτικοί ταγοί. Ναι, ναι, ναι, όπως τ’ ακούτε… Κατασκεύαζαν θεούς κατά βούληση και κατ’ εικόνα και ομοίωση των ανθρώπων.
Την στιγμή, λοιπόν, της βάπτισης του Ιησού, ο “Θεός”, έχοντας χάσει την υπομονή του με τους αδαείς περί τα πνευματικά ανθρώπους, φανέρωσε Εαυτόν ως Τριάδα! Πώς; Έστειλε, λέει, το Άγιο Πνεύμα “εν είδει περιστεράς” να καθίσει πάνω στο κεφάλι του Ιησού και συγχρόνως έκραξε από τον ουρανό με φωνή μεγάλη λέγοντας “οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα” (Κατά Ματθαίον 3:17). Δηλαδή, “Αυτός είναι ο υιός μου ο αγαπητός εις τον οποίον ευαρεστήθην”. Αυτό ήταν, κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε. Οι “Πατέρες της Εκκλησίας” όμως τόπιασαν και καθιέρωσαν τον “Τριαδικό Θεό” – όπερ εστί βλασφημία και σκάνδαλο για τους μονοθεϊστές Ιουδαίους και Μουσουλμάνους.
Το πιο απογοητευτικό όμως είναι ότι ούτε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής κατάλαβε τίποτα περί Τριάδος, ούτε διέκρινε ότι το περιστέρι ήταν το Άγιο Πνεύμα, ούτε τη φωνή του Θεού εξ ουρανού άκουσε να λέει ότι ο βαπτιζόμενος Ιησούς ήταν ο υιός του ο αγαπητός. Πώς το ξέρω; Μα ο ίδιος ο Ιωάννης το ομολογεί, εμμέσως πλην σαφώς:
«Και όταν ο Ιωάννης, μέσα στη φυλακή, άκουσε τα έργα του Χριστού, έστειλε δύο από τους μαθητές του, και του είπε: Εσύ είσαι αυτός που έρχεται ή άλλον περιμένουμε;
Και απαντώντας ο Ιησούς, τους είπε: Πηγαίνετε και αναγγείλατε στον Ιωάννη, όσα ακούτε και βλέπετε· τυφλοί ξαναβλέπουν, και χωλοί περπατούν· λεπροί καθαρίζονται, και κουφοί ακούν· νεκροί ανασταίνονται, και φτωχοί ευαγγελίζονται. Και μακάριος είναι όποιος δεν σκανδαλιστεί με μένα.» (Κατά Ματθαίον 11: 2-6)
Εδώ βλέπουμε ότι ο Ιησούς, στην απάντηση που έστειλε στον Ιωάννη, δεν επικαλέστηκε την (υποτιθέμενη) ηχηρή διαβεβαίωση του Θεού κατά την βάπτισή του – την οποία ασφαλώς θα είχε ακούσει ο Ιωάννης και όλοι οι παρευρισκόμενοι, διότι η δήθεν μαρτυρία του Θεού γι’ αυτούς έγινε – αλλά παρέπεμψε στα θαύματα που έκανε. Ωστόσο, θαύματα είχαν κάνει και πολλοί προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, και αυτά από μόνα τους δεν επιβεβαίωναν ότι ο Ιησούς ήταν ο μοναδικός (“μονογενής”) υιός του Θεού, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Ακόμη, ο Ιησούς δεν εξήγησε στον Ιωάννη ότι ο Μεσσίας που περίμεναν οι Ιουδαίοι δεν θα ήταν ένας επίγειος βασιλιάς, απόγονος του Δαβίδ, ο οποίος θα τους απελευθέρωνε από τον Ρωμαϊκό ζυγό, αλλά ένας θαυματοποιός, κι ότι είχαν παρερμηνεύσει τις προφητείες και εις μάτην περίμεναν έναν Μεσσία-βασιλιά. Στην φυλακή ήταν ο Ιωάννης και σύντομα θα αποκεφαλιζόταν από τον Ηρώδη. Δεν όφειλε λοιπόν ο Ιησούς να τον απελευθερώσει από την πλάνη της αναμονής ενός κοσμικού Μεσσία; (Δείτε περισσότερα εδώ)
Με τη βάπτιση του Ιησού όμως, εκτός από την υποτιθέμενη φανέρωση του “Τριαδικού Θεού”, αγιάστηκαν και τα ύδατα του Ιορδάνη. Έτσι, κατά τη γιορτή των Θεοφανίων, οι ιερείς, παρότι μη άγιοι, αγιάζουν με μαγικό τρόπο το νεράκι και οι πιστοί παίρνουν τον αγιασμό για να πιούν και ν’ αγιάσουν τα σπίτια και τα χωράφια τους ώστε να φύγουν οι καλικάντζαροι, κοινώς διάβολοι, και να επιστρέψουν στα έγκατα της γης όπου κατατρώγουν τους στύλους που κρατάνε τη γη.
