Περσινά ξινά σταφύλια του Δημαρά! Πέρσι κάη, φέτος μύρισε! Αυτές οι παροιμίες μου ήρθαν στο νου ακούγοντας τη γλυκανάλατη ομιλία (16/11/2011) του Προέδρου του “Πανελλήνιου Άρματος Πολιτών”! Ο Γιάννης κόμισε γλαύκα εις Βουλήν, αλλά ήταν στραβή. Βρε το Γιάννη! Και να φανταστείτε το “άρμα” στο οποίο καλεί το λαό ν’ ανεβεί για να σωθεί είναι πανελλήνιο! Τι τραβάει αυτός ο λαός από τους επίδοξους σωτήρες του!
Για να δούμε και το κείμενο του λογυδρίου του:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΑΡΑΣ: «Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μη θεωρηθεί ότι είναι κοινότυπο αυτό που λέω. Εκτιμώ ότι όλοι συναισθανόμαστε ότι οι μέρες και οι ώρες που ζούμε δεν είναι απλά δύσκολες και δραματικές. Είναι δραματικές και καλούν όλους μας να ανταποκριθούμε στην ευθύνη που έχουμε και την οποία αντλούμε από τον ελληνικό λαό ως εντολείς του. Το πρόβλημα που καλούμεθα να αντιμετωπίσουμε δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι πολιτικό, είναι ηθικό, κοινωνικό και πολιτισμικό. Μα πάνω απ’ όλα, πρωτίστως είναι εθνικό. Εδώ στον ιερό ναό της Δημοκρατίας (σ.σ. γκουχ, γκουχ, ξερόβηχας μ’ έπιασε) τι ακούστηκε και τι έχει καταγραφεί στα πρακτικά σε παλαιότερες συνεδριάσεις;
Παρακαλώ ακούστε. “Τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη. Τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων. Και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμαστεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης”.
Εδώ ακούστηκαν αυτά τα λόγια. Από ποιον και πότε; Από την κ. Άννα Ψαρούδα- Μπενάκη το 2005 όταν υποδεχόταν το σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. Κάρολο Παπούλια. »
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Με συγχωρείτε. Να κάνω μια παρέμβαση. Ήταν ακριβής η δήλωση. Ήταν όταν η κ. Μπενάκη ως Πρόεδρος της Βουλής επεσκέφθη στην οικία του τον εκλεγέντα Πρόεδρο και του ανακοίνωσε το αποτέλεσμα. Συνεχίστε, παρακαλώ.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΑΡΑΣ: «Πάντως αυτά ειπώθηκαν. Το 2005 μετά βεβαιότητος και μετά τα όσα αποκαλύφθηκαν τα τελευταία 7 χρόνια από τότε μπορούμε εμείς οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του ελληνικού λαού να συμπεράνουμε ότι όλοι γνώριζαν. Όλοι οι πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής της χώρας. Ο λαός δε γνώριζε. Οι Βουλευτές δε γνώριζαν. (σ.σ. όφειλαν να γνωρίζουν, αλλά κι όταν το έμαθαν τι έκαναν; Ποιήθηκαν την νήσσαν!)
Και δυστυχώς προσφάτως όλοι αυτοί που σήμερα συγκυβερνούν με εκβιασμούς, εκφοβισμούς και αντιδημοκρατικές ενέργειες επιχειρούν να μας εξαναγκάσουν να στηρίξουμε τις επιλογές τους. Σήμερα ορατές και αόρατες οικονομικές και πολιτικές εξουσίες, πέραν των γνωστών, αντιμετωπίζουν την πατρίδα μας ως πειραματόζωο για να επιβάλλουν τις αντι-ανθρώπινες και αντικοινωνικές τους εκλογές.
