ΔΕΚΟμετατάξεις ή πώς κουρεύουν το αυγό…

Το έχω ξαναπεί ότι ο κυβερνητικός θίασος της παιδικής χαράς, αν μη τι άλλο γνωρίζει πώς να κουρεύει το αυγό. Γνωρίζει επίσης πολλά και από αριθμητικές αλχημείες, “δημοκρατικό” σπορ στο οποίο, άλλωστε, διακρίθηκαν όλες οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης.
Στο γενικότερο πλαίσιο των αλχημιστικών επιδόσεων εντάσσεται και το σχέδιο που θέλει τις μετατάξεις να λογίζονται ως νέες προσλήψεις και, προς συμμόρφωση με τις επιταγές της Τρόικας, για κάθε 5 απολύσεις να γίνεται 1 πρόσληψη. Γκέκε;

Έτσι, λοιπόν, πήρα κι εγώ, που δεν καταλαβαίνω γρι από αλχημείες, μολύβι και χαρτί για να υπολογίσω πώς θα επιτευχθεί ο μνημονιακός τετραγωνισμός του κύκλου, δηλαδή πώς θα έχεις μηδενικές απολύσεις όταν στους πέντε μεταταγμένους (ωσεί απολυμένους) θα μετατάσσεται-επαναπροσλαμβάνεται μόνο ένας, χωρίς να έχουν απολυθεί οι άλλοι τέσσερις. Άκρη, όμως, δεν βρήκα κι έχασα το ύπνο μου πάλι, ενώ οι Τροϊκανοί μπαρμπέρηδες γλεντούσαν αλά ελληνικά και διαβεβαίωναν, τραυλίζοντας από το πιόμα, «No problem!” Όσοι δεν με πιστεύετε, δείτε παρακαλώ το video:

Ας πάρουμε τώρα τα πράγματα με τη σειρά τους, μπας και βγάλουμε αλχημιστική άκρη, ή έστω, μέση.
Στις 22 Νοεμβρίου του σωτηρίου έτους 2010, είχα διαβάσει στο bankingnews.gr τα εξής: «Ολοκληρώθηκε η μαραθώνια συνάντηση, στο υπουργείο Οικονομικών, των επικεφαλής της τρόικας με τον υπουργό Γιώργο Παπακωνσταντίνου, με συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών σχετικά με την επικαιροποίηση του μνημονίου στο σκέλος των διαρθρωτικών αλλαγών.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι μετατάξεις των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ θα λογίζονται ως νέες προσλήψεις και θα εντάσσονται στον κανόνα “μια πρόσληψη για κάθε 5 αποχωρήσεις” από το Δημόσιο.»

Ευκολόπιστη όπως είμαι το πίστεψα. Και αμετανόητα ευκολόπιστη όπως συνεχίζω να είμαι, πίστεψα κι αυτό που διάβασα την επομένη στο news.ert.gr :

Γ. Παπακωνσταντίνου: «Δεν θα γίνουν απολύσεις.»
Τρεις μέρες αργότερα, διάβασα πάλι στο news.ert.gr ότι το σχέδιο αναδιάρθρωσης του ΟΑΣΑ προβλέπει, συν τοις άλλοις, και μετατάξεις 840 ατόμων σε οργανισμούς εκτός συγκοινωνιακών ΔΕΚΟ. Δηλαδή πρώην οδηγοί λεωφορείων θα επαναπροσληφθούν ενδεχομένως ως νοσηλευτές, δάσκαλοι, εφοριακοί, κλπ. Όλα γίνονται στο ΤρΕλλαδιστάν!

Άρχισα λοιπόν να ξύνω το κεφάλι μου μήπως κατανοήσω πώς δεν θ’ απολυθεί κανείς, όταν οι 840 που θα μεταταχθούν εκλαμβάνονται ως νέες προσλήψεις, και άρα πρέπει να έχει απολυθεί τετραπλάσιος αριθμός εργαζομένων, σύμφωνα με την επικαιροποιημένη μνημονιακή επιταγή του «πέντε απολύονται ένας προσλαμβάνεται.»

Με άλλα λόγια, για τους 840 που θα μεταταχθούν, πρέπει να έχουν απολυθεί 840×4=3,360 εργαζόμενοι. Κατέληξα λοιπόν ότι η υπόσχεση του GPAPAK, «δεν θα γίνουν απολύσεις» είναι τόσο αξιόπιστη όσο και η υπόσχεση του GAP, «λεφτά υπάρχουν» και «θα δοθούν αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό.»

Α, ναι, το άλλο “καλό” νέο της αναδιάρθρωσης του κ**ου είναι ότι τα εισιτήρια των λεωφορείων θ’ αυξηθούν στο 1,20-1,50€. Έτσι οι λαθρεπιβάτες μας, στην πλειοψηφία τους νεαρά άτομα και απρόσκλητοι φιλοξενούμενοί μας από κάθε φυλή της οικουμένης, θα έχουν έναν ακόμη λόγο να λαθρεπιβαίνουν, καθότι συν τοις άλλοις έχει χτυπήσει κι αυτούς η ανεργία. Άλλωστε ποσώς τους νοιάζει για τα ελλείμματα του ΟΑΣΑ, που με μαθηματική ακρίβεια θα συνεχίσουν να γεννοβολάνε παρά την “εξυγίανση”, ενώ δεν υπάρχει φόβος να τους εντοπίσει κανένας ελεγκτής αφού το είδος έχει γίνει άφαντο τα τελευταία χαλεπά χρόνια.

Βλέπετε, οι ανεγκέφαλοι που μας “κυβέρνησαν” και μας “κυβερνάνε”, αρχιτέκτονες του νεοελληνικού χάους, μη γνωρίζοντας πώς να χωρίσουν δυο γαϊδουριών άχυρα, κατάργησαν τους εισπράκτορες και τους ελεγκτές, διότι προτιμούν να τους πληρώνουν οι φορολογούμενοι ως ανέργους από το ταμείο ανεργίας παρά να τους αμείβουν ως φύλακες για να εξαλείψουν το προσφιλές σπορ της λαθρεπιβίβασης και κατ’ επέκταση το φαύλο κύκλο των ελλειμμάτων.

Αυξήστε, λοιπόν, βρε ανάλγητοι, τα εισιτήρια όσο θέλετε, αλλά χαΐρι και προκοπή δεν θα δείτε, δηλαδή δεν θα δούμε. Οι ευσυνείδητοι επιβάτες – συνταξιούχοι κυρίως – θα περιορίσουν τις διαδρομές τους, και οι ασυνείδητοι θ’ αυξήσουν τις λαθρεπιβιβάσεις τους.

Όσο για μένα, φέρτε μου ένα μαντολίνο, παίδες, για να δείτε πώς πονώ!