Έλα μου όμως που οι καλικάντζαροι δεν χαμπαριάζουν από αγιασμούς και αγιαστούρες, και δεν επιστρέφουν στα έγκατα της γης, διότι έχουν έχουν βρει θαλπωρή στις καρδιές των ανθρώπων, με κατά προτίμηση συνωστισμό στις καρδιές της άρχουσας τάξης, ώστε να μας αλλάζουν τα φώτα καθημερινά κι όχι μόνο ανήμερα των Φώτων, όπου υποκριτικά και επιδεικτικά κάνουν την εμφάνισή τους ως ευσεβείς, ασεβείς όντες μέχρι το κόκαλο…
Εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές, πόσους καλικάντζαρους φιλοξενείς μέσα σου; Κι αν τους αναγνωρίσεις, θα ήθελες να απαλλαγείς από δαύτους; Καλές οι παραδόσεις αλλά με αγιασμούς και ευχολόγια δεν ξεκολλάνε αυτά τα τερατώδη πλάσματα από μέσα μας, που δεν είναι καθόλου αποκυήματα της φαντασίας. Είναι αληθινές οντότητες στις οποίες κρυσταλλοποιούνται οι κακίες μας (πάθη) και μας καταδυναστεύουν, καταβροχθίζοντας τη ζωτική μας ενέργεια και κρύβοντάς μας τον πνευματικό ήλιο.
Είναι γεγονός ότι οι θρησκευτικές παραδόσεις είναι βαθιά χαραγμένες στο συλλογικό υποσυνείδητο του λαού, ασφαλώς και στο δικό μου, και θα ήταν αβλαβείς και καλοδεχούμενες αν δεν επισκίαζαν την ουσία της πνευματικότητας και δεν κρατούσαν το λαό σε πνευματικό σκοτάδι, αναμένοντας να αγιαστεί με την δήθεν Θεία Κοινωνία και τους αγιασμούς. Μακάρι ο αγιασμός της ψυχής μας να ήταν τόσο εύκολος… Ειλικρινά, είτε με πιστεύετε είτε όχι, πονάει η ψυχή μου όταν αναγκάζομαι να προσβάλω χριστιανικά δόγματα και παραδόσεις χάριν της Αλήθειας. Πραγματικά νιώθω την ανάγκη των ανθρώπων να απορροφήσουν έστω πνευματικά ψίχουλα από τη θρησκεία τους, να ακουμπήσουν κάπου για να προχωρήσουν στον ανήφορο της ζωής, που για πολλούς από εμάς είναι κοπιαστικός και επώδυνος.
Καλή φώτιση αδέλφια μου αγαπημένα! Ας ψάξουμε για το Θεό μέσα μας. Μάς περιμένει με ανοιχτές αγκάλες να επιστρέψουμε, όπως περίμενε ο πατέρας της παραβολής του Ευαγγελίου τον άσωτο υιό του.
Ας προσευχόμαστε να επικρατήσει Ειρήνη επί της γης ώστε να μην αφανιστεί η ανθρωπότητα σε ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα με το οποίο φλερτάρουν χαιρέκακα οι καλικάντζαροι της αόρατης – προς το παρόν – Παγκόσμιας Κυβέρνησης. Ας ευχόμαστε, στον πνευματικό πόλεμο που έχουμε εμπλακεί, να υπερισχύσουν οι δυνάμεις του Φωτός, της Αλήθειας, της Ελευθερίας και της Αγάπης.