Σήμερα ας παρατηρήσουμε τι ακριβώς συνέβη στις χώρες του Νότου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη Μεσόγειο. Η αποσταθεροποίηση των κρατών της Μεσογείου ξεκίνησε τον περασμένο Δεκέμβριο με το αιματοκύλισμα της Αλγερίας. Τα ίδια, στο ίδιο χρονικό διάστημα, συνέβησαν στην Τυνησία. Το Μάρτιο χάος, νεκροί, ανατροπή και εν τέλει εκτέλεση του Καντάφι. Η σκυτάλη των ανατροπών των χωρών της Μεσογείου συνεχίστηκε το Μάιο με τη Συρία, με την Κύπρο, όπου επιχειρήθηκε και επετεύχθη, στο βαθμό που επετεύχθη, η δολιοφθορά στις στρατιωτικές αποθήκες του πυρομαχικού υλικού. Προχώρησε στην Τουρκία με την απομάκρυση των 5 στρατηγών. Ακολούθησε η Ελλάδα με την αλλαγή των αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων την παραμονή της ψήφου εμπιστοσύνης. Και σήμερα η σκυτάλη περνάει στην Ιταλία.
Και ενώ συνέβαιναν όλα αυτά, το θυμάστε πάρα πολύ καλά, η κ. Κλίντον επισκέφθηκε την Ελλάδα και είχε δίωρη συνομιλία με τον παραιτηθέντα Πρωθυπουργό μας. Φοβούμαι ότι αύριο είναι η ώρα της Γαλλίας. Η Μεσόγειος εξ αντικειμένου είναι πλέον βορρά στις επιθυμίες των πολυεθνικών, των αόρατων αγορών και του αμερικανο-ευρωπαϊκού κεφαλαίου. Ποιος είναι ο στόχος; Είναι πλέον ορατός σε όλους μας. Είναι το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και ο ορυκτός πλούτος της χώρας μας. Τι κι αν φώναζε εδώ και 2 χρόνια ο φίλος μου ο Κώστας Χαρδαβέλλας αλλά και ο κ. Βελόπουλος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού για τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο. Με ποιο δικαίωμα χαρακτήριζε τότε ο κ. Πάγκαλος “ανόητο” τον κ. Χαρδαβέλλα;
Και σήμερα ω, του θαύματος, ο πρώην Πρωθυπουργός αλλά και ο σημερινός, που όπως φαίνεται θα ψηφιστεί, μίλησαν για τα πετρέλαια, το φυσικό αέριο και τον ορυκτό μας πλούτο. Δυστυχώς, δεν μίλησαν για την ηρωϊκή εξέγερση της 17ης Νοεμβρίου. Δυστυχώς, δεν μίλησαν για το μέλλον των νέων γενεών, των νέων ανθρώπων. Δυστυχώς, η Βουλή δεν τίμησε την ηρωϊκή επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, όπως συνέβαινε τα παλαιότερα χρόνια σε ειδικές εκτός ημερησίας διάταξης συνεδριάσεις. Σήμερα έχουμε τη συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης, σε ένα κατά τα άλλα άξιο όπως λέγεται –και δεν έχω κανένα λόγο να το αρνηθώ- τεχνοκράτη, σε έναν Πρωθυπουργό που δεν εξελέγη, αλλά επελέγη κεκλεισμένων των θυρών σε συζήτηση τριών ανθρώπων. Έναν Πρωθυπουργό…»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ο εορτασμός για το Πολυτεχνείο είναι προγραμματισμένος, θα λάβει στη Βουλή χώρα αύριο.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΑΡΑΣ: Πολύ ωραία, μπράβο. Χαίρομαι γι’ αυτό, κύριε Πρόεδρε, δεν το ήξερα.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Είναι από τη Διάσκεψη των Προέδρων…
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΑΡΑΣ: Αν μου επιτρέψετε κιόλας, μπορώ να πω και δυο λόγια.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Αύριο, να ξημερώσει ο Θεός πρώτα.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΑΡΑΣ: Ως συμμετέχων τότε και καταγράφων τα γεγονότα.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Εντάξει.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΑΡΑΣ: «Ωραία. Επιτρέψτε μου να γυρίσω και να μιλήσω για τον Πρωθυπουργό. Έναν Πρωθυπουργό, λοιπόν, ο οποίος δεν έχει ούτε τη λαϊκή εντολή, αλλά ούτε και τη δημοκρατική νομιμοποίηση. Έναν Πρωθυπουργό τραπεζικό στέλεχος, που έμαθε να σκέφτεται και να λειτουργεί ως τραπεζικό στέλεχος μεγάλων πολυεθνικών.
Λοιπόν, τι συνέβη; Ο λαός στην άκρη, στην περιφρόνηση και στη χλεύη των εξουσιών. Στο προσκήνιο οι τραπεζίτες, οι διεθνείς λέσχες, οι ορατοί και αόρατοι διευθυντές ορχήστρας των αγορών και οι εντολοδόχοι τους, που θέλουν να σώσουν την Ελλάδα στο όνομα της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης. Για ό,τι συμβαίνει στον πλανήτη φταίει η Ελλάδα. Στο προσκήνιο οι σύγχρονοι εθνοσωτήρες που είναι έτοιμοι να ψηφίσουν τα νέα μέτρα πλήρους εξόντωσης του ελληνικού λαού. Είναι απορίας άξιον, πώς αυτοί που χρεοκόπησαν την Ελλάδα επιμένουν ότι μπορούν να τη σώσουν και πώς με τη βοήθεια των θεσμών, καταλύουν θεσμούς.
Για να έρθουμε στα καθ’ ημάς. Αναρωτιέμαι αλήθεια πώς η Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων απότοκος της θέλησης του ελληνικού λαού θα νομιμοποιήσει εδώ στον ιερό ναό της δημοκρατίας έναν τεχνοκράτη, ο οποίος δεν έχει επιλεγεί από τον ελληνικό λαό ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Και η ρήση ενός παλιού πολιτικού, παγκοσμίου κύρους και εμβέλειας προσώπου, είχε πει ότι “η δημοκρατία είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εναποθέτει κανείς σε τεχνοκράτες και στρατιωτικούς”.
Και ιδού πώς αναδύθηκε από το πολιτικό χάος η σωτηρία στις μέρες μας. ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, ΛΑΟΣ στηρίζουν τη νέα Κυβέρνηση, προσπερνώντας την αδυναμία της Νέας Δημοκρατίας με τα θολά και μη πειστικά επιχειρήματά της για τη συνεργασία, αναρωτιέμαι πώς θέλει να είναι Αξιωματική Αντιπολίτευση, να μη συμμετέχει στην Κυβέρνηση, αλλά ταυτόχρονα να διαθέτει έξι αντιπροσώπους σε αυτήν και να ψηφίζουν αίφνης το νέο μνημόνιο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη χώρα;
Το τραγελαφικό της συνύπαρξης ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ υπό τον κ. Παπαδήμο αποκαλύπτεται από δύο συνθήματα, που ως σημαία χρέους προς την πατρίδα, διαλαλούσαν δεκαετίες πριν τα εκατομμύρια των Ελλήνων: “Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες”. Το ξανάκουσα πριν από λίγα χρόνια να το φωνάζει ο κ. Καρατζαφέρης. Τι συνέβαινε αναρωτήθηκα; Πατριωτική δήλωση; Βόμβα κρότου λάμψης προς άγραν ψηφοφόρων, ή μήπως δόλια πολιτική διείσδυση σε ένα σύνθημα, που ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου είχε σε δύσκολες εποχές διατυπώσει;
Με έζωσαν τα φίδια όταν θυμήθηκα και ένα άλλο σύνθημα “ΠΑΣΟΚ-λαός στην εξουσία”. Το λέγαμε εμείς οι ΠΑΣόκοι τότε. Ε, ιδού, λοιπόν, και ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ στην εξουσία.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχουμε προγραμματικές δηλώσεις επί προγραμματικών αποφάσεων και προγραμματισμένες ηγεσίες σε βάρος του ελληνικού λαού. Ως Ανεξάρτητος Βουλευτής, εκπροσωπώντας το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών, λέμε όλοι μας ένα μεγάλο όχι σε αυτήν τη νέα αντισυνταγματική εκτροπή. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.»
Χύμα ο Γιάννης! Γιάννη Δημαρά, ρεζίλι έγινες με την παιδική έκθεση ιδεών που διάβασες! Πρώτα πρώτα είσαι αδιάβαστος όταν λες: «Εδώ στον ιερό ναό της Δημοκρατίας τι ακούστηκε και τι έχει καταγραφεί στα πρακτικά σε παλαιότερες συνεδριάσεις;» Και ήσουν επίσης και αδιάφορος να μάθεις αν και πότε καταγράφηκαν αυτά στα Πρακτικά της Βουλής. Άρπαξες μια μπαγιάτικη είδηση από τους μπλόγκερς, και χωρίς να μελετήσεις προσεκτικά πού ελέχθη, τη μετέφερες στη Βουλή. Και ούτε είχες κάνει το λογικό συνειρμό ότι αν αυτά είχαν λεχθεί στη Βουλή, όπως ισχυρίστηκες, πώς οι βουλευτές ήταν απληροφόρητοι; Αδιάβαστος ήσουνα και για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου!
Ας σταθούμε όμως σε αυτό το σημείο:
Γιάννης Δημαράς:«Αναρωτιέμαι αλήθεια πώς η Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων, απότοκος της θέλησης του ελληνικού λαού, θα νομιμοποιήσει εδώ στον ιερό ναό της δημοκρατίας έναν τεχνοκράτη, ο οποίος δεν έχει επιλεγεί από τον ελληνικό λαό ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας.»
Δηλαδή, Γιάννη Δημαρά, μήπως ο προηγούμενος αναξιόπιστος εις τη νιοστή πρωθυπουργός, George Papandreou, που ήταν νόμιμος κι επιλεγμένος από τον ελληνικό λαό, έκανε ό,τι είχε υποσχεθεί και για το οποίο είχε εκλεγεί; Μήπως, π.χ., μου είχε υποσχεθεί ότι θα μου ψετσοκόψει τη σύνταξη κατά 40% και θα βάλει κι άλλα δυσβάστακτα χαράτσια στα ακίνητα, και γι’ αυτό τον είχα ψηφίσει; Ή μήπως προετοίμασε δεόντως το έδαφος για τον τεχνοκράτη και του άνοιξε την πόρτα διάπλατα, αρνούμενος να προκηρύξει εκλογές; Τι σου φταίει, λοιπόν, ο Λουκάς Παπαδήμος; Αγγαρεία κάνει! Ποινή εκτίει ανακατευόμενος με τα πίτουρα! Σίγουρα θα τον φάνε κι αυτόν οι “κότες”…
Δεν αφήνετε, λοιπόν, όλοι τις μπαρούφες για τον “ιερό ναό της δημοκρατίας”, όπου ψηφίζονται όλα τα φονικά νομοσχέδια για τη μεγιστοποίηση της ανεργίας και της ύφεσης, για τη φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης και την εξόντωση των συνταξιούχων;
Η δημαγωγία, ο αιθεροβαμονισμός και ο λαϊκισμός είναι εύκολα, Γιάννη Δημαρά. Απεναντίας, η αξιοπιστία, ο ρεαλισμός και η υπευθυνότητα είναι πολύ δύσκολα. Δεν κάνεις για πολιτικός, Γιάννη. Άντε να ιδρύσεις κανένα σύλλογο ρομαντικών και ουτοπιστών και εκεί να γίνεις πρόεδρος. Δεν μας χρησιμεύεις σε τίποτα ως βολευτής για να σε χρυσοπληρώνουμε σε σένα.
Σου ξίνισε και ο ΛΑΟΣ που συμμετέχει στην κυβέρνηση συνεργασίας, ε; Όμως επικαλείσαι τις κραυγές του βουλευτή ο κ. Βελόπουλου του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, που εδώ και χρόνια μιλούσε για τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο. Μα αν ο ΛΑΟΣ είναι μίασμα στο”ναό της Δημοκρατίας” (εδώ γελάνε) δεν θάπρεπε να πιάνεις στο στόμα σου κανένα βουλευτή του διότι μολύνεσαι. Και τι δημοκράτης είσαι όταν θεωρείς μιάσματα κάποιους που εξέλεξε ο λαός, απλά και μόνο επειδή διαφωνείς μαζί τους;
Άντε λοιπόν σπίτι σου, αφού μάλιστα είχες υποσχεθείς ότι θα παραιτηθεί και θα μας απαλλάξεις από την κουρασμένη παρουσία σου. Γιατί το μετάνιωσες, Γιάννη; Εσύ δεν έλεγες ότι δεν είσαι αναξιόπιστος; Γλυκιά η ρουφιάνα η βολευτική καρέκλα, ε; Πλούσια η βολευτική αποζημίωση κα
ι οι παροχές, ε; Ανθρώπινες αδυναμίες είναι αυτές…
Για να θυμηθούμε, όμως, τι έλεγες:
4/11/2010: «Την απόφαση να παραιτηθεί από βουλευτής είτε χάσει είτε κερδίσει στις εκλογές, εξέφρασε στη εκπομπή “Καλημέρα Ελλάδα” στον Ant1, ο υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής Γ. Δημαράς.» (πηγή)
7/11-2010: «Θέλω να συγχαρώ και τον κ. Σγουρό και τον κ. Κικίλια που παίρνανε στο β’ γύρο. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους φίλους που βρεθήκαμε μαζί, δώσαμε μια μάχη έντιμη ειλικρινή και τίμια χωρίς κομματικές εξαρτήσεις. Συνεχίζουμε. Την 1η Ιανουαρίου παραιτούμαι από βουλευτής.» (πηγή)
26/11/2010: «Ευχαριστώ τους συντρόφους μου, τους συναγωνιστές και τις χιλιάδες των απλών πολιτών που μας τίμησαν με την ψήφο τους στις πρόσφατες εκλογές για την Περιφέρεια Αττικής. Τους κατανοώ και ακόμα πιο πολύ τους είμαι ευγνώμων για την αμέριστη βοήθεια και συμπαράστασή τους. Με συγκινούν, γιατί με την ανιδιοτέλεια που τους χαρακτηρίζει, μου ζητούν να μην παραιτηθώ από την βουλευτική μου έδρα. Όμως, θα μου επιτρέψουν να τους πω ότι η δήλωσή μου τη νύχτα των εκλογών ισχύει.» (πηγή)
Δεν χρειαζόμαστε άλλους αναξιόπιστους “σωτήρες”. Ούτε αδιάβαστους μεγαλομανείς με κόμπλεξ ανωτερότητας χρειαζόμαστε στο Κοινοβούλιο. Ούτε τα πολιτικά πολυφάδια έχουμε ανάγκη.
Μου θυμίζουν την παροιμία «Κουτσοί, στραβοί, στον άγιο Παντελεήμονα». Πολιτικά κουτσοί και στραβοί γίνονται κομματάρχες, κι έχουν το θράσος να ζητάνε την ψήφο μας…
Όμως τα άδεια έδρανα της Βουλής βοούν ότι οι βολευτές περί άλλα μεριμνούν και τυρβάζουν… Τι χρειαζόμαστε 300 αργόσχολους βολευτές; Να μειωθούν στους 100, και πολλοί είναι, αφού τώρα πια αλλού παίρνονται οι αποφάσεις, χωρίς εμάς για μας. Και αυτό είναι το ελεεινό κατόρθωμα – εσχάτη προδοσία – των διαχρονικών λαοπρόβλητων κυβερνήσεων και κοινοβουλίων, για να μην ξεχνιόμαστε.
Tags: George Papandreou, Γιάννης Δημαράς, Κάρολος Παπούλιας, Κυριάκος Βελόπουλος, Λουκάς Παπαδήμος, Ψαρούδα Μπενάκη
